Volkan Kaya. - şiirler - Yayın Tarihi: Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat

(1)

Volkan Kaya

- şiirler -

Yayın Tarihi:

02.12.2017

Yayınlayan:

Antoloji.Com Kültür ve Sanat

Yayın Hakkı Notu: Bu e-kitapta yer alan şiirlerin tüm yayın hakları şairin kendisine ve / veya yasal temsilcilerine

(2)

www.Antoloji.Com - kültür ve sanat

Acı

Sırt üztü uzanmışım Çırılçıplağım

Gözlerim kapalı denizin sesini

Rüzgarın uğultusunu

Ve mutluluğun tadını çıkarıyorum.

Üzerime dökülen buz gibi suyun gerçekçiliği ile uyanıyorum Hayal aleminden

Kafamı kaldırdığım da kamışıma takılan teli farkedip Onu almaya yelteniyorum

Ama elim,elim,elimi alamıyorum

kafamı sola çevirdiğimde fark ediyorum İsa gibi çarmıha gerildiğimi

Kamışıma takılan telin ne anlama geldiğini

Şartel'e herbastıklarında daha iyi anlıyorum Haykırmamak için verdiğim mücadele

Vücudumdaki bütün tüyve tüycüklerin Bir tabur edasıyla hazır ola geçmesi o devgibi kamışın

İlk doğguğu anki kadar küçülmesi Saçlarımın kirpiyi andırması

Saç köklerimdeki kabarıklılığı açlıkla beraber yeme hissi Tabanlarıma vurulan her sopa darbesin de

Yüregimin agzıma kadar gelmesi

Gözyaşlarımı onlara bırakmamak için verdiğim savaş İşkencenin bana değilde onlara yapılırcasına

Onların haykırması A ulan allll

Bağır sana be bağır sana,bağır, bağır, bağırrr Asıl işkenceyi onların çektiğini gösteriyordu Acıyı ben haykırışı onlar yaşıyordu.

Hissedemiyorum artık ayaklarımı Benim değiller gibi

Bir an agladiye yalvardığım Gözlerim bana küsmüş gibi

Yerdeki kırmızılığa bom boş bakar olmuştum Biliyorum yerdeki kan benim kanım

Ama Hissedemiyorum Volkan Kaya

(3)

Aglamayacaktım Ağlamayacaktım

tamam biliyorum Söz vermiştim

başımı dik tutacaktım Ama Ağustos ayında

Gökyüzü ağladı

ardından.

Ben,söyle

ben nasıl ağlamam.

Volkan Kaya

(4)

Anlayamazsın Sen

Sen seni yitirmenin ne olduğunu anlayamazsın Sen neseni yitirdin nede beni

Sen ne hayatı kaybettin nede sevgiyi

Sen katbetmedin ki hiç kaybolmuş hayatları bilesin Sen ne sen sin nede ben

Sen sen olmadın ki hayatı bilesin Sen çiçek olmadın ki gülü sevesin Sen sen olmadın ki sevesin

Sen sen olmadın ki hiç sevesin Sen ah sen var ya sen

Sen seni sevmedin ki yani beni Seni seveni sevesin

Volkan Kaya

(5)

Anna babam nezaman gelecek Anne babam ne zaman gelecek?

Nezaman saçlarımı öpüp koklayacak?

Anne babam ne zaman gelecek?

Nezaman bebek alıp getirecek?

Anne ne olur söyle babam nezaman gelecek?

Anne babam la nezaman parka gidecez?

Nezaman anne beni kucağına alıp hop yapacak?

Anne,anne, ne olur söyle babam nezaman gelecek?

Peki anne bizim ışıklar neden sönük niye açmıyoz?

Işıklar baban gelince sönmeyecek,

Baban kardeş kavgası bitince gelecek kızım Kardeş kavgası bitince sana sarılıp öpecek.

Volkan Kaya

(6)

Aşk

Bu aşk başka bir aşktır İçinde sadece sen olan Bu aşk başka bir aşk tır Buram buram sen kokan Düşündükçe kalbi durduran

Yol iz kaybettirip güldükçe aglatan Durmadan derya,deniz dolandıran Bu aşk başka bir aşktır.

Uzağı yakın yakını uzak eden

Döndürdükçe döndürdüğünü fark ettirmeyen Ya hak bu aşk başka bir aşktır

Sevgisinin sınırı olmayan Volkan Kaya

(7)

Ay Işığın Dalgalanır Ellerin ay ışığında dalgalanır saçların hafif hafif gezer ellerim

bir kuğu gibi dansa başlar yüreğim ay ışığında bir başka olur sun saçlarının arasında ayı ararım gözlerinde hapsolup

kalbine sürgün yollanırım hiç göremediğim yüzünde ararım mutluluğu

deniz deki dalganın güzelliğini ellerinde ararım umudumu karanlıklardan güneşe doğru seninle bir ömür boyu.

Volkan Kaya

(8)

Ben Sensiz Zaten Ölüyüm kaç gün geçti bilmiyorum gerçi yıllar gibi geldi yaşlandım

belkide çöktüm ayrılığın üzerinden yıllar geçti biliyorum umudum

akan ilk göz yaşım

satırlara sığdıramadığım arabeks dinletim

belki bir kaç gün oldu sen susalı ben haykıralı ama yıllar gibi geldi belki de bir ömür misali dertli dertli çalan NEY gibi alıp götürdün

kaybettin beni

yolumu bulamıyorum ve seni bekliyorum

girdiğim karanlıktan kurtulmalıyım sen yoksan zaten hep karanlığım ilk kez kaybetmekten korktum ve galiba kaybettim savaşı

yalnız cıkmadık candan umut kesilmez hayatım

ben sana hayatım dedim hayatımı adadım

bir söz verdim

seni bırakmayacagım ölene kadar

hadi gell ölüm izindeyim ama henüz ölmedim.

ruhumun kederinde gözlerim yaşla doldu inliyorum derinden ben kime bağlanmışım ağlıyorum sessizce.

İkimizde acemi birer aşıktık o zamanlar Sen yollarda eski bir aşka ağlıyordun Bense kendimi usta sanıyordum bu işlerde Ve yağmur gibi akıp giden yıllardan

geriye ne kaldığını bilmiyordum seni tanıyana kadar ama farkındaydım yinede

ne zaman seninle olsam

tanıdık bir kuş cıvıltısıyla uyanırdım her sabah şimdiyse kırılgan mektuplar yazıyorum

hangi adrese göndereceğimi bile bilmeden.

hüzün dolu yağmurlarla taşan boynu bükük nehirleri ben sende yolları sevdim

dallarına hiçbir kuşun konmaya bile yanaşmadığı ağaçlarla kaplı yolları

ikimizde acemi birer aşıktık aslında

(9)

ne yapacağımızı bilmeden serseri dolaşırdık yollarda ben sende seni sevdim

avuçlarken yüzümü

yahut dokunurken sessiz yarime ben sende seni sevdim

şimdi sen yine susar sın susmak hakkın

hayatım

beni öldürmekte hakkın ben sensiz zaten ölüyüm.

Volkan Kaya

(10)

Bırakma Ellerimi Yeşil gözlerin de umudu

Zizil parmaklarında sıcaklığı buldum Bırakma ellerimi elim elinde

Ayrılığın hasreti hep geride kalsın Umudu besledim kaşlarinin arasından Ve umuda açılan bir pencere gibi baktım Kirpiklerinin arasından

Masmavi gökyüzüne

Volkan Kaya

(11)

Bir Ben Bir Sen Daha dün şuracıkta Elinde idi kalbim Daha dün şuracıkta Bende idin sen

Sevdayı tarif ediyordun Hiç yaşamdan

Elini tuttugun anda Yaşayacagın o duyguyu Daha dün şuracıkta Elim saçlarında idi Daha dün şuracıkta İlk kez öpmüştüm seni

Ben ben de değilim diyordun Soguyan havayla birlikte İyice sokulup

Ben sendeyim diyişin Daha dün şuracıkta İzmire yagan karın Havada dolaşan pusun

Umudumuz oldugundan bahsederdik Ama sen

Bugun yoksun

Dur ben sensiz yapamam ki Bende geliyorum

O bilmediğim yere Daha dün şuracıkta Bir sen vardın Bir ben

Şimdi burada bir ben Ve birazdan orada Sen ve ben

Volkan Kaya

(12)

Bir Gün Bırakıp Gideceğim Bir gün bırakıp gideceğim

Tüylerimi diken diken eden bu kenti Kalbimde fırtınalar estiren sokakları Beynime kazınan anlarımı

Bir gece ansızın sensiz kalacağım Bir daha göremeyeceğim o gül yüzünü Sarılıp koklayamayacağım

Yonca kokan bedenini

Kızımı her gördüğümde içim köpürmeyecek Gözlerimden sevinç göz yaşları akmayacak

İşte en acısı da buya kelimelerin kifayetsiz kaldığı nokta Bir gün bırakıp gideceğim sizi

Sessiz sedasız ve bir o kadar da özlemle Volkan Kaya

(13)

Bitti Biliyorum

Bitti biliyorum her şey Ne ellerim ellerine Nede tenim tenine Değmeyecek artık Ve bendeki üçüncü seni Kalbimin taaa en köşesine

Pamuklar içerisinde bırakıyorum Üzerini içime akıttığım

Gözyaşlarımla örtüp Sana bakan gözlerimi

O seni koyduğum yere dikip Üzerini örtsem bile

Bakmaya doyamadığım O gözlerine saçının bir teline

Kalbime giren hançerden korusun diye.

Ömrümün sonuna kadar dikiyorum.

Bitti biliyorum her şey

Seni görünce ürperen bedenim Soğuyan sol yanım

Heyecanla çarpan kalbim Senin için çarpmayacak artık Demeyi hiç istemiyorum, Çarpsa bile saklayacağım Ben seni bende yaşayacağım.

Kokun hala burnumun direğine yapışık Neredeyse her gün dinleyipte

Gözlerinde kaybolduğum için Ezberleyemediğim türküler Ezberime girecek artık Ama sen olmayacaksın Dertli dertli çalan neyde Arayıpta kaybolacağım Senin yerini bildiğim halde.

Gözlerinden sonra ilk defa bir başka yerde.

Kokunu içime çeke çeke kaybolacağım.

Bitti biliyorum her şey Ne ellerim ellerine Nede tenim tenine Değmeyecek artık Volkan Kaya

(14)

Biziz Biz Olan

Biz kimiz ha söyle bana

Ayna da gördüğümüz yüz kimin Rengimiz ne bizim

Siyah Beyaz Melez Biz kimiz ha söyle bana Irkımız dinimiz ne

Gökyüzünde her baktığımızda Gördüğümüz şey aynı değil mi Biz kimiz ha söyle bana

Konuştuğumuz dil

Çaldığımız enstrümantal farklımı Ya aynı kapta yediğimiz yemek Biz kimiz ha söyle bana

Sevdiğimiz kadın içtiğimiz rakı Her dokunuşta sızlayan yüğimiz Acımız sevincimiz farklımı ha Ne senin benden

Nede benim senden Hiçbir farkımız yok Çünkü biziz biz olan Volkan Kaya

(15)

Bunlar Gibisin

Parmağa batan diken gibisin Acıtan ama görünmeyen, Hüzünlü bir film gibi sin İnsanı ağlatan.

Gece ve gündüz gibi Gelip geçen

Ve yıldızlar gibi

Tutmak isteyipte tutamadığım.

Everest gibi ZorVe aşk yolu gibi Sabır isteyen

Bazen bir bebek gibisin Durmadan ağlayan Bazen de prenses Sürekli ilgi isteyen

Bazen de kendin gibi sin Durmadan beni isteyen Ben ise hep senim Durmadan seni isteyen Volkan Kaya

(16)

Dilan'a

Sekiz yaşındabir kız çocuğu Parkta koşur oynamalı

Sekiz yaşında bir kız çocuğu Gözleri ümit dolu

Sekiz yaşında beyazlara sarılı bir kız çocuğu Hayali doktor olmakti

Büyüyüp gelinlik giyecekti Sekiz yaşında bir kız çocuğu

Dünyanın nemen pislik olduğundan haberi yoktu Alınyazısı olamazdı daha küçücüktü

Kara toprak üstüne atılamazdı

O daha sekiz yaşında bir kız çocuğu idi Karanlık dünyada nefsimizle yedik Yedikten sonra astık

Ardından ağlasak,haykırsak Vicdanımızı çağırsak

O mezara giripte af dilesek Ne fayda

Dilan geri gelecek mi? acama

o daha sekizyaşında bir kız çocuğu idi Volkan Kaya

(17)

Dram

Gökte yere boşalacak

daha çok yağmur bulutu var, Gözlerimden artık

akacak yaş da yok, Seni kalbime kazıyacak

aşkım da yok, İdamını bekleyen

bir adamım, Umudumyok.

Biliyorum!

Benim için aglayacak bulutlar, Beni sevecek insanlar,

Gerçi onları hissedecegimden de

umudum yok.

Volkan Kaya

(18)

Ecevit

Başında lacivert bir kasket Sırtında aynı renk bir gocik Ve mavi olan göynek

Biliyorum

Omuzuna her an bir paçalı konacak Yüreği elnde tertemiz

Alnı açık başı dik

Kap kara gözlrin ardın da

Kararlı,magrur ve güven dolu bir bakış Sim siyah bir bıyık

Hey uyan adını dağa taşa yazdıran karaoğlan

Seni çok özledik Volkan Kaya

(19)

Emo

Daglardan misafirin var Emo haberleri böyükmüş Akbabalarıda yanlarında gelmiş

Seni ben den alıp gideceklermiş Emo Seni bendek koparacaklarmış.

Getme Emo getme, bırakma terk etme beni

kimim var senden gayri Kimim var öyle hadi

Bak güneşe,güneşe bak Emo nasılda parlıyo

Güneşi garartma Emo garartma sevdayı getme Emo bak toprak,ekmek

Daha ne istersin işte sana bebek Peki Emo öyle olsun

Ama söyle dagda ne bulursun Aradığın şeyi söyle

Gandan başka ne bulursun eme ne bulursun

agıttan başka Peki ya siz ey daglar:

Gardaşı gardaşa vurduran hsyın daglar

bırakın Emo'mu bırakın ne olur bırakın daglar Garartmayın dünyamızı bıragında aydın galsın daglar

Emo getti Emo dinlemedi Emo aylar oldi Emo getti Emo dönmedi

Acep Emo'ma ne oldi Daha dün bir haber geldi Emo öldi dedi

Ama yog Emo ölmez Emom ölemez Artıg biri şu

gadaş gavgasına durdemeli Emo getti

Emo öldi

Kimse dur demedi.

Volkan Kaya

(20)

Erişemediğim

Bazen güneş kadar uzak

Bazende yaz yağmurundan sonra çıkan Gökkuşagı kadar yakın

Fakat:

Sen,sen benim erişemediğimsin Volkan Kaya

(21)

Gittiler

Bırakıp gittiler Terk ettiler Bir gece ansızın Sebabini söylemeden Ben uykudayken yalnız bıraktılar AmaOlsun be

Boş verYalnızlık güzel şey Gerçi pekde yalnız sayılmam Kuşlar,agaçlar,denizdeki balıklar İşte benim yeni dostlarım

Aslında burada huzurluyum Bol,bol düşünüyorum

Düşündükçe tiksini yorum Eski kendimden

Ailem den ve dost saydığım insanlıktan.

Ve her düşünüşümde

Gökten boşalırcasına yagan yağmur misali Kurtulamıyorum göz yaşımdan

Birde tek senin yokluğunda Sende beni bırakıp gitsen de Kızamıyorum

karagözlüm sana Boşluğunu

Hayalinle dolduruyorum

Biliyormusun birteksen giderken ben den bir parça gitti Aaah sevdam

Neredesin sen Ben seni düşlerken

Sen şimdi kimin koynundasın Volkan Kaya

(22)

Gözler Yalan Söylemez Gözler görürüm

Yalan söylemez Sözler duyarım Hiç eğilmez

Bütün dünya bir olsa Umut tükenmez Bilek bükülmez Karadımı gözlerin Bir kez olsun Sevda uğruna

Birdaha aydınlığa çıkması Zor ola

Tutuldumu gözlerin sevda ateşine Yanında güneş ay ola

Gözler görürüm

Sen gittiğinde ardın dan baka kalır Uzanıp dokunamaz

Ama seni

Asla yalnız bırakmaz Gözler yalan söylemez Volkan Kaya

(23)

Gurur

Hertaraf ışıl,ışıl bu şahirde Ama birteksen karanlıktasın Üstüne,üstün bide aldatılmışsın o tek gecelik dedi,

Sen terk ettin.

Kapıdan çıkma dur;

Kapa gözlerini

Ve aklına ilk gelen ismi söyle O,o değilmi?

Belli işte seviyorsun ne duruyorsun Bırak gururu,çıkma dışarı

Yok etme sevdanı,

Aşk ta guru olmayacagını, Haykır herkese.

Volkan Kaya

(24)

Hasret

Ağlamazdım ben, gökyüzü yüzünü dökmedikçe, Ağlamazdım ben, gökyüzü kızıla boyanmadıkça Ve alınmazdım o söz yardan gelmedikçe,

Ne gurbet bilirdim nede yalnızlık Yarin yanağında hüznü görmedikçe.

Titreyen ellerim, bir anda düşen yüreğim, Durmadan soğuk ter döken bedenim Zaten az gören bu gözlerim

Fırtınaya kapılmış bir gemi gibi Bir o yanda bir bu yanda.

Yarin dibinde gurbet, ellerim sıcaklığına hasret Her anım son adımım gibi

Ölümün soğuk nefesi ensemde

Bu beden son anında bile tenine hasret.

Biliyorum mavi boyalı pembe panjurlu bir evimiz olmayacak Aynı evin içinde ömrümüz tek yastıkta sonlanmayacak Çocuklar oradan oraya koşamayacak

Ama bu kalp içinde seni daima taşıyacak.

Volkan Kaya

(25)

Hayal

İstanbulun en ucuz otellerinden birinde uzanmışım yatağa

Göz gezdiriyorum odanın bütün deliklerinde santim,santim yürüyorum

İzmir kordon boyunda

Seninle herdaim buluştuğumuz yerde Masmızda bir çift

aynı biz misali sarmaş dolaş

aniden yağmur bastırıyor birbirlerine öyşe dalmışlar ki ne kar ayırır onları nede boran Birden omuzum da bir el hissettim irkildim,

kimseyi beklemiyordum, döndüm;

Kimse yok

Oysa için öyle olmuştu ki acaba omu demiştim.

Yağmuru gördüm dönünce

yağmurun denizi dövüşünü izledim öylece Bİr den yine sen gldin aklıma elini tuttum, Yavaş,yavaş yürümeye başladık

Kordon boyunda Bak işte geldik;

Ah manav cı Ahmet abi sözüm sana değilha sakın darılma

şu senin Amas ya elmalarına

Ah be abi verme şu elmaları şu kıza Şapırtarak yemesene sende ya ah be abi satma demedim mi sana elmaları bu kıza

Hadi bitirde gidelim ne olur sevmiyorum sende biliyosun Ah Ahmet abi ah

Gidelimmi

sana bir süprizim var bugün

Buradan nereye gidecez biliyomusun sakın ha hayır deme

istesen de istemesen de gidecegiz anneme.

Annemle tanışacaksın bu gün

ama bak annemin yanın da hanım hanım cık olacaksın Suspus oturacaksın

her soruya

evet efendim hayır efendimli cevap vereceksin Annem de aferim oğulcuğuma diyecek

Turnayı gözünden vurmuş bu sefer

(26)

dur düymeye basalım bu durakta ineceğiz Bak işte burası kadın dogum hastanesi on yıl oldu başlayalı bi on yıla anca biter burası bizim sokak

biz geldiğimizde ev mev yoktu şimdi dolup taştı

Bakma çocukların böyle kir pas için de olduklarına Pek zengin değiller ama

Yürekleri doludur ha

sizin oralarla karşılaştırmak ne haddime ben bi maraba

sen aga kız bu haytta neyse yoruldun mu

buraların en dik yokuşu bizim yokuş işte

en tepeye çıkacaz saga dönüp soldan ikinci ev bizim ki

bu arada komşular kesin balkonda kokumu alırlar

ben gelince hoop balkona biraz muhabbet sonra eve bas bakalım zile...

Volkan bey,Volkan bey hı! hı! ne var ne oldu

efendim telefon telefonuz var da...

Volkan Kaya

(27)

Hayat

Hayat kaybedilmişlikler içerisinde

En büyük kazanımdır.

Volkan Kaya

(28)

Haykırıyorum

Gözyaşlarını akıtma ne olur mektuba Biliyorsun dayanamıyorum

Seni öyle hayal etmeye

Alışamadım daha şu zoraki ayrılığa Alışamadım daha buralarda sensizliğe Hermektubunu defalarca okuyorum Her okuyuşta kokluyorum

Resmini yanımdan hiç ayırmıyorum

Nezaman canım sıkılsa onlarla avunuyorum Yanımda olmasan bile bak haykırıyorum Seni ölesiye seviyorum

Volkan Kaya

(29)

Hiç sormadım Bir rıhtım kenarıydı Ben seni beklerken Sen bir yabancıyla el,ele Çıkıverdin karşıma

öylebir sarıldın ki ona

Yıllardır hasretini çeken oydu

Mektupları ben değil o yazmıştı sana Bana değil ona yollamıştın fotğraflar Beni değil sen onu seçmiştin

Ama kimdi o

Yıllar sonra hala sen ve o Hiç sormadım kim olduğunu

...

Yıllar geçti aradan ve hala sen ve o Sormadım hiç kim olduğunu.

Volkan Kaya

(30)

İçimde Bir Sıkıntı Var Anne İçimde bir sıkıntıvar Anne

gerçi ocak ayına göre hava güzel ama Anne bak çiğ düşmüş toprağa

Bir yerlerde sis var galiba

Babamda çıktı uçakla buğün yola

Ama anne içimde bir sıkıntıvar bugün hayra yora içimde bir yangın var anne

Dokunamıyorum bagrıma yanacak diye İçinde bi sıkıntı var anne buğüne

Solyanım ta buram kanıyor anne havaya bak bozdu

Yağmur yağacak içim deki yangına kapa gözlerini anne dinlesene sesi Biri bizi çağırıyo yanına

Peki rüzğarın duyuyomusun anne Baban gibi sesleniyo

Anne bak buluta ben benim orada ki Ama ağlıyorum ya

Anne içimde bir yangın var bu güne Babam nerede uçağı indimi diyarbekire Anne buğün canım çok sıkkın

Sis düştü gözüm önüne Babam şimdi nerede

Göz,gözü görmez oldu uçak indimi yere Sis kaplamış Diyarbekir 'i de

İçim yanıyor anne Babam indimi yere

İçimde bir yangın var anne

Bak Diyarbekirde bir uçak düşmüş yere.

Volkan Kaya

(31)

İşte Gidiyorum

İştei gidiyorum buradan Sırtımda içi boş bir çanta Elimde ufak bir matara Yanım da az da azık İşte gidiyorum buradan Çantam da içi boş umutlarım Mataram da gözlerin

Elim az bişe sevgin İşte gidiyorum buradan

Olmayan her şeyimi geride bırakarak Yüreğimi avuçlarına

Dolu umutlarımı sana bırakarak İşte gidiyorum ses dahi etmeyerek

Volkan Kaya

(32)

Kum Saati

Gittin yüregime en büyük acıyı bırakarak

Elinden oyuncagı alınmış çocugun hüznünü vererek Gittin bana ayırdığın zamanı bitirerek

Dönüp arkana dahibakmadan gittin

Gittin evsiz,barksız,yersiz,ve yurtsuz bırakarak En acısı sensiz bırakarak

Ne gözlerin kaldı nede tenin Bir kuru kemik misali gittin Bitmişti kum saatin.

Volkan Kaya

(33)

Mavi

Göresime her geldiğinde acır yüreğim Başımı kaldırdığımda hıçkırır bulutlar Boynumu büktüğümde yer yarılır gel der Güneş tutulur sen hergeldiğinde aklıma Ahh eli bagrında yanık kadınım

Ayazda gitmiştin buralardan Yol vermimiş karlı dağlar

Alıp bağrına basmış ALLAHUEKBER.

Oysaki umutlarımız mavi

Yeşerecekte tohumlarımız var idi Baharı beraber karşılayacaktık

Kim derdiki temmuz'da kar yağacak.

Volkan Kaya

(34)

Mutluluk

her yer karanlık her yer boğmaca her yer dar

bu kocaman dünyada bir el değecek biliyorum birden bire olacak

gökyüzünden yağmur gibi yağacak mutluluk

birden kalbin gelecek ağzının ucuna

her yer aydınlanacak ve herde mutluluk Volkan Kaya

(35)

Ne Zor Şeymiş

Boğazıma düğümlendi yine kelimeler Halbuki okadar da ezber yapomıştım, Ne zor şeymiş senin karşına geçmek, Karşında iki kelime edebilmek.

Gözlerine bakınca uzaklara,

Yaban ellere gitmek nede zormuş sen siz, Nede zor şeymiş geri gelebilmek,

Geldiğimde daha konuşamamak.

Ne zor şeymiş gözlerinden korkmak, Elini tutamamak,

Gözlerinin içine bakıpta

SENİ SEVİYORUM diyememek Ne zor şey miş

Volkan Kaya

(36)

Neredesin Sen

Çal baba kurban olam o sazın teline Kafanı her sağa sola çevirişinde, Yüreğinle kattığın nağmeyle, Elin bam teline değdiğinde, Yüreğindeki ezgiyi çıkar dilinle.

Son dinleyişim belkide

Ney de ilk kaybetmiştim kendimi, Duyamayacagım bundan böyle seni, AZRAİL geldi kapının eşiğinde,

bir türkülük zaman verdi, Son isteğimi sordu,

NEREDESİN SEN'i istedim.

Söyle be Nesat.baba

Söyle benim için son kere.

Volkan Kaya

(37)

Nezaman Bitecek BU Saymalar Bir başka oluyor

Haziranın yağmuru

Temmuz ve Ağustosun denizi Eylülün hazırlığı

Bir başka oluyor Gözlerin Haziranda

Bilhassa Temmuz ve Ağustostaki güzelliğin Ya eylüldeki hüznün

Bir başka oluyor

Sekiz aylık ayrılığa alışmam ve yine bekle

Haziranı,TemmuzAğustosu, En acısıda eylülü

Ne zaman bitecek bu saymalar Ne zaman bitecek bu hasret Ve şu sevmediğim aylar EkimKasım,Aralık,ocak Şubat,Mart,Nisan,Mayıs

Sayarken bile bitmek bilmeyen Şu yalancı aylar

Nezaman bitecek bu saymalar.

Volkan Kaya

(38)

Of Deme İçindeki Sesi Dinle öylebir an gelir ki

tek başınasın ararsın birilerini ama bulamazsın dört duvara sıkışıp kalırsın cam yok,kapı yok peki nasıl girmişsin anlatamazsın içine yalnızlığı

Öylebir an gelirki düşünürsün kendini arayıpta bulamadığını dört duvar arasın da güneşi ararsın

gece yi bulamazsın ama yine de

mehtabı düşünürsün sensiz olurmu dersin ama bak yaşıyorsun dört duvar arasındasın mevlamı hatırlarsın sığınırsın umudun yok gözlerin den yaşlar akar o gelince aklına

ama sen yalnızsındır o şimdi nerede bilemezsin

içinde bir his var koparıp atamazsın ellerinle kafanı sıkarsın

of demeye başlarsın yavaş yavaş uzaklaşırsın kendinden o yok diye işte ozaman bi daha aklına gelir

mevlam biraz rahatlarsın için sıkılır ama huzur bulursun günler geçmiştir

o nun üzerinde duvara bi bakarsın bi kapı açılmış

sevinirsin ama çıkmayı göze alamzsın

korkarsın insanlardan

burada mutlu olduğunu sanarsın havasızsın ve günlerdir buradasın yemek yememişsin peki nasıl yaşarsın mevlam tekrar gelir aklına

günler geçer

daha iyisin uykudan uyandığında gözünü açamazsın

güneş yakar vücüdunu duvara pencere açılmıştır

(39)

elini

güneşe uzatırsın güneşin içeri giren

kısmından yerden havaya kalkan tozları görürsün

onları tutmaya çalışırsın artık

iyice kandine gelmişsindir

o an mevlamgelir aklına günler tekrar geçmiştir

olduğun yerden sıkıntı duymaya başlamışsındır kapıda bir kol belirir

ellini tekrar uzatırsın içinden ilk ses

dur çıkma sevdiğin dışarıda diğerses senin sevdiğin için de hadi çık der

kolu ürkerek açmaya çalışırsın ama açamazsın

geri çekilirsin için deki ses

daha içimden atamadın dedim sana çıkmadiye demi derdiğeri hayır dik dur

bu hayat senin değilmi der o evet der

o vakit nebeklersin git kapıya korkma ve aç çık

senin sevgin senin içinde

ve seni asla yalnız bırak mayacak hadi diyerek

son bir nefes aldı kapıya doğru yürüdü merhaba dünya

kapının kolunu tek hamlede açtı

ve mutluluk huzur insanın içinde galiba...

Volkan Kaya

(40)

Özgürlüğe

Çe Gu Avera der ki bana, Dostum dosttur,

Düşmanım kan borçludur, Sakın ha geçmeyin önüme, Güneş balçıkla sıvanmaz biline, Haydi dostlar,birlik ile özgürlüğe Nice analar ağladı,

Nice bacılar kan kustu, Ölüm sırası sen işte, Haydi dostlar özğürlüğe.

Volkan Kaya

(41)

Sandık

Çalışmanı istemese de bu koca dünya Yalnız bıraksada seni hayatta koca Yüreğin burkulsada imam nikaha Akmaz olsun gözlerinden

Yaş yerine kan sakın ha.

Korkup saklansanda sandığa çık dikil karşısına

Ben de çalışacagım diye Vurulacağını bile,bile Çıkdikil haykır hayata Bende insanım diye.

Kurşun yağmuruna tutulsanda sandıkta Ahın kalacaktır mutlaka insanlıkta

Kurşun yağmuruna tutulsan da sandıkta Gözlerinden akmasın

Yaş yerine kan sakın ha Volkan Kaya

(42)

Sen Ve Ben

Ne sana anlacak kelimeler bulabildim

Nede sokak artasında el ele yürüyecek derman Gözlerinin içine bakıp pırıltıdan gözüken

Üzerimize düşen yağmur tanelerini saymak istemiştim.

Yolun sonunda ki hayalinin peşinden koşup bir cümlene tüm dünyay yı fersah fersah dolaşıp bir gülüşüne kalbimi avuçlarına bırakıp

sana nefes veren tüm bitkilerin can suyu olmak istemiştim.

Yani ben hep sen ve ben yani biz olmak istemiştm.

Olduk be gülüm Hakan Taşıyanın şarkıları gibi Yağmur dan sonra açan gökkuşağı gibi

Metin Oktay ve Galatasaray gibi

Olduk be canımın cananı sen ve ben bir ömür boyu...

Volkan Kaya

(43)

Sessizlik

Parçalamak istiyorum

Evimi,üstümü,başımı,saçımı Parçalamak istiyorum seni Dilimi,ağzımı,gözlerimi Parçalamak istiyorum Hey hayat seni

Ve artık yaşamakta istemiyorum Dünü,bu günü ve yarını

Özelliklede duymak istemiyorum Sesin dahi sesini

Volkan Kaya

(44)

Sevmek Mi?

Sahile vuran dalgalardan kaçıyorum Artık çiseleyen yağmuru hiç sevmiyorum Hayattan artık zevk almıyorum

Sen yoksun ben yaşıyormuyum.

Ne aynaya bakabiliyorum Nede evden çıkmak istiyorum Sevmek mi?

Senden başkasını istemiyorum.

Volkan Kaya

(45)

Sezen Abla Kusura bakma

Sezen abla Ama Benim hiç Sevgilim

Olmadı ki Senin

O Güzel

Şarkılarını Armağan

edeyim.

Volkan Kaya

(46)

Sıra Bende Sonuydu galiba

ömrümün geldiği bu nokta

Boynu bükük kaldım galiba hayatta Umutsuzca tek başına haykırsam da Sesimi duyuramadım insanliğa

yavaş,yavaş gidiyorum son durak bura Günler nasıl geçti anlamadım ama İşte gidiyorum bu son şiirim

Sıra bende.

Volkan Kaya

(47)

Sis

Kara bir duman kaplamış buğün İstanbulu, Neben denizi görebiliyorum,

Nede deniz beni.

Ben, küçük bir tekneyim,

Bu sis bu büyük gemiler beni yer demiyorum, Dalıyorum içimde karşıya varma umuduyla denize.

Babayı.çocuguna sevgiliyi yarine kavuşturmak umuduyla Dalıyorum haydi hayrola.

İstanbulun en karanlık günlerinden birinde, Göz,gözü görmeyen denizine

Üzerimdeki canların kan olacagından habersizce Umut ezgileri eşliğinde koyuluyorum yola.

Nereden bilebilirim ki

Büyük balığın küçük balığı yediğini,

Büyük gemilerinde küçüklere kini olduğunu, Tamam biliyorum Şuan yeditepe kan ağlıyor, Ağıtlar yakılıyor,

Sis iyiden iyice insanın içine işliyor, İstanbul kanağlıyor,

Biliyorum;

Yediyepe bir babasını kaybetti kan ağlıyo.

Volkan Kaya

(48)

Son

Hiç bişe söyleme

Aşktan,yaşamdan ve banden yana Hiç bişe söyleme,

İkimizin hakkında.

Bakmayı bırak artık gözlerimin içine, En azından onları kaybettirme içimde, Bittin benim için,

İbadetim değilsin,

Beş vakit senin le yatıp kalkmayacagım, Ve artık seni hiç sevmayacegim

Aramayacağım gitarımın telinde Ney'i min alıp götürüşünde Ve artık son şiirime girişin de Volkan Kaya

(49)

Son Sefer

yola koyulmak zorundayım Beni öldü belle

Yokum Artık hayatında Üzüleceksin

Hıçkırıp aglayacaksın

Kabullenemeyeceksin belki de Ama mecburum

Seni de kendimle bir bilinmeze itemem Tamam; haklısın seven ne yapmaz

Ama şu daglar, geçilmesi gereken bir deniz ya karşıdaki tüfekle beklenen şose

Zor kır çiçegim zor

Elimde bir tüfek yanım da sen karnında çocuğumuz

Zor kır çiçeğim zor

Anlıyorum seni bahar gözlüm Benimle beraber göçe seferbersin Ne çareki ölüm uzak değil bu bedene Senide bile,bile götüremem bu son sefere Volkan Kaya

(50)

Susuyorum Doğru yalnızım Ve yalnızlığıma

Sessizliğimide eklemek istiyorum Yalnız bir şey söyleyip

Öyle sumak isterim

Hemde ebediyyen susmak Bir daha konuşmamacasına Söylemesem

Canım daha çok yanacak İşte bu nın için gönlüm için Söyleyip ve susuyorum Seni seviyorum...

Volkan Kaya

(51)

Şerefli Ölüm

Ben,bensem eger beni savunan Beni bana bırakın lütfen

Önümde ise eğer ölmem için çekilmiş kılıçlar Uçları sivriltilmiş

Kaçış imkanı yok ise eğer Seni ve sizi satmaktan başka Bir daha göremeyecegimi bile,bile Ölüm varsa bu davanın ucunda şerefsizce yaşamaktansa

Şerefli ölüm bütün herşeyden başka Volkan Kaya

(52)

Titremek

Sımsacak bir havada Seni düşünüp ürpermek

Tüylerimin diken,diken olduğunu hissetmek Ve dalmak

Derin rüyalara hayalinle dalmak

Aşkın imkansızlığını içimde hissederek Derin rüyalara dalmak.

Gezmek

Bilmediğimiz yerleri el,ele gezmek Düşünmek

birbirimizi hiç unutmamacasına

Ve hissetmek birbirimizi kopmamacasına.

Volkan Kaya

(53)

Umudu'da Besliyorum Bir,iki,üç

Deniz,gökyüzü,kara Elimde mum

Gündüz,gündüz Yakar olmuşum.

Kimse yaklaşmasın yanıma Yakarım kendimi

Sevsiz ve derinden Yakarım kendimi Hiç birşey görmeden.

Dağlara çıkasım var Çıkıpta haykırasım

İnsanları arayasımda var Çıksam evereste

Baksam kuşbakışı görürmüyüm.

İçimde bir sıkıntı var Dinlediğim şarkıdanmıdır İçip,içip ağlayımsım Ve naralar atasım Rezil olurmuyum.

Umudu da besliyorum

Seni ve sensizliği besler gibi Elimimi uzattığımda tutacak gibi seni ve sensizliği bekler gibi Kendimi de bekliyorum.

Volkan Kaya

(54)

Umut

Seni onca yıl sonra ilk gördüümde İlk gün ki gibi geldin aklıma

Nesen değişmişsin

Nede o kara gözlerindeki akşam

Sen berbat bir aile deneyimi yaşamışsın Bense çatırdayan bir yuvada kaybolmuşum Bilmiyorum daha nekadar çatlak onara bilirim

Gerçi seni gördükten sonra onarmakta istemiyorum Seni ne kadar özlemişim bir bilsen

Neseni unuttum nede o yüzünü Hele o ayrıldığımız günü

oysa nekadar zor teklif etmiştim

Cevabını beklerken ne hallere düşmüştüm Ya o ilk baştaki hayır diyişin

Allahtan şaka yapmışsın

Ama yinede sen biryana ben bir yana Olsun sonuçta kavuştuk ya.

(bu bir temenni sevipte kavuşamayanlar için bir dilek belkide bir umut.) Volkan Kaya

(55)

Ürkütücü Değil Ölüm Sürekli izleniyorsun Bir av hayvanı gibisin Av alanı içerisinde Sürekli izleniyorsun Sürekli kovalanıyorsun

Ölüm gelip kapına dayanınca Pusuya düşüpte de bekleyince İşte o an ölüm geliyor aklına Ölüm ürkütücü değil aslında O ilk ateş başlayın ca

Che Guavera'sın Bir stratejisyen'sin Bir ceylansın

Ölümdem kurtulmak için Her yolu denersin

ÖlümÖlüm ürkütücü degil aslında O ilk ateş başlayınca

Ölüm gidiyor aklından.

Volkan Kaya

(56)

Veda

Veda zamanı geldi çattı işte Ama sen çatma o kalem kaşlarını Küçültme o güzel ğözlerini

Sırası geldi veda zamanının Gidiyorum işte

Ve sana bırakıyorum Enlerimi,fobi ve hobilerimi Sana bırakıyorum

Ben korktum sen bari korkma diye fareleri’mi Ve en önemlisi aslan’ım cimbomumu

Veda zamanı geldi çattı işte gidiyorum Param yok biliyorsun

Ama

Kalbimi.yüregimi ve bütün organlarımı İhtiyacı olanlara bırakıyorum

Seni de öyle seviyorum ki

Veda dahi edemeden gidiyorum Volkan Kaya

(57)

Vur

Başımda bir sevda yeli, Gözüm önünde gülün dikeni, Aşkın beni kül eyledi,

Vur hadi vur kurtar beni.

Uzattığımda elimi, Haykırdığımda ismini,

İlk gördügüm yerde cismini, Vur hadi vur kurtar beni.

Ben günah karın biri,

Ben sevdadan mahkum olmuş serseri, Yoktur bu dünyada benim gibilerin yeri, Vur hadi vur da kavuştur bizi.

(58)

,

Volkan Kaya

(59)

Yalnızım Ylnızım ya Yalnızım işte

ne kimseye verecek bir hesabım var Nede kendime

Ne ardımdan aglayanım Nede ağlayacagım Yalnızım ben Yalnızım işte

İstesem de istemese de

Denizi tek başıma kokluyorum Yağan yaz yagmurunda

Tek başıma yürüyorum Sonbaharda rüzgarı

İliklerim de tekbaşıma hissediyorum Altımilyar insan içinde sevgisiz yaşıyorum Gözyaşlarım eşliğinde sevgiyi arıyorum Ama yalnızım ben

Yalnızım işte Volkan Kaya

(60)

Yoksun 1

Boş gözlerle bakıyorum hayata Yalnız değilim ama

sen yoksun yanım da

Heyecanım da hüznüm de sen yoksun yanımda Belki bir tarih yazıyorum

belki en zorlu dağları aşıyorum Ama sen yoksun yanımda

Buradan sana söz veriyorum veremi yeneceğim Seni geri getiremeyecegim ama

Başka anaları,babaları,nineleri,kardeşleri kurban ettirmeyeceğim

Sana söz veriyorum anne Bu ülkeyi iyi yöneteceğim şimdi sen yoksun yanımda

başımı dizlerine koyup okşatamıyorum Sen yoksun Hıçkıra,hıçkıra ağlayamıyorum SEn yoksun anne

Ben buhayattan birazdaha kopuyorum.

Volkan Kaya

(61)

Yoksun 2

Nasılda esiyor rüzgar

Dallar bir o yana bir bu yana Nasılda şiddetli rüzgar

Ben bir o dalda bir bu dalda Okyanus ortasında fırtınaya kapalmış gibiyim adeta Rotamı bulamıyorum Kamaramda oturmuş Sensizliğe dalıyorum Bir bahar akşamı

Arı olup tüm çiçeklere konuyorum Ama kokunu hiçbir çiçekte

Bulamıyorum.

Volkan Kaya

(62)

Yol

Üzgün suratlar Asılmış dudaklar küçülmüş gözlerle bakmayın çocuklar Kırışmış suratlarınız Nasır tutmuş elleriniz Çatlamış ayak tabanlarınız Yürek sevgiye hasret kalmış Unutmayın

Umut herzaman varmış büyükler.

Belkide birazdan üzerine toprak atılacak Sırat köprüsü seni bekliyor olacak

Herşey geride kalacak hayat nekadar güzel dönde Bir şu yola bak

Volkan Kaya

(63)

Zaman

Tik tak,tik tak,

Nasılda geçiyor zaman,

Saatler nasılda hızla ilerliyor, Gece ve gündüzü bakarmısınız, Nasılda zaman değişiyor,

Günler haftaları, haftalar ayları, Aylar'da yılları, Nasıl değiştiriyor, Ya biz Adem oğulları, Biz nekadar değişiyoruz?

Ve yahut değişime Kendimiz yerine neden!

Başkalarını değiştirmeye çaba harcarız?

Zaman gibi neden olamıyoruz?

Tik tak,tik tak Volkan Kaya