İLAÇ METABOLİZMASI
(BİYOTRANSFORMASYON)
İlaçların, organizmada çeşitli enzimlerin etkisiyle
kimyasal değişikliklere uğramasına
metabolizma
veya
biyotransformasyon
, biyotransformasyon
sonucu ilacın dönüştüğü moleküle
metabolit
İlacın yapısında meydana gelen bu kimyasal
değişiklikler ilacın;
• Farmakolojik aktivite,
• Toksisite,
• Fizikokimyasal özellikler,
• Etki süresi,
• Farmakokinetik özelliklerinde değişikliklere neden
olur.
• Metabolizma, ilaçların vücuttan atılımı için çok
önemli bir mekanizmadır.
• Böbreklerden ancak çok küçük moleküller veya
fizyolojik pH'da iyonize olabilen bileşikler atılabilir;
lipofilik bileşikler ise tübüllerden reabsorbe olurlar.
• Lipofilik bileşikler, yapılarında bir değişiklik olmazsa,
organizmada uzun süre kalır ve yağ dokularında veya
çeşitli
dokularda
birikirler
(ilaçların
çoğu
lipofilik
karakterdedir).
• Bu nedenle organizma, lipofilik bileşikleri vücuttan
atılabilecek hidrofilik ürünlere çevirecek sistemleri
geliştirmiştir.
N O N H NH2 Asetilasyon N O N H NH O C H3 Hidroliz N O OH + CH3CONHNH2 İzoniazid Asetilizoniazid İzonikotinik asit
Asetil hidrazin (toksik)
•Metabolit, genellikle ilaçtan daha az etkili veya etkisizdir (metabolizmanın amacı budur!).
•Metabolizma, bir detoksikasyon (detoksifikasyon) reaksiyonudur. Fakat bazı durumlarda metabolit daha toksik olabilir.
İlaç Metabolizma Yolları
1- Faz I Reaksiyonları (oksidasyon, redüksiyon, hidroliz, hidratasyon vb)
1- Faz I reaksiyonları
Polar bir fonksiyonel grup kazandırma;
• moleküle yeni bir fonksiyonel grup katmak,
• var olan bir fonksiyonel grubu değiştirmek (örneğin,
esterlerin karboksilli asit ve alkollere hidrolizi, alkollerin asitlere oksidasyonu, aldehit ve ketonların alkollere redüksiyonu gibi) şeklinde olmaktadır.
Bu şekilde, molekül daha polar ve daha kolay atılabilir hale gelmektedir.
Bu nedenle Faz-I reaksiyonlarına fonksiyonalizasyon reaksiyonları
da denilmektedir.
Faz-I reaksiyon metabolitleri, çoğunlukla Faz II reaksiyonları için substrat olarak kullanılırlar.
1. Oksidasyon Reaksiyonları 2. Redüksiyon Reaksiyonları
3. Hidroliz Reaksiyonları
Aromatik oksidasyon (Aromatik hidroksilasyon) Karbonil (aldehit, keton) redüksiyonu
Ester ve amit hidrolizi
Alken epoksidasyonu Nitro redüksiyonu
Alifatik ve alisiklik karbon atomlarının oksidasyonu Azo redüksiyonu
Bir sp2merkeze komşu karbonların oksidasyonu
(Benzilik, allilik ve karbonil veya imine -konumunda bulunan karbon atomlarının oksidasyonu)
Karbon-azot sistemlerinin oksidasyonu
(oksidatif N-dealkilasyon, oksidatif deaminasyon, N-oksit oluşumu)
Karbon-oksijen sistemlerinin oksidasyonu (oksidatif O-dealkilasyon) Karbon-kükürt sistemlerinin oksidasyonu
(Oksidatif S-dealkilasyon, S-oksidasyon, desülfürasyon)
Oksidasyon reaksiyonları, katalize eden enzimlere göre 2 gruba ayrılmaktadır.
a) Mikrozomal metabolizma; mikrozomal karışık fonksiyonlu
oksidazlar ile gerçekleştirilir.
a) Non-mikrozomal metabolizma; karışık fonksiyonlu oksidazlardan başka enzimler aracılığıyla gerçekleştirilir (Alkol dehidrogenaz, aldehit dehidrogenaz, ksantin oksidaz, amin oksidaz, aromataz vb).
Aromatik Hidroksilasyon OH OH H H O HO OH
Naftalen Aren oksit (kanserojen) %95 %5
+
O
OH
Hidroksilasyonda, aromatik çekirdek üzerindeki grubun yönlendirici etkisi vardır.
1. Dereceden yönlendirici grup varsa hidroksilasyon o- ve
p-konumlarından olur.
2. Dereceden yönlendirici grup varsa hidroksilasyon her 3 konumdan da olur ancak o- izomer eser miktarda oluşur.
NO2 ox NO2 OH NO2 OH NO2 OH (p-) (m-) (o-) (Eser miktar) + + S N N Cl CH3 CH3 Klorpromazin CH3 NH2 OH OH Amfetamin OH NH CH3 CH3 OH Pronetalol
NIH Kayması
p-Yönlendirici grup taşıyan bir molekül hidroksilasyona uğradığında, p- konum
dolu ise, bu grup yerinden kayar (meta), hidroksilasyon yönlendirici gruba göre
p- konumundan olur. Bu reaksiyon, reaksiyonu keşfeden araştırıcıların çalıştığı
birimin adının kısaltmasıyla (National Institute of Health) “NIH Kayması” olarak bilinir.
Benzilik Metil ve Metilen Grubunun Hidroksilasyonu C H3 SO2NHCONHBu Tolbutamit ox SO2NHCONHBu OH OHC SO2NHCONHBu ox O OH SO2NHCONHBu N N H N H O O CH3 ox N N H N H O O CH3 OH ox
X
N N H N H O O CH3 O Daha az polar 5-Etil-6-aza urasilAlifatik Hidroksilasyon
Epoksidasyon
ox
O
N-Dealkilasyon N N Cl O CH3 N N Cl O OH N N Cl O H + CH2O Diazepam
Oksidatif Deaminasyon NH2 CH3 Amfetamin NH2 CH3 OH Dayanıksız ara ürün CH3 O + NH 3 Fenil aseton
N-Oksidasyon
S-Oksidasyon S CH3 C H3 ox S CH3 C H3 O ox S CH3 C H3 O O sülfoksit sülfon
Dehalojenasyon
Halojen ayrılırken yerine oksijen girer.
Cl Br F F F ox OH F F F O F F F ox ox O F F F OH Halotan
Non-mikrozomal metabolizma
Alkol dehidrojenaz C H3 OH C H3 O Aldehit dehidrojenaz C H3 O OH C H3 OKsantin oksidaz
Amin oksidaz
MAO (Mono amin oksidaz)
N N N H N O O CH3 C H3 N N O O CH3 C H3 N H N H O
Teofillin 1,3-Dimetil ürik asit
N N CH3 CH3 N N CH3 CH3 O İmipramin
2- Redüksiyon Reaksiyonları Azo bileşikleri Nitro bileşikleri N H2 NH2 N N S O O NH2 Prontosil N H2 NH2 NH2 + N H2 S O O NH2 Sülfanilamid NHCOCHCl2 O H OH NO2 NHCOCHCl2 O H OH N H2 Kloramfenikol
Heterosiklik halkalı bileşikler Çifte bağlar R O N N N H2 Halka yarılması R N H2 OH N NH R R' R R' Disülfürler R S R' S R SH R' S H +
3. Hidroliz reaksiyonları
Ester hidrolizi Et Et N H2 O O N Prokain Et Et N OH N H2 O OH + plazma esteraz Amid hidrolizi Et CH3 CH3 NH O NHMonoetil glisil ksilid
amidaz Et NH O O H CH3 CH3 NH2 +
Faz II (konjügasyon) reaksiyonları
Faz II reaksiyonları, moleküle sülfat, glukuronik asit gibi küçük, polar, iyonize olabilen grupların
enzimatik olarak katıldığı, bir anlamda sentez reaksiyonlarıdır.
Bu reaksiyonlar sonucunda oluşan konjügatlar (Faz II metaboliti), çoğunlukla idrarla atılırlar. Konjugasyonlar, genellikle Faz I reaksiyonları sonucu moleküle kazandırılmış fonksiyonel gruplar üzerinden yürür ve sonuçta suda çözünen (metilasyon sonucu oluşan ürünler gibi istisnalar hariç), aktivite ve toksisitesini kaybetmiş ürünler oluşur.
Glukuronik asit konjügasyonu (glukuronidasyon) Sülfat konjügasyonu (sülfatasyon-sülfasyon)
Amino asit (glisin, glutamin ve diğer) konjügasyonu Asetilasyon
Konjugasyon reaksiyonları, ilgili enzim ve fonksiyonel gruplar
Reaksiyon Enzim Fonksiyonel grup
Glukuronidasyon UDP(üridil difosfat)-Glukuronil transferaz
-OH, -COOH, -NH2, -SH Sülfasyon-sülfatasyon Sülfo transferaz -NH2, SO2NH2, -OH Metilasyon Metil transferaz -OH, -NH2
Asetilasyon Asetil transferaz -NH2, SO2NH2, -OH Amino asit konjugasyonu -COOH
Glukuronidasyon
O-Glukuronitler (fenol, alkol eter glukuronit, karboksilik asitler ester glukuronit )
(Ester glukuronidasyon) N-Glukuronitler S-Glukuronitler O OH OH UDPGA O OH O Glukuronik asit S O O N H 2 NH2 NH-Glukuronik asit S O O N H2
Sülfasyon/Sülfatasyon OH O N H C H3 OH O N C H3 S O O O H Parasetamol O CH3 O H O CH3 O S O O O H Östron
Metilasyon O H OH OH NH2 O H OH OH NH CH3 Noradrenalin O H OH OH NH O CH3 O H O OH NH O CH3 CH3 N-asetil adrenalin
Asetilasyon N O NH NH2 N O NH NH O C H3 İzoniazid S O O NH2 N H2 N H2 S O O NH O C H3 N H O CH3 S O O NH2 S O O NH N H O C H3 O CH3
Amino asit konjugasyonu O OH O H O NH O O H O H Glisin
Salisilik asit Salisilürik asit
O OH O NH O O H Benzoik asit Glisin Hippürik asit Glisin: H 2NCH2COOH
Bazı ilaçlar Faz-I reaksiyonuna uğramadan doğrudan Faz-II reaksiyonları ile atılırlar.
Yukarıdaki ilaçlar da bu özelliklerdeki ilaçlardır. Buna göre; bu ilaçlar taşıdıkları hangi fonksiyonel gruplar (nükleofilik merkezler) nedeniyle doğrudan Faz-II
reaksiyonuna uğrarlar? Siprofloksazin Bilirubin Asetaminofen Diflunisal Propranolol Tiroksin (T4)
Prodrug (Ön İlaç)
Farmakolojik etkisini biyotransformasyondan sonra gösteren bileşiklerdir.
İn vitro herhangi bir aktivite göstermezken, in vivo ortamda metabolize olarak aktif
Prodrug hazırlanmasının amaçları
• In vivo farmakokinetik özelliklerini değiştirmek (Örn; Yağ-su partisyon katsayısı düşük ilaçların absorbsiyonunu artırmak),
• Stabiliteyi ve çözünürlük problemlerinin giderilmesini sağlamak, • Koku ve tadı kötü ilaçların olumsuz etkilerini gidermek,
• Etki yöresine spesifikliğin artırılmasını sağlamak, etki süresini uzatmak, • Toksisite ve yan etkinin azaltılması,
Prodrug nasıl hazırlanır?
• İlaçların yapılarında bulunan belirli fonksiyonel gruplar,
N H2 NH2 N N S O O NH2 Redüksiyon in vivo N H2 NH 2 NH2 + N H2 S O O NH2 Sülfonamid (aktif) Prontosil (inaktif)
Sulindak antienflamatuvar etkisini redüksiyon ürünü olan sülfit metaboliti üzerinden gösterir.