Arapça II

Arapça II

2. Ünite-2. Metin -1-

Dr. Öğr. Üyesi İbrahim FİDAN

Dinin aslı takvâdır.

عرﻮﻟا ﻦﻳﺪﻟا ُك َﻼِﻣ

ُك َﻼِﻣ: Mübteda, merfû, alâmeti: damme. Muzâf.

ﻦﻳﺪﻟا: Muzâfun ileyh, mecrûr, alâmeti: kesra.

عرﻮﻟا: Haber, merfû, alâmeti: damme.

ُسﺎﻨﻟا ﻪَﻨِﻣَأ

Mümin, insanların canları ve malları konusunda kendinden güvende olduğu kimsedir.

ﻢﻬـﻟاﻮﻣأ و ﻢﻬﺴﻔﻧأ ﻰﻠﻋ سﺎﻨﻟا ﻪَﻨِﻣَأ ﻦﻣ ﻦﻣﺆﳌا

ﻦﻣ: Haber, mahallen merfû; ism-i mevsûl, mebnî

سﺎﻨﻟا: « َﻦِﻣَأ» fiilinin fâili, merfû, alâmeti: damme.

و: Atıf harfi.

لاﻮﻣأ: «ﺲﻔﻧأ» kelimesine matûf; mecrûr, alâmeti: kesra.

Dünyada rezil olmak, ahirette rezil olmaktan daha hafiftir.

ةﺮﺧﻵا حﻮﻀﻓ ﻦِﻣ ُنﻮﻫأ ﺎﻴﻧﺪﻟا حﻮﻀﻓ

حﻮﻀﻓ: Mübteda, merfû, alâmeti: damme. Muzâf.

نﻮﻫأ: Haber, merfû, alâmeti: damme. Gayr-i munsarif olduğu için tenvin kabul etmez.

ةﺮﺧﻵا: Muzâfun ileyh, mecrûr, alâmeti: kesra.

ْﺪَﻫْزِا ُسﺎﻨﻟا َﻚﱠﺒِﺤـُﻳ

İnsanların sahip olduklarından yüz çevir ki seni sevsinler.

سﺎﻨﻟا ﻚﺒﳛ سﺎﻨﻟا يﺪﻳأ ﰲ ﺎﻤﻴﻓ ﺪﻫزا

ﺪﻫزا : Emir fiil, sükûn üzere mebnî. Şart makamında.

ﺎﻣ : Mahallen mecrûr, ism-i mevsûl, mebnî.

سﺎﻨﻟا يﺪﻳأ ﰲ : Sıla cümlesi, âid zamiri olan «ﻮﻫ» mahzûf.

ﺐﳛ : Şartın cevabı, muzari, meczûm, alâmeti mukadder sükûn. (Sükûnun ortaya çıkmasına engel durum:

idğamdır)

ًﻼﻐﺷ ةدﺎﺒﻌﻟgو ًﺎﻈِﻋاو ِتْﻮَﻤْﻟِg ﻰَﻔَﻛ

Nasihatçi olarak ölüm, meşguliyet olarak ibadet yeter.

ًﻼﻐﺷ ةدﺎﺒﻌﻟgو ًﺎﻈِﻋاو ِتْﻮَﻤْﻟِg ﻰَﻔَﻛ

ﻰَﻔَﻛ: Mazi fiil.

ب: Zâid harf-i cer.

ِتْﻮَﻤْﻟا: Fâil, lafzan mecrûr-mahallen merfû.

ًﺎﻈِﻋاو: Temyîz, mansûb, alâmeti: fetha.