Türk Dili 21
Nurettin DURMAN
Ey sevgili sükûnet
Gözünü sevdiğimin yalnızı
Duyulmaz mı suretinde engin maviliğin İçinden kopan fırtınanın sesi
Sessiz ol desen söz sahibini kırmak olmaz Elbet olmaz çiçeğin boynunu vurmak Kızıl bir öfkenin hışmını kovmak için Kalbimi ortaya koyar alır giderim başımı Bu baş benim değil mi?
Bu aklımı kışkırtan, Bu sakınmasız cazibe
Kırılmış dalın hüznü değil mi acınası bakışıyla Yüzünü güneşe dönen serinlik.
Böylece bir çentik atılsa bile zamana Bakacak yüzümüz olsun emi Tutacak elimiz söz edecek dilimiz Böyle gün ortasında şaşmasın diye Baktığımız tarafın acıyan yüzü
Ey sevgili sükûnet saklanmış olduğunu Âleme duyurmanın zamanı mıdır ki Âlem sere serpe dalgalar hâlinde Güle bülbüle aldırmadan Vehimler yakıştırıyor kendine Gene de kimseler kınamasın sakın Ok hedefine varır bir gün
Hayatın yakışıklısı olduğunu unutma Unutma günün sabırsız akşamını.