Veli Orhan 2. - şiirler - Yayın Tarihi: Yayınlayan: Antoloji.Com Kültür ve Sanat

(1)

Veli Orhan 2

- şiirler -

Yayın Tarihi:

13.10.2021

Yayınlayan:

Antoloji.Com Kültür ve Sanat

Yayın Hakkı Notu: Bu e-kitapta yer alan şiirlerin tüm yayın hakları şairin kendisine ve / veya yasal temsilcilerine aittir. Şiirlerin kopyalanması gerçek veya elektronik ortamlarda yayınlanması, dağıtılması Türkiye Cumhuriyeti yasaları ve uluslararası yasalarla korunmaktadır ve telif hakları temsilcisinin önceden yazılı iznini gerektirir. Bu doküman, şairin kendisi veya temsil hakkı verdiği kişinin isteği üzerine Antoloji.Com tarafından, şairin veya temsilcisinin beyanları doğrultusunda yayınlanmıştır. Bu dokümanın yayınlanması kullanılması dağıtılması kopyalanması ile ilgili husularda ve şiir içerikleri ile ilgili anlaşmazlıklarda Antoloji.Com hiç bir şekilde sorumlu ve taraf değildir.

(2)

Veli Orhan 2

iyi ki doğdu

(3)

www.Antoloji.Com - kültür ve sanat

Acele

Gel, uzuneşek oynayalım eskisi gibi.

Hatırladın mı oynadığımız geceleri?

İstediğin gibi zıpla yine üzerime.

Hafif geleceksin bana pamuktan bile.

Hep eşek ben olayım, her seferinde.

Tenin değsin yeter ki, sana hasret tenime.

Sıcaklığını hissedeyim bir güzel içimde.

Terlerimiz bulaşsın çekinmeden birbirine.

Sonra da, sana at olayım ben istersen

Bin yavaşça dünden razı bedenime, düşmeden.

Yakalayalım ikimiz beraber aynı anda ritmi.

Sen istersen çığlık at özgürce kovboy misali.

Dehle beni, dehle.

Kamçı arama vur bana, yumuşacık ellerinle.

Üzerimde kendinden geçercesine, ahenkle.

Haydi, gelsene bana acele.

Veli Orhan 2

(4)

Acımadı mı?

Yalanlarını seveyim senin yalanlarını.

Bunca yıl söylediğin tüm yalanlarını.

Gözlerimin içine baka, baka.

Ulan benden utanmadın, Allahtan da mı?

Ben de şimdi sövüyorum sana doya, doya Mesela, dün gece bir tarafların acımadı mı?

Bilesin ki, sövülmedik bir yanın kalmadı.

Bir tek yapabildiğim bu vardı.

Ne yapacağım ben şimdi?

Sürekli aynı şekilde de sövülmez ki.

Veli Orhan 2

(5)

Adın

Yarma şeftali diyorlar nedense, Ayşe kadın fasulye,

Can erik pazarda sergide, Sana ne demem lazım sence?

Banu dilber derdim ben sana,

Sana en uygun sıfat bu olurdu olsa, olsa.

Alımlı, güzel, gönül çelen, soylu kadın, Artık bundan sonra senin adın.

Neden örnek verdim sebzeyi, meyveyi , Sanırım hepsi mevsimlik senin gibi.

Bir varsınız, bir yoksunuz, Kendinizi aratıyorsunuz.

Sen gel yine mevsiminde, Turfanda ol bana gel ilk yine, Yedirtme kendini el aleme.

Veli Orhan 2

(6)

Ağız Tadı

Ağzımdaki tütün acısı seni hatırlattı dün gece bana, Ne tuhaf ama.

Seni bana hatırlatan acılığımı?

Yoksa bağımlılık yapan tadı mı?

Acı mıydın böyle sende?

Unuttum mu tadını sen gidince?

Gittiğin için seni böyle hatırladım, belki de.

Gitmeseydin seni bana hatırlatan baklava tadı olurdu, Hem de içi Antep fıstığı dolu, dolu.

Çıtır, çıtır, Kıtır, kıtır,

Ağzım sulana, sulana, Şeker olurdu,

Bal olurdu.

Yakıştı mı şimdi sana?

Veli Orhan 2

(7)

Ah Bu Gönül

Ah bu gönül, ah bu gönül, Kara kaşa hayran oldu, Kara saç için seyran oldu.

Ah bu gönül, ah bu gönül, Sarı saça hayran oldu, Ela göz için seyran oldu.

Ah bu gönül, ah bu gönül, Güzel söze hayran oldu, Mavi göz için seyran oldu.

Ah bu gönül, ah bu gönül, Kısa boya hayran oldu.

Uzun boy için seyran oldu.

Ah bu gönül, ah bu gönül, Hayran gönüllü gönül, Ayran gönüllü gönül.

Derdi hemen hemen herkes.

Ben de sadece tek bir nefes, Kıyamadığım bırakmaya.

Velhasıl, nereye kadar acaba?

Veli Orhan 2

(8)

Akıl Fikir

Anlamıyorlar kadınlar erkekleri,

Aklınız fikriniz her zaman orada diyorlar.

Hep sadece sanki onlar yorgun geceleri,

O zaman canları istemiyor yapmak bir şeyleri.

Bitmiyor da arkadaş koca evlerin temizliği.

Yazık, bir de sürekli baş ağrısıyla kıvranıyorlar.

Zaten ayda beş, altı gün mola veriyorlar, Dükkanı sel basınca kapatıyorlar.

Kazayla olan evdeki çocuklar, Onlarda erken hiç uyumuyorlar.

Bir de şair olmalı bütün erkekler, Bulamazlarsa o an güzel sözler,

Tabii ki yatakta kadınlar sırtlarını dönecekler.

Ne zaman sıkıştıracak bir şekilde erkekler sizleri, Orada olmasa her zaman akılları, fikirleri.

Unutmayın hanımlar,

Erkeklerde var iki küçük torba,

Vücut dolduruyor durmadan mutlaka.

Taşacak torba eninde sonunda, İster o yana, ister bu yana.

Pişman olmayın da sonunda.

Veli Orhan 2

(9)

Akıl Yok Bizde

Soğuk ve yağışlı bir kasım akşamında sen ve ben evlerimizde üşüyorduk ayrı ayrı.

Sen beni özlerken ben de seni özlüyor ve düşünüyorduk bir birimizi sabaha karşı.

Onca şeye rağmen hiç ayrılmayacağımıza karar vermiştik daha birkaç gün önce.

Hangimizin aklına geldi ki, uzaklardan da sevebileceğimizi birbirimizi görmeden böyle.

Huzur mu dürttü bizi acaba fantezi peşinde sürüklenerek yaşıyoruz bu gece ikimizde?

Hatırladığım gibiyse yarın daha çok özleyip daha çok seveceğiz demiştin beni göndermeden eve.

Benim şu ana kadar ne ruhumda ne de bedenimde farklı bir şey yokmuş gibi hissediyorum

Sende ne tür değişiklikler olacak acaba diye vallahi çok merak ediyor ama kestiremiyorum

Şiirimden de anlayacağın gibi bu gece çok ama çok uzun olacak sanırım öyle görünüyor.

Bu ana özel böyle şiir yazmam gerektiğini düşünüyor ve cümleleri beynim böyle seçiyor.

Allah sana da bana da yani ikimize de böyle giderse bir an önce akıl fikir versin.

Biliyorum sen biraz sonra uyuyacaksın mışıl, mışıl lakin bu şair bu şiiri nasıl bitirsin.

Veli Orhan 2

(10)

Alışmak

Bu sabah çay demledim kendime.

Çay koymadım çaydanlığın içine, Alışmak için sensizliğe.

Dün sabahta çay demledim yine.

Şeker koymadım bu sefer bardağımın içine, Alışmak için sensizliğe.

Şimdi çıkacağım dışarıya.

Dışarıda buz gibi hava.

Paltomu bırakacağım dolapta, Alışmak için sensizliğe.

Ekmeksiz peynir yedim dün.

Su içmeden gezdim bugün, bütün gün.

İşe gittim araçsız yürüye, yürüye.

Alışmak için sensizliğe.

Vallahi kalmadı hayatın tadı.

Bu yürek sensizliğe alışamadı.

Denemediğim yolda kalmayacak.

Bakalım bu işin sonu ne olacak?

Ya alışamazsam?

Veli Orhan 2

(11)

Amca

Bir gece istasyonda karşıydı sabaha.

Ben erken gelmişim trene var çok daha.

Uzanmış bankların üzerine yaşlı bir amca.

Birden doğruldu ve bana baktı nedense?

Sonra gözlerini utangaç tavırla çevirdi yere.

Nereye yolculuk dedim amca, nereye?

Amca dedi gidemiyorum ki hiçbir yere.

Cevabı anlamadım.

Sonrasında biraz afalladım.

Birkaç dakika içinde kendimi toparladım.

Parası yokmuş amcanın.

Sordum, yok mu senin çocukların?

Hem var hem de yok dedi.

Hepsi yaban elde ve habersizdi.

Amcada bir koku ki kanalizasyondan beter.

Bu nasıl bir kader ve keder.

Karnın aç mı dedim amca.

Yemek yememiş günlerdir kararınca.

Aldım onu geçtik yan taraftaki çorbacıya.

Ne içersin diye sordum ona.

Sorulur mu oğlum dedi, midesi boş olana.

Neyse, geldi çorbalar ve kötü koku gitti burnumdan.

Ağzına gitmiyor bir türlü çorba titreyen kolundan.

Hiç acele etmedi içerken, edindiği sabırdan.

Üzerimde fazladan üç beş kuruş para vardı.

Amca biraz çekindi ama aldı.

Ben trenime giderken, aklım onda kaldı.

Amca oralarda ne yapacaktı?

Kafamı dağıtmak istedim, birazda seni düşünerek.

Lakin amca oralarda üşüyecek.

Böyle yüzlerce var muhtaç yardıma.

Söyleneceksiniz, nasıl yetişeceksin bu kadarına.

Bu arada sen uyuyordun sıcak yatağında.

Veli Orhan 2

(12)

Analiz Ben.Sen.

Ben ve sen . Biz.Ben ve sen . Gittin.

Bedenler doydu.

Ruhlar doydu.

Alış veriş tamam.

Çocukta yoktu.

Ben.Sen.

Hatıralar.

En önemli nokta hatıralar.

Eğer güzelse akılda kalanlar.

Hesapta kardayız.

Evet, kardayız bence.

Sence?

Eminim benimle aynı fikirde olduğuna.

Haydi, hayırlı günler sana.

Sonuçta, hesap böyle .

Herkesin yaptığı gibi bu devirde . Ağızlarda, dost kalalım biz yine.

Hadi canım sende.

O mangal gibi yürek kimde?

Oldu güzelim merak etme.

Bir ara yemeğe de çıkarız yeni sevgilinle.

Vücudundaki benlerden bahsederim ona yeri gelirse.

Veli Orhan 2

(13)

And

Aşığım, mutluyum, huzurluyum.

Yasam, her zaman seni çok sevmek usanmadan.

Seni sevenin de dostuyum.

Ülküm, sevgimi yükseltmek doruklara.

Varlığım armağan olsun varlığına.

Ey beni bu kadar mutlu eden sevdan.

Açtığın yolda , verdiğin mutlulukla, Seni de mutlu edeceğime bu uğurda, Hiç durmadan yürüyeceğime bu yolda, And içerim.

Ne mutlu, seni seven bana.

Veli Orhan 2

(14)

Antik

Bir antik tiyatro kalmış kimsesiz.

Cennet gibi koyda öyle kendi halinde.

Bırakıp gitmiş sahipleri öylece sessiz.

Ahalisi şimdi acaba nerede?

Sersem bunlar herhalde.

Gittiğiniz yer buradan güzel mi?

Veli Orhan 2

(15)

Apartman APARTMAN

Bir apartmanda kırk oda, Kiminin gözleri yolda,

Kiminin çocukları bir boyda,

Kiminin ruhları kalmış tatildeki koyda.

Bir apartmanda kırk oda, Kimi sevişiyor ay ışığında,

Kiminin akıyordu gözyaşları salonda,

Kiminin çiçekleri var kiminin yok balkonda.

Bir apartmanda kırk oda, Biri Isparta biri Konya, Sanırım hepsi ayrı soyda, Kimisi çalışıyor işte.

Bazı hanımlar bekleyişte.

Her oda sanki bir insan, Dikkatlice bakarsan.

Veli Orhan 2

(16)

Aşka Bak

Benim iyiliğim için terk etmiştin beni.

Çok düşünceliydin her zaman.

Bende sonra aynı nedenden terk ettim seni.

İkimizde çok mutlu olmalıyız şu an.

Aşka bak be!

Veli Orhan 2

(17)

Aşure

Aşure aynı hayat gibi,

Çok şeyden azar azar var içinde, Sevdiklerinde var,

Var sevmediklerinde,

Lakin her şeyin kıvamı yerli yerinde.

Yepyeni bir tat, oluşturanlardan ayrı, Bir de unutmamalı özündeki paylaşımı.

Ben anlayınca zamanla ondaki bu gerçeği, Ayırmıyorum artık aşureden kuş üzümlerini.

Veli Orhan 2

(18)

Ayrılalım

Sen özgür düşüncemin düşüncesisin, Özgürlüğüm ise kafesinde,

Acılar içinde.

Bırak beni artık ne olur.

Söyleyemiyorum da sana tam hislerimi.

Üzülmeni de istemiyorum hem de.

Eskisi gibi mutlu değilsin biliyorum sende.

Hayat değil sadece senden, benden ibaret.

Beraber ölmek zorunda mıyız ki, bu nasıl bir mecburiyet?

Hatalarım var farkındayım sana karşı, Değil ama biliyorsun çoğu tek taraflı.

Gel yüzün gülsün tekrar.

Gel yüzüm gülsün tekrar.

Hem gelirsin de bana ara sıra börek açar, Bu kardeşinde sana çay yapar.

Kardeşim dediğime kızma,

Kardeş gibi bile değiliz şuan aslında.

Gel ayrılalım öldürmeden geçmişimizi, Yok etmeden geleceğimizi.

Bırak beni gideyim be.

Sanki bırakırsan tekrar döneceğim gençliğime.

Ne eksik ki gideceksin diye sorarsan?

Sen cevap vereceksin kalbini bir yoklarsan.

Kurtar beni vicdan azabından.

Kaçmadım ben hiçbir zaman sorumluluktan.

Gel saygıyla yolcu et beni.

Gülerek yad ederiz bir gün eski günlerimizi.

Ne diyorsun?

Bunları söylemeni isterdim işte gitmeden, bana, En azından bir kerecik te olsa.

İnsan evladı yerine koysaydın da beni, Ben de güzel duygularla hatırlasaydım seni.

Suratsız, çirkin, mendebur eski sevgili.

Veli Orhan 2

(19)

Az Kaldı

Vur patlasın, çal oynasın.

Duysun beni, duysun bütün dünya.

Uyuyan kalmasın, herkes uyansın.

Mutluluğumu görmeli herkes mutlaka.

Benim için öten kuşa günaydın.

Hey dostlarım hepinizin gözü aydın.

Bugün başka bir gün, başka.

Ben ise bambaşka.

Yeniden doğdum gelen bir telefonla.

Vallahi ağzım kulaklarımda.

Özlemiş beni hem de çok.

Artık hayatımda kedere yer yok.

Günaydın sevgilim sana da.

Kanatlandım geliyorum, az kaldı yolda.

Çimdik atmaktan morardı kollarda, bacaklarda.

Çok özlemiş ama, aldırmaz herhalde morluklara.

Veli Orhan 2

(20)

Azar Azar

Çölde gece ay ışığına tavdır deve üzerinde insan, Gideceği uzun yol varsa ve yalnızsa.

Sevgilisiz kadın ya da erkek tavdır arzular doruğa vurduğunda, Bulduğu beden çirkin olsa da.

Para yoksa cepte makarnaya tavdır insan, Bir tas sıcak çorbaya.

Öyle de mutlu olurlar ki sonunda.

Buradan çıkan sonuç bu dünyada, Parasız bırakacaksın insanı,

Erkeği kadınsız, Kadını erkeksiz,

Geceleri odalara kilitleyeceksin insanı ışıksız,

Ve hepsine azar azar vereceksin her şeyi azar azar.

Tüm insanlar mutluluktan çıldıracaklar.

Nasıl kurmalı ki bu sistemi,

İsmini de koymalı azların cenneti.

Veli Orhan 2

(21)

Azrail Geldi

Azrail beni ziyaret etti dün gece.

Bence hiçte gerek yoktu bu ziyarete.

Elim ayağım titredi deprem gibi.

Aslında korkulacak bir tip de değildi.

Gülerek bana gelmeye hazır mısın dedi?

Ben korkudan altıma ederken, neden gülümsedi?

Cevap verirken ben, dilim acayip kekeledi.

Sorması sadece öylesine sıradan bir nezaketti.

Nereye gidiyoruz diye sordum?

Bir iyi bir de kötü haberi varmış.

Önce iyi olanı söyle dedim kötüyü hayra yordum.

Yolda anlatırım dedi zamanı darmış.

Bana bir dakikacık süre verdi.

Pek te bu konuda anlayışlı değildi.

Benim kızın okul taksiti var ödenecek.

Yarın müşteriye mal gönderilecek.

Bir dakikada hangisini yetiştireceğim ben.

Sancılar gelmeye başladı yüreğimden.

Bu pazar benim takımın final maçı da vardı.

Arabanın muayenesi de yapılmadan kaldı.

Cenneti gösterdi bana iyi haber olarak.

Olsun kalayım yine de ben dedim, yalvararak.

Cennet anlatıldığı gibi gerçekten cennet gibi.

Ancak aptallık olur bırakmak geride ailemi.

Lakin öncesinde bir cehennem ziyaretim varmış.

Tüm günahlarımdan temizlenip arınmam lazımmış.

Gözlerimden akmaya başladı damla damla yaş.

Gerçekleri kabul etmeye başlamıştım artık yavaş, yavaş.

Bırak ta birkaç gün helalleşeyim dedim herkesle.

Bunu ben gelmeden düşünecektin dedi, evvelce.

Keşke bir liste yapıp bırakabilseydim hanıma.

Şurada duracak vaktim olsaydı iki rekat namaza.

Tatil için erken rezervasyon da yaptırmıştım geçen ay.

Gitti paracıklarım gitti, vay anam vay.

Azrail birden ciddileşti gergin yüzüyle.

Dedi gidiyoruz haydi bakalım düş önüme.

Yataktan bir zıpladım kan ter içinde.

Yanımda uyuyan hanıma sarıldım ilk önce.

Sonra gittim ağlaya ağlaya banyoya abdest almaya.

İki rekat değil başladım on rekat namaza.

Ne kadar sürecek bu korku içimde acaba İnsanoğluyum sonuçta uzun sürmez fazla

(22)

Veli Orhan 2

(23)

Baba Leylek Ben baba leylek,

Toplamıştım yuvamız için çırpıları öbek, öbek.

İçerisine koyacaktık sevimli bir bebek.

Lakin baktım yükseklik seni tatmin etmiyor, Gönlün dağ zirvesinde saray istiyor,

Göç etmek fikri ise hiç işine gelmiyor.

Uçtum mevsimi gelmeden başka diyarlara, Konvoyumdan ayrılarak tek başıma,

Bebeksiz, Sensiz, Kimsesiz.

Kondum yıllar sonra sarayının balkonuna,

Başka bir kadın kurulmuş nedense senin tahtına.

Uzun, uzun anlattılar sonra seni bana,

Dolanıyor muşsun avare avare ihanetin acısıyla, Bebeksiz,

Bensiz, Kimsesiz.

Gönlüm hemen gelmek istiyor yanına, Lakin bir daha nasıl inanayım ki ben sana.

Azı olan azın değerini bilir, Çoku olan bilmez israf nedir?

Veli Orhan 2

(24)

Bahar Gelsin

Bu akşam ayı olmak geldi içimden.

Onun yerinde olmak kışa girerken.

Of, altı ay uyumak hiç üşümeden.

Bir kalkmışsın bahar gelmiş, kışı görmeden.

Bahar gelsin hemen artık içim karardı.

Allah’ım neden yarattın bu yazla, kışı?

Yoksa onlar da bir sınav mı?

Veli Orhan 2

(25)

Bahar Gibi

Sen baharmışsın gibi konuş benimle.

Dilinden papatyalar dökülsün ilk önce.

Erikler çiçek açsın beyaz beyaz mesela.

Kuşlar gibi şarkı söyle sen de bana.

Fazla bekletmeden öyle gel ki, Baharım gelmiş diye sevineyim.

Böceklerin nemli toprağa çıkışı gibi.

Kelebeklerin özgürce uçuşu gibi . Meyve olacak tomurcuk heyecanıyla, İlk defa bahar görecek fidanın umuduyla, Besle beni dut veren ağaç gibi.

Bahar gibi gel bana, bahar gibi.

Kokuna aşinayım zaten bahardan.

Çimen ol uzanayım üzerine sabahtan.

Verdiğin huzur ile sarhoş kalayım akşamdan.

Uyandır beni bahar gibi.

Beni kendi dünyanın dışına attın.

Baharı bana hep arattın.

Kör olasıca.

Gelmediğin her bahar kar yağsın saçına.

Veli Orhan 2

(26)

Bakış Açısı

Her günün bir adı var, birileri koymuş isimlerini,

Ve her gün o isimle uyanıyoruz hep beraber yeni güne.

Bizde kabul etmişiz bu isimleri mecbur muşuz gibi.

Haftanın ilk günü pazartesi son günü pazarmış, Neye göre, kime göre?

Uyandığım günün güzel bir anlamı olmalı benim için, Bir heyecan, bir umut verebilmeli.

İşte size haftanın yeni günleri.

Sevgili, Cennet, Bebek gibi, Sabret, İyi ki varım, Roman havası, Hayatın anlamı.

Hayırlı olsun.

İlk günü hangisini seçiyorsan o olsun, Ya da sen ver haftaya yeni isimlerini, Başkaları düşünsün artık işin gerisini.

Veli Orhan 2

(27)

Bakkal Osman

Bakkal Osman’ın karısı güzel mi güzel,

Sanki çocuklarını o doğurmamış, doğuran el.

Bakkalda erkek sinek dişi sineği kovalıyor, Raflarda tozlardan katmanlar oluşuyor, Lakin hatun makyajsız hiç görünmüyor.

Gençler sinemaya gider gibi hep bakkalda,

Önünden geçersen içeride bir güzel ses bir şarkıda, Sürekli bakkaldan kahkahalar geliyor,

Yaşlılar günde beş öğün ekmek yiyor.

Bugün, az evvel duydum bombaları, Bakkal Osman’ın karısı evden kaçmış,

İki güzel çocuğunu da bakkal Osman’a bırakmış.

Bakkal Osman sözde gururuna yedirememiş boşamış karıyı, Boşalmış birden hem bakkal hem de yatağı.

İşin en acayip tarafını sorarsanız bana,

Kadın kaçmış iki sokak ötede ki Muhsin bakkala.

Osman yatağa mı üzülsün yoksa satışlar düştü ona mı?

Muhsin bir taşla iki kuş vurdu, yalan mı?

Muhsin planlı, programlı adam anlaşılan, Şimdi dünyada ki bir çok insan gibi.

Görünürde tabii ki Muhsin kazanan, Fakat işin aslı öyle mi?

Durun daha olaylar bitmedi.

Kadın Muhsin’den üzerine almış bakkalı, arabayı, Biter bitmez hemen daha bal ayı.

Muhsin kaygılı, düşünceli, Ava giden avlanır misali.

Yalnız birkaç ay geçmiş aradan, Daha neler gösterecek bize yaradan.

Kadın Muhsin’i boşayıp almış tekrar Osman’ı . Muhsin köye dönmüş, yapacak bir şeyi kalmadı.

Kadın bir o dükkanda, bir bu dükkanda, Paralar oluk, oluk akmakta.

Bir kadın biliyor asıl gerçeği bir de Osman.

Bu dünya artık harbiden yalan.

Veli Orhan 2

(28)

Balığım

Ben buradayım.

Sen neredesin?

Yaban ellerdesin.

Asıl yaban sensin.

Beyaz gibisin sakalımdaki, Ya da saçımdaki.

Başkasına gelince gelinlik, Bana kedersin.

Talebinde sınır yok.

Seni bekleyenlerde sıra çok.

Ben çaresizim.

Sen seçici ve güzelsin.

Yaşlanınca gel bari.

Gençken gelmeyeceksin o belli.

Bekleyeceğim bir seni.

Ayıklanan balığın başındaki kedi gibi.

Veli Orhan 2

(29)

Başarı

Başarı hissi alkol gibi . Bağımlılık yapıyor insanda.

Lakin ters gider de bir şeyler ve görürsen dibi.

Duygusu ölüm gibi . Özgüven demek başarı .

Sadece para ile kıyaslanmamalı.

En önemli konu dizginleyebilmek hırsı .

Daha çok ,daha çok başarı mutsuzluk anahtarı.

Başarı huzur getirmeli sonunda.

Çabalarken bu uğurda.

Bazen yavaşlayıp , bazen durmalı.

Dibe vuracaksan çare vazgeçmek olmalı.

Sonradan toparlanıp yeniden başlamalı.

Veli Orhan 2

(30)

Bataktayım Sen kimsin be?

Kimsin sen?

Bu tafran, nazın, öfken kime?

Neden ya da niye?

Tamam, anladık gözlerin güzel.

Sözlerin çok güzel.

Seni beğenen çok.

Kusurlu tarafın hiç yok.

Lakin bana böyle davranma.

Seni beğenenlerin yüzde doksanı hayal ediyor seni yatakta.

Ben senin yüzünden bataktayım, batakta.

Tabii, doğru kalmadı elde avuçta Çek git hemen, derdin buysa.

Veli Orhan 2

(31)

Battık Gün battı.

Battım bende.

Hadi ben battım büyük bir dertle.

Gün, senin zorun ne?

Lakin ben doğacağım diyorsun sabah yine.

Ben neden doğdun diyorum kendi kendime.

Doğarken sakın beni uyandırma.

Olamayacaksan eğer merhem yarama.

Senin de merhemin olsaydı başına.

Hiç bulaşmazdın, gece denen karalara.

Ben her sabah doğuyorum yalanına saklanma.

Gel sen en iyisi.

Yarın sabah şaşırtalım herkesi.

Gidelim buralardan.

Veli Orhan 2

(32)

Bayram

Bayram geliyor çok yakında.

Bayram geleceğine içim bayram olsa,

Asıl ikisi de bana çifte bayram mutluluğu yaşatsa.

İşin yoksa şimdi herkese mutlu görün.

Gülücükler dağıt yalancıktan.

Gel de konuş havadan sudan.

Kapıya bir not mu assam acaba?

Bu evde bayram oturmuyor diye,

Ya da üzgünüz, gittik bu bayram tatile.

Lakin hanım dört gözle bekliyor bayramı.

Benim ne yaşadığım onun umurunda mı?

Çocuklar bayram paralarını koyacaklar keselerine, Benim kesede boşalacak iyice.

Ne kadar da çok seviyor insanlar konuşmayı.

Bir yıldır neredesiniz arkadaş, Bir yıl sonra herkes sarmaş dolaş.

Anla anlayabilirsen.

Beni gelenek düşmanı sanmayın.

Sizi ziyarete gelen iki yüzlülere kanmayın.

Onlara eğlence olsun işte.

Çözüm buldum en sonunda,

En azından bundan sonraki bayramlara, Borç para isteyeceğim gelenlerden.

Belki gelirler bir daha on bayram sonra.

Gerçek dostlara lafım yok, asla, Sürekli kapımı aşındıranlara,

Onlar için çekeriz bir bayram daha.

Bir de içim bayram olsa.

Veli Orhan 2

(33)

Bebekliğim Gibi

Bana yaptıklarını tek tek önüme serdim.

Dün akşam seni unutmaya karar verdim.

Unuttum sonra seni, Bebekliğim gibi.

Benim bebekken hiç resmim yok biliyor musun?

Fotoğrafa resim derdik önceden,

Söyleyeyim, gerçekten unuttum seni konuyu değiştirmeden.

Annem bebekliğimden bahsederdi bazen, Oradan hatırlıyorum parça parça.

Az evvel arkadaşın geçti kapımın önünden, O yüzden aklıma geldin, ben istemeden.

Yoksa ben unuttum çoktan seni, Bitireceğim de birazdan şiirimi.

Yazayım dedim aklıma gelmişken, Hazır seni unutmuşken.

Bir daha düşünmem asla seni,

Bebekliğimi de hatırlatmasın diye uyardım annemi.

Unuttum çünkü ben seni, Bebekliğim gibi.

Veli Orhan 2

(34)

Beklenti

İnsanlar şimdi moda isim peşinde.

Çocukları daha doğmadan hem de.

Şöyle ağız dolusu olacak ama kuş gibi hafif.

İnsanlar seslenirken alacak keyif.

Hem nadir olacak hem de çok anlamlı.

Kulağa müzik gibi gelecek ve olmayacak yabancı.

Bir araştırmalar.

Bir soruşturmalar.

Büyük anneler, büyük babalar karışmıyor sözde.

Sorsalar, onların isimleri şu an en gözde.

İçin için işte.

Kızın annesi çok karışamaz o belli.

Damadın annesi elinden gelse yiyecek gelini.

Kimisi de yıllardır çocuk yapma peşinde Herkesin derdi ayrı neticede.

Sorarsan herkes dertli

Bilmezler ki elinden çektiğimi.

Veli Orhan 2

(35)

Bekliyorum Seni

Yeniden günahsız doğacakmış gibi, Benim takım şampiyon olacakmış gibi, Yarın kıyamet kopacakmış gibi,

Bekliyorum seni.

Maratonun sonunu koşar gibi,

Gerdek gecesini bekleyen damat gibi, Kansere çare ilaç gibi,

Mahpusa hücresinde güneş gibi, Yalnızlığa gelen sadık dost gibi, Gözyaşıma kapanan mendil gibi, Bekliyorum seni.

Şiirime eksik kafiye gibi, Balığa hayat veren deniz gibi, Kine son veren merhamet gibi, Bekliyorum seni.

Kalbime dolan sıcak kan gibi, Yazda beklenen meltem gibi, Öksüze ana, baba gibi.

Beni buralarda çok bekletme.

Gelmezsen de gelme.

Eğer yazık edeceksen kendine.

Beni boş ver sen yine Veli Orhan 2

(36)

Bela

Allah belanı versin.

Vermesin.

Kim üzülecek sonra?

Benden başka.

Tövbe.

Vallahi tövbe.

Sana değil ama acıyorum kendime.

Veli Orhan 2

(37)

Belki De

Çektin sifonu gönderdin beni senden, Çıkarttın beni bedeninden.

Olsun besledim ya seni bir kere, Gezindim ya en özel yerlerinde.

Hayat verdim sana hayat, Nereye beni atarsan at.

Alacağını aldın benden, Yedin sindirdin beni, Depoladın enerjini,

Bir şey kalmadı geriye benden, Gitme vakti gelmişti tabii ki senden.

Bundan sonra giderim bir böceğe, bir çiçeğe, Onlarda değer görürüm belki de,

Belki de pislik gibi davranmazlar işleri bitince Veli Orhan 2

(38)

Ben

Ben melankoliyi sevdim.

Tanımadığım güzellerin hayallerini.

Yalnızlığımı sevdim, yalnız başıma.

İçim beni sevdi, ben içimi.

İnsanlardan kaçarken,

Korurdum yalandan kendimi, gerçeklerden.

Sadece beni bahçemdeki güvercin dinlerdi.

Sorumluluk duygusu dozer gibi ezerdi.

Nedenini bilemeden uzaktım hayata.

Gülümseme küsmüştü yüzüme.

Yüzümde düşmüştü bilmediğim bir yere.

Sen gelmeden önce.

Veli Orhan 2

(39)

Ben Seni Sevdim

Ben seni toprağı sever gibi sevdim.

Varlığımın temeli, son varacağım yer gibi.

Ben seni sevdim.

Gece saklı saklı gözyaşlarımda, Mahkum olarak daracık odalarda, Hayallerimle sevdim.

Seni seven çok oldu biliyorum.

Lakin ben seni dokunmadan sevdim.

Benliğimi unutarak,

Düşüncelerimi savurarak, Geleceğimi kavurarak sevdim.

Sevmeni beklemeden,

Bir şeyler almak istemeden, O güzel bakışın için sevdim.

Çocukların alaylı bakışlarına,

Dostlarımın kıskançlıklarına rağmen sevdim.

Tuğlaları üst üste koyarak, Seni geleceğe taşıyarak, Yorulmayarak sevdim.

Bedenim senin için tir tir titrerken, Kendimi soğuk suya atarak sevdim.

Ben seni gözlerden uzak, utanarak, sıkılarak sevdim.

Seninle yaşayanlar gibi değil, Yaşayamadan sevdim.

Veli Orhan 2

(40)

Ben Sizin Babanızım

Adamın biri on yıl önce bir şarkı yaptı, Şarkının ismi, ben sizin babanızım.

İnanılmaz bir şekilde şarkı patladı.

Her yerde dinlendi, her yerde çalındı.

Yalnız anlamadığım, bir adam herkesin anasını nasıl tanırdı?

Hiç kimsede, sen ne diyorsun kardeşim demedi.

Bırak bir şey demeyi, herkes bu şarkı ile tepindi.

Sanırım herkes baba olma faslına geçti.

Lakin bu adam önce herkesin annesini sevdi.

Bir de tutucu milletmişiz biz, Biz modern çağın neferiyiz.

Veli Orhan 2

(41)

Benden Başka

Denizin dalgası var taşıran kendisini üzerinde, Ağacın toprağı var saran bir güzel kökünde, Rüzgarın sesi var duyuran onu herkese, Senin kimin var ki, benden başka?

Özlemin gözyaşı var çektiklerini anlatacak, Kinin merhameti var yeri gelince susturacak, Tutkunun bedeni var kavuşunca huzur sunacak, Senin kimin var ki, benden başka?

Gecenin sabahı var mutlaka kavuşacak,

Karanlığın ışığı var zamanı gelince aydınlatacak, Çiçeğin baharı var deli gibi coşturacak,

Senin kimin var ki, benden başka?

Kör müsün sen?

Gel olacağım ne istersen.

Veli Orhan 2

(42)

Beni Kurcala

Seni eskisi gibi sevmemi istiyorsun benden.

Olur mu ,sence bu durup dururken?

O zaman daha çok eş beni.

Kurcala daha çok düşüncelerimi.

Anlamaya çalış ruh halimi.

Lakin kendin gibi değil benim gibi düşüneceksin.

Senin işine gelmeyeni es geçmeyeceksin.

Benim gibi ol demiyorum sana.

Asıl problemimiz bu anlasana.

Ben yalnızım sensiz de.

Çoğu zaman seninle de.

Yoksa sende mi aynı şeyleri söyleyecektin bana?

Sende mi, şikayetçi sin bu hususta?

Böyle giderse ne olacak bakalım sonumuz?

Ne zaman tıkanacak yolumuz?

Ya da kim indirecek ilk kuyruğunu?

Bakalım kim hiçe sayacak gururunu?

Veli Orhan 2

(43)

Berber

Saçlarım uzadı.

Papaz gibi olmasam da daha, Saç sakal iyice birbiri ile oynaştı.

Berbere gitmem lazım en yakın zamanda.

Berbere gitmek hiç gelmiyor içimden.

Olmuyor ki berberi dinlemeden.

Başını da sallayamıyorsun kuşlar gibi.

Yoksa kesecek bir yerimi.

Her zaman bana kızacak diye içim içimi yerdi.

Adam kızıp ya keserse boğazımı, çenemi?

Berberler yaparmış eskiden sünneti.

Ne yaparım, eski günleri birde aklına geldi mi Ne gelir elden?

Kafa şişmiş olarak çıkıyoruz berberden.

Hadım olarak çıkmaktan iyidir.

Veli Orhan 2

(44)

Bereket

Biz çocukken bir ya da iki gazete vardı.

Çıplak kadın fotoğraflarını sayfalarına basarlardı.

Çıplak dediğime bakmayın mayolu kızlardı.

Gizli gizli incelerdik o kızları arkadaşlarla.

Büyüteç elimizde, büyüyünce ne olacaksa?

Genellikle utanarak kimsesiz mekanlarda.

Şimdiki gençlerin gözleri bayram.

Dinlemiyor artık hiç kimse ne yasak ne haram.

Bereket fışkırıyor bereket.

Herkes artık giyinik güzellere hasret.

Veli Orhan 2

(45)

Bırak Artık Yakamı

Bu aralar şiir yazmaya verdim kendimi.

Her şeyi düşünmekten kafayı oynatacağım yoksa.

Beni yoran en fazla hangi düşünce mi?

Unuttum şiir yazarken, aklımdaydı oysa.

Şiir yazarken gidiyorum istediğim zamana.

Laf sokuyorum bazen sözde dostlarıma.

Yad ediyorum emeği olanları şükranla.

Kendimle de kafa buluyorum ara sıra olsa da.

Şiir yazmak istiyorum başka konularda da.

Eğer müsaaden olursa.

Hangi konuyla başlasam şiirime .

Her zaman ki gibi yine sen oluyorsun içinde.

Bırak artık yakamı.

Bırak yakamı.

Bırak.

Bııııraaaak .

Bıııııııraaaaaak ma.

Bırakma.

Bırakmaaaaaaaa

Veli Orhan 2

(46)

Bici Bici

Hani bir gün sana küsmüştüm bir nedenden.

Şu an hatırlamadığıma göre, önemsiz bir sebepten.

Barışmak için bici bici yapmıştın bana.

Yemesini çok severdim, özellikle havalar çok sıcaksa.

Getirmesine getirdin ama yememiştim sinirden.

Bir koca tas bici bici çöpe gitmişti bu yüzden.

Şimdi sende küssün ve bende sana.

Hadi bir tas bici bici yapsana.

Geri çevirirsem, kör olayım aniden.

İki gözüm önüme aksın.

Değil bir tas, getir sen bir kazanı acilen.

Midem ve ruhum doysun, taşsın.

Ne olur dinle beni.

Çok özledim inan seni.

İnadın inat gavurun kızı.

Tamam haklıydın demem için, nasıl bekledin bunca yılı?

Haklıydın inadına tükürdüğüm madem duymak istediğin buydu.

Sensizlikten nefesim koktu.

Veli Orhan 2

(47)

Biliyordum

Ben gideceğini biliyordum zaten,

Hayallerle yaşatırdım sana olamayacakları bazen.

Düğünümüz havuz başında sen gelinlikler içinde, Sana evlenme teklifi yapmıştım ben gökyüzünde, Teleferikte, çiçeklerle birlikte.

Nemrut dağına götürmüştüm birden seni, Doğarken beraber beklemiştik güneşi.

Sen Kapadokya’yı çok merak ediyordun hani, Buraya yapılacaktı evlenince ilk gezi.

Ben biliyordum zaten gideceğini,

Benim için bırakamayacağını geçmişini.

Şimdi eminim beni çok hayalci buluyorsundur, Kim bilir nasıl gülüyorsundur?

Ne çok şey yaşattım sana ama değil mi?

Neredeyse gerçek gibi.

Haydi, yaşadığımıza pişmanın de, Haydi, söylesene.

Gerçek yaşananlara hiç girmedim bu şiirde.

Veli Orhan 2

(48)

Bir Çift

Bir çift güvercin olsaydık seninle,

Özgürce uçabilseydik masmavi gökyüzünde, Bir buluttan diğer buluta,

Gökyüzünü beraber yara, yara.

Mesela güneş seni kıskansaydı, Bulutlar beni.

Taklalar atsaydık yere vuracakmış gibi.

Geceleri sığınsaydık gizliden gizliye, Geceleri uçamayız biliyorsun ikimizde, Hiçbir kafese girmeden,

Kedilere görünmeden.

Sen benim paçalarımdaki tüyleri saysaydın, Ben senin o güzel beneklerini.

Sokulsaydın hava soğuyunca bir anda bana, Vücudunu kabarta, kabarta.

Günah olmadan, Kahrolmadan.

Uçamıyorum ki ben sen olmadan.

Veli Orhan 2

(49)

Bir Çocuk

Bir çocuk çökmüş duvar dibine ve üşümüş.

Gözyaşları kurumuş ağlıyor burnundan.

Sanki içten içe mahalle çocuklarına küsmüş.

Seyrediyor onları uzaktan, uzaktan.

Dışlanmanın nedenini bilmeden bakıyor safça.

Kiminde bisiklet kimi oynuyor topla.

Bu çocukların liderleri var mal sahibi.

Etrafında koşar durur diğer çocuklar asker gibi.

Bir çocuk çökmüş duvar dibine ve babasız.

Baba kelimesi onun için anlamsız.

O evdeki erkeğe dayı diyor nedense.

Neden böyle, nedenini bir bilse?

Bir çocuk çökmüş duvar dibine ve sessiz.

Elin de bir sopa ve toprağı eşelemekte.

Hayallerini gizli, gizli suya çizmek te.

Kağıt ve kalemden habersiz.

Bir çocuk çökmüş duvar dibine ve düşünceli.

Annesi geldi aklına sevindi.

Çünkü acıkınca sadece annesi aklına gelirdi.

Çocuk sopasını sürerek ve koşarak evine girdi.

Elleri çamurlu içeri girdi ve bir bağırtı koptu.

Yaşlı bir kadın bağırarak kafasına vurdu.

Alışkındı çocuk bunlara alışkındı.

Acısını unutup gülerek mutfağa koştu.

Bir çocuk, oturmuş mutfak masasında.

Masa örtü sünün yırtıkları tabağının yanında.

Bu oyunda tabağı gemi, yırtıklar ada oldu.

Parmaklarını çorbaya soktu ve yelkenli gemi tamam oldu.

Bir çocuk, karnı öyle böyle doydu.

Birden bedeni ile uçak oldu ve uçtu.

Yatağının üzerine sanki kuşlar gibi kondu.

Çok ama çok mutluydu.

Bir çocuk, yorganını kat kat yaptı yatak ucuna.

Dalga oldular sanki bir metre boyunda.

Kollarını açtı kulaç attı dur madan . Kaçmalıydı dalgalar vurmadan.

Bir çocuk, gözleri kapanıyor istemsiz.

Yanakları gündüz üşümekten kıpkırmızıydı.

Yanakları bir gülüyor bir duruyor kesintisiz.

O artık dalgaları yenmiş bir kahramandı.

(50)

Veli Orhan 2

(51)

Bir Çocuktu

Bir çocuk öldü Suriye’de yine bu sabah açı, açına.

Bir diğerinin babasını götürdüler çok uzaklara.

Yaşlılıktan değil ama ölüm acısından çöktü ana, baba.

Biz uyuyorduk sıcacık yatağımızda.

Bir çocuk öldü Suriye’de yine bu sabah açı, açına.

Çorapsız, yalınayak annesi ağlıyor başucunda.

Annesi isyan edecek neredeyse, Allahtan korkmasa.

Biz uyuyorduk sıcacık yatağımızda.

Önce bir ses geldi yüksek tondan acı acı.

Oradaki herkes bu sese zaten alışıktı.

Azrail inerken gökyüzünden ateş olup aşağıya, Sizlerde uyuyordunuz sıcacık yatağınızda.

Sesten sonra gelen ateş bir yavrucağı daha yakacaktı.

Mezar taşı, üzerine yıkılan beton parçalarıydı.

Kimse kefen aramak için uğraşmadı o çocuğa.

Dünya da uyuyordu derin derin ölüm uykusunda.

Ölümü bilmeden, Ölümü görmeden,

Bilmek ve görmek istemeden.

Veli Orhan 2

(52)

Bir Düşte Gör Bir düşmeye gör, Bir düşte.

İster havaya, İster suya, İster toprağa.

Hava tutmaz, Su salmaz,

Toprakta leşin kalmaz.

İnsanoğlu zaten aranmaz.

Bir düşmeye gör, Bir düşte.

Belki de yaşamak lazım sürekli düşte.

Veli Orhan 2

(53)

Bir kadın eli

Onu gerçekten seven bir erkeğe, Güçsüz, kanatsız bir bebeğe, Bir kadın eli değmeli.

Karış, karış bereketsiz bahçelere, Domatese, bibere,

Çürümüş her yüreğe,

Sevecen, sıcak ve merhametli, Bir kadın eli değmeli.

Şiir yazan tüm şairlere,

Yapılmış olan bütün bestelere, Duygulu, içten ve istekli, Bir kadın eli değmeli.

Zindandaki yalnız mahpusa, Evsiz kalan çaresiz yoksula, İşyerinde yorgun patrona, Kucaklayıcı, fedakar ve özverili, Bir kadın eli değmeli.

Bir kadın eli ki, dünya gibi, Olmadı mı vallahi, boş gerisi.

Veli Orhan 2

(54)

Bir tek seni

Çıkamam artık bir daha seyrüsefere.

Ne bende güç var ne yelkenimde.

Metal ve mental yorgunuyuz yaşlı gemimle.

Huzurlu bir liman bulmuşken son gezintimizde . Benim ruhum dargın, bedenim sarhoş.

Yıllar boyu usanmadan koş babam koş.

İki kalpte dinlenmiştim ben bu ömürde.

Kendimi çok iyi hissetmiştim her ikisinde de.

Vermek hep iyi geldi bana, hep vermek.

Dostluğa, aşka, arkadaşa ,komşuya ,yoldaşa.

Dikilecek her yere bir fidan dikmek.

Sandım ki hayat sürecek bunlarla hep kol kola.

İyi misin diye soranım o kadar çok.

Sorusunun arkasını bekleyenim hiç yok.

Ben dinlerdim oysa ki, söylenmesi zor olanı.

Herkes seçti dinlememeyi ya da kolay yalanı.

Olsun be.

Herkes bilse ne bilmese ne?

Anlasa ne anlamasa ne?

Ansa ne anmasa ne?

Yok ki hiç kimse den bir beklentim, asla.

Ben kuyuya attım kalbimdeki iyilikleri çoktan.

Kuyum kısa sürede ağzına kadar dolup taşsa da.

Kürek ve kazma yorulmaz çalışmaktan.

Bir şöyle geriye baktım uzun, uzun.

Geliyoruz yavaş, yavaş sonuna yolun.

El verdim, gönü verdim, dil verdim.

Kan ter içinde en başında her yokuşun.

Ağrıma giden şeyler olmuyor mu, ki oluyor.

Güçsüz kalmak beni çok ama çok yoruyor.

En güzelinden anlamlı yaşamak gerekir hayatı.

Şair anlamlı yaşamak için epeyce uğraştı.

Hey diyenlere dönüp bakmıyorum artık.

Dönüp baksam da tanımıyor hiç kimse.

Yazık diyorum gerçekten yazık.

İşte bu, insanlığın geldiği son mertebe . Gençlere iş verdim, aş verdim.

En güzeline söz verdim.

Aşk dileyene aşk verdim.

Şimdi hepsine yol verdim.

Artık genelde rakısız içiyorum suyumu.

Ben kaybetmedim asla hiç yolumu.

(55)

Şikayetçi olan varsa helal etmesin hakkını.

Haklıysa öbür tarafta versin bana günahlarını.

Neden dualarım kabul olmuyor ki bu aralar?

Geçmişimde var mı ki karalar?

Sayıyorum çok değil bir ya da iki.

Bu kadarı hanginizde yok ki?

Affetmeyeceğim asla, bir seni.

Bir seni affetmeyeceğim bu dünya da.

Sırat köprüsünden geçerken bir seni.

Bir seni sayıklayacağım bu dudaklarla.

Veli Orhan 2

(56)

Bir Yudum Su Bir yudum su,

Yaşadığını hissettiren adama, anlayana.

Önce dudaklara bir merhaba dokunuşu.

En güzel sevgili dudağı halt etmiş yanında.

İlk yudum ağızda ve ilk ferahlık,

Bir de vurmuşsa acımadan vücuda sıcaklık.

Meleklerin kanatlarına sığınmışım sanki . Yudum boğazdan inerken serin serin,

Ruhum günahlarından temizlenmiş ruh misali.

Hissederim yaratılışın temelini derin, derin.

Midemi sararken yavaş, yavaş serinlik,

Sadece ikinci yudum için sabrım bir nefeslik.

Ben hiçbir şeyden haz almam bu kadar.

Her yudum dilimde Allaha şükür sunar.

Böylece her yudum su ruhuma da yarar . Ya rabbim sen nelere kadirsin?

Varlığına delil arayanlara rabbim akıl, fikir versin.

Veli Orhan 2

(57)

Biz Çocukken

Biz çocukken haşarıydık çok, arkadaşımla, Beş altı yaşlarında.

Evimizin salonunda eski bir karyola, Ayakları yüksekti ama.

Altına girer saklanırdık onunla.

Mahallenin kadınları oturmaya geldiğinde, Sıra, sıra dizilirlerdi karyolanın üzerine.

Sadece bacakları bizim göreceğimiz yerde.

Bir fener, ışığıyla elimizde.

Tüm bacaklar dikizde.

Biz hazinenin peşinde.

Hazinenin ne olduğunu bilmeden.

Şimdi komşuları görünce, duramıyoruz gülmeden.

Veli Orhan 2

(58)

Bizden Kaçmaz

Allah önce dünyayı yaratmış özene bezene, Hem de öyle bir ince hesapla ki, akıl almaz.

Sonra sormuş dünyada kim vekilim olacak diye?

İnsanoğlundan kaçar mı bu, kaçmaz.

Hiç düşünmeden atlamış hemen vekilliğe, Allah herkese tek tek sormuş,

Herkes tek tek kabul ediyormuş.

Kısacası hepimiz istemişiz dünyada yaşamayı, Vekil olarak sorumluluk almayı.

Aklımız neredeydi ki acaba o an?

Bir de yediğimiz haltlara bak şu an.

Veli Orhan 2

(59)

Börek

Dün gece börek yaptım bir sini.

Çok ta güzel hazırlamıştım içini.

Ben mi onu yedim, o mu beni yedi?

Ben dahil hiç kimse beğenmedi.

Bu gece börek yaptım bir sini.

Bu sefer senin için hazırladım içini.

Yeme de yanında yat.

Sen hem ye hem de yanımda yat Haydi, böreği soğutma

Düşük ateşte verdim tekrar ısıtmak için fırına Ben zaten dünden hazırım ateş gibi

Sen de üşütmeden gel o güzelim teni.

Böreğin tekrar ısınması on dakika Ben zaten hazırım hali hazırda Önce benden başla

Börek soğumaz bir daha sıcak fırında Veli Orhan 2

(60)

Böyle

Ben sadece tenini değil terini de, Sadece kalçalarını değil yelini de, Bir tek güzel sözünü değil sövmenide, Muhteşem taze fasulyenle yanmış çorbanı,

Parfümünü tek başına değil ayrıca kokan çorabını, Sabah uyandığında yüzünle beraber gözündeki çapağı, Çok özledim, özledim işte.

Böyle sevmiştim ben seni, böyle.

Veli Orhan 2

(61)

Bu Adama Yapılmaz Ki

Çilek reçeline banar gibi dudaklarına bandım.

Muzu soyar gibi seni soyup koynuna daldım.

Bir ahtapot gibi koluma bacağımı sana sardım.

Tam emelime kavuşacaktım, İki karga pencerede,

O karga gibi sesleriyle.

Ay o sizin sesinize.

Ay o sizin çama çarpan kanatlarınızı.

Ay o sizin ayaklarınızı.

Sonra oturup ağladım hıçkıra hıçkıra.

Ya hiç uyanmasaydım bu sabaha,

Ya da uyandığımda seni bulsaydım yanımda.

Özür diledim kargalardan sonra,

Senin cezanı onlara çektirecek değilim ya.

Veli Orhan 2

(62)

Bu Akşam

Bu akşam başka biri var içimde.

Yıllardan doğmuş ve hiç ben olamamış.

Bazıları buna vicdan dese de.

Benliğim hala direnişte belki de.

Doğrularımı sorgulatıyor, nedensiz.

Ben mi çağırdım bu akşam sanki seni?

Her şeye karışıyor, densiz.

Bilmediğim şeyler söyle ve yeni.

Öyle içten içe konuşmak kolay sana.

Yaşamadan yaşadıklarımı, beni sorgulama.

Bana göre hatam yok, hiç boşuna zorlama.

Bilerek yaptım sana ne, girdimse günaha.

Senin gibi bakamam, her şeye tarafsız.

Kim yaşamış ki kardeşim günahsız?

Bir kere ben hiç olmadım vefasız.

Sen diyorsun bencil ol, çünkü cefasız.

Hem sen nerden bileceksin mutlu olmayı?

Sen mi yaşadın benim yaşadığım aşkları?

Okudun o anlar beynimdeki düşünceleri.

Çok şükür hiçbir zaman dinlemedim seni.

Hem neden hep zor olanı sorguluyorsun sürekli?

Hiç günlerim yok muydu güneşli?

Bir kerede güzel ve kolaydan bahset.

Senden uzak durduğuma beni pişman et.

Bir de olan bitenden sonra gelme arkadaş.

Bu yanlış zamanlamayı artık aş.

Beni çok iyi tanıdığını sanıyorsun belli.

Haydi oradan sende deli.

Haydi git karıştırma kafamı artık yeter.

Her zamanki gibi sen yoluna, ben yoluma.

Sen ne dersen de değişmiyor kader.

Hiçbir şeyden pişman değilim birader.

Bana veremeyeceğin şeylerle gelme.

Hayallerim için bir daha beni sakın yerme.

Bil ki, seni kovacağım bir daha ki sefere.

Sensiz girmek istiyorum artık gecelere.

Veli Orhan 2

(63)

Bu Devirde

Benden çok süslü ve gizli kelimeler beklemeyin.

Benim şiirlerimin dizelerinde.

Ne benim zamanım var ne de sizin.

Hem de bin bir sıkıntının içinde.

Ne olacak idare ediverin?

Bu acayip devir de.

Anlama bakın siz gerisini boş verin.

Zaten şiir mi kaldı hayatların içinde?

Veli Orhan 2

(64)

Buğu

Buğulanmış gözlük camlarıma ismini yazdım, Buğulanmış ekmekle kahvaltı yaparken , Ve buğulandı gözlerim cam gibi, ekmek gibi , Seni öksüz, öksüz anarken.

Uzun zaman geçmeden, Ekmek kurudu.

Camlar kurudu.

Gözler kurudu.

Bir sen kaldın yine yüreğimde, Ekmek gibi nimet,

Gece gibi korku, Cam gibi net, Buğu gibi nemli.

Veli Orhan 2

(65)

Bunca Yıldan Sonra

Bunca yıldan sonra aklım da, Benim için ağlayan gözlerin kaldı.

Canım acıdığında mırıldanan sözlerin kaldı.

Dün gece yine yad ederken hatıraları, Ellerimde ellerin vardı.

Bunca yıldan sonra aklımda, Sana gitme demediğim kaldı.

Sanki kal desem ne olacaktı?

Elim, kolum kanadım hissiz.

Kalıyorum çoğu zaman nefessiz.

Bunca yıldan sonra aklımda,

Olmayacağını bildiğimiz hayaller kaldı.

Ne kadar da yalancıydık ikimizde aslında.

İkimizin de söyleyecek daha ne yalanları vardı.

Yalan asla bir daha hiç bu kadar güzel olmayacaktı.

Bunca yıldan sonra aklımda, Doktorda,

Sinemada,

Rakı bardağında,

Biz bir ayazın koynunda, Yıldızların altında,

Şimdi neden yoksun ki yanımda.

Bunca yıldan sonra aklımda, Şimdi ah çeken şarkılar var Bizsiz çalınıp söylenen şarkılar.

Tutmayı artık bıraktım şarkılardan fal.

Beni aldı tuhaf bir hal.

Bunca yıldan sonra aklımda, Aklımda,

Aklımda, Aklımda, Oda aklımda.

Ben var mıyım aklında.

Veli Orhan 2

(66)

Cebren

Mahkemeye vereceğim seni.

Bu son uyarım, hemen terk et yüreğimi.

Sana yirmi dört saat müsaade.

Şikayet edeceğim seni sonra hakime.

Anlatacağım bana yaptıklarını.

Boşu boşuna orada yer kapladığını.

Senden başka kimseye yer kalmadığını.

Hor kullandığını.

Yeter artık çektiğim acılar.

Bu kadar duyarsız olmaya ne hakkın var?

Ya adam gibi kullan, hakkını ver.

Ya da gönüllü veya cebren terk ediver.

Hakim bey eğer beni suçlu bulursa, Sorarım ona, seni de mi kandırdı yoksa?

Göz kırptı değil mi derim, gülen gözlerinle?

Hafif dudakları ileride.

Tek korkum bu, kim dayanır buna?

En adaletli hakim bile olsa.

Duruşmada bağlamak lazım hakimin gözlerini . Senin de yılan dilini.

Veli Orhan 2

(67)

Cin Ali

İlkokulda Cin Ali kitaplarımız vardı.

O ne güzel, sevimli bir yaratıktı.

İlk kahramanımdı benim hayatımda.

Ne maceralar yaşamıştık biz onunla.

Lakin bazılarımız yanlış anladı galiba onu.

Bazıları değil aslında sanırım çoğu.

Etrafımız Cin Ali değil ama, Her yer Cin gibi Ali doldu.

Hepsi sadece menfaatine koştu.

Bir tuhaflık var bu işte.

Bu kitaplar hala okutuluyor mu memlekette.

Üzerlerine yazsalar bari, Yan etkisi olabilir diye.

Gözden geçirilmeli milli eğitim sistemi.

Tek suçlu acaba Cin Ali mi?

Veli Orhan 2

(68)

Cumhuriyet II

Bir nefesse eğer hayatın temeli,

Cumhuriyettir toplumun gerçek nefesi, Ya da bir kalp atışı ise bizi var eden,

Binlerce kalbin tek sesi gelir Cumhuriyetten.

Bir bedene giren binlerce beden,

Bir haber yaşarlar her zaman esaretten, Umutlar umutlara karışmadan,

Yollarda çıkmaz sokaklar olmadan,

Yerinden memnundur içindeki her bir nota, Cumhuriyet için yazılmış harika bir şarkıda.

Mutlu olabiliyorsan benim mutluluğumla, Silebiliyorsam istediğinde gözyaşını, Ben olmasam da sesini duyurabiliyorsan,

Bir sorun olmuyorsa eğer hiç kimseye var olman, İçine birde Demokrasiyi koyabiliyorsan

Sunmalısın mutlaka o an, Cumhuriyete şükran.

Veli Orhan 2

(69)

Çaresizlik

Çaresizlik zor dostum zor.

Anlatması da bir o kadar.

Yazın ortasında sanki beyninin içinde kömürden kor.

Sanırsın o an ölüm bile iyi bir karar.

Yandıkça avaz, avaz bağırasın geliyor.

Lakin bir türlü ateşi sönmüyor.

Çare diyorsun çare birazcık su.

Ellerin kolların bağlıydı unuttun mu?

Çaresiz derde düştün mü artık dostunda yok.

Herkesin başka derdi var sorarsan hem de çok.

Bir kendinsin çare bulabilirsen eğer.

Beynin pişmiş artık bulmuyor düşünmeye değer.

Nakavt olmuş boksörler gibi acılar içinde ama hissiz.

Bakıyorsun etrafına boş boş nedensiz.

Yaşamakla yaşamamak arasında.

İftar sız oruca başlamış gibi bu dünya da.

Bir umut bekliyor insan komada.

Bir sen varsın bir sen ve birde Allah yanında.

Ona da yakarmaya yüzün varsa.

Bu da geçecek diye kendine söylersin.

Allah güç kuvvet versin.

Evet, geçer sonunda ya Allah yetişir.

Ya niceden sonra ummadığın kul el verir.

Ya yüreğin acıyı anlamaz artık kabullenir.

Acır ama hem de çok acır.

Hayatında inanılmaz iz bırakır.

Veli Orhan 2

(70)

Çaydanlık

Biz seninle çaydanlık gibiyiz anlasana, Sen üstte ben altta.

Hayat vermiş suyu bana çayı sana, Bir işe yarıyoruz gelince bir araya.

Evet, sensin demi veren, Çaya rengini veren.

Lakin sıcak suyumu vermezsem sana, Yanarsın kuru kuruya.

Bir işe de yaramazsın ben olmayınca.

Ne yapacaklar seni tek başına.

Otur oturduğun yerde, Bir güzel üzerimde.

Demlen işte yavaş yavaş,

Her zaman ki gibi olalım sarmaş dolaş.

Hayat zaten geri alacak sıcaklığını, çayını, suyunu.

Bekliyor gelecek olan ömrümüzün sonunu.

Bırak artık sende şu nankörlük huyunu.

Veli Orhan 2

(71)

Çiller ÇİLLER

Senin en çok neyini seviyorum biliyor musun?

Aynasız göremediğin o çillerini.

Sen fark etmiyorsun?

Yüzüne her baktığımda,

Nokta birleştirme bulmacalar geliyor aklıma.

Kavuşturuyorum onları birbirine kalemsiz, Elimde olamadan istemsiz.

Bazen gülü görüyorum çillerinde, çektim mi çizgilerini, Bazen kendi ismimim baş harflerini,

Bazen doğanın en güzel yeşilini görüyorum onlarda, Ara sıra kayboluyorum ormanlarda.

Dün bebektiler,

Önceki gün sanki birbirine küstüler.

Bir konuşsan benimle doya doya, Kalbinin derinliklerini bir açsan bana, İfade etmekten kaçınmasan hislerini, Çil olarak göreceğim sadece çillerini.

Bulmaca çözmekten sıkılır mıyım acaba?

Bir ömür de bulmaca çözülmez ki ama.

Veli Orhan 2

(72)

Çirkef Sen deli.

Ben deli.

Geldik bir araya olduk zırdeli.

Bu birleşmeden ortaya ne çıkacaktı ki?

Olsa, olsa küçük deli.

Aha, al sana işte küçük veli.

Anasına çekmiş deseler yalan değil.

Babasına çekmiş deseler yalan değil.

Ama sizin sülaleye daha çok benziyor.

Hatırlar mısın sizin evde bir gece sabaha karşı?

Beni tutmuştu bir kaşıntı, Uykumuz kaçmıştı hani, Bu çocuk sizin evin ruh hali.

Yanlış yerde atıldı bu çocuğun temeli.

Psikolojik enerji etkiliyor her şeyi.

İşte bu yüzden anneanne oldu ilk kelimesi.

Babaanne demedi ki.

Hatta ben evimize dönmüştüm sen kalmıştın orada.

Benim yaptığım en büyük hata buydu hayatta.

Nasıl etkilediniz kim bilir çocuğun gelişimini?

Annen besledi değil mi ellerinle seni?

Kesin değmiştir bedenine ellerinin teri.

Huysuzluğu, çığırtkanlığı oradan geliyor belli.

Baban koltuğunda çekiştirmiştir yine herkesi . Bulaştırdınız çocuğa nefesindeki gıybeti.

Kardeşin gelmiştir eve içkili, içkili.

Sövüp saymıştır yine girer girmez içeri.

İşte bu yüzden böyle yürüyor bu çocuk bir ileri bir geri.

Zaten deden ile ninen de böyleydi.

Köyde kimse yanlarına gömülmek istemedi.

Mezarlarında ot bile yeşermedi.

Hep soruyordum bu çocuk neden böyle?

Şimdi hatırladım ve yüzleştim gerçeklerle.

Neden sizde.

Sizin sülale de.

Belki ben değilim deli bile.

Neden haksızlık ediyorum ki kendime?

Veli Orhan 2

(73)

Çoban ve Çomar

Gözümün önüne başka şeyler geliyor, zeytin yedim mi.

Özellikle çıkarınca kahvaltı tabağıma çekirdeklerini, Sanki salmışım yemyeşil, bahar kokan ovalara kendimi.

Birden kulaklarımda serap gibi çıngırak sesleri, Koyunlar geçiyor sürü halinde dizi, dizi.

Koyunlar geçiyor sürü halinde dizi, dizi, Karın doyurmak sadece dertleri.

Ben de karışmışım onların içerisine, Kara kara lekeler var üzerimde.

Bir ona sürünüp kaşınıyorum bir ötekine, Ot bedava, su ayaklarımın altında,

Her gün bir litre süte karşılık kira, Dağ senin,

Orman senin, Bağ senin,

Temiz hava, sessizlik senin,

Bir çomara, bir çobana mahkumsun sadece,

İnsanın hayatında da çomar da var çoban da neticede, Bir şey fark etmiyor nasıl olsa ikisinde de.

Ve bir ses yakınımdan bana, günaydın, Gerçeğe döndüm birden, gözüm aydın.

Veli Orhan 2

(74)

Çocuklarım

Sen hiç acilen ölümü istedin mi?

Bırakıp gidemeyeceğini bilirken.

Öyle garip bir çaresizlik içinde.

Herkese küsmek için neden ararken.

Öyle yorgun, çok yorgun bedende, Kurumaya yüz tutmuş yaşlı çınar gibi, Dalların tek tek eksilirken.

Hayvan yerine koyduğun oldu mu kendini?

Havlıyorsun mesela ama kimse anlamıyor Tek istediğin merhametken.

Kendine deli gibi kızdın mı bu arada?

Lime lime etmek istedin mi yüreğini?

Saydırdın mı hiç yaptığın hatalarına?

Sen hiç ölümü istedin mi?

Bırakıp gidemeyeceğini bilirken.

Yalnızlığına düşman dost ararken.

Çocuklarım, çocuklarım, Hala sizin için buradayım.

Yoksa!

Düttürü dünya.

Veli Orhan 2