Türkiye'de Yerel Seviyede Çoklu Kurumsal İşbirliğinin Teşvik Edilmesi
• Türkiye Doğu Anadolu Havza Islahı Projesinin uygulanması toprak ve su koruması, tarım, canlı
• hayvan, çevre ve orman gibi farklı daire ve büroların entegre havza kalkınma çalışmalarını
• planlama ve uygulamada ortak çaba sarf ettiği ilk uygulamadır.
• Kurumsal kalkınma, çevre anketleri, kültürel miras farkındalığı ve topluluk seferberliği de dahil
• farklı alanlardaki yeni teknolojiler ve başarılı uygulamalara tabi tutulmuş üç uygulama kurumu
• dahilinde oluşmuştur. Kurumlar, daha etkin hizmet sunabilmek için etkinliklerini koordine etme
• kapasitelerini geliştirmişlerdir. Aynı zamanda, devlet ve kırsal nüfus arasındaki ilişkide önemli bir
• değişikliğin işareti olan, çiftçiler ile iletişim ve işbirliğinde deneyim kazanmışlardır.
• Kurumsal kalkınmada bir diğer önemli etki de köy seviyesinde yaşanmıştır. Çiftçilerin birbirleri ile
• iş birliği yapma kapasitesi proje tarafından finanse edilen yatırımlar ve topluluk toprak
• kaynaklarının yönetimi ve korunmasında birlikte çalışarak kuvvetlendirilmiştir. Benzer etkiler Çin
• Loess I Projesi'nde de rapor edilmiştir.
AKARSU HAVZA YÖNETİMİ
13.
HAFTA
Havza yönetimi, yerel yönetim, teknik daireler ve topluluk örgütleri arasındaki ademi merkeziyetçi hizmet yapısının ara yüzünün dikkatli biçimde tanımlanması ve
• yönetilmesi gereklidir, ve kapasite oluşturmaya tüm paydaşlar açısından ihtiyaç
• duyulabilir.
• Endonezya Yogyakarta Projesi'nde Aşırı Karmaşıklık ve Çabaların Tekrarı
• Endonezya Yogyakarta Projesi'nin uygulama düzenlemeleri projeye mahsus yeni kurumlar yerine
• mevcut resmi kurumların yapı ve fonksiyonları içinde çalışacak biçimde tasarlanmıştır. Projenin
• uygululaması, her dört bölgede birer (kabupaten), il seviyesinde yedi ve İçişleri Bakanlığı'nda bir
• ulusal koordinasyon birimi olmak üzere 24 odaksal koordinasyon ve yönetim birimi tarafından
• üstlenilmiştir. Altyönetim birimleri il ve ilçe yönetiminde mevcut fonksiyonel sorumlulukları
• yansıtmış ve iyi bir performans sergilemişlerdir. Proje yerel seviyedeki kurumların
• kuvvetlendirilmesi amacına yönelik ve, il ve ilçe seviyelerinde çoklu sektör planlamanın
• geliştirilmesinde önemli katkılarda bulunmuştur.
• Ancak halka yakın seviyede problemler ortaya çıkmıştır. İki farklı karar seviyesindeki hem köy
• hem de kecamatan (ilçe) projeleri aynı etkinliklerin (köy yolları, ufak sulama ve su kaynakları ve
• keçi dağıtılması gibi) aynı insanlar tarafından ve aynı insanlar, yani köylerde yaşayanlar, için
• uygulanmasına destek olmuşlardır. Sorumlulukların hem köylere hem de kecamatanlara aynı
• tavassut için verilmesi masraflı bir tekrara neden olmuştur
Politika ve Yasal Çerçeve
• Havza yönetimi destekçi bir politika ve yasa çerçeve olduğunda en iyi şekilde işlemektedir.
• Özellikle de: (a) ademi merkeziyetçi ve katılımcı kalkınmayı kolaylaştıran politikalar; (b) her
• seviyedeki kamu dairelerinin beraber çalışmasına olanak tanıyan kurumsal düzenlemeler; ve
• (c) yerel mevzuat ve imtiyaz uygulamaları ile sorunlarını yansıtan doğal kaynaklara erişime
• dair bir yaklaşım. Toprak imtiyazı ve ortak havuz havza yönetimi açısından özellikle zorlu
• konulardır ve politikanın ve yasal çerçevenin ve yerel uygulamaların ve bir projenin yatırımı
• desteklemek için bu çerçevede nasıl çalışabileceği hususları net bir biçimde anlaşılmış
• olmalıdır. Reformların hazırlanması ve uygulanmasında operasyonlar da yardımcı olabilir.
Toprak İmtiyazının Havza Yönetimi Hedeflerine Katkısı
• Çin'deki Loess I Projesi, toprak kalkınmasına yatırım için güçlü teşvikler yaratan toprak imtiyazı
• reformlarından önemli ölçüde faydalanmıştır. Bu reformlar projenin geçimle ilgili hedeflerini
• başarmak için yardımcı olan, genellikle pazar öncesi bir zirai politika çevresinin birer parçası
• halinde olmuşlardır. Üretken yeni teknolojiler sunulmuş ve iyileştirilmiş iletişim sayesinde bölgesel
• pazarlama sınırlamaları ortadan kaldırılmış ve çiftçilerin ülke çapındaki pazar kanallarına erişimi
• sağlanmıştır.
• İhtiyaç duyulan politikalar her zaman başlangıçta çok belli olmayabilir ve bu durumda aşamalı bir
• yaklaşıma ihtiyaç duyulabilir. Örneğin Tunus Kuzeybatı projesi başlangıçta toprak imtiyazı
• konularında bir çalışma ortaya koymamış ama toprak imtiyazı ve bölünmesi sıkıntıları talep bazlı
• süreçler sonucu ortaya çıkmıştır. Bunun sonucu olarak proje, küçük parçalara bölünmüş araziler
• için toprak konsolidasyonu desteği vermeye başlamıştır. Projenin sonuna gelindiğinde toplamda
• 2100 hektarlık arazi ya gözlem altında ya da çoktan haritaya kaydedilmiş duruma gelmiş, ve aşağı
• yukarı 1200 hektarlık alan için izin çıkarılmıştır.
Havza Yönetimi ve Yoksulluğun Azaltılması
• Yoksulluğun azaltılması havza yönetimi programlarının genelde bir amacı olsa da
• yoksulluğun azaltıldığına dair deneysel kanıt azdır. Gözden geçirilen projelerin çoğunda
• yoksulluğun azaltılması amaçların arasında yer almış olsa da proje tasarımını geliştirmeye
• yarayacak önceden değerlendirilmiş her hangi bir yoksulluk analizine dair çok az kanıt
• bulunmuş ve gerçek etkiler çok nadir ölçülmüştür. Hatta yoksul insanlar projeler tarafından
• risk altında bile olabilirler. Örneğin arazi kapanması gibi koruma muüdahaleleri geçimleri için
• ortak doğal kaynaklara bağımlı olan topraksız insanlara sıkıntı yaratabilir. Ancak etkin bir
• havza yönetiminin havzadaki tüm paydaşları içermesi gerektiğinden sadece yoksul insanların
• hedeflenmesi güç olmuştur.
