TT-GALATASARYADN AYRILIRKEN
Dokuz yaşımda, kapısında» içeriye girdiğim mektebimde» altmış üçümde ayrılıyorum.
0 vakit bettim gözümde» hayat istikbâldi, şimdi mâzi oldu. Uzum yılları» ağır yükü altittda, aittim gene dik, fakat vücudum, yakınlığını hissettiğim toprağa doğru eğik olduğu halde o mâziye bir defa daha daldım
Ueğer be» bu bi»ayı, bahçesiyle, avlusu ile, mermer merdivettleri, uzu» koridorları, ferah dersha»eleri ile »e kadar sevmişim?
Beaim de bir zaman sonra gideceğim yola be»de» Ö»ce gitmiş kiymet- li hocalarımı», mektep arkadaşlarımı» aziz hatıralarına, evvela talebelik so»ra da hocalık yıllarımı» gönlümde bıraktıkları izüere »e türlü bağlı imişim?
Bütün bunları şimdi, şu koltuk kapıda», emekli bir öğretme» olarak çıkarken daha iyi anlıyorum.
ye artık mektebim 'den ayrılırken , bu ayrılığın her .yrılağa benzemediğini hissediyorum, ve teselli buluyorum.
Sizi, ey sevgili hoca arkadaşlarım ey vefakâr çocuklarım, ey g güzel mektebim ve ey talebeliğimi» ve hocalığımın aydı» ve mesut günleri Hepinizi gönlümde götürüyorum.
Şairin dedi gibi:
-Ben mektep'te değilim... „ektep benim içimde.
/
Galatasaray Aralık 1950
Fkclment Ekrem Talu
Kişisel Arşivlerde İstanbul Belleği Taha Toros Arşivi
