• Sonuç bulunamadı

Ahmet AvcıÇAM KOZALAKLARI

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2021

Share "Ahmet AvcıÇAM KOZALAKLARI"

Copied!
1
0
0

Yükleniyor.... (view fulltext now)

Tam metin

(1)

Ş İ İ R

55

ŞUBAT 2021 TÜRK DİLİ

Yaşamak dedik, yaşamak dedik kar üstünde sıcaklığını dolandı rüzgâr annem mavi önlükler dikti bir ağaç altında büyüdü annem durmadan menekşeler dikti bir seher vaktinde göğe bakarak yitirdi gözlerinin birini

Yaşamak dedik, yaşamak dedik

avuçlarımızda yanan güneşler büyüttük giysiler giydik, bahçelere yürüdük

o büyük şehirlerin birinde gözlerini yitirdi annem baktığı her yerde ben menekşeleri öğrendim annem kareli gömlekler dikti zaman bir kemikte kırıldığında Yaşamak dedik, yaşamak dedik tutuştu donuk çalıları ölümün

kar üstünde sıcaklığını dolandı rüzgâr kedileri sevdik, pencerelerden baktık…

çam kozalaklarının altında evler dikti annem

annemi bir ağaçta büyüttüm Yaşamak dedik, yaşamak dedik de

kozalakları biliyorum kozalakları bilmesem!

Ahmet Avcı

ÇAM KOZALAKLARI

Referanslar

Benzer Belgeler

fliflmanlardaki dopamin almaç say›s›n›n azl›¤›, beyinlerinin çok yeme al›flkanl›¤›n›n yükseltti¤i dopamin düzeylerini dengelemek için gelifltirdi¤i bir

Deprem Bölgeleri Haritası’na göre Türkiye’nin %92’sinin deprem bölgeleri içinde olduğu, nüfusun %95’inin deprem tehlikesi altında yaşadığı ve ayrıca büyük

rasathane [malûm], muayenehane [doktorların hususî klinikleri], nekahethane [iyi olmuş hastaların dinlenme yeri], boyahane [arabaların boyandığı yer], mücellitha-

Bu çal›flmada hastanemizde yata- rak tedavi gören hastalar›n klinik örneklerinden izole edilen 68 enterokok suflunda Brain Heart Infusion Agar (Oxoid) be- siyerinde 2000 mm

Karaveliler Belediye Başkanımız Osman Uğur'la ( Karaveliler de taş ocağı için gelen i şletmeci kahvede toplantı yaparken köylüler kahvenin camlarını indirmişler ve bu

Her sokak başında nefes alıp veriyor hatıralar Sineklerle dolu karındaş bir sokak lambası gibi Yarı ölüdür her şey, umutlar ansızın canlanacak Karanlıkta hatıralar,

Çocuk gözüyle görseydim ağlarken babamı, onun için üzülürdüm; aciz ve çaresiz, acınılacak birisi duygusuna kapılırdım belki… ama şimdi daha da büyüdü

On bir, on iki yaşlarında çok sevimli bir çocuktu. Siyah saçları gözlerinin üstüne dökülmüş, kara kara parlayan gözlerinin içi gülüyordu. Sırtında da kendisi