• Sonuç bulunamadı

N Uzay Mekiğine Veda

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2021

Share "N Uzay Mekiğine Veda"

Copied!
1
0
0

Yükleniyor.... (view fulltext now)

Tam metin

(1)

Uzay Mekiğine

Veda

Alp Akoğlu

N

ASA’nın Uzay Mekiği Programı, 30. yı-lında sona erdi. 8 Temmuz’da fırlatıl-dıktan sonra 21 Temmuz’da inen Atlantis, fırlatılan son uzay mekiği oldu. Uzay Mekiği Programı kuşkusuz uzay araştırmalarında bir dönüm noktasıydı. Uzay Mekiği Programı’nı sayılarla ele alacak olursak mekiklerin uzay çalışmalarındaki rolü daha iyi anlaşılabilir.

NASA’nın Uzay Mekiği Programı’nın toplam maliyetinin yaklaşık 210 milyar dolar olduğu tahmin ediliyor. Bu değer Türkiye’nin toplam yıllık harcamasından daha yüksek. Tekrar kullanılabilir insan-lı araçların daha ekonomik olacağı düşün-cesiyle yola çıkılmış olsa da, gerçekte uzay mekiklerinin tek kullanımlık roketlere gö-re daha pahalıya mal olduğu ortaya çıktı.

Uzay mekikleri toplam 1600 ton yü-kü uzaya taşıdı. Bu, bu güne kadar yapı-lan uçuşlarda uzaya taşınan toplam

yü-kün yarısından fazla. Uluslararası Uzay İstasyonu’nun bazı parçaları da dahil ol-mak üzere toplam 180 parça yük uzay me-kikleriyle uzaya taşındı. Yine uzay mekik-leri, kullanım dışı kalmış uydular ve uzay istasyonlarının artıklarından oluşan top-lam 104 ton yükü yeryüzüne taşıdı.

NASA toplam beş uzay mekiği yaptı (Columbia, Challenger, Discovery, Atlan-tis ve Endeavour). Bunlardan Challenger 1986’da fırlatma sırasında, Columbia ise 2003’te atmosfere giriş sırasında parçalan-dı. Bu iki kazada iki mekiğin toplam 14 ki-şiden oluşan mürettebatı hayatını kaybetti. NASA’nın uzay mekikleri 30 yılda top-lam 1323 günü uzayda geçirdi. Bu süre içinde mekikler yeryüzünün çevresinde yaklaşık 21.000 kez dolandı. 16 farklı ülke-den, 306’sı erkek, 46’sı kadın olmak üzere 355 astronot uzay mekikleriyle uzaya çık-tı. Bu astronotların bazısı birden fazla kez uzaya çıktı. Bu nedenle tüm uzay mekiği uçuşlarının toplam mürettebat sayısı (ka-zalarda kaybedilenler de dahil) 833 kişi.

Uzay mekiklerinin inişi için ABD’de ikisi yedek olmak üzere toplam üç tesis var. Uzay

mekiklerinin ana iniş yeri Florida’daki Ken-nedy Uzay Üssü’ydü. Kaliforniya’daki Ed-wards Hava Üssü ve New Mexico’daki Whi-te Sands Uzay Limanı yedek iniş alanlarıydı. Bunlar dışında belirlenen 30 kadar acil iniş alanları arasında Ankara Esenboğa Havali-manı da vardı.

Uzay mekiği programı sona erdikten sonra, ABD uzay uçuşları için tasarlamak-ta olduğu yeni uzay araçlarını kullanıma so-kana kadar, astronotlar Uluslararası Uzay İstasyonu’na Ruslar’ın Soyuz uzay araçlarıy-la gidip gelecek.

Bilim ve Teknik Ağustos 2011

Referanslar

Benzer Belgeler

• Randevunun gerçekleşmesi için ikinci uzay aracının fırlatılma anı çok önemlidir. • Radar donanımı, bilgisayar ve itici roketler ile işlem

Çünkü sesi taşıyacak kadar yeterli hava yoktur...

Uzay mekiği programı sona erdikten sonra, ABD uzay uçuşları için tasarlamak- ta olduğu yeni uzay araçlarını kullanıma sokana kadar, astronotlar Uluslararası

Her ne kadar Kepler’in düşündüğü gibi Güneş rüzgârlarıyla uzay yelkenlilerini çalıştır- manın söz konusu olamayacağı kanıtlan- mış olsa da benzer biçimde

Sloganlar› "daha küçük, daha çevik ve daha da ucuz" olarak özetlenebilecek bu mühendis- ler, küçük uzay gemilerinin büyük ti- cari uydular›n s›rt›nda

Uluslararası alan- da ülkemiz adına önemli bir adım sayı- lacak olan ve TÜBİTAK tarafından yürütülen bu girişimin, uzayın barışçıl amaçlarla araştırılması

Ayrıca, bilinmeyen dünyanın keşfi konusuna olumlu yaklaşılacak, yaratı- cı teknolojiler ve sistemlerin geliştiril- mesine yönelik çabalar arttırılarak Ja- pon

RemoveDEBRIS’in çöp toplamak için de- nediği yöntemlerden elde edilen bilgilerle daha etkili çöp- çü robotlar tasarlanarak uzay görevlerine gönderilecek_.