£:
İstanbulun değerli sanatkâr kardeş
leri Kerterler, tiyatro dışında düşü
necek konulan olmadığını belirtiyor
lar. Onlar İçin tiyatro, ber şeydir
diği yetkiyle konuşan sanatkâr: — "Sahnede her oyuncu verilen her rolü oynıyabilir m i?" sorusu na:
— "Bence oynar" diye cevap ve riyor. "Bata rolleri yüzde yüz ba şarıyla oynıyamazsa da yüzde elli nin üstüne çıkması mümkündür. Vücudunu, sesini, hislerini çok iyi kullanan, tekniği ileri, fevkalâde usta oyuncu olması şarttır, iyi bir aktör her rolü ortanın üstünde oynar. Meselâ Laurence Olivier'in oytııyamıyacağı rol yoktur".
— "Aynı oyunu yüzlerce defa temsil etmek artistlerde bıkkınlık uyandırmaz m ı?"
— "Ben bıkmam. 200-300 kere oyna sam da bıkmam. Her gece " b ir başka" temsil vardır. Sanır lar ki hep aynı oyun oynanır. Yanlıştır. Oyuncu, seyirciyle bir likte. seyirciye göre oynar".
YILD IZ VE MÜŞFİK — Yıldız Kenter sahneye Dk defa An karada "On İkinci Gece” , kardeşi Müşfik Keater "Oğuzata” piyesiyle çıkmışlardır. Nişantaşı'nda aynı apartmanın bir katında Yıldız, bir katında da Müşfik oturur. Dinlenme saadetinde de birbirlerinden ayrılmazlar. Müşfik Ren ler özel hayatında konuşmayı sevmeyen bir artisttir. Ablası bu baloiu- daa kardeşine benzemez. Tatlı şakalar yapar, güzel fıkralar anlatır. "Cesur Ana"sı ve "Sesuan’ın iyi
Kadım ".
Konuşması birdenbire değişti, yan şaka yan ciddî gülerek sö zünü tamamladı:
— "Daha fazla saymıyayım. 'K a dın bize rol bırakmamış’ diye de dikodu olur".
Müşfik Kenter aynı soruya: — "Ham let'i oynamak isterim” diye cevap veriyor, "Sonra A-
nouiih’in 'Beckett'ini yani Sır
Thomas Beckett’in hayatı” ... — "Sevdiğiniz tiyatro yazarian?" Buna Yıldız Kenter cevap veri yor:
— "E n çok AnouiUıl seviyorum. Sonra Brecht, Ionesco... Modern, ileri piyesleri halkımıza tanıtmak istiyoruz".
12 aralık 1961‘de Yıldız Kenter sahnede 14’üncü yılına girmişti. Büyük bir sahne tecrübesinin ver
t . /
■iQA
Si y*
araIlk ayının 12‘nci i î y ^ r O gecesi Ankara'da Yıldız Kenter. Shakespeare'nin "On İkin ci Gece" isimli oyuniyle ilk defa sahneye çıkmıştı. îk i tarih ara sındaki bu uygunluğu Yıldız Ken ter şöyle anlatıyor:— "Hocam Muhsin Ertuğrul, pi yesin adının ilk temsil gününe uy masını istemişti. Şimdi, hocamın, sanatına ve eserlerine asla yakış- mtyacak tarzda hücumlara uğra dığım gördükçe üzülüyorum. Tür- kiyede bugün tiyatro varsa bunu herkesten önce Muhsin Ertuğrul'a borçluyuz".
Nişantaşı’nda Yıldız Kcntcr'in evindeyiz. Dokuz yaşındaki kızı Leylâ, kardeşi Müşfik Kenter bizi dinliyorlar. Bir ara. Yıldız Kenter İstanbul Belediyesi Konservatuva- n'ndaki öğretmenliğinden bahset mişti, şöyle diyordu:
— "İstanbul gibi iki milyonluk bir şehirde, resmi okul olarak ka bul edilmiş Konservatuvar tiyatro
bölümünün bulunması şarttır.
Halbuki bizdeki "o k u l" sayılmı yor, diploma verilmiyor. İsteyen geliyor, istemeyen gelmiyor. An ka ra da olduğu gibi, bir konserva tuvar tiyatro okulunun açılması, ayrıca bir tatbikat sahnesinin ku rulması gerekir. İstanbul şehrinin en büyük noksanı budur".
Yıldız Kenter, tiyatrodan başka konuyla meşgul olmuyor. Sabah 10‘dan 13'c kadar piyes provası. 13.30'dan 15.30'a kadar ders, 16.30' da matine için tiyatroya dönüş, IS'de gündüz temsili, 21'de gece temsili... Kuliste yemek, kuliste dinlenme, kuliste kitap okuma... Yalnız tiyatro üzerine düşünüyor, tiyatrodan bahsediyor.
— "Oynamak istediğiniz rol?" — "Macbeth... Sonra Brecht'in
