KURAMLARA GÖRE YÖNTEM ve TEKNĠKLER
Okullarda gerçekleştirilen planlı, kontrollü ve örgütlenmiş öğretme etkinlikle- rine öğretim denilmektedir.
Öğretim ve yöntemle ilgili kaynaklarda strateji, yöntem, teknik sözcükleri kullanılmaktadır. Bir konunun anlaşılması o alanla ilgili kavramların açıklığa kavuşturulmasına bağlıdır. Bu noktadan hareketle aşağıda söz konusu kavramların anlamlarını özetlemeye çalışacağız.
1. Strateji: Bir dersin hedeflerine ulaşmasını sağlayan oldukça genel bir yaklaşımdır. Bu yaklaşımda strateji, konu alanının seçimi, örgütlenmesi ve öğretim modellerinin belirlenmesi gibi işlemleri içerir. Buluş yoluyla öğretme, sunuş yoluyla öğretme, grup tartışması yoluyla öğretme gibi stratejiler vardır.
2.Yöntem: Öğrenme ünitesinin hedeflerini gerçekleştirmek amacıyla tekniklerin içeriği, araç–gereç ve kay- nakları ilişkili bir biçimde hizmete sunan bir öğretme yoludur. En genel anlamda bir konunun öğrenilmesi ya da öğretilmesi için seçilen yoldur.
3. Teknik: Öğretim materyallerini sunmada ve öğretim etkinliklerini örgütlemede izlenen özel bir yoldur. Aynı hedefi gerçekleştirmek üzere, bir çok tekniğin bütünlük oluşturacak şekilde bir arada sunulması yöntemi oluşturur. Örneğin: Soru-cevap bir teknik; soru-cevap, anlatım, küçük grup tartışma tekniklerinin bir arada kullanılması ise yöntemdir.
Gelelim kuramlara göre öğretim modellerinin incelen-mesine;
Öğretim kuramları çeşitli öğretim modelleri de geliştirmiştir. Edimsel koşullama kuramı Programlı Öğretim Modelini ortaya atmıştır. Programlı öğretim davranışçı kuramcılarından Skinner tarafından geliştirilen edim- sel koşullamanın öğretime uygulanması sonucu ortaya çıkmıştır. Bu modele göre öğretilmek istenen bilgi küçük birimlere ayrıldıktan sonra öğretilir. Öğrenen, bir bilgiyi öğrendikten sonra diğer öğrenme birimine geçer ve sonunda bütünü öğrenir. Bu uygulamada, öğrenmenin doğru davranışları pekiştirilir.
Bilişsel kuramcılar; buluş ve sunuş yolu ile öğretim stratejilerini geliştirmiştir.
ÖĞRETĠM YÖNTEM ve TEKNĠKLERĠ
BuluĢ yolu ile öğretim:
Bilginin yapısı ve sırası önemlidir. Bruner’in ortaya attığı buluş yoluyla öğretime göre öğretimin amacı, öğ- rencilere konunu temel yapısını kavratmaktır. Belli bir alanla ilgili temel fikirler, kavramlar, ilkeler, yöntemler, kavram ve ilkeler arasındaki ilişkiler konunun yapısını oluşturur. Öğrenen, tümevarım yoluyla öğrenir. Öğ- renene kadar bol bol örnek verilerek bu örneklerden hareketle bilgiye ulaşması beklenir. Öğrenmede güdü- lenme, olumlu davranışların pekiştirilmesi ve öğreticinin rehberliği önemlidir.
BuluĢ Yoluyla Öğretimin Olumlu Yönleri
Buluş yoluyla öğretimde öğretmen rehber konumundadır. Dolayısıyla öğrenci, öğrenme etkinliklerinde daha çok ve aktif rol alır. Öğrenci araştırmaya yönlendirilir. Bu durum öğrenmenin daha kalıcı hale gelmesini sağlar. Öğrencide öğrenmeye yönelik motivasyon sağlanır. Ayrıca buluş yoluyla öğretimde öğrencinin prob- lem çözme yeteneği geliştirilir. Bu strateji ile öğrencilere bilişsel alanın kavrama, analiz ve sentez, duyuşsal alanın örgütleme, psiko-motor alanın da duruma uydurma düzeylerindeki hedef davranışlar kazandırılır.
Sınırlılıkları
Buluş yoluyla öğretim ile gerçekleştirilen öğrenme sunuş yoluyla gerçekleştirilen öğrenmeye göre daha çok zaman alır. Stratejinin uygulanması aynı zamanda çeşitli düzeylerde araç-gereç gerektirmektedir. Bu du- rumda öğretimde maliyeti artırmaktadır. Çok sayıda araç gerektirdiği için maliyeti yüksektir. Ayrıca her ko- nuda buluş yoluyla öğretim kullanılamayabilir.
SunuĢ Yoluyla Öğretim:
Tümdengelim yaklaşımı kullanılır. Öğrenci kendine öğretici tarafından sunulan bilgileri öğrenir. Burada öğrenme etkinliğinin anlamlı olması önemlidir. Bunun için de yeni öğrenilen bilgileri eski öğrenilenlerle an- lamlı bir biçimde ilişkilendirilmesi gerekmektedir.
Sistem yaklaşımına (Bloom’a) göre; hedefler, öğrenci giriş davranışları, öğretim hizmeti ve değerlendirmeye yer verilir. Bloom, Tam öğrenme modelini ortaya atmıştır. Bu model okulda öğrenme modeli olarak da anılmaktadır. Tam öğrenme, hemen hemen, tüm öğrencilerin, okulların öğretme amacını güttüğü bütün yeni davranışları öğrenebileceği görüşü üzerine temellendirilmiş olan bir yaklaşımdır. Bloom’a göre, işin başlan- gıcından beri olumlu koşullar sağlanmış ise, dünyadaki herhangi bir kişinin öğrenebildiği her şeyi hemen hemen herkes öğretir. Bu modele göre öğrencinin bilişsel giriş davranışları, başarı değişkenliğinin % 75’ini açıklar. Tam öğrenme için her ünite bitiminde izleme testi ile öğrenme etkinlikleri belirlenmeli, bu etkinliklerin tamamlanmasından sonra öteki üniteye geçilmelidir.
SunuĢ Yoluyla Öğretimin Olumlu Yönleri
Bu öğretim stratejisinin uygulanması sonucunda öğrenciye kısa zamanda çok bilgi kazandırmak mümkün- dür. Yeni kavram ve ilkelerin etkili öğretimi sağlanır. Öğretmen açısından dersi işlemek ve yürütmek hem daha ekonomik hem de kolay olur. Bu öğretim stratejisinin bir başka önemli üstün yanı da olgu ve genelle- melerin öğretimine uygun olmasıdır. Dersin giriş bölümünde bir olgu ve genellemenin tanımı verilip gereken açıklamalar yapıldığında, yanlış anlamalar alt düzeye inecek, öğrenme de kalıcı ve sağlam temeller üzerine kurulacaktır. Sunuş yoluyla öğretim stratejisinde bilişsel alanın bilgi, duyuşsal alanın alma, psiko-motor alanın uyarılma düzeyindeki hedefler gerçekleştirilir.
Sınırlılıkları
Sunuş yoluyla öğretimin en olumsuz yönü öğretmen merkezli bir strateji oluşudur. Bu öğretme stratejisi uygulanırken öğrenciler, öğrenme ortamında çoğunlukla pasif konumdadırlar. Ayrıca ezberleyerek öğren- meye yol açabilir.
ARAġTIRMA – ĠNCELEME YOLUYLA ÖĞRETME STRATEJĠSĠ
Sınıf içi etkinliklerle ilgili konulara ait problemlerin çözümü amacıyla uygulanan bir çeşit problem çözme yaklaşımıdır. Bu yaklaşımın uygulanması ile öğrenciler, hem hâlihazırda gerçek hayatta var olan hem de gelecekte karşılaşabilecekleri problemlerin çözümüne çalışırlar. Bu yaklaşım ile problem çözme becerisi kazanılır. Öğretmen bu stratejiyi uygularken rehberlik yapar ve öğrenciyi yönlendirir. Bu strateji ile öğrencile- re bilişsel alanın değerlendirme, duyuşsal alanın örgütleme (bütünüyle nitelenmişlik), psiko-motor alanın ise duruma uydurma düzeylerindeki hedef davranışlar kazandırılır.
Öğretim Ġlkeleri:
Ġlke: Amaca ulaştırmada doğruluğu kanıtlanmış, şüpheden arındırılmış öncül düşünce ve yol gösterici fikir- lerdir. Buna göre öğretim ilkeleri de içeriğin öğretilmesi amacıyla öğretmenin etkinliklerini yönlendirerek öğrenmeyi kolaylaştırmaktadır. Bu ilkenin ayrı ayrı değil bütün halinde uygulanması önemlidir.
ÖĞRETĠM METODLARI (YÖNTEMLERĠ)
Strateji, yöntem ve teknik seçilirken belirleyici değişken olarak hedef alınır. Buna bağlı olarak öğretme stra- tejisi, yöntem ve teknikler ortaya konur. Strateji hedefe, yöntem stratejiye, teknik yönteme bağlıdır. Strateji yönteme (metot) ulaşmak için öğrenme etkinliklerinin sıralanmasıdır. Öğrenme etkinliği hedef davranışı kazandırmak için yapılan işler bütünüdür. Yöntem, bilgi, tutum ve beceri düzeyindeki davranışların kazandı- rılmasında kullanılan usuller ve yollardır. Teknik ise uygulama durumunda olan öğretmenin yöntemi kendine özgü uygulama biçimidir.
ÖĞRETĠM YÖNTEMLERĠ
DÜZANLATIM (TAKRĠR) YÖNTEMĠ
Bir konuşmacıdan çok sayıda dinleyicinin yararlanmasını sağlar. Geleneksel bir yöntemdir. Öğretmenin bilgiyi pasif durumda olana öğrencilere aktarması şek- linde uygulanır. Bu yöntem çok sık, kötü ve yanlış kullanımı nedeniyle en etkisiz yöntemdir.
Bu yöntem yeni düşüncelerle ilgilenen, düşünce ve fikirleri kav-
ramlaştıran öğrenciler için etkilidir.
SORU-CEVAP YÖNTEMĠ
Bu yöntem anlatım metodundan sonra eğitimde en çok kullanılan öğretim yöntemlerindendir. Eğitimde mey- dana gelen çağdaş değişmelere rağmen öğretimdeki önemi halen devam etmektedir. Soru-cevap yöntemi öğretmenin bir konuyla ilgili öğrencilere bir takım sorular sorması ve bu sorulara aldığı cevapları eleştirerek öğretim yapmasıdır. Bu yöntem, konuşmayı ve düşünmeyi özendirir.
PROBLEM ÇÖZME YÖNTEMĠ
Problem, bireyin karşılaştığı, başarıya ulaşmaları için çözül-mesi gerekli güçlüklerdir. Problem çözme yön- temi bilimsel araştırma yöntemini temel alır. John Dewey’in genel problem çözme aşamaları dikkate alınır.
Bu aĢamalar;
– Problemin hissedilmesi ve ortaya çıkması – Problemin tanımlanması, sınırlandırılması – Problemle ilgili bilgilerin toplanması
– Problemin çözümüyle ilgili hipotezler ileri sürme – Hipotezlerin denenerek en uygun olanın seçilmesi – Problemin çözülmesi
GRUPLA ÇALIġMA YÖNTEMĠ
Grup, birbirleriyle, ilişkileri ve aralarında ortak değerleri olan, birbirine bağlı iki veya fazla kişiden oluşmuş toplumsal birimdir.
Küme OluĢturma:
Kümeler, grup içinde duruma göre kurulan küçük topluluklardır. Gruptaki öğrenci sayısı ve üniteye göre 3–7 arasında öğrenciyle oluştururlar. Her kümede başkan, sözcü, yazman, diğer görevli ve üyeler bulunur. Ko- nuların tamamını sınıftaki kümelerin tamamı alır, birisi aktarır. Konu kısımlara ayrılır, her küme bir kısmını alarak raporlaştırır. Kümede ünitedeki konuları anlatarak sınıfı bilgilendirirler.
TARTIġMA YÖNTEMĠ
Bu yönteme, sınıflarda çokça yer verilmektedir. Tartışma metodu öğrencilerin ilgilerini uyandırır. Anlayışlarını değerlendirme, gerçekleri kavrama, eleĢtirsel düşünme kabiliye-
tini geliştirir. Bu yöntem öğrencilerin bir konu üzerinde birlikte konuşarak olası çözüm yollarını aramasıdır.
Tüm grubun etkinliğe katılması esastır. Yöntemin kullanılmasında açık bir amacın olması, ön hazırlık yapıl- ması önemlidir.
TARTIġMA ÇEġĠTLERĠ
Münazara: İki ekibin bir konuyu ele alarak dinleyiciler ve bir jüri önün-de, iki karşı tezi savunmalarıdır. Bu teknikte, savunulan fikrin kazanılması ve kaybedilmesi söz konusudur.
Panel: Panel lideri dahil 5-9 kişiden oluşan küçük bir grubun ilgi çekici bir konuyu kendi aralarında, büyük bir grubun karşısında tartıştıkları bir yöntemdir. Lider konuyu ve panel üyelerini sunup tartışmayı açar, kendisi zaman zaman tartışmaya katılır. Tartışmaları özetler, tartışmanın akıcılığını ve etkin katılımı sağlar.
Zıt panel (Kollekyum): Bu teknik işlenmiş konuları tekrar etme ve gözden geçirme amacıyla uygulanır.
Sınıfın yarısı soru soran, yarısı cevap veren gruba ayrılmıştır. Her bölüm tekrar 4-6 kişilik küçük gruplara ayrılır. Soracakları soruları ve sorulabilecek sorulara cevap hazırlamaya çalışırlar.
BEYĠN FIRTINASI: Bu teknik, yaratıcı, problem çözme gücünü geliştirmeyi amaçlayan bir grup tartışma tekniğidir. Bu teknikte görüşler eleştirilmeden not alınır her türlü görüş not edildikten sonra söylenenler ana- liz edilir, eleştirilir ve çözüme gidilir. Bir konuya çözüm getirmek, karar vermek ve fikir üretmek için kullanılır.
Fikirler ayrıntılı olarak açıklanmaz, söylenir, not alınır ve daha sonra değerlendirilir. Zaman belirtilmelidir.
ALTI ġAPKALI DÜġÜNME TEKNĠĞĠ
Günümüzde öğrencilerin geliştirilmesi istenilen niteliklerinden biri de düşünme becerileridir.
Bilgi çağının insanından beklenen, olayları neden-sonuç ilişkileri açısından analiz edebil-
me, çok yönlü düşünebilme, eleştirel bir bakış açısına ve yaratıcı düşünceye sahip olabilmesidir.
Bireyin bu niteliklerini geliştirmek açısından sınıf ortamında uygulanabilecek tekniklerden biri de Edward De BONA tarafından geliştirilmiş olan “Altı Şapkalı Düşünme Tekniği” dir. De BONA, bilgi çağında önemli ola- nın, sahip olunan bilginin nasıl kullanılacağı olduğunu vurgulayarak, fark yaratabilmek için yaratıcı düşünce- nin geliştirilmesi gerektiğini ve bunu sağlamak için ise bu tekniğin yararlı olacağını ifade etmektedir.
Bu teknikte öğrencilere yeni fikir üretmenin yolları öğretilmeye çalışılmakta, öğrencilerden düşüncelerini kullanılan şapkaların gerektirdiği biçimde ortaya koymaları ve mevcut problemin çözümü konusunda görüş- ler üretmeleri istenilmektedir. Böylece birey giydiği şapkanın gerektirdiği biçimde düşünce üretmeye çalıştığı için düşüncenin sadeleştirilmesi gerçekleştirilebilmektedir. Uygulama sırasında şapkalar değiştirilerek iste- nildiği anda başka bir düşünme biçimine geçiş mümkün olabilmektedir. Teknik, altı farklı renkte şapka ve bunlara yüklenen anlama göre görüş oluşturma esasına dayanmaktadır.
UygulanıĢı
1. Öğrencilere tartışmaları için bir konu verilir ve öğrenciler gruplara ayrılır.
2. Her grup farklı renkteki şapkanın gerektirdiği düşünce biçimini ortaya koymaya çalışır. Öğrenciler başlarında hayali şapkalar taşırlar.
3. Her grup, tartışılması istenen konuya, kendi başında var olduğunu düşündüğü şapkanın gerektirdiği yönde yaklaşır.
Şapkaların renkleri ve bu renklerin sembolü olan düşünce biçimleri aşağıda verilmiştir:
YAPARAK-UYGULAYARAK ÖĞRETME TEKNĠKLERĠ
DEMONSTRASYON (GÖSTERĠ) TEKNĠĞĠDemonstrasyon, bilgi edinmek, ilgi uyandırmak, göze ve kulağa aynı anda hitap etmek sure- tiyle bir işin nasıl yapıldığını göstermek için başvurulan bir gösteri tekniğidir.
UygulanıĢı:Uygulama; basit, anlaşılması kolay olmalı, konudan uzaklaşılmamalıdır. İyi bir iletişimle konu- nun anlaşılıp anlaşılmadığı saptanmalı, uygulama dikkati dağıtacak kadar uzun olmamalı, konuşma, uygu- lama, gösterme bir arada yürütülmelidir.
LABARATUAR ÇALIġMA TEKNĠĞĠ
El becerisi ve yönetme yeteneğini geliştirerek, gerekli bilgiyi elde etmek, düşünme gücü ve gözlem becerisi geliştirmek amacıyla kullanılır. İlke ve yöntemlerin pratikte uygulanmasına olanak verir.
YANSITMA TEKNĠĞĠ
Sosyal ve kişisel sorunların ifade edilmesini sağlayan bir tekniktir. Farklı biçimlerde uygulanabilir:
Resim Gösterme: Resimler gösterilir, anlattırılır.
Daha çok psiko-motor davranışların öğretiminde kullanılır.
Kelimelere tepki gösterme: Gösterilen kelimelere tepkinin yazılı ve sözlü olarak ifadesi sağlanır. Ayrıca cümle tamamlama, olay tamamlama, tartışma tamamlama, düşündürücü sorular sorma gibi değişik biçim- lerde uygulanabilir.
ÖRNEK OLAY ĠNCELEME TEKNĠĞĠ
Bu teknik sosyal ilişkilerle ilgili bir durumu, bir olayı inceleme, olayın nedenini ortaya çıkararak çözüm yolları üretme amacıyla uygulanır. Bu olay hayali veya gerçek olabilir. Aktif katılımı gerektirir. Burada en iyi çözüm yerine olumlu ve olumsuz yönler ortaya konur.
UygulanıĢı:
Problem açıklanır (örnek olay)
İncelenip tartışılacak bölümler belirlenir.
Uygulayıcıların özellikleri belirlenir.
İlke ve kurallar belirlenir.
SEMĠNER TEKNĠĞĠ
Seminer; belli bir öğretim konusunda ele alınan ve konuda otorite sayılan biri tarafından yönetilen 5-30 kişi- nin katıldığı bir grup tartışmasıdır. Bu teknik ciddi araştırma, inceleme ve hazırlık dönemi gerektirir. Semine- rin hedefi, yetkili bir kimsenin rehberliğinde çalışmaya katılanlara bir konunun incelenmesi için fırsat sağla- maktır.
Birkaç problemli örnek olay anlatılır. Çözümler için yeterli zaman ayrılır. Küçük gruplarla
çalışma yapılır. Çalışma sonucu sınıfa sunum yapılır ve çalışma özeti çıkarılır.
DRAMATĠZASYON YÖNTEMĠ
Dramatizasyon son yıllarda özellikle çağdaş öğretme sis-temlerinde sıklıkla kullanılan bir yöntemdir.
Dramatizasyon oyunlaştırmadır. Eğitimde dramatizasyon; olay olgu ve durumların öğrenciler tarafından oyunlaştırılmasıyla edinilen yaşantılardır.Türleri;
Parmak Oyunu: Kimi şiir ve manzum öykücüklerin parmak hareketleriyle canlandırılmasıdır.
Sözsüz Oyun (Pandomim): Düşünce, duygu ve fikirlerin konuşulmaksızın el, kol, yüz hareketleriyle anla- tılmasıdır.
Öykünme (Taklidi Oyun): Çocukların doğumlarıyla başlayan taklit ederek öğrenmedir.
Bağımsız Dramatizasyon (Rol Yapma): Bir hikâye, olay veya durumu, bir grup çocuğun konuya sıkı sıkı bağlı kalmadan kendi hayal güçlerine göre canlan-dırmasıdır.
Bağımlı Dramatizasyon: Yazılı metinlere aynen bağlı kalarak konu durumun canlandırılmasıdır.
Kukla ve Bebekler: Kukla ve bebekler yoluyla çeşitli konuların dramatize edilmesidir.
BenzetiĢim (Simülasyon): Benzetişim sınıf içinde bir konuyu gerçekmiş gibi ele alıp, üzerinde çalışma tekniğidir. Gerçek durumların tüm boyutlarının bir model üzerinde sembollerle gösterilerek üzerinde çalışma yapılmasıdır. Teknik, öğrenciyi gerçek ortamlarda yetiştirmenin güç, tehlikeli ve masraflı olduğu durumlarda gerçeğin benzeri üzerinde çalışma ve yetişme fırsatı sağlamaktadır. Tekniğin kullanımında etkili olabilmesi için konu tekniğe uygun olmalı, çok fazla kural koymamalıdır.
EĞĠTSEL OYUNLAR
Kart Oyunu: Siz olsaydınız ne yapardınız? Mektup ya da telgraf oyunu, nesi var? Oyunlarıdır.
Bu oyunların eksik yönleri konuların sistemli bir şekilde bu yöntemlerle anlatılmasına imkân tanımamalarıdır.
Fakat ders etkinliklerini daha canlı ve neşeli bir hale getirmek için ara sıra uygun bir konu işlenirken bu tek- niklere başvurulabilir.
MĠKRO ÖĞRETĠM
Mikro öğretim, normal öğrenme ve öğretim süreçlerinin karmaşıklığını basitleştirmeyi amaçlayan bir öğretim yöntemidir. Sınıf içinde uygulanan bu teknik, öğretmen adaylarının yetiştirilmesi amacıyla kullanılmaktadır.
Öğretmen adaylarına hizmet öncesi deneyim kazandırma olanağı sağlar.
Öğretmenden bu uygulamada özel öğretim stratejilerini derslerle birleştirilmesi istenmektedir. Mikro öğretim- de öğretmen adayı dersin küçük bir bölümünü işlemekte ve filme almaktadır. Daha sonra bu film, öğretmen adayıyla izlenip üzerinde tartışılarak değerlendirme yapılmaktadır.
SINIF DIġI ÖĞRETME TEKNĠKLERĠ
GÖZLEMÖğretimde gözlem; belli eğitsel amaçları gerçekleştirmek için herhangi bir olay varlığı, önceden hazırlanmış olan bir plan çerçevesinde incelemektir. Okulda organize edilen gözleme ilişkin geziye de gözlem gezisi denir.
GEZĠ
Sınıf içi çalışmaları tamamlamak ve daha etkili kılmak için uygulanan planlı ziyaretlerdir.
Gezi için ön hazırlık: Gezinin yararlı olması öğretmenin yapacağı hazırlık ve ön incelemeye bağlıdır. Hazır- lıksız gezi boş geçen zamandır.
Gezi ile ilgili iĢlemlerin düzenlenmesi:
Ziyaret edilmek istenen yerle ilişki kurulmalı
Gezinin gerektirdiği parasal sorunların çözümlenmeli
Gezi planı yapılıp katılanlara verilmeli
Kurallar birlikte belirlenmeli, katılanlara duyurulmalı
Formel işlemler tamamlanmalı
Gezinin amacı, çözeceği sorunlar tartışılmalı
Gezi sonrası öğrenilenler raporlaştırılmalıdır.
EV ÖDEVĠ TEKNĠĞĠ
Ödev, bir ders ünite konusu ile ilgili olarak öğrencilerden yapmaları istenilen bedensel veya zihinsel çalışma- lardır. Ödevler fazla zaman alıcı olmamalı başarılı çalışmalarda pekiştireçler kullanılmalıdır.
Ödevlerin özellikleri:
Fazla zaman alıcı olmamalıdır.Sayı değil, kalite önemli olmalıdır.
Ödevler ile ilgili dönüt verilmeli, başarılı çalışmalar pekiştirilmelidir.Hedefleri gerçekleştirici olmalıdır.
Dersin konusu ile ilgili olmalıdır. Öğrencinin hazırbulunuşluk düzeyine uygun olmalıdır.
Problem çözme gücü kazandırıcı olmalıdır.Araştırma, inceleme, sonuca ulaşma gücünü geliştirmelidir.
Zaman, kaynaklar, araç-gereç açısından ulaşılabilir olmalıdır.
SERGĠ
Görme yoluyla öğrenmeyi sağlayan bir öğretim tekniğidir. Belli bir amaçla yapılmış ya da biriktirilmiş bulunan nesne, sanat eserleri ve diğer benzer eserlerin belli bir düzenleme içinde birleştirilerek hizmete sunulması için yararlanılır.
PROJE TEKNĠĞĠ
Bu teknik, bireysel ya da küçük gruplar aracılığıyla doğal şartlar altında gerçek hayata benzeyen bir yakla- şımla problemlerin çözümünü amaçlayan bir öğretim tekniğidir. Proje seçiminde öğretmen rehber olmalıdır.
Çalışmalara özendirmek için projeler sınıfta tartışılmalı, biten projeler sınıfa getirilmelidir.
Dikkat edilecek hususlar:
– Proje, istendik etkinlikleri kapsamalı, boş uğraşılardan arınık olmalıdır. Zaman belirlenmelidir.
– Konuyla ilgili olmalıdır.Kazanılacak davranışlar belirlenmelidir.
– Yaratıcılık, sorumluluk ve başarı duygularını tattırmalıdır. Düşünme, inceleme ve araştırmaya sevk etmeli- dir.
GÖRÜġME
Görüşme yoluyla bilgi toplama tekniğidir. Bu teknik sınıf çalışmalarıyla ilgili bilgileri yetkili kişilerden edine- rek, sınıfa getirmeye yardımcı olur.
