OKÜLER YASSI HÜCRELİ KARSİNOMDA p53 PROTEİNİNİN IMMUNOHİSTOKİMYASAL OLARAK BELİRLENMESİ

Vet. Bil. D~rl:' (2(03), 19,3·4: 35·39

OKULER YASSI HUCRELi KARSiNOMDA p53 PROTEiNiNiN

IMMUNOHISTOKIMYASAL OLARAK BELiRLENMESi

Fatma SaYln 1

Nursal Metin

1

C

S.Serap Birinaoglu 1

immunohistochemical Detection of p53 Protein in The Ocular

Squamous Cell Carcinoma

Ozet: Bu ~h~da p53 protein birikimi, bir at va iki SI{Wdan ahnan, 3 okUler yassl hOcreli karsinom oIaymda, im-munotlistol<lmyasal (Avidin-Biotin immunperoksidaz CompIex·ABC) y6ntemle anti-human p53 protein mouse monokJonal antikoriall kullamlarak a~tlnkfl. Sadece ana p53 pozitif ~kirdek boyanmasl tespii edildi.

Anahtar Kellmeler: OkUler Yassl HOcreli Karsinom, p53, SIQlr, At

Summary: The eltPression of p53 protein was investigated in three ocular squamous cell carcinomas of one horse and two cows by an immunohistochemical (Avidin-Biotin immunperoksidaz Complex.ABC) procedure

using

anti-human p53 protein mouse monoclonal antibodies. Positive p53 nuclear immunostaining was detected in only equine case.

Key Words: Ocular Squamous Ceu Carcinoma, p53, Cattle, Horse Giri,

OkOler

yaSSI

hOcreli karsinomlar daha

tfOk

SI-~1I1arda, az olarak da at, koyun, kedi ve kOpekJerde gO-rillOr. SI~lr ve atlarda ortaiarna 7-8 ya~lannda, di!)er hayvan tflr1erinde ise eri~kin

ya

da daha ileri ya~larda

rasllann1ar. Co{junlukla limbus, palpebra nictitans ve gOz kapa~lnda yerie~ir1er (Cordy,1978; Gelatt, 1991;Wilcock, 1993; Jones va ark., 1997). Irk ya da cins predileksiyonunun olmadl!)1 bildirilmekJe beraber (Cordy, 1978), sl!)lr1arda genetik, viral ve kimyasal lak· torler ile radyasyon, gOne~ 1~lgl ve insektisHler gibi ir· ritasyonlann rol oynadl~1 bildirilmi~ ve ozellikJe Hereford Irkl slglnarda gOz l(evresindeki pigmentasyon ye-tersizligi neden olarak gOsterilmi~tir (COrdy,1978; Ge· lan, 91; Brash ve ark.,l991; Campbell ve ark., 1993; Kanjila ve ark, 1993). Buzagl ve kedilerde ise gOne~

1~lglna a~1fI rnaruz kahnmasl ile ilgili oIdu{Ju ileri sO·

rillmO~tOr (Wilcock, 1993).

lmmunohistokimyasal, molekOier ve sitogenetik metotlaria tespit edilebilen p53 gen de{l~ikJik:leri, en yaygln olarak insan karsinomlanndaki genetik anor· mallikJerde gOrillmektedir (Field ve ark., 1991; Levine ve ark., 1991; Taylor ve COte, 1994). Son Yillarda ya-pllan bircok c;ah~mada, p53 t0tn6r baskllaYICI geni mOo tasyonlannln, insanlann gO~ 1~lrJl ile ~gili deri kar-sinomlarlnln geli~iminde ve farelenn uttraviyole I~I"I ile ilgili yassl hOcreli karsinomiannda. etkili

oIdUOU

ortaya

konulmu~tur (Pierceall ve ark., 1991; Shen ve ark.,

20(2).

Evcil ha}'Vanlarda

ise

bu konu ile ilgili oIdukya

az saYlda c;ah~rna bulunrnal<tadlr (Ruggeri ve ark .. 1991; Teifke ve L6hr, 1996; Sironi ve ark., 1999). Va-pllan literatOr taramasma gore Olkemizde okOler yassl hOcreli karsinom ile ilgiU olarak, at (Ozbilgin ve ark.,1991) ve koyunda (<;iftCi ve ark., 1996) sadece blrer cah~ma bulundugu tespit edilm~tir. Bu cah:;;rnada, at va SI~If1ann okOler yassJ hOcreli karsinomiannda p53 proteinlnin immunohistokimyasal olarak saptanrnasl

amaClanml~tlr.

Materyal ve Metot

Qah~manln materyalini Cenahi Anabilim Dah ta-rahndan operasyonla ahndlgl bildirilen va Patolo~ Ana-bilim OaJl'na g6ndenlen

birisi

Hallinger Irkl bir kJsraQa (l.olgu 12 ya~h), di!)er ikisl Hoislayn Irkl iki

ine{le

ait (II. olgu 10 y~h; III. oIgu ise 6 ya~h)

Uc;:

adal okOler yassl hOcreti karsinom oIgusu oI~turdu.

TOmOr1erden ahnan doku omelderi %10'luk tam-ponlu formalin solOsyonunda tespit edilerek parafinde bloklandl. Her

bIoktan

4-6 m kahnllQlnda allnan ke-sitJerin bir klsml rutin olarak hematoksilen-eosin ile bo-yanarak 1~lk mikroskobunda incelendi. Autin in· celemede okOler yassl hOCreli karsinom tanlsl konuldul<tan soma, invnunohistokimyasal inceleme iCin adhesMi iamlar Ozerine kesitler allnarak ABC yOnteml ile boyandl (Pressnell va Schreibman, 1997). Bu arnac-Ia kesitler deparalinize ve dehidre edilerek, phosphate buffer solution (PBS) ile Ylkandl. Dokuda endojen

pe-rOOidal aktivitesini azahmak ityin kesHler, % 3' 10k H~2'de oda slcakll"ulCia ~ dakika bekJetildikten

Geli~ Tarihi : 05.03.2003 @ : mClinnursal@uncur

SA YIN, MbI1N, DIRINCloGLU

soma, PBS lie

Uc

kez be~r dakika Ylkanlp, normal k~ serumu ile nemH kamarada 30 dakika in-kubasyona blraklldl.

Bu

i~lemlerden

sonra,

nemli ka-maraya alman kesitlerin uzerine anli p53 hiperimmun serumundan birer damla damlallhp 30 dakika inkube edildi ve PBS icinde be$ dakika Ylkandl. Ylkanan

ke-sitler Once poIivaJan sekunder anlikor sonra da strep-tavidin-peroksidaz ile otuzar dakika muamele

edildi.

Her i~lem sonunda be~r dakika PBS iyinde tu-tulduktan soma kromojen solusyonunda (konsantre bufer solusyonu, %3'IOk H~2' konsantre 3-amino-9-elil karbazol-AEC)

15

dakika beldetildL Mayer'ln he-matoksilen boyaslyla bir-lld dakika boyaOlp oe~me su-yunda mavi~inceye kadar bekletillp, uzerlerine ya-PI~tmCI damlatllarak lamelle kapatlldl. Her bIoktan hazlrianan kontrol kesitleri de aynl i~leme lablilutuldu, aneak serum verine sadece PBS damlaltldl ve tOm ke

-sitler 1$lk mlkroskobunda ~rlendirildl. Bulgular Makroskobik Bulgular

AIt 90z kapaQlndan altndlQt bildirilen 1.00gu

1.5

x 1.5 x 0.4 em boyutlannda, komeadan ahndlQI bildlrilen ve korneaYI tamamen kaplayan II. oIgu 3 x 2.6 x 0.6 cm boyutlannda ve Ilrrbustan ahndlQt bildirilen III oIgu ise 2 x 1.7 x 0.5 cm boyutlannda idi. Her

lift

oIguda

10-m6ral kitlelerin dl$ yOzlennin kabartk, kamlbahar

gO-rOnumunde, yer yer Olserll, kanamah ve kesit yOz-lerinin boz beyaz renkte olduQu gOzlendi.

Mikroskobik butgular

I. olgu: Tumr dokusunun, adaclklar ya da kor

-donlar oIlJ$turan

va

slnHian

tam

olarak ~lemeyen, eoslnofillk sitoplazmalt tOmr hCK:relerinden oIu~t~u dikkati ~kti. CekirdekJerin genellikle vezikOler, bazl

alanJarda ise hipel'kromatik olduklan lespit edildi.

Be-lirgin anizonOkJeozis ile birlikte az saylda mitoz be-lirlendi.

Glob

kome olU$umuna rastlanmadl, aneak lek hOcre keratlnizasyonlan dikkal yekiciydi. Aynca ball

IUmOr adaclkJanOin merkezinde

k;inde

kromalin par-yaclklannln da bulundu{Ju nekrotik alanlar mevcuttu.

TOmOr interstisyumunda yoQun mononuklear hCK:re in

-filtrasyonu gOzlendi.

II.

olgu: Bu

oIguda

da I. oIguda oIduQu gibi tOm6r hocrelerinin adaclkJar oIU$turduQu ve hCK:re Q8-kirdeklerinin

de

yapllanmn l.oIgu lie benzer Oze1likte 01· dugu saptandt Aynca adaclldann metil:ezinde

yok

sa-VIda lamelli keratinizasyon gOsteren tipik glob komelerin (!<ansar incisQ bulunduQu dikkatl c;ekti ($BkiI1).

III. olgu: I. ve II. oIguda gOzlenen IOmOr adaclklart bu olguda belirgin d~ildi. Mitotik figOrlerin yoOun, tOmOr hOcrelerinin

ise

genellikle inditferensiye kOyOk ve hiperkromalik oldukJan tespit edildi.

Daha

az saylda ditferensiye vezikOler yekirdekli hOcrelere de rastJandl. Tek hOcre keralinizasyonlarl dikkati ~ekmekle birlikte glob komeler $8kilJenrnemi~l.

ImmunohislokimyasaJ incelemede sadece ala all

I.

oIguda

pozitd sonUl( ahndt TOmOr hocrelerinin

ye-kirdeklerinin tamaml de{li~ik yoQunlukta boyardl (~kil 2). Boyanma diffuz yaYlhm gOslermekteydi, sadece lek

hOcre keratinizasyonu ve bazl tOf'T"l& adaclkJannln mer

-,,-~. ~-... J;' - ' -, ... .'

... ,,,

.,':,

oJ

~',- ,.' ~,

i-'

• • L . . . _ • O,~ ' I.. J . . ···- - ,.i;O . · • . • , . . . . - 0 -:.,~

t

_"

.

.

.

.

'~ 1U .'.;': .... ~ , . ...,. .. -- ~ I!' •. j

.

...

.

,

-

. ~~ ~ e

J

r~. ' •

•

~

.J,~' ..

;:f"

-.

<l '., _

J

..

'

..

;"' ....;: r.

-1)

.

"

•

-

...

... • - ~ ... ~--:"'.! ...;,

-

....

',-"

-~., ". ~.. !#. '-.4.-~, . . . . . . y O .~ ,

(,;..;":

~~,

0.°

'

..

_-jl-~,

.

. . . , < • , _.'1. ~

...

~.~ A ,,~~-

..

'..., "

••..•

~.

I.'<:I~

1

~

,.~

".

_

1

"

~'<~-'~-.

c: .

....

_ -;_.

-

-:

• -. ' . ... ! .f'

.",:.

~

L

"

Oki.ilcr YaS!il Kanillomda p53 prolcillinin ...

;;eklI2. TumOr" adaclkJannda p53 P02iti! yeklrdek boyanmasl (oIdar). Immooper0ksida2 boyama, Xl20

kezinde bulunan nekroz alanlan boyanmadl. Sl~udan allnan II. va III olgOOa isa negalif sonU9 ahnd!.

Be--yanma gozlenmedi.

Tartl,ma

ve Sonu~

Tek ya da yitt taralh oldu~u bildirilen (Wilcock, 1993) okOler yassl hOcreli karsinoma bu ~I~mada her 3 olgu da tek taralll olarak rasllanml~lr. OkOler yas51 hOcreli karsinomlann atlarda daha yok palpebra nictilans konjuktivaslndan (Gelatt, 1991; Wilcock, 1993), az olarak da gOz kapa~l, limbus, komea, bulbar va palpebral konjuktivadan kOken ak:h~l, slQularda isa

%90

oranlnda limbusta, %10 oranlnda komeada

kJ..

~ize oId~u bildirilmi~tir

(Cordy,

1978; Gelatt, 1991;

Ozbilgin ve ark, 1991;

Wilcock,

1993). Bu «8h~mada

ata ail materyal alt gez kapaQlndan. sl{Jlr rna·

leryallerinin biri

daha

ftOk

yer1e~im gOsleren ko

r-neadan, diQeri

iss

az ye~im gOsteren limbustan

ahn-ml~lr.

Kimi yazarlar oIW\er yassl hOereli karsinomlarda

Irk ya da cins predileksiyonu olmadlQlnI kaydederken

(Cordy. 1978). kimileri (Gelatt ve aoc. 1974; Gelatt.

1991) de atlarda gOz kapa~1 karsinomlannln

daha

((Ok

aylk donlu atlarda ve Ozellikle de a~lr ylik

Ia·

~lmaclh{Jlnda kullamtanlarda gOrOld~OnO, palpebra

nic1~ansta yer1er;;en okOler yassl hOcreli karsinom

slk-h~lnln gOz kapa{Jlndaki pigment eksikliQi ile orantl"

ala-rak azaJdlQlnl bildinni~lerdjr. TOr1dye'de sadece bir

01-gOOa, Ozbilgin ve aOC (1991 tarafmdan, Haflinger Irkl

bir atta okOlsr yassl hOcreli karsinom tesp~ edilmi~tir.

Bu «8h~mada da Haflinger Irkl atta yassl hOcreli

kar-sinomun saptanml~ olmasl dikkat yekici buJunmu~ ve

a~IIrtCIIa(ln bulgulanyla paraJellik g6stermi~tir. Ancak olgu saYlslO1n az olu~u bu durumun bir Irk pre-dlspozisyonu olarak deQerlendirilmesi iyin yelerli

de-{lildir.

OkOler yaSSI hOereli karsinomlann pretOmoral dysplastik lezyonlardan (pretOm6ral dOnem) geli~li~l.

daha sonra In situ karsinom va en son olarak da

in-vaziv

karsinomlann olu~u~u bUdirilmi~tir. TOm evcil

hayvan tOr1erinde pretOm6raJ dOnem gOrOlmekte olup.

bu dOnem epidermal plak ya da papillom olarak da

adJandmlmaldadlr (Wilcock, 1993; Kubo ve ark .. 1994;

Jones ve aoc. 1997). Bu yah~mada incelenen her

lM;:

oIgOOa okOJer yassl hOcreli karsinomun son dOnemi

alan invaziv karsinom olarak deOeriendirilmi~Ur.

Irk kaz melhykx:olantrene ile oIu~lurulan lare sar·

komlannda ortaya korulan p53 proleini nOkiear bir pro-teindir. Bu protein DNA'nln onanma y6nelik aktivitesinl etkilemek suretiyle hOcre siklusunda rol oynar. HOere siklusunda oI~n de{Ji~iklik DNA onanmlnl bozarak

SAVIN. METIN. BIRINCIOOLU

potansiyel mutasyonlara neden olur bu da

kar-sinogenezise yol ayar (Shen ve ark.,

2002). p53

pro-teininin

wild

tlpi'nin yokluQunda

mutant

p53 seviyesi

artar.

MolekDler genetik

bulgulara gOre yok saYlda

hOcresel veya viral

proteinlerin

atki~iml

ile wild

p53

fonksiyonu kaybolabilir va kontrolsOz

hOcre

Oremesi

gekilienir. p53 wild

tipinin

tOm normal hOcrelerde eseri

miktarda

bulunduQu

bildirilmektedir.

Normal

hOc-relerde bulunan wikllipin yanlanma OmrOnOn yok klsa

oIdugu (6-3Odk), bu nedenle

immunohislokimyasal

yontemler1e tespit edilecek

dOzeyde

protein birikiminin

olmadlQI

ifade edllmektedir (Taylor ve Cote,

1994)

.

Mutam

p53

proteinin ise yanlanma

Omn) daha

uzun-duro Mutasyonlann proteinin yanlanma OmrOnO

ve

nOklear konsantrasyonunu arttlrarak. mutant

p53

pro-leinin

i

mmunohislokimyasaJ

oLarak

saptaMlB.Slnl

saQ-IadlQI

bildiril~tir (Field

ve ark., 1991; Tayior ve Cole,

1994).

Anormal

mutant

pS3

birikimi eveil hayvanlann

okOler

yassl hOcreli karsinomlannda slkllkJa

gO-nilmektedir. Bu durum, okOler yassl

hOcreli

kar-sinomun

karsinogenezisinde, wild

tip

p53

proteininin

g6rev

yapamamaslyla aCYlklanmaktadlr (Sironi va ark.,

1999). Karsinomlarda

p53

proteininin a9m (jrelilmesi,

sadece malign

tOm6r1erdeki genetik

a~erasyonlann

bir

bulgusu olarak kabul edilmemektedir.

Aynl

zamanda

hQcresel ya

da viral

onkoproleinlerin etkile9imi yoluyla

proteinlerin stabilizasyonu

veya

Ylild tip p53'On

azalma

mekanizmasmdaki

de{j~iklikler

sonucunda

p53

pro-telnin

a91n

Orelilebilmesiy!e

~kiUenebildiQi

be·

lirtilmekledir

(Teifke

ve

LOhr

,

1996;

Sironi va ark.,

1999).

NeopIaSlik hastallklarda p53

'O

n

var1IQml

sap-tamaya y6nelik yapllan bir

c;ok

yah9mada (Taubert va

ark.,

1995;

Saganz ve ark.,

1996;

Sironi

ve

ark.

,

1999)

,

pozitif hOcrelerin

%1

O'dan daha fazla veya

%20

oImasl,

mutasyonlann g6stergesi olarak kabul

edilen

p53

pozitifliQinin

cut

off (slnlr deOeri)

olarak

gOz

6nOnde

bulundurulmaktadlr. p53 geni tOmOr

oIu-~umunu

baskJlayan bir gendir, immunohistokimyasal

boyamada

p53

proteininin gOrOlmesi

p53

genindeki

mutasyonlann bir gOstergesidir.

Sunulan ya!19mada

ana IUmOr

hOCrelerinde

pS3

proteininin

diffuz

olarak

bi-rikimi

pS3

genindeki mutasyonlann

ya

da viral

veya

hOcresel onkoprotelnlarin alkile9iminin

bir g6stergesi

oIarak

~rlendirilebilir.

LiteralOr1e uyumlu olarak

ya-h~mada I.

olgudaki ata ait hQcre

yekirdekleri pozitif

be-yanml~llr.

Aynca. p53 ganindeki

mutasyonlar

(do-IaYlslyia mUlant

p53

protein

miktan) grade ve

proliferasyon indeksi yOksek

tOmOrler ile

az

di-ferensiye tGmOr1erde

daha lazladlr. Ana saplanan

01-guda da IOmOnin az

diferensiye

olmaslnln

bir

gas-tergesi olan

tek

hOCre

keratinizasyonunun butunup

glob komelerin oImamasl

tOmOrOn

az

diferensiye

01-dugu

va

dolaYlslyla p53 genindeki akspresyonun

fazla

oImas

l

nedeniyle pozM boyandlQI

dO~OnGlebilir

Ancak

Sironi

ve

ark.(1999)'nln yaptlQI

yaJl~mada

slQlra

ail

1

01·

gJXIa pozitifliQe rastlanlrken, bu yal19mada

slQlra

ail

her iki olguda da

p53

pozitiflik saptanamaml9tlr.

80-yanmamanln nedeni elde olmayan

veya

iSlenmeyen

artefaktlar

oIabi~i

gihi, p53'On normal

Ylklmlanma

yolunda

~killenen

bir

bozukl~

ya da

hQcresei

on-koprolein gibi

~ka

bir proteinle baOlanarak

inakINe

oImaSIl16

da baOIl oIabilir.

Ata

ail

hir va slQlra ait iki

oIgJXIa

okuler yassl

hQc-reli karsinomlannda,

p53

proleini

var1IQlnln

im-munohistokimyasal

oIarak

ar69IInIdIQI bu

yah9mada.

yalOlzca ata ait

I.

oIgJXIa

pozitif,

slQ'Jra

ait iki

oIguda

ne-gatif

sonu;:

ahnml9tJr. Bu konuda daha

yok saylda

ma-tefY81

ile

yapllacak yaJI9maiara

ihtiyay

olduQ'u

ka-nlslndaYlz.

Kaynaklar

Brash,

D.E, Rudolph, J.A., Simon, J.A. (1991). A role for

SUrl-light in

skin

cancer.

UV·indlXoo

p53 mutations in squamous

cell

carcinoma. Proc. Natl. Acad. Sci. 88. 10124-10128.

Campbell, C.AG" QUiM, V.S., Angus. A.B., Rees. J.L

(1993). P53 mutations are common and earty events that

precede tumor invasion in squamous cell neoplasia of the

skin. J. lnvest.Dennatoi. 100,746-748.

Cordy, D.A. (1978). Tumours 01 the nervous system and

eye. In'"Tumours In Domestic AnimaJs~Ed. J.E. Moulton

3nd Ed.,443-453. Univef'sity 01 Califomia Press. los

An--.

Cif1I;i, M.K., KOt;, Y., Klran, M.M., Vener, Z. (1996).

Ak-karaman lito iki koyunda okUIer

yassl

hOcreM kat·

sinom.VelBil.Derg.12,2.143-146.

FI8Id, J,K., Spanc:Iidos, D.A., Maniri, A., Gosney. J.R., Yi· ag'Iists, M., Sten, P.M. (1991). Elevated p53 expression COf·

relates 'Nith a histOl)' 01 heavy smoking in squamous cell car· cinoma of the head and neck.

Br

.

J. cancer. 649, 573-5n.

Gelati., KN., Myers, V.S., Perman, V., Jessen, C. (1974).

Conjun:::tival squamous cell carcinoma in the horse. JAVMA.

165,7,617-620.

Gelan. KN. (1991). "Veterinary Ophtalmology". 4th ed.,

lea&Febiger, USA

Jones. T.C., Jones. A.D .. King. NW. (1997). "Veterinary Pat·

hology". 4th ed, 480-481. Williams&Wilkins. Inc., Bahimore,

USA.

Kanjila, S., Pierceall W.E., Cummings, KK,

1<flM<e,

ML.

Ananthaswamy.

H.N. (1993). High frequency 01 p53

mu-lations in ultraviolet radiation-induced murine skin tumors: evidence for

strand

bias and IlXOOr heterogeneity. Cancer Res. 53. 2961-2964.

Kubo, Y., Urano, V., Voshimoto. K. (1994). P53 gene mu-tations in human skin cancers and precancerous lesions: comparisoo with ilTVT1Unonislochemical analysis. J. Invest.

Dermatol. 102, 440-444.

tu-Okfiler YaSSI Karsinomda pSJ proleininin... I

mour suppressor gene. Nature 351, 453-456.

Ozbilgin, S., Kaya, M.,

SOnmez,

G., Pekbilir, A. (1991). At'ta

ocular Squamous Cell Carcinoma. U.OVet.Fak.Der. t-3,

10.53-00.

PressneI, JK, Schreibman, M.P. (1997)."Animal TISSue

Tecniques." 5th Ed., W.H. Freeman and

Company,

San

Francisco.USA

PierceaJI W.E., Mukhopacl1yay, T., GoIcl:>erg, l.H., Anant· haswamy, H.N. (1991). Mutations in the p53 tumour suPl>'

ressof gene in human cutaneous squamous cell

car-. / ' cinomas. Mol Carcinogen 4, 445-449.

Ruggeri. B., Caamano, J., Goodrow, T. (1991). Alterations

01 the p53 tumor suppressor gene during mouse skin tumor

progression. Cancer Res. 51, 6615-6621.

Sagartz, J.E., Bodley, WL, Gamblin. A.M., Couto, e.G., Ti-erney, LA., Capen, e,G. (1996). p53 tumor suppressor pro-tein overexpression in osteogenic tLlTlOrs of dogs. Vet.

Pat-hoi. 33, 213-221.

Shan, H., Zhang, y" Sturgis, E.M., Spitz, M.A., Wei, Q. (2002). P53 codon 72 polymorphism and risk of squamous

cell carcnoma 01 the head and neck: a case-control study.

Cancer letters.

Sironi, G., Riccaboni, P., Martel, L, Cammarata, G., Brooks, D.E. (1999). P53 protein expressioo in conjuktival squamous cen carcinomas 01 domestic animals. Veterinary

Oph-talmology 2, 227-231.

Taylor. C.R .. Cote, A.J. (1994). "Immunomicroscopy: A

di-agnostic too/lor the surgical palhologisr.2.nd Ed, Sa·

unders Company, Philadelphia, USA.

Taubert, H., WGr1, P.,

Maya.

A.. Berger, D., TharrWTl, B., Ne-umann, K, Hinze, R., Sctvnidt. H., Ralh, FW. (1995).

Mo-lecular and irTVTlUl"lOI'Vstochemical p53 status in ~rcoma and ma~gnanl fibrous histiocytoma. Identification 01 seven

mutations lor soli tissue sarcoma Cancer 76, 1187·1196.

Teilke, J.P., LOhr, CV. (1996). Immunohistochemical de-tection 01 p53 overexpression in paraffin wax-embedded squamous cell carcinomas of cattle, horses, cats,and dogs.

J.Comp.Pathol. 114,205-210.

Wilcock, B.P. (1993). The eye end ear. In ·Pathology 01

D0-mestic Animals~ Eds. K,V.F, Jubb, P.C. Wilcock, N. Palmer.

4th Ed., Vol. 1,512·515. Academic Press Inc., San Diego.