• Sonuç bulunamadı

‹nterferon-Alfa Tedavisi Alan Kronik Viral Hepatitli Hastalarda Tiroid Fonksiyonlar›n›n De¤erlendirilmesi

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2021

Share "‹nterferon-Alfa Tedavisi Alan Kronik Viral Hepatitli Hastalarda Tiroid Fonksiyonlar›n›n De¤erlendirilmesi"

Copied!
5
0
0

Yükleniyor.... (view fulltext now)

Tam metin

(1)

Hepatitli Hastalarda Tiroid Fonksiyonlar›n›n De¤erlendirilmesi

Mustafa SÜNBÜL1, Ertan fiAHBAT2, Mehmet AKKUfi1, fiaban ESEN1, Hakk› KAHRAMAN2, Hakan LEBLEB‹C‹O⁄LU1

1Ondokuz May›s Üniversitesi T›p Fakültesi, Klinik Mikrobiyoloji ve ‹nfeksiyon Hastal›klar› Anabilim Dal›, 2Ondokuz May›s Üniversitesi T›p Fakültesi, ‹ç Hastal›klar› Anabilim Dal›, SAMSUN

ÖZET

Rekombinant interferon-alfa (IFN-α) kronik viral hepatitlerin tedavisinde kullan›lmaktad›r. IFN-αtedavisi s›ras›n- da tiroidit, Graves hastal›¤›, kal›c› hipotiroidi geliflebilir. Bu retrospektif çal›flma kronik hepatit hastalar›nda IFN-α tedavisi seyrinde görülen tiroid hastal›¤›n›n s›kl›¤›n› belirlemek amac›yla yap›lm›flt›r. Klinik mikrobiyoloji ve infek- siyon hastal›klar› ünitesinde IFN-αile tedavi edilen 182 kronik viral hepatit hastas›nda tiroid disfonksiyonlar›n›n s›kl›¤› araflt›r›ld›. Hastalardan 90 (%49.5)’› kronik hepatit B (KHB) ve 92 (%50.5)’si kronik hepatit C (KHC) idi. Ti- roid hormon düzeyleri tedavi öncesi, tedavinin 3., 6. ay› ve tedavi bitiminden alt› ay sonra ölçüldü. KHB hastala- r›n›n 62 (%68.9)’si erkek, 28 (%31.1)’i kad›nd›. Ortalama yafl 34 ± 11 (da¤›l›m 17-62) y›ld›. KHC hastalar›n›n 37 (%40)’si erkek, 55 (%60)’i kad›n idi ve ortalama yafl 49 ± 11 (da¤›l›m 19-65) y›ld›. Hastalar›n %10.9’unda tiroid disfonksiyonu görüldü. Tiroid disfonksiyonunun s›kl›¤› KHC’de %15.2 iken, KHB’de %6.7 idi (p= 0.1). Yirmi vaka- n›n 16 (%80)’s› kad›n, 4 (%20)’ü erkek idi (p< 0.02, OR= 5.6). Oniki hastada hipertiroidi ve di¤erlerinde hipotiroidi saptand›. Hipertiroidi olan iki hastada IFN-αtedavisi kesildikten sonra antitiroid tedavi gerekti. Hipotiroid hastala- r›ndan ise sadece birine hormon replasman› yap›ld›, di¤erlerinde spontan düzelme gözlendi. Sonuç olarak IFN-αte- davisi alan kronik viral hepatit hastalar›nda tiroid disfonksiyonu s›k görülmektedir, bu nedenle hastalar›n yak›n takibi önemlidir.

Anahtar Kelimeler: Kronik hepatit B, kronik hepatit C, interferon tedavisi, tiroid disfonksiyonu.

SUMMARY

Evaluation of Thyroid Functions During Interferon-Alpha Treatment of Patients with Chronic Viral Hepatitis

Recombinant interferon-alpha (IFN-α) is used in the treatment of chronic viral hepatitis. During IFN-αtreatment thyroiditis, Graves’ disease, permanent hypothyroidism can develop. This retrospective study is designed to deter- mine the frequency of thyroid disease that is seen during IFN-αtreatment of patients with chronic hepatitis. It was investigated the frequency of thyroid disfunctions in 182 patients with chronic viral hepatitis treated with IFN-αin department of clinical microbiology and infectious diseases. Ninety (49.5%) patients had chronic hepatitis B (CHB) and 92 (50.5%) of them had chronic hepatitis C (CHC). Thyroid hormones levels were determined before, during (3, 6 months) and after (6 months) treatment. Sixty-two (68.9%) of CHB patients were male, 28 (31.1%) were fe- male. The median age was 34 ± 11 (range 17-62) years. Thirty-seven (40%) of CHC patients were male, 55 (60%)

(2)

G‹R‹fi

Rekombinant interferon-alfa (IFN-α) kronik viral he- patitler (KVH)’in tedavisinde baflar› ile kullan›lmak- tad›r (1). ‹nterferonlar antiviral, antiproliferatif ve immünmodülatör etki göstermektedir. IFN-α’n›n akut dönemdeki yan etkileri, grip benzeri send- rom (taflikardi, bafl a¤r›s›, miyalji), hipo-hipertan- siyon ve gastrointestinal sistemdeki bozukluklar- d›r. Uzun dönemdeki yan etkileri ise, yorgunluk, asteni, epilepsi, vertigo, paralizi, nöropati, akut böbrek yetersizli¤i, hepatotoksisite, hematolojik yan etkiler ve otoimmün hastal›klard›r (2). IFN-α çeflitli otoimmün hastal›klar›n oluflumunda tetik- leyici rol oynar, ancak patogenezdeki rolü kesin olarak bilinmemektedir (3). En s›k neden oldu¤u otoimmün hastal›klar; tiroid disfonksiyonu (tiro- id fonksiyon testlerinde bozukluk), sistemik lu- pus eritematozis, romatoid artrit, diabetes melli- tus ve pemfigustur (4). IFN-αile tedavi edilen has- talarda s›k görülen halsizlik, kilo kayb›, çarp›nt›

gibi yak›nmalar bu hastalarda yeni geliflen tiroid hastal›¤›n›n tan›s›n› güçlefltirir. Tiroid disfonksi- yonu tedavi almayan KVH’li hastalarda da gelifle- bilir. IFN-αtedavisi s›ras›nda hastalar›n %1-5’inde a¤r›s›z tiroidit geliflti¤i bildirilmektedir. Görülebi- len di¤er tiroid hastal›klar› ise Graves hastal›¤›, kal›c› hipotiroidi ve tiroid disfonksiyonu olmaks›- z›n artm›fl tiroid otoantikor seviyesidir (5). Çal›fl- ma kronik hepatit B (KHB) ve kronik hepatit B (KHC) hastalar›nda IFN-α tedavisi seyrinde geli- flen tiroid disfonksiyonlar›n›n s›kl›¤›n› belirlemek amac›yla retrospektif olarak yap›lm›flt›r.

MATERYAL ve METOD

IFN-αtedavisi alan KVH’li 19-65 yafl aras› 182 has- ta çal›flmaya dahil edildi. Karaci¤er sirozu, otoim- mün hastal›k, kontrolsüz diyabet, hipertiroidi, ile- ri evre kalp ve böbrek yetmezli¤i, ilaç-alkol ba-

¤›ml›l›¤›, psikoz-depresyon gibi ciddi psikiyatrik

dönemindeki kad›nlar çal›flma d›fl› tutuldu (6).

Hastalardan 90 (%49.5)’› KHB, 92 (%50.5)’si KHC idi. KHB infeksiyonu tan›s› için alt› ay veya daha uzun süre HBsAg ve HBV-DNA pozitifli¤i ile bera- ber ALT düzeylerinin normalin 1.5 kat ve üzerin- de olmas›, histopatolojik incelemede kronik aktif hepatit tan›s› konmas› kriter olarak al›nd› (7). Alt›

ay süreyle anti-HCV pozitif, HCV-RNA pozitif, ALT düzeyi en az 1.5 kat yüksek olan ve histopatolojik tan›da kronik aktif hepatit tan›s› konan hastalar KHC olarak kabul edildi (8). KHB hastalar›na alt›

ay süreyle 9-10 MU/haftada üç kez IFN, KHC has- talar›na ise 3 MU/haftada üç kez IFN ve ribavirin verildi. Olgularda tiroid hormonlar› IFN-αtedavi öncesi, tedavinin üçüncü, alt›nc› aylar›nda ve te- daviden alt› ay sonra araflt›r›ld›.

BULGULAR

KHB’li hastalar›n 62 (%68.9)’si erkek, 28 (%31.1)’i kad›n, yafl ortalamas› 34 ± 11 (19-62 ) y›l idi. KHC’li hastalar›n 37 (%40.2)’si erkek, 55 (%59.8)’i kad›n, yafl ortalamas› 49 ± 11 (19-65) y›l idi (Tablo 1).

Yafl ortalamas› erkek hastalarda 45 ± 11 (21-65) y›l, kad›n hastalarda 51 ± 10 (19-65) y›l olarak bu- lundu. Her iki cinsiyette yafl ortalamas› benzerdi.

KHB hastalar›n›n tedavisinde kullan›lan ortalama hasta bafl›na toplam IFN dozu 600 ± 214 MU, tiro- id disfonksiyonu geliflen hastalarda 514 ± 96.1 MU idi. KHC hastalar›nda ise toplam doz tüm hasta- larda 420 ± 229 MU, tiroid disfonksiyonu geliflen- lerde 234 ± 105 MU olarak bulundu. Tiroid dis- fonksiyonu KHB hastalar›nda ortalama dördüncü ayda, KHC’lilerde ise ortalama alt›nc› ayda gelifl- miflti. Tiroid disfonksiyonu nedeniyle tedavisi er- ken sonland›r›lan hasta say›s› KHB’lilerde bir, KHC’lilerde yedi idi. Hastalar›n %10.9’unda (20/182) tiroid disfonksiyonu saptand›. Oniki has- tada hipertiroidi, sekiz hastada hipotiroidi sap- tand›. KHB’li hastalarda tiroid disfonksiyon s›kl›-

(3)

(p= 0.1). Hastalar›n 15 (%80)’i kad›n, 5 (%20)’i er- kekti (p< 0.02, OR= 5.6). Tiroid disfonksiyonu ge- liflen erkek hastalarda yafl ortalamas› 34 ± 6 y›l iken, kad›n hastalar›n yafl ortalamas› 43 ± 13 y›l olarak bulundu (p> 0.05) (Tablo 2).

Hipertiroidi vakalar›n›n 2’si subklinik hipertiroidi (serbest T3 ve T4 normal, TSH bask›lanm›fl), 10’u aflikar hipertiroidi (serbest T3 ve T4 yüksek, TSH bask›lanm›fl) idi.

TARTIfiMA

IFN-αlökositler taraf›ndan üretilir ve viral infeksi- yonlara karfl› savunma sisteminde önemli rol oy- nar. Lenfoid hücrelerin Fc reseptörlerinde, do¤al katil hücrelerin aktivitesinde art›fla yol açar ve antikora ba¤›ml› hücresel immüniteyi harekete geçirir. IFN-αtirositlerdeki MHC klas 2 antijenleri- nin afl›r› ekspresyonunu sa¤lar. MHC klas 2 anti- jenlerindeki art›fl tiroid bezine karfl› geliflen oto- immünitede teti¤i çeken mekanizma olarak kabul edilmektedir. MHC klas 1 antijenlerinin ekspres- yonunun tiroiddeki inflamatuvar olay› yönlendi- ren sitotoksik T-hücrelerinin aktivasyonunu sa¤- lad›¤› düflünülmektedir (9).

IFN-αile iliflkili tiroid hastal›klar› ilk kez 1985 y›- l›nda, meme kanserinde IFN-α kullan›m› sonras›

üç vakada hipotiroidi geliflmesi ile rapor edilmifl-

tir (10). Koh ve arkadafllar› 1997 y›l›ndaki bir ça- l›flmalar›nda, IFN-α’ya ba¤l› tiroid disfonksiyonu geliflme s›kl›¤›n› %6 olarak bulmufllard›r (11).

Herhangi bir tiroid hastal›¤›n›n klini¤i olmaks›z›n tiroid otoantikorlar›n›n varl›¤› IFN-α’ya ba¤l› tiro- id anormalliklerinin en s›k görülen fleklidir. IFN-α tedavisi öncesi tiroid otoantikorlar›n›n varl›¤›

(antitiroidperoksidaz, antitiroglobulin) tedavi es- nas›nda ve sonras›nda mutlaka tiroid hastal›¤› ge- liflece¤i anlam›na gelmese de bu hastalarda belir- gin flekilde risk art›fl› mevcuttur (9).

Çal›flmam›zda KHB hastalar›ndaki tiroid disfonk- siyon s›kl›¤› literatür bilgileri ile (%6.7) uyumlu iken, KHC hastalar›nda bu oran daha yüksek (%15.2) bulunmufltur. KHC seyrinde otoimmün hastal›klar›n s›kl›¤›n›n artt›¤› bilinmektedir. Bu hastalarda IFN-α tedavisinden önce tiroid hasta- l›klar›n›n artt›¤›n› gösteren birçok çal›flma vard›r (12-14). HCV ile di¤er otoimmün hastal›klar (kri- yoglobulinemi, Sjögren sendromu) aras›nda da anlaml› birliktelikler mevcuttur (15). HCV’nin, he- patoselüler karsinom, non-Hodgkin lenfoma gibi malignitelerin etyolojisinde yer ald›¤› bilinmekte- dir. Yeni yap›lan çal›flmalarda, HCV ile tiroid papil- ler karsinomu aras›nda da anlaml› bir iliflki oldu-

¤u gösterilmifltir. HCV’nin onkojenik etkisinden sorumlu mekanizma tam olarak bilinmese de Tablo 1. KHB ve KHC hastalar›n›n özellikleri.

Hastaların özellikleri KHB (n= 90) KHC (n= 92)

Yaş 34 ± 11 49 ± 11

Cinsiyet

Erkek %68.9 (62/90) %40.2 (37/92)

Kadın %31.1 (28/90) %59.8 (55/92)

Toplam IFN-αdozu/hasta 600 ± 214 MU 420 ± 229 MU

Tablo 2. Tiroid disfonksiyonu geliflen hastalar›n cinsiyet ve hepatit tipine göre da¤›l›mlar›.

Hipertiroidi (n= 12) Hipotiroidi (n= 8) Toplam (n= 20)

Özellikler n % n % n %

Cinsiyet

Erkek 4 2.2 1 0.55 5 2.7

Kadın 8 4.4 7 3.8 15 8.2

Viral hepatit tipi

KHB 5 5.6 1 1.1 6 6.7

KHC 7 7.6 7 7.6 14 15.2

(4)

tigrafisinde, tiroiditli hastalarda azalm›fl “uptake”, Graves’li hastalarda ise artm›fl “uptake” saptan›r.

Uyar›c› tiroid reseptör antikor seviyelerinin yük- sekli¤i Graves’li hastalar için tipiktir (9). IFN-αte- davisi esnas›nda geliflen tiroid hastal›¤›n›n s›kl›¤›

konusunda literatürde verilen rakamlar birbirin- den farkl›d›r. Marazuela ve arkadafllar› IFN-α ile tedavi ettikleri 207 hastan›n %4.8 (10/207)’inde hipotiroidizm, %0.4 (1/207) hastada hipertiro- idizm geliflti¤ini bildirirken, Carella ve arkadaflla- r› 75 hastan›n %5.3’ünde hipotiroidizm, %1.3 has- tada ise hipertiroidizm geliflti¤ini bildirmifllerdir (18,19). Baflka bir çal›flmada ise Okanoue ve arka- dafllar› IFN-α tedavisi alan 494 KHC hastas›n›n

%2.2 (11/494)’sinde tiroid disfonksiyonu geliflti¤i- ni bunlar›n da sekizinde hipertiroidi, di¤er üçün- de ise hipotiroidi meydana geldi¤ini rapor etmifl- lerdir (20). Çal›flmam›zda ise 182 hastan›n

%10.9’unda tiroid disfonksiyonu saptand›. Bu has- talardan %4.4’ünde hipotiroidi, %6.5’inde hiperti- roidi geliflti. Hipertiroidi vakalar›n›n 2’si subklinik hipertiroidi, 10’u aflikar hipertiroidi idi. Bu hasta- lar›n ikisinde IFN-α kesildikten sonra antitiroid ilaç tedavisine gerek duyuldu. Hipotroidi geliflen hastalardan ise sadece bir hastaya tiroid hormon replasman› yap›ld›. Di¤er vakalarda IFN-αtedavisi kesildikten sonra spontan düzelme görüldü.

Tiroid disfonksiyonu genellikle tedavinin üçüncü ay›nda geliflmektedir, ancak tedavinin bafllang›ç safhas›nda veya tedavi kesildikten sonraki alt› ay içinde de görüldü¤ü bildirilmektedir (5). Çal›flma- m›zda tiroid disfonksiyonu KHB hastalar›nda or- talama dördüncü ayda, KHC’lilerde ortalama al- t›nc› ayda geliflmiflti. Hastalar› tedavi sonras› tiro- id fonksiyonlar› aç›s›ndan uzun dönem takip eden çal›flmalardan birinde ortalama takip süresi 6.2 y›l olarak bildirilmifltir. Çal›flmada tedavi son- ras› tiroid otoantikorlar› negatif olan hastalar›n tiroidin otoimmün hastal›klar›ndan korundu¤u, pozitif olan hastalarda ise aflikar tiroid disfonksi-

fonksiyonunun erkek cinsiyete göre istatistiksel olarak daha s›k oldu¤u bildirilmifltir (22,23). Çal›fl- mam›zda, tiroid disfonksiyonu geliflen hastalar›n

%80’i kad›n cinsiyetti. Ayr›ca hipotiroidi geliflen sekiz hastadan yedisi kad›n, biri erkekti. Kronik vi- ral hepatitli hastalar›n yafl ortalamas› ile tiroid disfonksiyonu geliflen hastalar›n yafl ortalamas›

benzerdi. Erkek hastalarda (34 ± 6 y›l) tiroid dis- fonksiyonu geliflimi kad›n hastalardan (43 ± 13 y›l) daha erken yaflta görülmesine karfl›n aradaki fark istatistiksel olarak anlaml› de¤ildi (p> 0.05).

Sonuç olarak IFN-αtedavisi alan kronik viral he- patitli hastalarda tiroid disfonksiyonu s›k görül- mektedir. Bu nedenle tedavi seyrinde hastalar›n klinik ve laboratuvar olarak tiroid hastal›¤› yö- nünden yak›n izlemi önemlidir.

KAYNAKLAR

1. Roti E, Minelli R, Giuberti T, et al. Multiple chan- ges in thyroid function in patients with chronic active HCV hepatitis treated with recombinant in- terferon-alpha. Am J Med 1996; 101: 482-7.

2. Borden EC, Parkinson D. Interferons: Effective- ness, toxicities, and costs. Ann Intern Med 1996;

1; 125: 614-6.

3. Lisker-Melman M, Di Bisceglie AM, Usala SJ, et al. Development of thyroid disease during the- rapy of chronic viral hepatitis with interferon al- fa. Gastroenterology 1992; 102: 2155-60.

4. Vial T, Descotes J. Clinical toxicity of cytokines used as haemopoietic growth factors. Drug Saf 1995; 13: 371-406.

5. Chopra S. Extrahepatic manifestation of hepatitis C virus infection. In: (UpToDate), Rose BD (ed).

UpToDate, Wellesley, MA, 2002.

6. Shaw-Stiffel TA. Chronic hepatitis. In: Mandell GL, Bennett JE, Dolin R (eds). Principles and Practice of Infectious Diseases. 5thed. New York:

Churchill Livingstone, 2000: 1297-333.

7. Lee WM. Hepatitis B virus infection. N Engl J

(5)

8. Davis GL. New schedules of interferon for chronic hepatitis C. J Hepatol 1999; (Suppl 31): 227-31.

9. Wong V, Fu AX, George J, Cheung NW. Thyroto- xicosis induced by alpha-interferon therapy in chronic viral hepatitis. Clin Endocrinol 2002; 56:

793-8.

10. Fentiman IS, Thomas BS, Balkwill FR, Rubens R, Hayward JL. Primary hypothyroidism associated with interferon therapy of breast cancer. Lancet 1985; 1: 1166.

11. Koh LK, Greenspan FS, Yeo PP. Interferon-αin- duced thyroid dysfunction: Three clinical presen- tations and a review of the literature. Thyroid 1997; 7: 891-6.

12. Pateron D, Augier J, Duclos-Vallee JC, Jouanol- le H, Hartman DJ, Beaugrand M. High prevalen- ce of abnormal thyroid tests in patients with chro- nic hepatitis C before alpha interferon therapy:

Relation with IFN induced thyroid dysfunction.

Hepatology 1991; 14: 77A.

13. Preziati D, La Rosa L, Covini G, et al. Autoimmu- nity and thyroid function in patients with chronic active hepatitis treated with recombinant interferon alpha-2a. Eur J Endocrinol 1995; 132: 587-93.

14. Rumi MG, Marcelli R, La Rosa L, et al. High pre- valence of thyroid dysfunction in patients with HCV infection treated with interferon alpha 2a.

Hepatology 1992; 16: 219A.

15. Nocente R, Ceccanti M, Bertazzoni G, Cammaro- ta G, Silveri NG, Gasbarrini G. HCV infection and extrahepatic manifestations. Hepatogastro- enterology 2003; 50: 1149-54.

16. Montella M, Pezzullo L, Crispo A, et al. Risk of thyroid cancer and high prevalence of hepatitis C virus. Oncol Rep 2003; 10: 133-6.

17. Watanabe U, Hashimoto E, Hisamitsu T, Obata H, Hayashi N. The risk factor for development of thyroid disease during interferon-alpha therapy for chronic hepatitis C. Am J Gastroenterol 1994;

89:399-403.

18. Marazuela M, Garcia-Buey L, Gonzalez-Fernan- dez B, et al. Thyroid autoimmune disorders in pa- tients with chronic hepatitis C before and during interferon-alpha therapy. Clin Endocrinol 1996;

44: 635-42.

19. Carella C, Amato G, Biondi B, et al. Longitudinal study of antibodies against thyroid in patients un- dergoing interferon-alpha therapy for HCV chro- nic hepatitis. Horm Res 1995; 44:110-4.

20. Okanoue T, Sakamoto S, Yasui K, et al. Side ef- fects of interferon on endocrine and respiratory system in 545 cases of chronic hepatitis C. Nippon Shokakibyo Gakkai Zasshi 1994; 91:995-1002.

21. Carella C, Mazziotti G, Morisco F, et al. The addi- tion of ribavirin to interferon-alpha therapy in pa- tients with hepatitis C virus-related chronic hepa- titis does not modify the thyroid autoantibody pat- tern but increases the risk of developing hypothy- roidism. Eur J Endocrinol 2002; 146: 743-9.

22. Reddy KR, Krawitt EL, Jacobsen I, et al. Thyroid dysfunction in chronic hepatitis C and fallowing interferon-alpha-2a treatment. Hepatology 1997;

26: 368A.

23. Deutsch M, Dourakis S, Manesis EK, et al. Thyro- id abnormalities in chronic viral hepatitis and their relationship to interferon alfa therapy. He- patology 1997; 26: 206-10.

YAZIfiMA ADRES‹

Dr. Mustafa SÜNBÜL

Ondokuz May›s Üniversitesi T›p Fakültesi Klinik Mikrobiyoloji ve ‹nfeksiyon Hastal›klar›

Anabilim Dal›

55139, SAMSUN

e-mail: [email protected]

Referanslar

Benzer Belgeler

Hastalar›n psikolojik destek alma durumlar›na göre yaflam kalitesi alanlar›ndan ald›klar› puanla- r›n da¤›l›m›nda esenlik ve global yaflam kalitesi

Akut hepatit belirti ve bulgular› olan olgularda vi- ral hepatit belirleyicileri olarak; anti-HAV IgM, HBsAg, anti-HBc IgM, anti-HCV ve anti-HDV IgM ELISA (Abbott Axsym ® )

Sonuç olarak, klini¤imizde yat›r›larak takip edilen A ve B tipi akut viral hepatit olgular› irdelendi¤in- de, bafllang›ç klinik bulgular›na göre iki hepatit ti-

Naiv ve nüks hastalar olarak ikiye ay›rd›¤›m›z ça- l›flma grubumuzda naiv hastalar›n ço¤unlukta ol- mas› ve bu gruptaki hastalar›n yukar›da say›lan IFN

Tedavi tamamland›ktan sonra birinci, üçüncü, al- t›nc› aylarda kontrol edildi. Tedaviye biyokimyasal ve virolojik yan›t birinci, üçüncü, alt›nc› aylarda, te- davi

Nisan 2001-Ocak 2003 tarihleri aras›nda akut viral hepatit tan›s›yla izledi¤imiz 73 hasta; yafl, cins, mevsimsel da¤›l›m, risk faktörleri, bulafl yollar›,

fiekil 1’de, istatistiksel olarak anlaml›l›k kazanma- makla beraber, özellikle afl›lama sonras› ba¤›fl›k kalma oran›n›n kad›nlarda erkeklere göre belirgin olarak

Bu çalışmada, hepatit B ve/veya hepatit C’ye bağ- lı kronik viral hepatit tanısı alan hastalarda, farklı ok- sidatif stres belirteçleriyle viral hepatite neden olan