CATVLLV S MEB YAYINLARI TÜRK KLASKLER

CATVLLV ^S

MEB YAYINLARI

TÜRK KLASKLER

MLLÎ ETM ^{BAKANLII YAYINLARI: 2139}

BLM ^{VE KÜLTÜR ESERLER} DZS

^{: 450}

Türk

^{Klasikleri : 30}

Kitabn ad

MEVLb

^-

^VESLET

^-

^{ÜN NECAT}

Yayn kodu

90.34.Y.0002.825

ISBN

975.11.0456.4

Bask yl

1990

Bask adedi

20.000

Dizgi,

bask,

cilt

MLLÎ ETM ^BASIMEV

Yaymlar

^Dairesi

Bakanh'nm

13.7.1990 tarih

ve

5711

sayl yazlar

^ile

üçüncü defa

^20.000

adet baslmtr.

CATVLLV ^S

Türk ^Klasikleri

MEVLD

(

VESÎLET-ÜN-NECÂT)

Süleyman Çelebi

Hazrlayan

FARUK ^K. TMURTA

stanbul, 1990

ÇNDEKLER

ÖNSÖZ/I

^-

XVI

VESILET ÜN

^-

^NECAT

^(Eski

^{ve asl} metin)/l-83

1.

Dua/3-4

Münâcût/ib

2.

Eseri

nazm ^{eden çin dua} isteme ve kitaptan dolay özür

dilemo/9-10

3.

Alemin yaratlmas

sebebinin

beyân/3-20

Muhammed Rûhunun yaratlmasnn _beyân/

_12-1G

Âdem’in yaratlmasnn ve Muhammed Nûrunun

soyundan

intikalinin

açklanmas/

^16-18

Fasl/18-20

4.

Peygamberin

velâdeti/21-36

Peygamberin övülmesi/

28-25

Mustafâ'nn doumu ^{srasnda meydana}

çkan ^{eylerin beyân/}

^25-27

Kaside-i

Meliha/21-82

F081/S1-S2

Fasl/88-85

Peygamberi Övme/85-86

5.

Peygamberin

mucizelerinin

beyân/37-42

6.

Peygamberin Mi'râe hakknda/43-49 Peygamberin

^hicreti/J/9

7.

Muhammed Mustafa’nn ba’z vasflan/50-60

Fasl/58-55

Nedâmet/

^56-57

Nasihat/58

F

^asi/59-60

8.

Peygamberin vefât hakkmda/61-78

Muhammed Mustafâ'nn hastalnn beyûn/62-64

Peygamberin emri/

6^-68

Peygamberi övme/68-71

Peygamberin vefatnn anlatilmas/71-78

Peygamberin amcasnn üri/73-74

Fasl/71r78

9.

Kitabn sonu hakknda

^/79-85

M ^{EVL D (Yeni ve deik metin) / 81}

^-Ut1

1.

Münâcât/89-90

2.

Yazana ^dua/91

Her eyden önce Peygamber Nûrunun

yaratlmas/92-95

Peygamber Nûrunun

ntikali teselsülü/9^-95

3.

Peygamberin doumu/96-104 Merhaba/

99-101

•

Fasl/102-101t

Fasl/lOU 4

.

Peygamberlerin

mucizeleri/105-107

5.

Mi’râc/108-120

Refref’in belirmesi/115-119

Dua/119-120

7.

Peygamberin ahlâk/121-122

8.

Peygamberin vefât/123-138 Fal/181-188

9.

Kitabn sonu/139-141

SÖZLÜK/

^143-170

BiBLîYOGRAFYA/

^111-178

ÖN SÖZ

Süleyman

Çelebi

tarafndan yazlan

^{ve asl}

ad

Vesilet-ün-

t

Necat

(Kurtulup yolu vesilesi) olan Mevlid,

Türk

‘-edebiyatnn

dînî

konuda en

beenilen, en sevilen ve

en çok okunan

ese-

* ridir.

Peygamberimiz

Hz.

Muhammed’e karg _duyulan

derin

•evgi

ve saygnn çok

samimî,

çok

temiz ve

çok

güzel ifadesi

olan 'bu

müstesna

eser, asrlar

boyunca

_hes

mümin Türkün

gönlünde

engin

heyecan meydana

getirmi,

daima

^vecidle

_ve

zevkle

dinlenmi ve okunmutur. Edebiyatmzda

hiç ^bir eser

Süleyman

Çelebi'nin

bu

aheseri

kadar

millete

mal olmu

^de-

ildir.

Bugün

de

bu

esiz ve

ölmez

^esere

kar rabet ve

^alâka

hiç eksilmeden

devam

etmektedir.

Bunun

sebebi Mevlid’in

Türk _ruhunu da en

iyi

ekilde

aks ettiren, her türlü

müba- lâadan

^{ve sunîlikten}

^uzak

^sade, saf ve

samimî

^bir

duyguyla ve

dille

yazlm ^{olmasdr. Türk halk}

^{bunda, Hz.}

Peygam-

bere duyduu balln

^{ve sevginin}

tam

^bir ifadesini bul-

mutur.

Mevlid

bu

^{derece sevilip}

beenildii

hâlde,

onun yazan

hakknda

^etrafl bilgiye sahip

olmadmz

^{gibi, kendisinin}

do tam

ve

doru

^bir metni

henüz

ele

geçmi

^deildir.

SÜLEYMAN ÇELEB

Süleyman

Çelebi'nin

hayat hakknda

fazla bir bilgiden

mahrum

bulunuyoruz. Eski

kaynaklarn bu

hususta verdikleri

malûmat

az ve

umumiyetle kark

^ve

^yanltr.

^{Tezkire sahibi.}

Latîfî,

onu vaz Paa'nn olu

ve

âir

Atâî’nin

büyük

kar-

dei

olarak göstermektedir ^ki, arada

zaman fark bulunduu

için

doru

^{deildir. Esasen}

^bu

^husus,

^baka

kaynaklarla teyidi

edilmemektedir. Gelibolulu Ali Künh-ül-Ahbâr’da,

Süleyman

Çelebi'nin

ana tarafndan eyh Mahmud’un

torunu

olduunu

kaydetmektedir. Sultan

Osman'n kayn babas eyh

^Ede-Bâlî*~

II

ÖNSÖZ

nin

olu olduu

^ve-

^Orhaa

Gazi ^ile silâh

arkadal yapt

Tvayet

^- edilen

eyh ^Mahmud,

^ilim

^{sahasnda da}

^{kudretli bir}

kimse olduu

^için

znik

medresesinde müderrislik vazifesinde

bulunmutur.

Divan sahibi

olmamakla

beraber, iirle de

u-

raan Mahmud Paa, Orhan

Gazi'nin

olu Süleyman Paa'nn

Rumeli'ye geçiini tebrik

etmek

için

yazd ^duâ-nâmede

^su

beyti söylemitir:

Velayet gösterüp halka suya seccade

salmsn

Yakasn

Rumeli'nin dest-i takva ile

almsn.

Baz kaynaklarn

kaydettiine göre,

Mahmud Paa'nn olu

^vezir

Ahmed Paa, Süleyman

Çelebi'nin

babasdr*

Fakat,

bu

husus kesin deildir,

Süleyman

^Çelebi'nin

babasnn kim

olduu

sarih olarak bilinmemektedir.

Süleyman

Çelebi'nin

ne zaman doduu

^{belli deildir.}

Mevlid'i

1409

^- 1410 (h.

812) ylnda yazd

^vakit,

altm altm be ya civarnda olduu düünülürse 1346

^- 1351

(h.

747

^-

752) yllar arasnda doduu ^tahmin

edilebilir.

Bu

yllar Orhan

Gazi'nin

hükümdarlk

^devresine rastlamaktadr.

<1326

^- 1359).

Düzenli bir tahsil

gördüü

^ve

zamann

^{ilimlerini iyice}

örendii anlalan Süleyman

Çelebi, Gelibolu'lu Ali ve

Âk

Çelebi’nin eserlerindeki

kayda

göre.

Yldrm

^Bâyezid

Hân’n

divan imamlnda bulunmutur.

Latifi,

Buharal eyh ^Emir

Sultan'a intisap ettiini

ve onun

halifelerinden

olduunu

^bil-

dirmektedir.

Âk

^Çelebi

^{ayrca, Süleyman}

^Çelebi'nin

^Yld-

rm

Bâyezid

zamannda tamamlanan

^(h.

802

^-

m. 1399- ₁₄₀₀₎ Ulu Camie imam

^{tayin edildiini} kaydediyor.

Süleyman

Çelebi'nin

adndaki

“Çelebi" kelimesi, kendi- sinin bilgin bir zat

olmas dolaysyla kullanlmtr. O

^devirde

"Çelebi"

lakab

ehzâdelere, mevlevî tarikat büyüklerine ve

bilgin, kâmil, fâzl kimselere veriliyordu.

Süleyman

Çelebi

için

yakn zamanlarda Süleyman Dede de

denmitir.

Baz aratrclar onun

mevlevî

olduunu

^{söylüyor iseler de,}

bu

hususta herhangi bir delil ve vesika

mevcut

deildir.

Süleyman

Çelebi'nin

ne zaman

vefat ettii

de

kesin ola-

rak bilinmemektedir.

Bursal M.

Tahir bunu, "râhat- ervâh'

tamlamasnn ebced hesabyla karl

^{olan h.}

^825/m.

¹⁴²²

ÖNSÖZ

₁₁₁

olarak göstermektedir. Eski kaynaklarca teyid

edilmemekle

beraber»

bu

tarih

doru

^{olarak kabul} edilebilir.

Süleyman

Çelebi’nin

mezar

Bursa da Çekirge yolu üze- rinde Eski

Kaplca yaknnda Yourtlu Baba

^zaviyesi önün-

deki srt üzerindedir. Eski

mezar

yerinde son

zamanlarda

abide

eklinde

^{güzel bir} türbe

yaplmtr.

Evliya Çelebi Seyâhatnâmesi’nde Bursa’da

Yldrm Han

Camii yaknnda büyük

^bir

maara

^{içerisinde cesedi}

gömül-

meyp

^{yüzlerce yldanberi ter ü taze kalan ve}

ayrca

Eski

Kap-

lca

civarnda mezar bulunan Sarmsakç

^- zade

Süleyman

Efendi nin Mevlid

manzumesini yazan Süleyman

Çelebi

olduu

yazlmakta

^ise de,

doru

^{deildir. Evliya Çelebi}

Süleyman

adn tayan bu

^iki ahsiyeti biribirine

kartrmtr.

MEVLD

Süleyman

^{Çelebi’nin} Vesilet-ün-Necât’

Türkçede

kendi

nev’inde

yazlan

^{ilk eserdir.}

Daha

sonra

bu

yolda bir hayli eser

meydana

getirilmi ^ise de, hiç ^biri onunki kadar

beeni*

lip sevilmemi»

öhret kazanmamtr.

Mevlid'in

Arapçada

mimli masdar,

zaman

ismi ve

yer

ismi olarak üç

mânâs

vardr.

Bu

_üç

mânâ,

yani

domak”

"‘doum zaman”

^ve

“doum

^yeri”

^Türkçede

de

kullanlmtr.

Fakat, dilimizde mevlid denince

umumiyetle Peygamberimiz

Hz.

Muhammed’in doumu

^ve

^bunu

^{anlatan eser}

^anlalr.

Baz

kimselerin mevlid kelimesini ”mevlût”

veya ”mevlûd”

eklinde

telâffuz etmeleri

doru

^deildir;

çünkü mevlûd

“yeni

doan”

^demektir.

Hazreti

Peygamber’in

hayat,

ahlâk

ve gazalar

hakkn-

da bata

lbnü

Hiâm

^(ölm.

m. 834) olmak

üzere bir çok

Arap

müelliflerinin “Sîret” yahut “Siyer”

ad

verilen eseri bulun-

makla

beraber, mevlid’ler biraz

deiik

^mahiyette kitaplardr.

Mevlid tarzndaki eserlerde

Nûr-u Muhammedi’nin yaratl,

öbür peygamberlerden

geçerek Hz.

Muhammed’e

^gelii, Hz-

Peygamber’in doumu, doumundan

önceki

ve

^{sonraki ola-}

anüstü

^haller anlatlmaktadr.

Adnda Mevlid

olan ^ilk eser hadis ve

fkh

^{bilgini, tarihçi}

^Ebu’l-Cevz

^(ölm.

m.

₁₂₀₀₎ tara-

fndan yazlmtr.

(Mevlid-ün-NebS veya El-Arûs).

IV ÖNSÖZ

Mevlidler Hz.

Peygamberin doum günü dolaysyla

ya-

plan enlik

ve merasimlerde

okunmak maksadyle yazlmtr.

Tarih

içinde

slâm âleminde

^ilk defa

Msr'da

Fâtmîler dev- rinde (m. 9 ¹ 0 ^- 1171) ^Hz.

Peygamberin doum gününü

kut-

lamak

^{için tören}

yapld

^tesbit edilmektedir. Hz.

Peygamber

çendi

zamannda

böyle bir

enlik yaptrmad

^gibi,

^ondan

sonra

Dört

Halife,

Emevler

ve

Abbasler zamannda da bu ekilde

merasimler

yaplmamtr. ^Fâtmîler

^devrinden

günü-

müze

mevlid

konusunda

herhangi ^bir eser gelmemitir.

slam dünyasnda çok

parlak ve

ihtiaml

enliklerle

resmî “mevlid törenleri" Erbil Atabeklerinden Muzafferüddin

Gökbörü

(ölm.

m.

¹²³² devrinde

yaplmtr.

Salâhüddin-i Eyyûbî’nin _enitesi olan ve ^{son derece dindar,}

hayrsever

iyi bir

•devlet

adam

olan Muzafferüddin

Gökbörü’nün

çok

büyük

masraflarla tertip ettirdii

bu

mevlid enlikleri, derin ^akisler

meydana getirmi

ve bir

çok

müelliflerce bütün

müslüman

ül-

keler _{için bir}

balangç

kabul edilmitir.

Bu

^{devirde hadis} bil- gini lbnü

Dihye

(ölm.

m.

1235)

geni öhret ^kazanan

^Mevlid’

-

ini

yazmtr.

Kitab-üt-Tenvr fi mevlid-is-Sirâc-il-münir (Par- lak

mealenin doumu ^{hakknda aydnlatma}

^kitab)

^veya

Et-Tenvr

^fi mevlid-il-Beîr ve’n-Nezîr

(Korkutucu

ve müjdele- yicinin

doumu hakknda aydnlatma) adn tayan

^ve

^ancak

bir iki

parças bugüne

gelen

bu

^kitap, öhreti

dolaysyle

son zamanlara

kadar

mevlid

konusunda

^ilk eser

saylmtr.

Süleyman

Çelebi'ye

kadar daha

^bir

çok arapça

Mevlid

yazlmtr.

Bunlar

arasnda

Muhyiddîn-i

Arabî

(ölm.

m.

1240).

EI-Bekrî (ölm.

m.

1295)

ve

bn-üI-Cezerî (ölm.

m. ¹³⁵⁰

^- 1429) ^{nin eserleri} zikredilebilir.

ran edebiyatnda

^mevlid

yazlmamtr.

Mevlid⁹in

yazl

sebebi:

Süleyman

Çelebi Vesîlet-ün-Necât⁹ Hz.

Peygamberin

di-

er peygamberlerden

üstün

olduunu

^isbat

etmek

üzere yaz-

mtr.

Müellifin

buna lüzum

görmesine Bursa’da bir vaizin

Peygamberimizin

öbür

peygamberlerden fark olmadn

^ilen

aüren

cahilce sözleri

sebep olmutur.

Latifi Tezkiresi’nde ge-

ni ekilde

anlatlan hâdise

udur:

ONSöZ V

Bursa'da bir vâiz

camide

va'z ettii

srada

“Diz or.ua

(Allahn) peygamberlerinden

hiç birini öbürlerinin

aratmdan

0

ayrmayz

hepsine inanrz./*

(Lâ

nüferriku

beyne ahadin

mirv

rüsülihi.

Bakara

Sûresi»

285)

^{âyetini tefsir ederken,}

peygamber-

ler

arasnda

^hiçbir fark

olmadn

^kendisinin

^bu

^{âyet gere-}

ince

Hazreti

Muhammed

ⁱ

sa Peygamberden

üstün

görmediin»

söyler.

Cemaat arasnda

bulunan

Allahn

Resulünün* gerçek

âk

^ve

sadklarndan,

^bilgili ve dinî gayret sahibi bir

Arap

buna

^itiraz eder. Kuvvetli ve kesin deliller ortaya

koyarak bu

âyete verilen

mânânn yanl olduunu

söyler ve der kir

“Hey nadan

ve cahil, sen tefsir ilminde

yayasn. Peygamberler arasnda

fark

yoktur demekten murad,

resullük ve nebilik

bakmndandr. Yoksa mertebe

ve fazilet

bakmndan

^deil-

Eer

^her

^bakmdan

^olsayd.

^“O peygamberlerin kimmi kimine

üstün ettik*⁹ (Tilke’r ^- rüsülü faddalnâ

ba’dehüm

alâ ba'din.

Bakara,

253)

âyetinin

mânas nasl uygun

düerdi)**

Fakat,

ehir halk

vâiz

tarafn

tutar.

Bunun

üzerine

bu

zat

Arap

vilâyetlerine,

Halep

ve

Msr*a

^{giderek kendi} görü-

ünün

^{lehinde alt kere fetva getirirse de, vâiz}

sözünde srar

eder.

Ancak

yedincisinde vaizi

yenmek mümkün

^olur.

te ^Süleyman

^{Çelebi, Mevlid'i}

^bu

^hadise

^dolaysyle

^yaz-

mtr.

^Vaizin sözlerinden müteessir olarak

Ölmeyüp

^lsâ

göe ^bulduu

^yol

Ümmetinden olmak

içün idi ol

beytini ~bedâhaten** söylemi,

buna

Hz.

Peygamberin

öteki

peygamberlere üstünlüünü göstermek

için

hemen u

^beyit-

leri eklemitir:

Dahi hem Mûsâ

elindeki asâ

Old anun

izzetine ejdehâ

Çok

temenni

kldlar Hak*dan

bular

Kim Muhammed ^ümmetinden

^olalar

Gerçi

kim

bunlar dahi mürsel ^- durur Lâkin

Ahmed

^efdal

ü ekmel

^- durur

Zira

efdalla

ol elyak ^- durur

Am

^eyle

^bilmeyen ahmak

^{- durur}

VI ÖNSÖZ

Büyük küçük

herkes

bu

^beyitleri

pek çok beendii

için Sü-

leyman

^Çelebi,

zevklenmi

ve

tam

^bir

Mevlid meydana

getir-

mitir.

Latifi Tezkiresi'nde kaydedilen

bu

^rivayetin gerçek olup

olmad

^{belli deildir. Hadise gerçek}

^olmasa

^bile»

^Süleyman

Çelebi'nin ^eserini. Hz.

Peygamberin

^öbi’r

peygamberlerden

üstün

olduunu göstermek maksadyle yazd muhakkaktr.

Bütün

eserde

bu

husus

açk ekilde

görülmektedir.

Süleyman

^Çelebi'nin

Mevld’i yazmasndaki

^{ikinci gaye,}

-ehl-i sünnet akidesini

ykmak

isteyenlerin ve batindik propa-

gandas yapanlarn

^tesirini azaltmak, hatta ortadan

kaldrmak-

tr.

Osmanl imparatorluunun zayf

saylabilecek bir devrin-

de

(Fetret’ten yeni

çkt

^bir

^srada)

^{siyasi, fikri, dinî her}

türlü cereyanlarn

kaynat

^{ve etraf}

kartrd

^bir

^zaman-

da Süleyman

Çelebi, ehl-i sünnet

tarafn tutmu

^{ve devletin}

yklmasn ^önlemekte yardmc olmutur.

Süleyman

^{Çelebi, itikad} meselelerinde ve

dier

^husus-

larda

hep

^ehl-i sünnet

görüünü

^ortaya

koymu

^{ve eserinde}

batan

^{sona ehl-i} sünnet akidesinin

müdafaasn yapmtr.

Mevlid’in

ad, yazl

^tarihi:

Eskiden beri ve

bugün

^Mevlid olarak

tannan

ve

öhret

bulan eserin asl

ad

Vesilet-ün-Necat

(Kurtulu

^{yolu, sebebi)}

dir. Müellif

bunu kitabn sonunda u

^beyitle

açklamaktadr.

bu ^{kân- ehd}

^{ki îrindür}

^dad

Bil Veslet-ün-Necât

old ad.

Vesîlet-ün-Necat h.

812 /m. ^1409-1410 ylnda

^yazl-

mtr. ^Bu

^{hususta herhangi bir tereddüt yoktur. Eserin son}

bölümünde u

^beyit

bulunmaktadr:

Hem

^{sekiz yüz}

on

ikide târihi

Bursa'da

old tamam bu

iy ahi

Mevlid yazld

^vakit,

^Süleyman

^Çelebi

^muhtemelen

^Uluca-

mi’de

imamlk yapyordu.

ÖNSÖZ

_VII

Mevlid’in çekli, vezni:

Arcpça mensur

bir

dua

^ile

balayan

Mevlid,

mesnevi eklinde yazlmtr. Yalnz doum ^{bölümünün}

^ikinci

^faslnn

son

ksm

^ve

^üçüncü

fasl kaside eklindedir.

Ayrca doum

bölümünün sonuna

¹ 0 beyittik bir

medhiye

eklenmitir.

Mevlid'in vezni remel bahrinden “Fâilâtün fâtlâtün fâi-

lün*’ dür.

Medhiyenin

vezni

“MeFûlü

^fâilâtü mefâilü fâilün dür.

Süleyman

Çelebi aruz veznini devrine göre oldukça

baarl

kullanmtr. Bununla

beraber türkçe kelimelerde

ksa

^vokalleri

uzatmay

^(imâle'yi) ve arapça, ^f

arça

kelimelerde

uzun

vo-

kalleri

ksa okuma ^(zihaf)

önleyememitir.

Dili, Üslûbu:

Mevlid

XV. asr

Eski

Anadolu

Türkçesiyle

yazlmtr.

Devrinin telaffuz ve

gramer

hususiyetlerini

tamaktadr. Bu gün

gerek Mevlid

okunurken»

gerek ^eserin

basma

^nüshala-

rnda bu

hususiyetlere

çok

defa

uyulmamakta» ya

deitiril*

mekte veya yanl

söylenmektedir.

Süleyman

Çelebi

açk»

sade bir dil

kullanmtr. Çada-

larnn

eserlerine göre» arapça» farsça kelimelere ve hususiyle

tamlamalara daha

az yer vermitir. Bu, eserin halk için,

geni

kütle için

yazlmasndan

^ileri gelmitir.

Süleyman

Çelebi’nin üslûbu

da

sade ve külfetsizdir. Sü-

se,

yapmaca ^kaplmadan, mübalâaya dümeden

samimiyetle duygu»

heyecan

ve düüncelerini

anlatmtr.

Mevlid'in

yüz

yllar

boyunca bu kadar

beenilip sevilmesi, dil

ve anlatm-

daki

bu açklk»

samimilik ve sadelikten ileri gelmitir.

Mevlid’in bölümleri:

Vesîlet-ün-Necât

dokuz bölümden meydana

gelmitir.

“Bahir” de denilen

bu

bölümler

unlardr: Münâcât»

yazar

için

dua

ve kitaptan

dolay

özür dileme.

Âlemin yaratlmas

sebebi

— ^{Muhammed Ruhunun yaratlmas} — ^Muhammed

nurunun

intikali. Velâdet,

Peygamberin

mucizeleri, Mi*rac,

Peygamberin

vasflar.

Peygamberin

^vefat.

Kitabn

sonu.

Her

bölüm

kendi

arasnda ayrca

fasllara

ayrlmtr.

VIII

ÖNSÖZ

Elimizdeki mevlid

nüshalarnda bu

bölümlerin hepsi

mev-

cut deildir.

Münâcât

ve

dua d§nda

sadece velâdeti ihtiva

eden nüshalar

bulunduu

^gibi, velâdet ^ile beraber

mi rac da

içine alan nüshalar vardr.

Basma

^{nüshalarda ise,}

umumiyetle

vefat

bölümü bulunmamaktadr.

Bu,

Mevlid

merasimlerinde

vefat bahrinin

okunmamasndan

^ileri

gelmi olmaldr.

Eserin

baz

bölümlerinin

çkartlmas

suretiyle ksaltl-

mas yannda,

^bir

de baz

fasllarn

okunmamas

veya

bölüm

ve fasllardan

baz

beyitlerin

darda braklmas eklinde

ya-

plm ^seçme

mahiyetinde ihtisarlar da görülmektedir.

Bunun

aksi de vâki

olmutur,

yani

bölüm

ve fasllara beyit!*! de ek- lenmitir.

Bu

meseleye mevlid metinlerinin

durumunu

^belir-

tirken tekrar

dokunacaz.

Baz

Mevlid

nüshalarnda

^ise, eserin

sonuna

vefât- veysfc

ahvâl-i

Fâtma,

^Hikâyet-i

Cemel (Deve

Hikâyesi),

tJkâe

hi- kâyesi,

Geyik

Hikâyesi gibi çeitli hikâyeler eklenmitir. Ba- zan

“kitabn

^sonu**

bölümünden de önceye alnmasna ramen

bu

hikâyelerin

Süleyman

^{Çelebi'nin eseri ile bir ilgisi} yoktur.

Mevlid merasimlerinde bölümler

arasnda Kur

an, lâhi»

naat veya

dua okunduu mâlumdur. Baz basma

^Mevlid nüs-

halarna bu dua

^ve medhiyeler

de konmutur.

Ksaltma

^{ve ilâveler}

dolaysyle

^Mevlid’in çeitli

hacim-

lerde metinleri ^tesbit edilebilmektedir. Bunlar

arasnda ^10-15*

sayfadan ¹⁰⁰ sayfaya

kadar

olanlar dikkati çekmektedir.

Böylece 100 ^- 125 beyitlik

Mevlid nüshas yannda

¹⁰⁰⁰ be- yittik nüshalar

da

yer almaktadr.

Basmalarda da metin

150 ^-

400

beyit

arasnda deimektedir. Asl ^Mevlid metni bunlarn

hiç birisinin

hacminde

deildir.

730

beyit kadardr.

Mevlid*in _müellif elinden

çkm ^veya

^müellif

^zamanna

yakn

^bir

yazma nüshas

elde

bulunmad

^{için, eserin hac-}

minde

böyle bir

deiiklik olmu

^ve

bu durum

ortaya

çkm-

tr.

Mevlid*e ilâve edilen beyit ve fasllar içerisinde

onunla

kaynam

^ve

^{halkn benimsemi olduu}

^parçalar

^{da vardr.}

Velâdet

bölümündeki

“Merhabâ** fasl böyle bir

parçadr. Son

zamanlarda yaplan aratrmalar “Merhabâ” faslnn Süleyman

Çelebi’ye ait

olmadn

^{ve esere}

^sonradan

^{ilâve edildiini}

^mey-

dana koymutur»

“Merhaba”

Fasl:

Mevlid üzerinde

krk yla yaklaan

bir

zamandan

beri

yaplan

^ilmi

aratrmalar,

eserin

bugün

söylenene göre bir layli

deiik

^{eski bir} ekli

olduunu

ve

bunun

^içinde Velâdet

bahrinde

“Kaside-i Meliha**

balkl

^{bir (asl}

bulunduunu

ve

orada

“Merhabâ**

ksmnn

^yer

almadn

göstermitir.

lk

zamanlarda bunun kime

^ait

olduu noktas

üzerinde

durulma-

mtr. ^{Ahmet Aymutlu, 1946 ylnda hazrlad}

^mezuniyet

tezinde.

Merhaba ksmnn ^baka

^bir

^aire

^{ait bir Mevlid içinde}

bulunduunu

^{ilk defa iaret etmitir.}

Daha

sonraki

aratrc-

lar

bu

airin

adnn Ahned olduunu

^tesbit etmilerdir.

Gerçekten

de

Süleyman

Çelebi*den 6 ₁

yl

sanra eserini

yazm

^olan

ve bugün

dört

yazma nüshas

elimizde

bulunan Ahmed'in

Mevlid’inde bir **Merhabâ** fasl

bulunmaktadr.

IMüshasna

göre

8-11

_beyit olan

bu

^fasl,

Süleyman

^Çelebi*-

ninkinin

tamamiyle ayn

deildir.

9-10

beyit

kadar

olan Sü-

leyman

Çelebi’nin Mevlidindeki “Merhaba**

faslnn u

^be-

yitleri

Ahmed'in

eserinde yoktur:

Merhaba

iy ^âli sultân

merhaba Merhabâ

iy

kân-

irfân

merhaba Merhaba

iy

srr- Türkân merhabâ Merhabâ

^{iy derde}

dermân merhabâ Merhabâ

^iy kurret-ül-ayn-i Halil

Merhabâ

^iy

^Hâs- mahbûb

^{-1 Celîl}

Ayrca Mevlidin

sahih

ve

asl

nüshalar

^kabul edilen

yazmalarn

^{ikisinde (biri h.}

993

te istinsah edilmitir)^

“Ka~

«îde-i Meliha"’ içinde de 6 ^beyitlik bir “Merhabâ**

ksmnn

bulunmas, Süleyman

Çelebi’nin de böyle bir “Merhabâ’* be-

yitleri

yazdn, ^{bunun sonradan} Ahmed tarafndan

genile-

tildiini ve

daha

sonra

Mevlidin

yeni

ekline bunlarn aynen

alndn

^akla getirmektedir.

Ahmed’in Süleyman

Çelebi*

den çok

sonra Mevlidini

yazmas

ve eserde yer yer

Süleyman

Çelebi*

den alnm

^{beyitlerin görülmesi,}

^bu

^{ihtimali kuvvet-}

lendiren delillerdir.

Bu görüümüz, Merhabâ fasln çok

seven

X ^ÖNSÖZ

ve

bunun baka

^bir

aire

^ait

olmasna

gönlü

raz olmayan

halkmzn temayülüne

de

uygun düecektir sanyorum.

Meviîd’in

kaynaklan:

Süleyman

Çelebi, eserini yazarken ^belli

bal

^{siyer ki-}

taplarn,

bu

arada lbnü

Hiâm

^ile Ebu’I-Hasan Bekri nin eser- lerim ve bunlardan biribirini

tamamlar ekilde

seçmeler ya-

parak

Türkçeye

çeviren Erzurum'lu Mustafa Darîr’in

mensur

Siyer’ini

(1378

^-

1388 arasnda yazlmtr)

mutlaka

görmü

olmaldr.

Süleyman

Çelebi üzerinde Darîr’in kuvvetli tesiri

olmu-

tur.

Süleyman

Çelebi

konu bakmndan ondan çok

faydalan-

d

^{gibi, Siyer’de}

^bulunan

^{ve velâdeti anlatan kaside eklin-}

deki

manzumeye “Kasîde-

Melihâ^,f

adyla

bir nazire

yazmtr.

Süleyman

^Çelebi'nin üzerinde

Âk ^{Paa’nm da}

^tesirleri

görülür.

Aratrclar,

Mevlid’deki

baz

^beyitlerin Garîbnâme’- deki

baz

^beyitlere

çok

^benzediini ortaya

koymulardr.

Fa-

kat

bunlarn says

^fazla deildir.

Süleyman

Çelebi'nin

baz

eserlerden faydalanmas,

ÂK

Paa'nn

beyitlerine benzer ^beyitler söylemesi ve hususiyle Darîr’in bir kasidesine nazire

meydana getirmi olmas, onun

eserinin

deerini

azaltmaz.

Baka

milletlerin

edebiyatnda

^oldu-

u

^{gibi, bizim eski}

edebiyatmzda da

benzer eserler

yazmak

âdet ^idi.

Ayn

^{konu, hatta}

^ayn

^{vezin ve ekillerle muhtelif}

kimseler

tarafndan

ilenebiliyordu.

Mühim

^{olan ifade} edi»

yani söyleyi ve anlattaki, duygulardaki orijinallik idi.

Süleyman

Çelebi

faydaland

^{ve tesirinde}

kald

^kimse-

lerin

çok

_üstüne

çkm

^bir sanatkârdr. Öbürlerinin ^eserleri çoktan

unutulduu, daha

sonra yazlanlar

da bugün yaama-

d

^{halde, Mevlid’in hâlâ ellerden ve dillerden}

^dümeyii

onun

^bir

aheser olduunu

^isbat etmektedir.

Süleyman

Çelebi’nin ^tesiri ve öhreti:

Süleyman

Çelebi'nin kendisinden sonra mevlid

yazan a-

irler üzerinde

büyük

ölçüde tesirleri

olmutur.

Mevlid

yazan

her air,

mutlaka onun

tesirinde

kalm,

^eserini

onunkinden

ilham ^alarak,

onunkine

benzeterek

vücuda

getirmitir.

Bu

eser-

ÖNSÖZ _XI

lerin hiç ^biri Vesîlet-ün-Necât’a bir nazire olmaktan ileri gi-

dememitir.

Türk

airleri içerisinde

pek çok

kimse mevlid

yazmtr.

Latifi Tezkiresi'nde

daha XVI. asrda bunun

yüz kadar oldu-

u

kaydedilmitir.

Daha

sonra

da

mevlid

yazlm

olmakla beraber,

bugün

elde

bulunan

mevlidlerin

says

^{otuz civarn-}

dadr. (Bu konuda

deerli bir doktora tezi

hazrlam

olan Necla Pckolcay, mevlidlerin

saysn!

yirmi

dokuz

olarak gös- termitir.

Daha

sonra

bulunan

^bir kaç eser de ilâve edilince

say

otuzun üstüne

çkmaktadr).

Mevlid yazan airler arasnda,

XV. asrn

^ikinci

yarsnda

yaam ^Hamdi (Akemsüddin olu Hamdullah)

^{istisna edilir-}

se, birinci dereceye

yakn

^ve öhretli bir kimse

bulunmamak-

tadr.

Büyük

airler,

Süleyman

Çelebi*nin eserine

duyduklar

sayg

ve takdir

duygularndan

olsa gerek,

bu

vadide _eser ver-

memilerdir.

Süleyman

Çelebi ve Mevlid’i, bütün

Türk

^illerine

yaylan ve

yüzyllar

boyunca

hiç eksilmeyen bir üne

kavumutur.

Bugün

de

bu öhret

^ve

bu

itibar

devam

etmektedir.

Süleyman

Çelebi'nin Mevlid’i

baka

^dillere

de

çevrilmitir.

Eserin Arapça, Arnavutça.

Bonakça. Rumca,

Çerkesçe, ve ngilizce

(manzum,

F.

Lyman MacCallum tarafndan)

ter-

cümeleri

bulunmaktadr. Aynca Süleyman

Çelebi'nin tesiriyle bir

Kürtçe

Mevlid de

yazlmtr.

Süleyman

^{Çelebi'nin Mevlid’i} kitaptan

kraat

^edilmek

suretiyle deil, güzel sesli

hafzlarn makamla okumalaryla

halk

ruhunda

yer

tutmu

^ve

geni

kütleler

arasna yaylm-

tr.

Mevlid Merasimleri:

Aslnda

Hz.

Peygamberin doum ^{yldönümünü kutlamak}

için

yazlan

Mevlid, çeitli vesilelerle

okutulmutur. Bata

Hz.

Peygamberin doum ^yldönümü.

^{Kadir, Mi’râc, Regaib, ve}

Berat geceleri

olmak

üzere ehitlerin ve din büyüklerinin ruh-

larn

^taziz, ölüm,

doum,

evlenme,

hac

farizasn

eda

etme,

ev

sahibi olma, bir

memuriyete

tayin, adaklar mevlid okutul-

mas

^{için sebeb tekil} etmektedir.

Baz

müesseselerin

kuruluu

veya açl ^{dolaysyla da}

^mevlid

okutulmaktadr.

ÖNSÖZ

"Kandil gecesi" denilen

mübarek

^geceler

dolaysyla

okutulan mevlidler kendi tarihlerinde ^(belli zamanlarda),

ölüm

vesileleriyle okutulan mevlidler ise

yl dönümlerine veya

cuma

^{günlerine rastlatlr. Vefat sebebiyle} okutulacak mevlid

için,

ya ölünün topraa

verildii gece

veya krknc

^{yahut elli}

ikinci gece ^seçilir.

Doumlarda ^umumiyetle doumun

^haftas

tercih edilir.

Mevlid (Hz.

Peygamberin doumu).

^{Regaib, Mi'rac, Be-}

rat,

ve

Kadir geceleri sebebiyle ve

baz

büyüklerin

ruhunu

^taziz

maksadyla yaplan

mevlid merasimleri

umumîdir, bütün

halka âmildir.

Bunun dndakiler

hususî mahiyettedir; fertlere, ailelere

ve küçük

bir çevreye mahsustur.

Hz.

Peygamberin doum yl dönümü dolaysyla

mevlid

okutulmas

ve enlikler tertip edilmesi bir ara

baz

ülkelerde resmî bir hüviyet

kazanmt. Bugün

de

Msr'da

ve

Marip

memleketlerinde Hz.

Peygamberdin doum ^günü

resmî bir

bayram

olarak kutlanmaktadr. Bizde de

1910 yllarnda

_Hz.

Muhammed’in doum

^{günü, dinî ve millî bir}

^gün

^{olarak resmi}

bir

bayram

^haline gelmiti.

Daha önce

^{Sultan II.}

Mahmud

zamannda Mekke'de resmen

^mevlid töreni tertib ediliyordu»

Bugün

Mevlid gecesi ve

öbür mübarek

gecelerde

memleket

ölçüsünde mevlid merasimleri olmakla beraber, resmî mahi-

yette herhangi bir tören

yaplmamaktadr.

Mevlid⁹in

Okunuu:

Mevlid _hususî

ekilde ve baz

âdetlere uyularak

okun- maktadr.

^Mevlid

toplantlarnda

(cemiyetlerinde) önce Kur*-

an- Kerîm kraat

edilir.

Sonra

^Mevlid bahirleri

sra

^ile

ve

muayyen

musiki

makamlarna uygun

ekilde okunur.

Her

bahirden sonra

Kur’an- Kerîm

^{tilâvet edilir.}

Baz

bahirler

arasnda

lâhî ve kasidelere

de

yer verilir. Mevlid'in _vefat bö-

lümü okunmaz.

Mevlid

toplantsnda erbet veya eker datlmas

^ve

gül

suyu

^{serpilmesi âdettir.}

Anadolu'nun baz

^{yerlerinde hel-}

va,

kuru üzüm

ve çörek cinsinden

baz eyler

de

datlmak-

tadr.

Mevlid

okunurken

"Velâdet" bahrinde

Peygamberimizin

doduunu

^{bildiren beyit}

okunurken ayaa kalklr

ve ara

Önsöz XU1 duas yaplr.

Mevlid'in

sonunda da

asl

dua yaplarak Cenûb- Hakk'n mafiretine snlr,

^fatiha

^{okunarak merasim sona}

erdirilir.

Mevlid'in

deeri:

Dini

edebiyatmzn

en

tannm, en

^sevilen ve

öhreti

hiç bir

zaman

eksilmeyen eseri Mevlidedir.

Onun

^kadar

bee-

nilmi ve okunmu baka

^bir eser yoktur.

Yukarda

da belirt-

tiimiz

^{gibi, dilinin}

açk,

^{sade, külfetsiz}

oluu, bu

hususta bü-

yük

^rol

oynamtr. Üslubundaki

ve

anlatndaki

samimilik,

yapmacktan uzak olu

eserin tesirini ve

baarsn arttrmtr.

Mevlid ^dil ve üslûp

bakmndan olduu kadar

edebi yön-

den

de

yüksek deer tamaktadr.

Eserin

mükemmel

^{bir ya-}

ps

^ve

^kuruluu

^vardr.

Her bölüm konuya uygun

bir girile

balamakta

ve güzel bir

ekilde

ilenmektedir. Bölümler ara

smda _tam

bir insicam mevcuttur.

Mübalâadan kaçmld

^gi-

bi, söz de

lüzumsuz

yere

uzatlmamtr.

Edebi sanatlardan

Türk

halk

edebiyatnda

çok kullanlan "cinas” a ^fazla yer verilmitir.

Mevlid

yalnz

halk tabakalar

arasnda

deil,

aydn züm-

relerde de

hayranlk uyandrmtr. Bütün

milletin takdirini,

sayg

^ve

itibarn kazanan

nâdir eserlerdendir.

Tezkire sahibi Lâtifi, Mevlid için

unlar

söylemektedir:

"Bu fakr

ü hakir dahi

yüz

aded efdali mevlid kitab gör-

düm. Ve

fakat iltifatla her ^birini

gözden geçürdüm. Her

^bi-

rinde

bu

sûz

u

^{hâleti ve}

bu evk ü

^harâreti

görmedüm. Ve

i

e

m ^{bu mertebede}

^birisi

^makbul

^ve

mehur olmad

^vs

beyn-en-nâs biri itibar ü itihar

bulmad.*

⁹

Gelibolulu Ali ise

Künh-ül-Ahbâr'da öyle

demektedir:

“"Nice mevlid-ün-Nebiyy-i

manzum

dahi var iken ^birisi

ne

^ele

«lnur

ve

ne kimsenün

gözine

dokunur. Gûyâ

^{ki. ta’lim-i} Rûh-i

jKudsî ^ile

söylenmidür.

⁹⁹

Ziya

Paa

^ise.

hayranln öyle

^ifade etmektedir:

Dört

yüz

seneden beri efâzl Bir söz

demedi ana mümâsil

Bilmem ne sühandr

ol sühanlar

Aüfte

olur

hep

^iitenler

XIV ^ÖNSÖZ

Mehmed

Akif'in

bu konudaki gömüü udur:

Yetiilmez ki:

Süleyman Dede

yükseklerde.

Mevlid

Metinleri:

Mevlid’in, ilim çevresince “asl metin** olarak kabul edi- len eski ekli ^ile,

bugün okunan

ekli

arasnda

bir hayli fark vardr.

Bugün okunan

Mevlid,

öbürünün yars

kadar, hatta

daha ksadr. Her bölümde

giri mahiyetinde olan

ksm ^ç- karld

^gibi,

^umumiyetle

^{bölümler ihtisar edilmitir.}

^Buna

karlk, baka

müelliflere ait mevlidlerden

bugün okunan metne

yer yer

baz

beyitler

alnm bulunmaktadr. Bu ek-

liyle

bugünkü

Mevlid,

ksaltlm

ve

karma

bir metin duru-

mundadr.

Mevlid metinleri

arasnda

fark

bulunmas bugünün me-

selesi deildir.

En

eski nüshalar

arasnda da

^{fark vardr.}

Da- ha açk

ve kesin olarak

söylemek

gerekirse Mevlid'in eskiden

beri ^iki

ayr

^{“version”u}

bulunmaktadr.

Mevlid’in

bu

^iki de-

iik

^metni

^arasndaki ayrlk

^ve

deiiklik

^{“Velâdet”} bölü-

münden

itibaren

balamaktadr, _daha

önceki bölümlerde

bi

fark yoktur. “Velâdet”

bölümünün

^ikinci

faslnn sonund*

aol metinde bir kaside

bulunmakta, deiik

metinde ^ise, do-

um

^yine

^mesnevi

^{eklindeki bir faslla} anlatlmakta ve

bu

arada

“Merhabâ”

fasl yer almaktadr.

Daha

sonra ^gelen.

“Mucizeler”, ”Mi*râc”,

“Peygamberin baz

^{vasflan” ve}

“Ve-

fat

-

* bölümlerinde asl metin ile öteki metin, arada

baz

^beyit-

ler

ayn ^olmakla

^beraber,

tamamiyle baka ^denecek ekilde

deiiktir.

“Türkçe

Mevlid Metinleri” üzerinde doktora

yap-

m

^{olan Neclâ Pekolcay, Mevlid’in}

^deiik metninde bulunan

baz

^beyitlerin

Sinanolu,

Ebü’I-hayr, âhidî,

Muhibbi

ve

e-

hidi gibi

ahslarn yazdklar

mevlidlerde

de mevcut

oldu-

unu

göstermitir.

Mamafih, bu

eserlerde Mevlid’in asl

met- ninden alnm

^{beyitler de} görülmektedir.

Bu durum

Süley-

man

Çelebi’nin eserinden

öbür

mevlidlere aktarmalar

yapl-

dn

^ortaya

^koyduu

^{gibi, Mevlid’in}

^deiik

^metnine

^baka

müelliflerin yeni mevlidlerinden

beenilen

beyitler

alndm,

da meydana çkarmaktadr. Bugün okunulan

Mevlid. Süley-

man

Çelebi’nin eserinin asl metni deil,

deiik metnin k-

ÖNSÖZ XV

sahilmi

eklidir.

Bu

metin defa

baslmtr.

ve yeni harflerle müteaddit:

Mevlid

neirleri:

Mevlid'in asl metni

lmî

esaslara

uygun

olarak

srasyla

Ahmet Aymutlu,

Necla Pekolcay ve

Ahmet Ate tarafndan

hazrlanm

ve birincisi ile

üçüncüsü

kitap halinde

yaymlan-

mtr. ^Bu

^neirler

^himmet

^{ve gayret}

^mahsulü

^{olmakla beraber»,}

eserin

tam

ve

mükemmel

^bir metni ortaya

çkarlm

^deildir.

Nüsha farklarnn

tenkidi

yaplrken yanlla düüldüü

^gibi,

baz

beyitlerin

metne alnp alnmamasnda da

^isabetli hare- ket edilmemitir.

Bu

neirlerde eserin bölümleri

de

kesin ve*

açk

olarak belirtilememitir.

Bazsnda

her

balk ayr

^bir

bölüm

^{gibi telâkki edilip}

numaralanmtr. Bu

metinlerde» Eski-.

Anadolu

Türkçesi hususiyetlerine

dc tam

^olarak

uyulamam».

yer yer kelimeler

yanl

^telâffuzla tesbit edilmitir.

Bazen

ke- limelerin

mânay ^{bozacak ekilde} yanl okunduu da

görül- mektedir.

Meselâ

‘"Gaflet

uykusuna

talup uy’mad*’ msral-

ndaki

talup kelimesi “tâlib

olmad*' eklinde

tesbit edil-

mitir.

“Çünkü

tekbir itdi

vü

el

balad.

_/

Döymedi

çözdi elini'

alad"

^beytindeki

“dayanamad» tahammül

edemedi**

mâna- sna

gelen

“döymedi"

^kelimesi

“duymad", “tuymad*'

ve “dut-

mad”

ekillerinde

okunmutur. “Hâtrum imdi

igen

ho

^oldu

ho" msranda

“pek, çok, ziyade*’

demek

olan “igen** keli-

mesi “iken”

eklinde yazlmtr. Yanl okumaa ^baka

^bir

örnek

de

“budur

^hâli

cihânun

bilünüz.

/ Ger

sizün var ise aki u bilünüz** beytindeki ikinci bilünüz kelimesidir»

bu

“bil-

günüz"

^olarak

okunmutur. “bu ^hân- ehd

^{ki »îrindür}

dad _/

^Bil Veslet-ün-Necât

old

ad** beytindeki

“tad" demek

olan

“dad" mânay

^{alt üst}

edecek ekilde

“didi" olarak

okun- mutur. Çarma ^edat

^**iy"

^bu

^neirlerin

^{bazsnda “ey” ba-}

zsnda

^“î" olarak tesbit edilmitir. Halbuki ekin vezne

göre

“iy" ve “i"

olmak

üzere ^iki ekli

bulunmaktadr. Bu

mahi-

yetteki

yanllarn says

az deildir-

Bu

neirlerde

ayrca

bu-

günkü

metin ^ile bir ilgi de

kurulmamtr.

Bütün

bunlar Mevlid metninin yeni bir

nerinin hazr-

lanmasn

gerektirmekteydi.

Daha

önce

yaplan

neirlerde!*

de faydalanmak

ve tekrar birçok

yazmalar görmek

suretiyle*.

XVI ^ÖNSÖZ

•eskiden beri üzerinde

çaltmz

^{Mevlidin “Bin}

^Teme!

^Eser**

yaynlarnda aranlan art ve

vasflara

uygun

yeni bit metnini

hazrladk.

Böylece en sahih bir

nüsha meydana

getirdiimizi

«anyoruz. Önce Mevlidin

asl metnini verdik.

Sonra deiik

olan ikinci metnini

de vermei uygun

gördük. Yalnz*

“Ve-

lâdet**

bölümüne kadar

^iki metin

ayn olduu

^için* ikinci

me-

tinin

bugün okunan muhtasar

eklini

aldk

**Mi*râc** bölü-

münde

de

buna

uyduk.

Daha

^{sonraki bölümleri}

deiik

meti-

nin en eski

yazma nüshasndan

nakl ^ettik.

Bu

^suretle Mevlid*in

•eski ve asl metni ^ile

bugün yaayan

^ikinci ve yeni ekli ara-

snda

^{bir irtibat} ve

münasebet kurulmu

^oldu.

Bizim

hazrladmz

^{metin* ilmi bir}

^neir

^{deil* fakat il-}

me ^dayanan

^{bir neirdir.}

^{Nüsha farklarn}

^{ve tenkidleri gös-}

termei

gerekli

bulmadk.

Eserde geçen _âyet ve hadisler ile

tamlamalar

sayfa altlarna*

açklamal

sözlük

kitabn sonuna kondu.

Bu

_neirle

_Mevlidin

imdilik

mümkün

olan en sahih bir

metnini

vermi

bulunuyoruz.

Süleyman

^{Çelebi eseri için}

Dahi

her

kime

^k*irie

bu

kitâb

Klmaya

^bize

^hatâsyçün

^itâb

•âiri gibi

bunun eksüi çok

Olmaya

bir beyti

kim eksüi ^yok

demiti.

^Biz

de büyük

airin ^{tevazu ile} söyledii

bu

^sözleri,

kendi

çalmamz

^{için bir gerçek olarak} tekrarlyoruz.

Mev-

lidin

yazlnn

560.

yldönümünde,

müellifinin ^aziz hatra-

sn*

.bütün milletin

duygularna tercüman olduumuza

inana- rak*

sayg ve

minnetle anarz..

Fatih*

Mays 1970

Prof. Dr.

Faruk

K.

Timurta

VESILET

^-

ÜN -NECAT

(Eski ve asl metin)