Sağlık Bilimleri Fakültesi Çocuk Gelişimi Bölümü
ERGENLİK
PSİKOLOJİSİ
KORUNMAYA MUHTAÇ VE
SUÇA
SÜRÜKLENEN
ERGENLER
Ergenlik risk alma davranışlarına yatkınlıkla giden bir dönemdir.
Ergenlikte normal olarak karşılaşılacak olanların yanı sıra güvenli olmayan arkadaşlık ilişkileri, madde kullanımı gibi kısa veya uzun vadede yaşamı tehdit edebilecek sonuçları olan riskli davranış içinde olabilirler.
Çocuklar erişkinliğe geçiş döneminde aileden çok arkadaşlarıyla birlikte olma eğiliminde olmaktadırlar.
Arkadaş ortamında kabul görme ve bir gruba ait olma ihtiyacından dolayı riskli davranışlarda bulunarak güvenli olmayan ilişkilere girip, yasadışı olaylara dahil olabilir, akran grupları tarafından suça sürüklenebilirler.
Çocuk ve genç suçluluğu: Bu ifade kanunu çiğneyen ya da yasa dışı diye tanımlanabilecek davranış gösteren ergenler için kullanılıyor.
Yasa ihlali, yerlere çöp atmaktan cinayete kadar çeşitlenmektedir.
Erkeklerin suça karışma ihtimali kızlardan daha fazladır.
Azınlık gruplar ve düşük sosyo ekonomik statüden gelen gençler arasındaki suç oranı bu grupların genel nüfusuna bakıldığında özellikle yüksektir.
ÇOCUK VE GENÇ
SUÇLULUĞU
Erken başlayan ve geç başlayan antisosyal davranış arasında bir ayırım yapılmaktadır.
Erken başlayan antisosyal davranış geç başlayana göre daha olumsuz gelişimsel sonuçlar ile ilişkilidir.
Genç yetişkinlikte de devam etmekle kalmaz aynı zamanda zihinsel sağlık ve ilişki problemleri ile de ilişkilidir.
Suçun nedenleri:
Düşük sosyo ekonomik statüye sahip akran grupların ya da çetelerin bazı normları genelde toplumun amaç ve normlarına göre anti sosyaldir ya da zarar vericidir.
Belaya karışmak ya da uzak durmak alt gelir grubu semtlerde yaşayan ergenlerin hayatında göze çarpan özelliklerdendir.
‘Sert, erkeksi’ olmak alt sosyo ekonomik statüden gelen erkek çocukları için yüksek statü elde etmeye yarayan özelliklerdir.
Suç oranı yüksek olan topluluklardaki ergenler suça karışan birçok model gözlemlerler.
Bu toplulukların karakteristik özelliği yoksulluk, işsizlik ve orta sınıfa karşı yabancılaşma duygusudur.
Suçlu çocukların ebeveynleri antisosyal davranışlardan vazgeçirme, işlevsel davranışları özendirme konusunda diğer ebeveynler kadar yeterli değillerdir.
Ergenlerin ebeveynleri tarafından izlenmesi, bir ergenin suç işleyip işlemeyeceğinin belirlenmesinde önemlidir.
Aile geçimsizliği ve tutarsız, uygun olmayan disiplin de suç ile ilişkilidir.
Günden güne artan sayıda araştırmada kardeşlerin suç işlemekte güçlü etkilerinin olduğu görülmüştür.
Suç işleyen akranlara sahip olmak suç işleme riskini büyük oranda arttırır.
Kaynakça
Bee, H. And Boyd, D. 2010. The Developing Child. Pearson Education, Boston.
Bilgin, M. , İnanç, B.Y. Ve Atıcı, M.K. 2008. Çocuk ve Ergen Gelişimi. Pegem Aakademi Yayınıcılık, Ankara.
Mertens, B.S. , Anfara, N.A. And Caskey,M.M. 2006. The Young Adolescent and The Middle School. Information Publishing, North Carolina.
Onur, B. 1987. Ergenlik Psikolojisi. Hacettepe Taş, Ankara.
Onur,B. 2008. Gelişim Psikolojisi. İmge Kitabevi, Ankara.
Schab, L,M. The Anxiety Workbook For Teens.Instant Help Bokks, Oakland.
Weis, R. 2008. Abnormal Child and Adoslescent Psychology. Sage Publications, California.
