T.C. ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ VETERİNER FAKÜLTESİ FARMAKOLOJİ VE TOKSİKOLOJİ ANABİLİM DALI BETA-LAKTAM ANTİBİYOTİKLER

BETA-LAKTAM ANTİBİYOTİKLER

T.C.

ONDOKUZ MAYIS ÜNİVERSİTESİ VETERİNER FAKÜLTESİ

FARMAKOLOJİ VE TOKSİKOLOJİ ANABİLİM DALI

Beta-laktam antibiyotikler nedir?

• Bir azot, üç karbon atomundan oluşan dört üyeli halka yapısına beta-laktam halkası denir.

• Yapısında beta-laktam halkası içeren antibiyotiklere beta laktam antibiyotikler denir.

Beta-laktam antibiyotikler nedir?

Penisilin molekülü Sefalosporin molekülü

6-Amino Penisillanik asit (6-APA) 7-Amino Sefalosporinik Asit (7-ASA)

Monobaktam molekülü

3-amino-4metil monobaktamik asit

Penisilinler

Tarihçe

• 1928 yılında A.Fleming tarafından keşfedilmiştir.

Alexander Fleming (1881-1955)

Genel özellikleri

• Alerjik olmaları dışında tüm antibiyotikler arasında en az tehlikeli olan gruptur.

• Etki spektrumları dardır.

• Ancak ana molekül üzerinde yapılan değişiklikler sonucu;

• Ampisilin

• Amoksisilin

• Karbenisilin

gibi geniş spektrumlu yarı sentetik türevleri geliştirilmiştir.

Genel özellikleri

• Penisilin doğal olarak P.notatum ve

P.chrysogenum mantarlarından elde edilir.

• Mantar kültür ortamına ön maddelerin katılması ile biosentetik

• 6-aminopenisillanik asit (6-APA) halkasına bazı grupların bağlanması ile yarı sentetik olarak

elde edilirler.

• Doğal ve biyosentetik penisilinler F, G, X, O, V ve K olmak üzere 6 çeşittir.

• Doğal penisilinlerden en güçlü olan penisilin-G sağaltımda kullanılır.

Genel özellikleri

• Biyosentetik penisilinlerden

• Penisilin V aside dayanıklıdır.

• Penisilin O’nun da alerji yapma tehlikesi azdır.

• Yarı sentetik penisilinler 6-APA’nın yan zincirine farklı yapıların bağlanması ile;

• Geniş spektrumlu ve

• Penisilinazlara karşı dayanıklı hale gelmişlerdir.

• Thiazolidin halka dayanıklı;

• Beta-laktam halka ise dayanıksızdır.

Genel özellikleri

• Beta-laktam halkasının beta-laktamazlarla parçalanması ile 6-APA’dan şekillenen

penisilloik asit penisilin alerjisinden sorumludur.

Genel özellikleri

• Doğal penisilinler suda çözünür; ısı, ışık, hava ve nemle kolayca parçalanıp etkilerini yitirirler.

• Bu sakıncayı giderebilmek için 6-APA’nın serbest karboksil grubuna

• Potasyum

• Sodyum

• Prokain

• Benzatin

• Klemizolle

eklenerek dayanıklı tuzları hazırlanmıştır.

Genel özellikleri

• Etki süresini uzatmak için penisilin G

molekülüne prokain (prokain penisilin G) bağlanmıştır.

prokain penisilin G

Genel özellikleri

• Yine iki penisilin G molekülünün benzatinle

birleştirilmesi ile elde edilen benzatin penisilin G’nin etki süresi son derece uzundur.

benzatin penisilin G

Genel özellikleri

• Bu amaçla

• Benzatin-fenetisilin ve

• Benzatin-kloksasilin de hazırlanmıştır.

benzatin-fenetisilin benzatin-kloksasilin

Etki şekilleri

• Bakteri hücre duvarı sentezinin engellenmesi ile etki gösterirler.

• Bakterilerde hücre zarının etrafında bunu dıştan saran sert hücre duvarı yapısı bulunur.

• Bakteri hücre içi ozmotik basıncı dışardan

alınan besin maddeleri ile 25 mm Hg’ye kadar yükselir.

• Hücre duvarı bulunmazsa sitoplazmik zar bu

basınca karşı koyamaz. bakteri şişip, parçalanır.

Etki şekilleri

• Hücre duvarı mürein’den oluşmuştur.

• Hayvan hücrelerinde bulunmayan bu yapı

peptidoglikan zincirlerin bağlanması ile oluşmuş polisakkarittir.

• Mürein gram pozitif bakterilerde kalın; gram negatiflerde ise incedir.

• Gram (-)’lerde müreinin yanı sıra hücre

duvarında lipopolisakkarit ve lipoprotein kılıf bulunur.

Etki şekilleri

Etki şekilleri

• Bakteri hücre duvarındaki mürein sentezinde transpeptidazlar (PBP: Penisilin bağlayıcı

protein) aracılığı ile gerçekleştirilen

peptidoglikan zincirlerin birbirine bağlanması beta-laktam antibiyotiklerle engellenir.

• Beta-laktam antibiyotiklerin açık yapısı enzimin substratı olan D-alanil-D-alanin’e çok benzer.

• Antibiyotikler bu enzimi asile ederler.

Etki şekilleri

Etki şekilleri

Hücre duvarı sentezinin engellenmesi

Etki şekilleri

• Penisilinlere duyarlı bakterilerde bakterileri

otolize eden mürein hidrolaz vb enzimler vardır.

• Beta-laktam antibiyotikler bakterileri otolize eden enzimleri baskılayan bazı maddelerin

etkinliğini engelleyerek otolizlerin etkinleşmesini sağlar.

• Sonuçta hücre parçalanması şekillenir.

• Bazı Staph. aureus ve Strep. pneumoniae suşlarında bu enzim bulunmadığı için beta-

laktam antibiyotikler bunları öldürmeyip sadece üremelerini durdururlar.

Sınıflandırılmaları

• Benzil penisilin tuzları ve esterleri

• Fenoksipenisilinler

• Penisilaza dayanıklı penisilinler

• Amino (benzil) penisilinler

• Etkisi güçlendirilmiş penisilinler

• Karbenisilinler

• Asil-amino (üreido) penisilinler

• Piperazin penisilinler

• Diğer penisilinler

Sınıflandırılmaları

• Son 6 grup yağda iyi çözündükleri için gram (-) bakterilerin lipopolisakkarit tabakasını geçerek altta bulunan mürein tabakasında etkili olurlar.

• Penisilinaz salgılayan Staphylococcus türelerine

• Nafsilin,

• Metisilin ve

• İzoksazolil penisilinler

• Pseudomonas türelerine

• Asilüreido penisilinler ve

• Karbenisilinler güçlü etkilidirler.

Benzil penisilin ve tuzları

• Beta-laktamaz’lara duyarlıdırlar. S.aureus’a etkisizdirler.

• Penisilin G sodyum

• Penisilin G potasyum

• Prokain penisilin G

• Benzatin penisilin G

• Klemizol penisilin G

• Benetamin penisilin

Fenoksipenisilinler

• Doğal yada biyosentetik olarak hazırlanırlar.

• Aside dayanıklı oldukları için ağızdan kullanılabilirler.

• Fenoksi-metil penisilin (penisilin V)

• Fenoksi-etil penisilin (fenetisilin)

• Fenoksi-propil penisilin (propisilin)

Penisilinazlara dayanıklı penisilinler

• Yapılarında büyük bir aril grubu taşırlar.

• Sterik engelleme ile beta laktam halkayı beta- laktamazlara karşı korurlar.

• Etkileri stafilokoklara fazladır.

Penisilinazlara dayanıklı penisilinler

• Nafsilin

• Metisilin

• İzoksazolil penisilinler

• Oksasilin

• Kloksasilin

• Dikloksasilin

• Flukloksasilin

Aminopenisilinler

• Aside dayanıklı ama penisilazlara karşı

duyarlıdırlar. önce sayılan üç gruptan daha geniş spektrumludurlar.

• Ampisilin

• Amoksisilin

• Hetasilin

• Bakampisilin

• Pivampisilin

Etkisi güçlendirilmiş penisilinler

• Aminopenisilinlerle karboksipenisilinlerin klavulonik asit ve sulbaktamla yapılan

karışımlarıdır.

• Klavulonik asit + amoksisilin

• Sulbaktam + ampisilin

• Klavulonik asit + tikarsilin

Karbenisilinler (karboksi penisilinler)

• Penisilinazlara dayanıklı ve amino

penisilinlerden daha geniş spektrumludurlar.

• Proteus, Enterobacter ve Pseudomonas türelerine güçlü,

• Gram (+) bakterilere zayıf etkilidirler.

• Tikarsilin

• Karbenisilin

• Karbenisilin indanil

• Karfenisilin

Asil-amino (üreido) penisilinler

• Etki spektrumları karbenisilinlere benzer.

• Pseudomonas türelerine daha güçlü etkilidirler.

• gram (-) bakterilere etkileri zayıftır.

• Azlosilin

• Mezlosilin

Piperazin penisilinler

• Özellikleri asil-üreido penisilinlere benzer.

• Piperasilin

Diğer penisilinler

• Amidino-penisilin türevleridir. Enterobacter türlerine etkileri ile belirginleşirler.

• Mesillinam

Dayanıklılıkları

• Nem: Tuzları kuru halde 2-3 yıl; tamponlu çözeltileri +4 C’de 4 gün etkilerini korurlar.

• PH: Penisilin G pH 6-6.5 arasında yapısını koruyabilir. mide asiti molekülden amid yan

zinciri koparıp beta laktam halkanın açılmasını sağlar.

• Sıcaklık: 100 C’nin üzerinde tutulmamalıdırlar.

• Yükseltgeyen ve indirgeyen maddelerin hepsi penisilinleri parçalar.

Dayanıklılıkları

• Enzimler: E.coli’ler salgıladıkları penisilinaz’larla penisilinleri parçalarlar. Amidaz’lar da aynı etkiyi gösterirler.

• Ağır metaller: Thiazolidin halkayı parçalarlar.

• Alkolik (OH) gruplar ve tiyol (SH) içeren sistein gibi maddeler penisilinleri parçalarlar.

Enjeksiyon malzemeleri yanlışlıkla alkolle steril edilmişse mutlaka alkol su ile durulanmalıdır.

Birimlendirme

• Oxford ünitesine göre

• 1 Ü penisilin 0.6 g penisilin G sodyumun etkinliğine sahiptir.

• 1 mg kristalize penisilin G sodyum 1667 Ü

• 1 mg kristalize penisilin G potasyum 1597 Ü

Farmakokinetik

• Mide asidinden etkilenmeyip, ağızdan verilenler

• Penisilin V

• Fenetisilin

• Propisilin

• Ampisilin

• Amoksisilin

•Oksasilin

•Kloksasilin

•Dikloksasilin

•Flukloksasilin

•Nafsilin

Farmakokinetik

• Yerel enfeksiyon sağaltımında da kullanılırlar.

• Çözeltileri Kİ, bazen DA ve nadiren Dİ verilebilir.

• Genelde HDS’de birikirler.

• İyonize oldukları için biyolojik zarları geçemezler.

• Pensilin G ve kloksasilin meme içi de uygulanırlar.

• Sindirim kanalında ayrıştıkları için penisilinin inorganik ve prokain tuzları ağıdan verilmezler.

Farmakokinetik

• Penisilin G’nin ağıdan verildiğinde % 35’i emilir.

• Penisilin V ve diğer biyosentetik türevlerinin ağızdan biyoyararlanımı doğal penisilinlerden daha iyidir.

Farmakokinetik

• Doğal penisilin türevlerinin emilimlerini geciktirip, atılımlarını yavaşlatmak için:

• İnorganik penisilin tuzları yağlı taşıtlarla

hazırlanırlar. tek uygulama ile 18 saat süre etki elde edilir.

• Prokain penisilin G ve benzatin penisilin G gibi suda son derece az çözünen organik tuzları hazırlanır. Kİ yolla uygulandıklarında 24-48 saat süre etki elde edilir.

Farmakokinetik

• Akut olaylarda etkisi hızlı doğal türleri ile

sağaltıma başlanıp etkili kan yoğunluğuna kısa sürede ulaşıldıktan sonra sağaltıma uzun etkili türevleri ile devam edilir.

• Günümüzde bu uygulamayı tek preparatta

gerçekleştirecek takviyeli penisilin müstahzarları

• Kristalize penisilin G + prokain penisilin G

• Kristalize penisilin G + benzatin penisilin G

• Kristalize penisilin G + prokain penisilin G + benzatin penisilin G kullanılmaktadır.

Farmakokinetik

• Kana karıştıktan sonra penisilinler vücudun tüm doku organlarına dağılmakla beraber karaciğer ve böbreklerde diğer dokulara oranla daha

yüksek dozda birikirler.

• Kan beyin engelini, göğüs ve karın zarlarını zor geçerler. Bu nedenle sağaltımda

kullanılacaklarsa buralara direkt verilmelidirler.

• İzoksazolil penisilinler yüksek oranda kan proteinlerine bağlandıklarından etkili kan yoğunlukları daha uzun sürer.

Farmakokinetik

• Penisilinler vücudu genellikle idrarla terk ederler.

• Probenesid ve para-amino hipurik asit tubuler salgılanma ile atılmalarını yavaşlatıp biyolojik yarılanma ömürlerini uzatırlar.

• Sütle de atıldıklarından insanlarda alerji oluşturma ve süt teknolojisinde üretim

bozukluklarına sebep olacağı için ilaç uygulanan hayvanlardan 96 saat boyunca elde edilen

sütlerin kullanılmaması gereklidir.

Etkileri ve etki spektrumları

• Normal sağaltım dozlarında bakterisit etkilidirler.

• Geniş ve dar spektrumlu üyeleri mevcuttur.

• Dar spektrumlular:

• Benzilpenisilinler

• Fenoksipenisilinler

• Beta laktamaz’lara dayanıklı olanlar

• Özellikle gram (+) ve bazı gram (-) koklara etkilidirler.

• Streptokoklar için en etkili antibiyotiklerdir.

Etkileri ve etki spektrumları

• Etkili oldukları bakteriler

• S.aureus (PS hariç)

• Staph.epidermitis

• -hemolitik Strep.

• Enterokoklar

• Neisseria spp.

• B.anthracis

• Clostridium

• Actinomyces

• L.monocytogenes

• H.somnus

• Fusobacterium

• Bacteroides

• Trep.pallidum

• Leptospira

• Bazı virüsler

(psittakoz ve ornitoz etkenleri) bulunur.

Etkileri ve etki spektrumları

• Aminopenisilinler

• H.influenza

• E.coli

• Shigella

• Pr.mirabilis ve

• Salmonella’ya da etkilidir.

Etkileri ve etki spektrumları

• Karboksi-penisilin ve asil-üreido penisilinler

• Ps.aeruginosa

• Proteus

• Serratia

• Enterobacter ve

• Bac.fragilis’e de etkilidir.

Etkileri ve etki spektrumları

• Aminopenisilinler + klavulonik asit / sulbaktam

• Beta-laktamaz salgılayan bakteriler

• S.aureus

• E.coli

• Pasteurella

• Klebsiella

• Pr.mirabilis’e etkilidir.

• E.coli, Enterobacter ve Pseudomona’lar sınıf I beta-laktamaz (sefalosporinaz) salgıladığından klavulonik asit bunlara etki etmez.

Bakteriyel direnç

• Beta-laktamaz: Staphylococcus ve koliform bakteriler penisilinlerle temasa geçince

salgılarlar.

• Amidazlar: Direnç için bakterilerden salgılanan etkili diğer faktördür.

Bakteriyel direnç

• Beta laktamazlar başlıca 6 sınıfa ayrılabilir.

• 1. sınıf: Sefalosporinazlar

• 2. sınıf: Penisilinazlar

• 3., 4., 5., 6. sınıf: Geniş etkili beta-laktamazlar

Bakteriyel direnç

Beta-laktamazların sınıflandırılması

S. Hedef ilaç Dayanıklılar Duyarlılar

I Sef İzk.Pen, karb. Klav a, sulb

II Pen İzk.Pen, klav a., sulb. Karb III Pen + Sef İzk.Pen, klav a., sulb.

IV Pen + Sef Klav a., sulb. İzk.Pen V Pen +Sef + izk.pen Klav a.

VI Sef + Pen (az duy) Klok., klav a. Sefoksitin

Bakteriyel direnç

gram (-) bakteri hücre duvarı

Klinik kullanımları

• Aktinobasilloz

• Şarbon

• Knt spiroketozu

• Kara hastalık

• Malign ödem

• Tetanoz

• Yanıkara

• B.hemoglobinüri

• Taylarda pnömoni

• İrinli olaylar

• Sığırda pyelonefrit

• Erisipel

• Piyeten

• Leptospiroz

• Listerioz

• Köpekte riketsiyoz

• Nokardiyoz

• Knt solunum y.enf.

• Salmonelloz

• Eksudatif epidermit

• Meme hast.

• Sinovit

• İdrar yolu hastalıkları

• Bruselloz

• Özel olmayan hst.

İstenmeyen etkileri

• Penisilinler önceden duyarlı hale gelen

bireylerde IgE’lerin aracılık ettiği tip I alerjik tepkimelere sebep olurlar.

• Bir penisiline alerjisi olan birey diğerlerine ve hatta sefalosporinlere de duyarlı olabilir.

• Alerjik tepkimede hapten görevini

• Beta-laktamaz enzim etkinliği ile oluşan penisilloik asit

• Daha az olarak da amidaz’ların etkisine maruz kalmış 6-APA yapar.

Benzil penisilinler

• Pensilin G - Na ve K tuzu

• Pensilin G - prokain ve benzatin tuzu

Pensilin G - Na ve K tuzu

• Na ve K tuzları ağızdan verildiklerinde sindirim kanalında düşük (%30) oranında emilir.

• Bu nedenle genellikle Kİ yolla uygulanır.

• Kİ uygulama sonrası 15-30 dk’da en yüksek plazma yoğunluklarında ulaşır.

Pensilin G - Na ve K tuzu

• 6-7 saat plazmada 0.5 µg/ml üzerinde kalır.

• Prokain tuzu 12-24 saat

• Alüminyum mono-stereatlı yağlı 48-72 saat

• Benzatin tuzu 5-7 gün süre ile etkili olur.

• Kedi ve köpeklere en küçük dozu 11 000 Ü/kg, ciddi durumlarda 22 000 – 55 000 Ü/kg

• Atlara 20 000 – 60 000 Ü/kg uygulanır. her 4-8 saatte tekrarlanır.

Pensilin G - Na ve K tuzu

• Ağızdan küçük hayvanlara 100 000 – 300 000 Ü/kg uygulanır.

• İneklerde meme hastalıklarında her bir meme bölümüne 300 000 Ü 24-48 saat arayla 3 kez uygulanır.

Pensilin G – prokain, benzatin tuzu

• Genellikle 20 000 Ü/kg alarak hesaplanır.

• Ancak 50 000 Ü/kg’a kadar artırılabilir.

• Prokain 12-24 saat, benzatin 2-5 gün arayla tekrarlanır.

Aside dayanıklı penisilinler

Pensilin V

• Ağızdan kullanıma uygun bir penisilindir.

• Potasyum ve benzatin tuzları halinde bulunur.

• Etki gücü pensilin G’den zayıftır ancak etki spektrumu benzer.

• Ağızdan 3.3-4.4 mg/kg günde 3-4 kez verilir.

• Gerektiğinde doz 10-11 mg/kg’a kadar artırılır.

Amino penisilinler

• Ampisilin

• Amoksisilin

Ampisilin

• Ağızdan verildiğinde % 30-55 oranında emilir.

• Tok karnına emilim oranı düşer.

• Sodyum tuzu Kİ 12 saat etkili kan yoğunluğu sağlarken uzun etkili preparatlarında bu süre 48 saate çıkar.

• Veteriner hekimlikte en fazla kullanılan ilaçlardan birisidir.

• Tetrasiklin ve kloramfenikolle

karşılaştırılacak ölçüde geniş spektrumludur.

Ampisilin

• Sığırlarda:

• Buzağı ishali

• Pnömoni

• Bağırsak yangısı

• Septisemi

• Retensiyo

• Piyeten

• Piyelonefrit

• Atlarda:

• Bağırsak yangısı

• Septisemi

• Uterus yangısı

• İnfluenza ile seyreden solunum sistemi

enfeksiyonlarında

Ampisilin

• Koyun ve keçide:

• İshal

• Bulaşıcı ayak apsesi

• Meme ve uterus hastalıkları

• Pnömoniler

• Kanatlılarda:

• E.coli ve

• Klostridiumlardan ileri gelen bağırsak hastalıklarında

kullanılır.

Ampisilin

• Köpek ve kedide:

• Bağırsak yangısı

• Kulak hastalıkları

• Boğaz ve bademcik iltihapları

• Ameliyat sonrası yaralar

• Solunum

• İdrar

• Üreme kanalı hastalıkları

Ampisilin

• Hayvanlara 12-24 saat arayla;

• Ağızdan 4-10 mg/kg

• Parenteral yollarla 2-7 mg/kg uygulanır.

• Kanatlılarda;

• Yeme 250 mg/kg

• Suya 1.65 g/L katılıp 5-10 gün süre ile uygulanır.

• Balıklara

• 10 mg/kg dozda yeme katılarak veya Kİ yolla uygulanır.

Amoksisilin

• Yan zincirde –OH grubu

içermesi dışında ampisiline benzer.

• Ağızdan kullanılan tozu sulandırıldıktan sonra oda sıcaklığında yada buzdolabında 2 hafta saklanabilir.

• Enjeksiyonluk tozu sulandırıldıktan sonra oda sıcaklığında 3 ay, buzdolabında 1 yıl

saklanabilir.

• Ağız yolu ile atlar hariç emilimi iyidir (%70-90).

Amoksisilin

• Kİ uygulamada emilimi % 60-80 arasındadır.

• Başta karaciğer, akciğer, prostat, BOS ve eklem kesesi olmak üzere tüm vücuda dağılır.

• Enterekok ve Salmonella türlerine ampisilinden daha güçlü;

• Shigella ve Enterobacter türlerine daha zayıf etki eder.

• Etkisi ampisiline göre daha hızlı gerçekleşir. İlaç etkili yoğunluğu düşmeden bakterilerin ölmesi istendiğinden bu durum bir avantajdır.

Amoksisilin

• Ampisiline benzer olaylarda ve dozlarda kullanılır.

• Kİ yolla uzun etkili müstahzarları 15 mg/kg dozda verilir.

• Atlarda 30 mg/kg’a çıkılılabilir.

• Balıklara 20-40 mg/kg dozda yeme katılarak verilir.

Penisilinazlara dayanıklı penisilinler

• Penisilin G’ye dirençli gram (+) stafilokoklar ve

• Penisilinaz salgılayan yada salgılamayan bakterilere karşı kullanılırlar.

• Gram (-)’lere etkileri azdır.

• Stap.aureus’a etki;

• Oksasilin

• Kloksasilin

• Dikloksasilin

• Flukloksasilin sırasını izler.

Penisilinazlara dayanıklı penisilinler

• Penisilin G’nin etki spektrumuna yanı sıra;

• Borellia

• Leptospira

• Moraxella türleri ileri derecede duyarlıdır.

• Campylobacter ve Enterekok türleri orta derecede duyarlıdır.

• İlk üretildiklerinde tüm Staphylococcus türleri bu antibiyotiklere duyarlı iken penisilin G ve

penisilinazlara duyarlı penislinlere % 70-80 oranında direnç kazanmıştır.

Penisilinazlara dayanıklı penisilinler

Başlıcaları

• Nafsilin

• Metisilin

• İzoksazolil penisilinler

• Oksasilin

• Kloksasilin

• Dikloksasilin

• Flukloksasin

İzoksazolil penisilinler

• Bu grup penisilinler penisilinaza dayanıklı olmalarının yanında aside de dirençlidirler.

• Ağızdan kullanılmaya uygundurlar.

• Plazma proteinlerine yüksek oranda bağlanırlar.

• Gram (-) bakterilere etkili değildirler.

Oksasilin

• Sodyumlu tuzu halinde kullanılır.

• Ağızdan kullanıma uygun tozu

• 25 ˚C’de 3 gün,

• Buzdolabında 14 gün saklanır.

• Ağızdan emilimi düşük,

• Kİ emilimi hızlıdır.

• Atlara Dİ günde 2-3 kez 20-30 mg/kg, Kİ 25-50 mg/kg,

• Kedi ve köpeklere PO günde 3 kez 20-40 mg, Dİ günde 2-3 kez 5.5-11 mg/kg verilir.

Kloksasilin

• Sodyum ve benzatin

tuzları şeklinde bulunur.

• Ağız yolu ile emilimi % 40-60 arasındadır.

• Tok karnına emilim hızı ve oranı düşer.

• % 90-96 plazma proteinlerine bağlanır.

• Penisilinaz salgılayan Stafilokok türlerine oldukça etkilidir.

• Strep.fecalis ve gram (-) basillere etkisi yoktur.

Kloksasilin

• Gram (+) bakterilerin sebep olduğu;

• Septisemi

• Yara ve yanıklar

• Deri ve yumuşak doku hastalıkları

• Penisiline dirençli Stafilokoklar ve Streptokok kaynaklı meme hastalıklarının sağaltımında kullanılır.

Kloksasilin

• Köpek ve kedilere ağızdan 20-40 mg/kg günde 3-4 kez,

• Parenteral yolla

• Büyükbaş hayvanlara günde 1-2 mg/kg,

• Küçükbaş hayvanlara günde 4-10 mg/kg bu dozlar gerektiğinde 2 katına çıkarılabilir.

• Meme içi yolla 200-500 mg dozda uygulanır.

• 75 mg ampisilin + 200 mg kloksasilin karışımı potensiyalizasyon şekillendirir.

Kloksasilin

• Meme hastalıklarının önlenmesinde önemlidir:

• Sağım döneminde sodyum tuzu

• Kuru dönmede benzatin tuzu kullanılır.

• Sodyum tuzu her meme bölümüne 12 saat arayla 200 mg toplam 3 kez uygulanır.

• Benzatin tuzu kuruya çıkan hayvanlarda her meme bölümüne 500 - 1000 mg bir kez

uygulanır.

Dikloksasilin

• Sodyum tuzu halindedir.

• Ağızdan kullanılan tozu hazırlandıktan sonra

• 25˚C’de 7 gün,

• Buzdolabında 14 gün saklanabilir.

• Ağızdan verilir. Tok karnına emilimi azalır.

• BOS hariç tüm vücuda dağılır.

• Staph.aureus’a daha etkilidir.

• Kedi ve köpeklere ağızdan günde 3 kez 10-50 mg/kg dozda uygulanır.

Etkisi güçlendirilmiş penisilinler

• Bazı penisilinler beta-laktamaz enzim etkinliğini önleyebilmektedirler.

• Bazı özel olarak hazırlanmış maddeler de

bakterilerin salgılamış oldukları beta-laktamaz enzimleri ile bağ oluşturarak etkinliklerini

engellemektedirler.

• Bu maddelerin başlıcaları;

• Klavulonik asit

• Sulbaktam ve

• Tazobaktam'dır.

Etkisi güçlendirilmiş penisilinler

Etkisi güçlendirilmiş penisilinler

• Bu maddelerin tek başlarına bakteriler üzerine etki göstermeleri son derece az oranda

gerçekleşir.

• Etkisiz olduğu bakteriler

• Metisiline dirençli bakteriler

• Ps.aeruginosa

• Bu bakterilerin penisilinlere dayanıklılıkları beta- laktamaz dışında bir mekanizma ile sağladıkları akla gelmektedir.

Etkisi güçlendirilmiş penisilinler

• Sulbaktam

• Sınıf I’e (sefalosporinaz) etkisi zayıftır.

• Esas olarak sınıf II ve IV’e etkilidir.

• Klavulonik asit

• Sınıf II ve VI’e etkilidir.

• Sınıf I’e etkisi yoktur.

• Sulbaktam Enterobacter ve Serratia spp.

• Klavulonik asit E.coli ve Proteus türlerine daha etkilidir.

Başlıca etkisi güçlendirilmiş penisilinler

• Amoksisilin + klavulonik asit

• Ampisilin + sulbaktam

• Tikarsilin + klavulonik asit

• Klavulonik asit + karbenisilin

• Klavulonik asit + sefaperazon

• Klavulonik asit + sefotaksim

• Piperasilin + tazobaktam

• Klavulonik asit + sefalotin

• Klavulonik asit + penisilin G

Amoksisilin + klavulonik asit (4/1 yada 2/1)

• Klavulonik asit potasyum tuzu şeklinde kullanılır.

• Ağızdan kullanıma uygun dozu sulandırıldığında buzdolabında 10 gün süre ile saklanabilir.

• Klavulonik asit emildikten sonra plazma

proteinlerine düşük oranda bağlanır ve tüm vücut kesimlerine dağılır.

Amoksisilin + klavulonik asit (4/1 yada 2/1)

• Penisilinaz salgılayanlar da dahil Stap.aureus

• Beta-hemolitik Streptokoklar

• Actinobacillus türleri

• Bordotella türleri

• Haemophilus türleri

• Pasteurella türleri

• Neisseria türleri

• Proteus türleri

• Klebsiella türleri

• Salmonella türleri

• Bac.fragillis de dahil anaerobik bakterilere etkilidir.

Amoksisilin + klavulonik asit (4/1 yada 2/1)

• Ot yiyen hayvanlara ağızdan

• Atlara enjeksiyon ile kesinlikle verilmemelidir.

• Tavşan, kobay, hamster ve gerbillerde kullanılmaz.

• İlaç karışımı sınıf II ve V beta-laktamaz salgılayan bakterilere etkilidir.

• Amoksisilin dikkate alınarak köpek ve kedilere ağızdan günde 2 kez 10-20 mg/kg,

• Buzağılara ağızdan günde 3 kez 10 mg/kg

• Sığırlara Kİ günde 1 kez 8.75 mg/kg verilir.

Amoksisilin + klavulonik asit (4/1 yada 2/1)

• Sulbaktam penisillik asit ile sülfon’un bileşiğidir.

• Ağızdan yoluyla sindirimden emilimi azdır.

• Kİ yolla verildiğinde iyi emilir.

• Tüm vücut kesimlerine ve yangı durumunda BOS’a geçer.

• Sınıf II ve IV beta-laktamaz salgılayan bakterilere etkilidir.

Ampisilin + sulbaktam (2/1)

• Karışımın etkili olduğu bakteriler arasında:

• Staph.aureus başta olmak üzere gram (+) koklar,

• Pseudomonas türleri haricinde gram (-) aerobik ve anaerobik bakteriler sayılabilir.

• Sığırlara günde 1 kez 10 mg/kg ampisilin dozu esas alınarak parenteral yolla uygulanır.

İstenmeyen etkileri

• Alerjik tepkimeler hafif deri döküntülerinden, hızla ölümle sonuçlanabilecek anafilaktik şoka kadar değişir.

• Alerjik tepkimelerde penisilin kalıntısı ile bulaşık süt ve diğer besinler de rol oynar.

• Sütte 0.01 Ü/ml,

• Ette 0.005-0.01 Ü/g alerjik tepkimler için tolerans düzeyi olarak kabul edilmiştir.

Doğrudan istenmeyen etkileri

• Sağaltım indeksi yüksek maddelerdir.

• Ağızdan yüksek dozlarda verildiklerinde bulantı, kusma ve sürgüne neden olabilirler.

• Ampisilin ve bazı penisilinler at, kaz, ördek, kobay, tavşan, hamster ve gerbillerde

kullanılmamalıdır.

• Prokainli tuzları hariç diğerleri Kİ uygulama yerlerinde ağrı ve irkiltiye sebep olurlar.

• İnorganik tuzları sodyum ve potasyum gibi katyon içerdiğinden yüksek dozda böbrekler üzerine zararlı etki gösterebilir.

Kullanılmaması gereken türler

Sefalosporinler

Genel özellikleri

• Elde edildikleri mantar türleri

• Sefalosporinler Cephalosporium acremonium

• Sefamisinler Streptomyches türleri

• 7-aminosefalosporinik asit (7-ASA) halkası

• Beta-laktam halkası

• Dihidrothiazin halkası içerir.

Genel özellikleri

7-aminosefalosporinik asit (7-ASA)

7

3

Genel özellikleri

• Bu halkalı yapıda

• C-3

• C-7’ye değişik grupların (R) getirilmesiyle çok sayıda sefalosporin türevi hazırlanmıştır.

• Antibakteriyel etkinlik için 7-ASA yapısının korunması gereklidir.

• C-3 (R1) atomuna bağlanan R-grupları

sefalosporinlerin farmakokinetik özelliklerine;

• C-7’ye (R2) bağlananlar ise etki gücü ve spektrumunun genişliğine etki eder.

Genel özellikleri

• Sefalosporinler sıcaklık ve pH değişikliklerine dayanıklıdır.

• Suda kolay çözünürler.

• Penisilinazlara dayanıklı penisilinler haricinde beta-laktamazlar’a penisilinlerden daha

dayanıklıdırlar.

Sınıflandırılmaları

1. nesil: sefalosporinlerin ilk bulunan üyeleridir.

2. nesil: C-7 deki amin (-NH) grubuna daha az iyonize olabilen yan zincirlerin bağlanması ile

• Yağda iyi çözünebilen

• Bakterilere daha kolay girebilen ve

• Etki spektrumu geniş üyelerdir.

3. nesil: C-7’deki amin (-NH)’e büyük grupların

bağlanmasıyla oluşurlar. geniş spektrumludurlar.

4. nesil: 3. nesil sefalosporinlere dirençli bakterilere etkili üyelerdir.

Sınıflandırılmaları

1. nesil

• Sefaleksin

• Sefaloglisin

• Sefadroksil

• Sefazolin

• Sefradin

• Sefapirin

• Sefasetril

• Sefaloridin

• Sefalonium

• Sefalotin

2. nesil

• Sefaklor

• Sefamandol

• Sefuroksim

• Sefuroksim oksetil

• Sefoksitin

• Sefotetan

• Sefmetazol

• Sefonisid

• Seforanid

• Sefotiam

Sınıflandırılmaları

3. nesil

• Seftazidim

• Sefsulodin

• Sefoperozon

• Sefpimazol

• Sefotaksim

• Seftriakson

• Seftizoksim

• Seftiofur

• Moksalaktam

• Sefpodoksim

• Proksetil

• Sefiksim

4. nesil

• Sefepim

• Sefkuinom

• Sefetekol

• Sefslidin

• Sefluprenam

• Sefoselis sülfat

• Sefozopran

• Sefpirom 5. nesil

• Seftobiprol

• Seftarolin

Farmakokinetikleri

• Her ne kadar ağızdan ve parenteral yolla kullanılanlar olarak sınıflandırılsalar da

sefalosporinlerin ağız yolu ile kullanımı yaygın değildir. Çünkü

• Sindirimden biyoyaralanımları yetersiz

• Mide asidine dayanıksızdırlar.

• Bununla beraber sefradin ve sefaleksin ağız yolu ile verildiğinde etkili kan yoğunluğu

oluşturacak ölçüde sindirim kanalından emilebilir.

Farmakokinetikleri

• Meme içi yolla kullanılanlar

• Sefapridin

• Sefalonium

• Sefaperazon

• Emildikten sonra plazma proteinlerine değişik oranlarda bağlanırlar.

• Plazma yarı ömürleri ortalama 1.5 (1-8) saattir.

• Tüm doku ve vücut sıvılarına dağılırlar.

• Plasentayı geçerler.

• Sefuroksim

• Sefasetril

• Sefoksazol

Farmakokinetikleri

• Üçüncü ve dördüncü nesil: Kan-beyin engellini geçerek, BOS’ta etkili yoğunluk oluştururlar.

• Parenteral verildiklerinde göz sıvısında etkili yoğunluk sağlarlar.

• Vücudu büyük ölçüde değişmeden böbreklerden süzülerek atılırlar.

Etkileri ve etki spektrumları

• Hücre duvarı sentezini engelleyerek bakterileri öldürürler.

• Hafif asidik ortamlarda daha etkilidirler.

• Etki genişlikleri aminopenisilinlere benzer.

• 3. nesil sefalosporinler Pseudomonas türelerini de içine alacak şekilde geniş spektrumludur.

Genel etki spektrumları

• Streptokoklar

• Naiseria türleri

• E.coli

• Klebsiella

• Pr.mirabilis

• Cl.perfringens

• L.monocytogenes

• B.subtilis

• C.diphtheriae

• A.israeli

• Pseudomonas türleri

• Serratia

• Bac.fragilis

• İndol pozitif Proteuslar

• Salmonella türleri

• Shigella türleri

• Acinetobacter türleri

1. nesil

• Gram (+) koklar

• Clostridium türleri

• Bazı gram (-) bakterilere

• Neisseria

• Pasteurella

• Salmonella

• Actinabacillus

• Klebsiella türleri

• H.influenzae

• E.coli

• Pr.mirabilis

2. nesil (birinci nesile ek olarak)

• Enterobacter türleri

• Citrobacter

• İndol pozitif Proteus türleri

• H.influenzae

• Bunlar içerisinde sefoksitin

• B.fragilitis

• Serratia ve

• Proteus türleri üzerine etkisi ile ortaya çıkar.

3. nesil (ikinci nesile ek olarak)

• Pseudomonas türlerine etkilidir.

4. nesil

• Beta-laktamazlara dayanıklı oldukları için 3.

neslin spektrumuna giren bakterilere daha güçlü etkirler.

Bakteriyel direnç

• Bakteri hücre zarı ilaç geçirgenliğinin azalması

• Serratia türleri

• Mürein sentezinde ilaçların etkilediği

transpeptidazların duyarlılığının azalması

• Metisiline dirençli Staph.aureus (MRSA)

• Bakterilerin aktarılabilir veya kromozom aracılı sefalosporinaz salgılaması

• Citrobacter, Enterobacter, Providencia, Pseudomonas, Serratia türleri

İstenmeyen etkileri

• Uygulama yerinde irkilti ve ağrıya neden olabilirler.

• Ağızdan verildiklerinde kusma ve ishale yol açabilirler.

• Alerjik tepkimelere

• Ateş

• Deri dökülmeleri

• Hemolitik anemi

• Anafilaksiye yol açabilirler.

Klinik kullanılmaları

• Penisilin G’ye dirençli Staph.aureus’a ve

• Etki spektrumundaki daha önce sayılan bakterilerin neden olduğu

• Solunum

• İdrar ve safra yolları

• Deri ve yumuşak doku

• Kemik ve eklem

• Karın iç hastalıklarının tedavisinde

Klinik kullanılmaları

Üçüncü ve dördüncü nesil sefalosporinler

• Gram negatif bakterilerin neden olduğu

• Beyin zarı yangısı ve

• Meme hastalıkları

• Septisemiler ve

• Gonorenin sağaltımında kullanılırlar.

Birinci nesil sefalosporinler

• Sefaleksin

• Sefadroksil

• Sefapirin

• Sefalotin

• Sefazolin

• Sefaloridin

• Sefasetril

Sefaleksin

• Ağızdan hızlı ve tama yakın

(%75-80) emilir. plazma

proteinlerine düşük oranda (% 10-15) bağlanır.

• Ağızdan, Kİ ve DA yolla uygulanabilir.

• Köpek ve kedilere ağızdan günde 2-3 kez 15 mg/kg verilir. 30 mg/kg’a kadar artabilir.

• Atlara ağızdan 20-30 mg/kg,

• Kuşlara 35-50 mg/kg,

• Mİ sığırlara 250 mg, koyunlara 100-150 mg

Sefadroksil

• Ağızdan yoluyla hızlı ve iyi emilir.

• Plazma proteinlerine düşük oranda (% 20) bağlanır.

• Buzağılara günde 2 kez 35 mg/kg;

• Köpek ve kedilere ağızdan günde 2-3 kez 11-33 mg/kg dozda verilir.

Sefapirin

• Sodyum veya benzatin tuzu şeklinde bulunur.

• Enjeksiyonluk tozu oda sıcaklığında 2 yıl

dayanıklıdır.

• Sulandırıldıktan sonra 25 ˚C’de 1-2 gün, buzdolabında 10 gün saklanabilir.

• Sindirim kanalı ile biyoyaralanımı düşüktür.

• Kİ, Dİ ve meme içi yolla kullanılır.

Sefapirin

• Kedi ve köpeklere parenteral 10-30 mg/kg 3 kez,

• Atlara Kİ ve Dİ günde 2-4 kez 20-30 mg/kg,

• Benzatin tuzu uterus içi 500 mg tek sefer uygulanır.

• Sodyum ve benzatin tuzları sağım ve kuru dönemdeki ineklere Mİ yolla 200-300 mg her meme bölgesine uygulanır.

Sefalotin

• Sodyumlu tuzu halinde kullanılır.

• Sindirim kanalından

emilimi iyi olmadığı için

başta Dİ üzere parenteral yollardan verilir.

• Plazma proteinlerine değişik oranda (% 20-70) bağlanır.

• BOS hariç tüm vücut kesimlerine iyi geçer.

• Uygulama yerinde ağrı ve apseye neden olduğu için Kİ yol pek tercih edilmez.

Sefalotin

• Köpek ve kedilere parenteral yolla günde 3-4 kez 10-30 mg/kg,

• Sığırlara DA yolla günde 6 kez 50-55 mg/kg,

• Atlara Dİ veya Kİ yolla günde 4 kez 10-30 mg/kg,

• Kanatlılara Kİ yolla günde 4 kez 100 mg/kg dozda uygulanır.

Sefazolin

• Sodyum tuzu

şeklinde bulunur.

• Ağızdan biyoyararlanımı düşük olduğu için

parenteral yollarla uygulanır.

• İlaç vücuttan değişmemiş şekilde böbreklerden atılır.

• Streptokoklara etkinliği az,

• E.coli ve Klebsiella türlerine ise iyidir.

Sefazolin

• Köpek ve kedilere parenteral yollarla günde 3-4 kez 10-30 mg/kg,

• Atlara günde 2-3 kez 10-20 mg/kg,

• İneklere

• Sağım döneminde 300 mg,

• Kuru dönemde 250 mg her meme bölümüne uygulanır.

Sefaloridin

• Ağızdan biyoyararlanımı düşüktür.

• Bu nedenle parenteral yollarla uygulanır.

• Kİ uygulama yerinde ağrıya neden olur.

• Plazma proteinlerine düşük oranda bağlanır ve vücutta BT’a maruz kalmaz.

• Böbrek üzerine zararlı etkisi en güçlü olan sefalosporin olduğu için böbrek yetmezliği durumunda kullanılmamalıdır.

Sefaloridin

• Yetmezlik haricinde idrar yolu hastalıkları

• Üreme kanalı

• Solunum

• Sindirim sistemi

• Yumuşak doku hastalıklarında kullanılır.

• Köpek ve kedilere DA ve Kİ günde 2-3 kez 2.2- 4.4 mg/kg uygulanan doz 25 mg/kg’a kadar

artırılabilir.

• Sağaltım 7 günden uzun sürdürülememelidir.

Sefasetril

• E.coli ve Klebsiella türlerine daha etkin

olması dışında sefalotine benzer.

• Parenteral ve Mİ yolla uygulanır.

• Mİ yolla her bir meme bölümüne 200-250 mg uygulanır. Gerekirse uygulama 1-2 gün arayla tekrar edilir.

İkinci nesil sefalosporinler

• Sefaklor

• Sefamandol

• Sefuroksim

Sefaklor

• Ağızdan verildikten sonra sindirim kanalından iyi emilir.

• Gram (-) bakterilere 1. nesilden daha güçlü

etki gösterir.

• Penisilinlere dirençli H.influenza suşlarının neden olduğu orta kulak iltihabında başarı ile kullanılır.

• Buzağı ve danalara ağızdan günde 2-3 kez 3.5 mg/kg verilir.

Sefamandol

• Parenteral yollardan kullanılır.

• Dolaşıma geçtiğinde yüksek oranda

plazma proteinlerine bağlanır.

• Gram (-) bakterilere daha güçlü etkirken; gram (+)’lere daha zayıf etkir.

• kedi ve köpeklere Kİ ve DA yolla günde 3 kez 10-30 mg/kg uygulanır.

Sefuroksim

• Beta-laktamazlara daha dayanıklıdır.

• Beta-laktamaz salgılayan H.influenzae, Neisseria

ve Pnömokok türlerine son derece etkilidir.

• Parenteral yolla uygulanır.

• Plazma proteinlerine % 30-35 oranda bağlanır.

• BOS’a etkili yoğunluk düzeyinde geçer.

• Değişmemiş halde böbreklerle atılır.

Sefuroksim

• Etki spektrumuna giren bakterilerin

• Solunum

• Kemik-eklem

• Kulak

• Meme hastalıklarında (her memeye 250 mg)

Üçüncü nesil sefalosporinler

• Sefotaksim

• Sefoperazon

• Seftiofur

• Seftriakson

Sefotaksim

• Sodyumlu tuzu halinde bulunur.

• Parenteral yollarla kullanılır.

• Plazma proteinlerine % 40 oranında bağlanır.

• Tüm vücut kesimlerine ve özellikle yangılı durumlarda BOS’a geçer.

• Başlıca gram (-) basiller (E.coli, Serratia türeleri), Staph.aureus, N.meningiditis, ve Strep.pneumoniae’ye etkilidir.

Sefotaksim

• Parenteral yollarla

• Köpek ve kedilerde 25-40 mg/kg günde 2-3 kez,

• Atlara Kİ ve Dİ yollarla 20-30 mg/kg günde 3- 4 kez,

• Keçilere günde 2 kez 50 mg/kg,

• Kanatlılara Kİ yolla günde 3 kez 50-100 mg verilir.

Sefoperazon

• Sodyum ve dihidrat halinde bulunur.

• Parenteral kullanılır.

• Plazma proteinlerine yüksek oranda (% 90) bağlanır.

• Ps.aeruginosa, E.coli, Shigella, N.gonorrhoeae, Klebsiella, Enterobakter türleri, Staph.aureus ve Bac.fragilis’e son derece etkilidir.

• Seftazidimle birlikte Pseudomonas türlerine etkisi en güçlü olan sefalosporin türevidir.

Sefoperazon

• Sığır, köpek ve kedilere günde 3-4 kez Kİ 30 mg/kg verilir.

• Sodyumlu tuzu her meme bölümüne tek sefer 250 mg uygulanır.

• Dihidrat şekli ise 100 mg dozda 24 saat arayla 2 defa uygulanır.

Seftiofur

• Hidroklorür ve sodyumlu tuzu şeklinde bulunur.

• Sığırlarda özellikle P.multocida, P.haemolitica, H.somnus’un yol açtığı

solunum sistemi

hastalıklarında kullanılır.

• At ve sağılan hayvanlara Kİ günde 1 kez 1-2 mg/kg dozda uygulanır.

• Günlük civcivlere DA 0.08-0.2 mg verilir.

Seftriakson

• Parenteral yolla kullanılır.

• Plazma proteinlerine yüksek oranda bağlanır.

• BOS da dahil tüm vücut kesimlerine geçer.

• Yarı ömrü en uzun sefalosporin türevidir.

• Etki spektrumu son derece geniştir.

H.influenzae, N.gonorrhoeae, Pnömokok ve Menengoklara güçlü etkir.

• Beyin zarı, solunum yolu ve gonorede

parenteral günde 3-4 kez 20-40 mg/kg kullanılır.

Dördüncü nesil sefalosporinler

Sefkuinom

• Beta-laktamaz salgılayanlar da dahil gram (+) ve (-)

bakterilere (özellikle P.multocida ve P.haemolitica)

etkilidir.

• Ağızdan biyoyararlanımı düşüktür.

• Plazma proteinlerine düşük (% 5-15) oranda bağlanır.

Dördüncü nesil sefalosporinler

Sefkuinom

• Süte önemli ölçüde geçtiği için sağılan hayvanlarda kullanılmamalıdır.

• Solunum yolu hastalıkları başta olmak üzere sığır ve buzağılara Kİ günde 1 mg/kg verilir.

Sefamisinler

Sefoksitin

• 2.nesil sefamisin türevi bir ilaçtır.

• Sodyumlu tuzu halinde bulunur.

• Parenteral (tercihen Dİ) yollarla kullanılır.

• Plazma proteinlerine % 50 oranında bağlanır.

Sefamisinler

Sefoksitin

• Gram (-) bakterilerin salgıladıkları beta- laktamazlara son derece dayanıklıdır.

• E.coli, Klebsiella, ve Proteus türleri gibi gram (-) bakterilere oldukça etkilidir.

• Köpek ve kedilere parenteral günde 3 kez 10-20 mg/kg,

• Taylara ve sığırlara 4-6 kez 20 mg/kg verilir.

Oksasefamlar

Moksalaktam

• Parenteral yollarla kullanılır.

• Kan-beyin engelini kolay geçer.

• Sefoksitinle birlikte Bac.fragilis’e karşı etki gücü en yüksek sefaloporin türevidir.

Diğer beta-laktam ilaçlar

Aztreonam (monobaktam)

• Etkisi sadece gram (-) bakterilerle sınırlıdır.

• Enterobacter

• Shigella

• E.coli

• Klebsiella

• Pseudomaonas

• Proteus

• Neisseria

• Providencia’ya etkilidir.

Aztreonam (monobaktam)

• Aminoglikozidlerle birlikte kullanıldığında işitme ve denge organına zararlarını azaltır.

• Yukarıda sayılan bakterilerin sebep olduğu

• Septisemiler

• İdrar yolu

• Solunum sistemi

• Kemik ve eklem

• Karın ve pelvis içi organ hastalıları ile

• Gonorenin sağaltımında kullanılır.

İmipenem (karbapenem)

• Genellikle silastatin

sodyumla birlikte (1/1 veya 1/2) kullanılır.

• Sadece Dİ infüzyonla verilir.

• Silastatin sodyum böbrek tubul hücrelerinde dihidropeptidaz enzim etkinliğini engelleyerek imipenemim plazma yarı ömrünü uzatır.

• Etki spektrumu en geniş beta-laktam ilaçlardan birisidir.

İmipenem (karbapenem)

• Beta-laktamazlara dayanıklı olduğu için metisiline dirençli olanlar dışında;

• Gram (+) ve (-) koklar

• E.coli

• H.influenzae

• Proteus

• Klebsiella

• Serratia

• Enterobacter

• Citrobacter

• Acinetobacter

• Ps.aeruginosa

• Clostridium türleri

• Bac.fragilis

• Bazı Mikobakteriler

• Nocardiaya etkilidir.

İmipenem (karbapenem)

• Yukarıda sayılan bakterilerden kaynaklanan;

• Solunum ve idrar yolları

• Karın ve pelvis organları

• Kemik, eklem, yumuşak doku ve

• Deri hastalıklarında kullanılırlar.

• Kedi ve köpeklere yavaş Dİ infüzyonla günde 3-4 kez 2 mg/kg dozda verilir.