• Sonuç bulunamadı

400100710151-MOLEKÜLER MARKÖRLER VE BİTKİ ISLAHINDA KULLANIMI400100710151-MOLEKÜLER MARKÖRLER VE BİTKİ ISLAHINDA KULLANIMI

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2021

Share "400100710151-MOLEKÜLER MARKÖRLER VE BİTKİ ISLAHINDA KULLANIMI400100710151-MOLEKÜLER MARKÖRLER VE BİTKİ ISLAHINDA KULLANIMI"

Copied!
17
0
0

Yükleniyor.... (view fulltext now)

Tam metin

(1)

400100710151-MOLEKÜLER MARKÖRLER VE BİTKİ

ISLAHINDA KULLANIMI

400100710151-MOLEKÜLER MARKÖRLER VE BİTKİ

ISLAHINDA KULLANIMI

Prof. Dr. Ali ERGÜL

Ankara Üniversitesi, Biyoteknoloji Enstitüsü

http://biotek.ankara.edu.tr/

(2)

Hafta-1 Tarım Bitkileri, Biyoçeşitlilik, Transgenik Bitkiler Hafta-2 Nükleik Asit İzolasyonu (DNA)

Hafta-3 Nükleik Asit İzolasyonu (DNA)-UYGULAMA Hafta-4 PCR (Polimerase Chain Reaction)

Hafta-5 PCR (Polimerase Chain Reaction)-UYGULAMA Hafta-6 Kapiller Elektroforez

Hafta-7 Moleküler Markörler ve SSR (Simple Sequence Repeats) Hafta-8 Kapiller Elektroforez - UYGULAMA

Hafta-9 SNP Markırlar, Yeni Nesil Sekanslama Teknikleri ve SNP Haplotiplemesi Hafta-10 DNA Barkodlama

Hafta-11 Markıra Dayalı Seleksiyon (MAS) Hafta-12 Haritalama Yaklaşımları

Hafta-13 Dizi Analizi

Hafta-14 Dizi Analizi-UYGULAMA

(3)

Hafta 10: DNA Barkodlama

Hafta 10: DNA Barkodlama

(4)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

• İlk kez 2003 yılında kullanılan ‘DNA Barkodlama’ kavramı , temel olarak DNA dizi analizi temeline dayanmakta olup, kullanılan birkaç standart lokus yardımı ile türlerin tanımlamasını ve ayrımını sağlamaktadır.

• Özellikle son yirmi yılda hızlı gelişme gösteren bitki moleküler

sistematiği çalışmalarında, kloroplast DNA’sı ve yüksek oranda tekrarlı

nüklear ribozomal DNA gibi standart lokusları içeren moleküler

araştırmalar ön plana çıkmıştır.

(5)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

• Evrensel tek bir primer çifti ile çift yönlü olarak kolay dizilenebilen ve yüksek seviyede tür ayrımına olanak sağlayan özelliklere sahip barkod bölgesi ideal barkod bölgesi olarak tanımlanmaktadır.

Bitkilerde, ITS, matK, rbcL, trnH–psbA gibi bir çok barkod gen bölgesi bulunmasına rağmen, filogenetik ayrım gücüne yönelik bir ideal barkod derecelendirmesi yapılmamıştır (CBOL Plant Working Group, 2009).

• Ancak bir çok çalışmada kodlama yapan ve yapmayan kloroplast gen

bölgeleri ve ribozomal ITS bölgeleri popüler bölgeleri olarak ön plana

çıkmaktadır.

(6)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

• Bitkiler ve insanlar başta olmak üzere tüm organizmalarda

gerçekleşen protein sentezi ile ilişkili rDNA’lar özellikle canlılar

arasındaki evrimsel benzerlik ve ilişkinin tanımlanmasında temel olarak

kullanılmaktadır. rDNA’ da küçük rDNA geni (18S vb.), 5.8S rDNA geni

ve büyük rDNA geni (28S vb.) olmak üzere 3 rDNA geni bulunmaktadır.

(7)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

• rDNA’nın ITS (Internal Transcribed Spacer) bölgeleri, bitkilerdeki

moleküler sistematik çalışmalarda sıklıkla tercih edilen yöntemler

arasında olup rDNA bölgeleri genomik DNA’nın NOR (Nükleolar

Organize Region) bölgelerinde, ardışık tekrarlı diziler halinde

bulunmaktadır. rRNA, 18S küçük alt birim (Small Sub Unit), 5.8S ve

28S büyük alt birim (Large Subunit)’ den oluşmaktadır.

(8)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

• ITS bölgeleri rDNA’ nın alt birimleri ile transkribe edilmekte olup, korunmuş bölgeleri ayıran ITS1 ve ITS2 olmak üzere 2 bölgeden oluşmaktadır. Bunlardan ITS1; 18S (SSU) ile 5.8S, ITS2 ise; 5.8S ile 26S genleri arasında yerleşmiş haldedir.

• ITS1 ve ITS2 bölgeleri ribozomal alt birimlerin yapısına katılmamakta ancak rRNA’ ların olgunlaşma sürecinde görev almaktadır.

Transkripsiyon sonrası preRNA moleküllerinin olgun RNA moleküllerine dönüşmesi sürecinde, ITS1 ve ITS2 bölgeleri kesilmekte bu nedenle herhangi bir baz değişimine uğramamaktadır.

• Bu durum ITS bölgelerine dayalı birçok moleküler filogenetik

çalışmalarla kanıtlanmış durumdadır.

(9)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

• Bitkide kloroplast DNA’sı halkasal yapıda olup, yaklaşık 60-80 gen içermekte ve intronlar, kodlama yapan bölgeler ve kodlama yapmayan bölgeler olarak 3 grup içermektedir.

• Özellikle nüklear genoma oranla daha fazla sayıda kodlanmayan bölgeye sahip olması kloroplast genomunun çok yavaş evrimsel değişime uğramasına neden olmaktadır.

• Bu özelliğinin yanında kloroplast genomunun rekombinant özellikte

olmaması haploid (n) yapıda olması ve genellikle uniperantal olarak

(anneden) aktarılması gibi özellikleri bu genomun filogenetik

çalışmalarda tercih edilmesine neden olmaktadır.

(10)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

• Kloroplast DNA’sı temelli yapılan filogenetik çalışmalarda genellikle ribilose-1,5- bisphospate carboxylase (rbcL rubisco) gibi iyi tanımlanmış genler kullanılmaktadır. matK bölgesi de yine bitkilerde en çok çeşitlilik gösteren kloroplast genomundaki kodlama bölgelerinden biridir.

Özellikle rbcL ve matK genleri çok yavaş evrimselleşmekte bu nedenle

bitki filogenetik araştırmalarda özellikle cins ve cins üstü taksonomik

seviyelerin ayrımında önemli kaynak oluşturmaktadır.

(11)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

• DNA Barkodlama Çalışmalarında Kullanılan Gen Bölgelerinin

Kombinasyonları: Anlatılan bu ve benzeri araştırmalardan da

anlaşılacağı üzere bu bölgelere ait kullanılan markırlardan farklı

kombinasyonlar filogenetik analizlerde farklı düzeyde ayrım seviyeleri

oluşturabilmektedir.

(12)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

Acanthaceae familyasında, trnL-F’nin rbcL bölgesine oranla iki kattan fazla bilgilendirme potansiyelinin olduğu açıklanmış ve özellikle trnL-F’

nin filogenetik tanımlamalarda yüksek oranda bilgi verici olduğu belirtilmiştir.

Buna karşın Asphodelaceae familyasında kodlamayan bölgeler

arasında (rbcL ve trnL-F) bilgilendirme açısından önemli derecede

farklılık bulunmadığını açıklanmıştır .

(13)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

• Başka bir çalışmada ise kloroplast DNA’ da yer alan kodlanmayan bölgelerin özellikle düşük taksonomik seviyelere sahip analizlerlerde net ayrım yaptığı açıklanmıştır.

Thymelaeaceae familyasına ait 27 cins ve birkaç dış grup taksonunda

yapılan çalışmada ise, kloroplast kökenli rbcL, trnL intron ve trnL-F

bölgelerine ait dizi analizleri sonucunda her bölge ayrı ayrı birbirine

paralel filogenetik veriler vermiştir.

(14)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

Ancak çalışmada analiz verilerinin netliğinin arttırılması amaçlı rbcL ve

trnL dizi bölgesine ait veriler birleştirilmiş ve özellikle trnL-F’ inthan rbcL

bölgesine oranla daha değişken özellikte olduğu açıklanmıştır .

(15)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

ITS markırlarının, Dirca occidentalis ve diğer bitki türlerine ait

genotiplerde mevcut genetik varyasyonu yeterli derece

çözümleyemediği belirtilmesine karşın ITS, matK ve trnH-psbA

dizilerinin kullanıldığı incir (Ficus carica) örneklerinde, ITS dizileri

yüksek varyasyon oranları gösterirken, matK dizileri ile yapılan filogeni

analizlerinde ise matK dizileri, çözülen monofiletik (tek bir soydan

gelen) gruplarda ise en yüksek ayrım yüzdesini göstermiştir.

(16)

DNA Barkodlama DNA Barkodlama

Filogenetik analizler sonucunda ITS bölgesi ve psbA-trnH ve matK ve psbA-trnH dizileri arasında önemli korelasyon varlığı saptanırken, ancak ITS ve matK dizileri arasında herhangi bir ilişki durumu gözlemlenmemiştir.

Çalışmada, ITS + matK ve ITS + matK + psbA-trnH ile oluşturulan

markır kombinasyonları filogenetik çözünürlük açısından en yüksek

yüzdeyi vermiştir.

(17)

Ders KapsamındaYaralanılan Kaynaklar

Ders KapsamındaYaralanılan Kaynaklar

1.

Andrews, K. R., Good, J. M., Miller, M. R., Luikart, G. ve Hohenlohe, P. A.

2016. “Harnessing the power of RADseq for ecological and evolutionary genomics”, Nature Reviews Genetics, 17(2), 81.

2.

Biotechnology of Fruits and Nut Crops (Editor:R. E. Litz)(2005)

3.

Genome Mapping and Molecular Breeding in Plants(Fruits and Nuts) (Editor:Chittaranjan Kole)(2007)

4.

Genomics-Assisted Crop Improvement, Volume 1(Editor: Rajeev K.

Varshney, Roberto Tuberosa) (2007)

5.

Model Plants and Crop Improvement(Editors: R. K. Varshey, R. M. D.

Koebner)(2007).

6.

Plant Molecular Breeding (Editor: H. John Newbury)(2003)

7.

Thomson, M. J., Zhao, K., Wright, M., McNally, K. L., Rey, J., Tung, C. W.,

Reynolds, A., Scheffler, B., Eizenga, G., McClung et.al. 2012. “High-

throughput single nucleotide polymorphism genotyping for breeding

applications in rice using the BeadXpress platform”, Mol. Breed., 29, 875-886.

Referanslar

Benzer Belgeler

Ethanol uzaklaştırılarak pellet kurtulur ve 50-100 µl TE (pH 8) veya H 2 O (nuclease free) da cözülür (pipetajla pellet oynatılır, gece boyu 4˚C de tutularak DNA

• 100 ml buffer (TAE veya TBE) içerisine 1(%1’lik için), 2(%2’lik için), 3 (%3’lük için) gr agaroz eklenir. • Kaynatılan agaroz yaklaşık 50-60C’ye soğutulur 10mg/ml

• Bu aşamadan sonra sabit voltaj ve sabit sıcaklıkta anot kutba doğru hareket eden fragmentler kapillerin silika ile kaplanmamış bölgesinden geçerken lazer

Hafta-7 Moleküler Markörler ve SSR (Simple Sequence Repeats) Hafta-8 Kapiller Elektroforez - UYGULAMA?. Hafta-9 SNP Markırlar, Yeni Nesil Sekanslama Teknikleri ve SNP

• Gene dayalı markır tespitinde, günümüze kadar en çok kullanılan kodominat SSR markırların genomda sınırlı sayıda olup, diğer taraftan lokuslarda çoklu

• Genetik haritalama ve markör yardımı ile seleksiyon (MAS: Marker assisted selection).. Agronomik özellikleri kontrol eden gen markörleri

• F1 bireyleri arasında ya da F1 ile saf ebeveyn homozigot hatlar arasındaki ilave çaprazlar, farklı QTL genotipleri ve ilişkili fenotipler için yüksek ayrım

Yöntemin birinci aşamasında polimeraz zincir reaksiyonu (Polymerase Chain Reaction, PCR) tekniği ile elde edilen ve çoğaltılan DNA parçası kalıp DNA olarak