Dersin Adı: Klinik Sosyal HizmetSorumlu Öğretim Üyesi: Prof. Dr. Veli DUYANKonu: Ünite 6 KLİNİK SOSYAL HİZMET UYGULAMASINDA DEĞERLENDİRME VE TANI KOYMA I

Ankara Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi

Sosyal Hizmet Bölümü

Dersin Adı: Klinik Sosyal Hizmet

Sorumlu Öğretim Üyesi: Prof. Dr. Veli DUYAN

Konu: Ünite 6 KLİNİK SOSYAL HİZMET

UYGULAMASINDA DEĞERLENDİRME VE TANI KOYMA I

• Klinik ortamdaki sosyal hizmet uzmanları, müracaatçının teşhisine sahip olan bir tesis göstermelidir.

• Ruhsal Bozuklukların Tanısal ve İstatistiksel El Kitabı (DSM), bu

ülkedeki klinik pratisyenler arasında önde gelen tanısal sınıflandırma

sistemidir.

• Zihinsel, duygusal ve davranış bozuklukları üzerine bir sosyal hizmet

kitabının zorluğu, teşhis sürecinde sosyal hizmet uzmanlık ve eleştirel

düşünme yeteneğini öğretmenin yanı sıra teşhisi de sosyal hizmet

değer ve ilkelerine uygun bir şekilde değerlendirmektir.

• Bu değerler, bireysel davranışın çevresel bağlamını, güç temelli oryantasyonu, bireyin değerini ve saygınlığını içermektedir.

• DSM yaygın bir şekilde kullanılmasına rağmen, bazı eleştiriler

mevcuttur. Bunlardan biri DSM’nin çevresel etkilere vurdu

yapmadığıdır.

• Sosyal hizmet, insan davranışlarını değerlendirirken insanların ve çevrelerinin karşılıklı etkisini göz önünde bulundurmaktadır. Bu açıdan bakıldığında, sosyal işlevsellikteki sorunlar, stresli yaşam geçişlerinden, ilişki güçlüklerinden kaynaklanabilmektedir.

• Bu durumlardan hiçbiri "normal" veya "anormal" kişisel özelliklerin

varlığını veya yokluğunu varsaymak zorunda değildir.

• DSM'nin bireye özgü patolojiden kaynaklanan zihinsel bozuklukları görme eğiliminde olduğu eleştirisine yanıt olarak, sosyal hizmet uygulamasında klinik değerlendirme ve teşhis, risk ve direnç üzerinde biyopsikososyal bir çerçeve çizmektedir.

• Çerçevenin risk ve direnç yönü, bireyin dayanıklılığa veya stresli yaşam

olaylarına rağmen uyarlanabilir bir şekilde çalışabilme yeteneğini

belirlemek için etkileşim içinde olduğu risk faktörünü ve koruyucu

faktörleri göz önüne almaktadır.

• Biyopsikososyal vurgu, bireyin ötesine odaklanmayı, sorunları yaratan ve düzeltecek sistemik faktörlerin tanınması olarak nitelendirilebilir.

• Klinik alanda çalışan sosyal hizmet uzmanlarından genelci uygulamanın

ötesine geçerek, daha yüksek sorumluluk ve uzmanlık düzeyi ile

bağımsız çalışmalar yapmaları beklenmektedir. Bu şu anlama

gelmektedir, genelci uygulama bilgisine ek olarak ileri düzeyde uygulama

yapanlar genelci düzeyde uygulama yapanlardan farklılaşmaktadır,

bundan dolayı onlardan uygulamayı etkileyen ve tanımlayan temel

güncel konulara ilişkin daha üst düzeyde uygulama yapmaları

beklenmektedir.

• Sosyal hizmet tarihi, birey ve çevresi arasındaki etkileşime duyarlılıkla karakterize edilir. Sosyal hizmet uzmanları, sürekli olarak farklı özel sistemlerle etkileşim halinde olan bireyler olarak müracaatçıları görmeye çalışırlar.

• Bu sistemler aileyi, toplumu, çalışma çevresini ve müracaatçının etkilendiği ve etkilendiği diğer sosyal sistemleri içerir.

• Sosyal hizmet uzmanları insan davranışı ve sosyal çevre çalışırlar ki bu biyolojik,

psikolojik, kültürel, ekonomik ve politik faktörlerin birey, aile ve toplumları nasıl

etkilediğini anlamamızda bize yardım eder.