• Sonuç bulunamadı

Nurdağı(Gaziantep) yöresinde yetişen makromantarların belirlenmesi

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2021

Share "Nurdağı(Gaziantep) yöresinde yetişen makromantarların belirlenmesi"

Copied!
132
0
0

Yükleniyor.... (view fulltext now)

Tam metin

(1)

NURDAĞI (GAZİANTEP) YÖRESİNDE YETİŞEN MAKROMANTARLARIN BELİRLENMESİ

Semiha YAKAR Yüksek Lisans Tezi Biyoloji Anabilim Dalı Yüksek Lisans Programı Doç. Dr. Abdullah KAYA

(2)

T.C.

KARAMANOĞLU MEHMETBEY ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

NURDAĞI (GAZİANTEP) YÖRESİNDE YETİŞEN MAKROMANTARLARIN BELİRLENMESİ

YÜKSEK LİSANS TEZİ Semiha YAKAR

Anabilim Dalı: Biyoloji Programı: Yüksek Lisans

Tez Danışmanı: Doç. Dr. Abdullah KAYA

(3)

TEZ BİLDİRİMİ

Yazım kurallarına uygun olarak hazırlanan bu tezin yazılmasında bilimsel ahlak kurallarına uyulduğunu, başkalarının eserlerinden yararlanılması durumunda bilimsel normlara uygun olarak atıfta bulunulduğunu, tezin içerdiği yenilik ve sonuçların başka bir yerden alınmadığını, kullanılan verilerde herhangi bir tahrifat yapılmadığını, tezin herhangi bir kısmının bu üniversite veya başka bir üniversitedeki başka bir tez çalışması olarak sunulmadığını beyan ederim.

(4)

ÖZET Yüksek Lisans Tezi

NURDAĞI (GAZİANTEP) YÖRESİNDE YETİŞEN MAKROMANTARLARIN BELİRLENMESİ

Semiha YAKAR

Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü

Biyoloji Anabilim Dalı

Danışman: Doç. Dr. Abdullah KAYA Şubat, 2016, 116 sayfa

Bu çalışma Nurdağı (Gaziantep) yöresinde yetişen makromantarlar üzerinde gerçekleştirilmiştir. 2013-2015 yılları arasında periyodik olarak bölgede gerçekleştirilen arazi çalışmaları sonucunda 640 makromantar örneği toplanmıştır. Laboratuvar ortamına getirilen örnekler kurutularak fungaryum materyali haline getirilmiş, gerekli teşhis işlemleri sonucunda 7 sınıf, 13 takım, 43 familya ve 91 cinse ait 133 tür tanımlanmıştır. Belirlenen türlerden 52 tanesi Ascomycota, 81 tanesi ise Basidiomycota bölümüne aittir.

Tespit edilen taksonlardan 23 tanesi, Ascobolus crenulatus P. Karst., Ascobolus immersus Pers., Saccobolus glaber (Pers.) Lambotte, Thecotheus holmskioldii (E.C. Hansen) Eckblad (Ascobolaceae), Cellypha goldbachii (Weinm.) Donk, Resupinatus taxi (Lév.) Thorn, Moncalvo & Redhead (Tricholomataceae), Coccomyces delta (Kunze ex Fr.) Sacc. (Rhytismataceae), Crepidotus pallidus (Berk. & Broome) Knudsen (Inocybaceae), Lachnum fuscescens (Pers.) P. Karst., Rodwayella citrinula (P. Karst.) Spooner (Hyaloscyphaceae), Lamprospora carbonicola Boud., Octospora areolata (Seaver) Caillet & Moyne, Octospora coccinea (P. Crouan & H. Crouan) Brumm., Octospora excipulata (Clem.) Benkert, Octospora itzerottii Benkert, Octospora orthotrichi (Cooke & Ellis) K.B. Khare & V.P. Tewari, Octospora polytrichi (Schumach.) Caillet & Moyne, Octospora rustica (Velen.) J. Moravec (Pyronemataceae), Lepiota atrodisca Zeller (Agaricaceae), Naemacyclus fimbriatus (Schwein.) DiCosmo, Peredo & Minter (Marthamycetaceae), Orbilia aristata (Velen.) Velen. (Orbiliaceae), Rutstroemia coracina (Durieu & Lév.) Dennis (Rutstroemiaceae), Sclerotinia trifoliorum Erikss. (Sclerotiniaceae) Türkiye için yeni kayıttır.

(5)

ABSTRACT Ms Thesis

DETERMINATION OF MACROFUNGI GROWING IN NURDAĞI (GAZİANTEP) REGION

Semiha YAKAR

Karamanoğlu Mehmetbey University Graduate School of Natural and Applied Sciences

Department of Biology

Supervisor: Assoc. Prof. Dr. Abdullah KAYA February, 2016, 116 pages

This study was carried out on the macrofungi growing in Nurdağı (Gaziantep) district. 640 macrofungi samples were collected during field trips between 2013-2015. Ecological properties were noted and they were photographed at their natural habitats. The samples are transferred to the lab and they were dried and prepared as fungarium materials. As a result of necessary identification processes, 133 taxa belonging to 7 classsis, 13 orders, 43 families, 91 genera were determined. Fifty two of them belong to Ascomycota and 81 belong to Basidiomycota.

Twenty three, Ascobolus crenulatus P. Karst., Ascobolus immersus Pers., Saccobolus glaber (Pers.) Lambotte, Thecotheus holmskioldii (E.C. Hansen) Eckblad (Ascobolaceae), Cellypha goldbachii (Weinm.) Donk, Resupinatus taxi (Lév.) Thorn, Moncalvo & Redhead (Tricholomataceae), Coccomyces delta (Kunze ex Fr.) Sacc. (Rhytismataceae), Crepidotus pallidus (Berk. & Broome) Knudsen (Inocybaceae), Lachnum fuscescens (Pers.) P. Karst., Rodwayella citrinula (P. Karst.) Spooner (Hyaloscyphaceae), Lamprospora carbonicola Boud., Octospora areolata (Seaver) Caillet & Moyne, Octospora coccinea (P. Crouan & H. Crouan) Brumm., Octospora excipulata (Clem.) Benkert, Octospora itzerottii Benkert, Octospora orthotrichi (Cooke & Ellis) K.B. Khare & V.P. Tewari, Octospora polytrichi (Schumach.) Caillet & Moyne, Octospora rustica (Velen.) J. Moravec (Pyronemataceae), Lepiota atrodisca Zeller (Agaricaceae), Naemacyclus fimbriatus (Schwein.) DiCosmo, Peredo & Minter (Marthamycetaceae), Orbilia aristata (Velen.) Velen. (Orbiliaceae), Rutstroemia coracina (Durieu & Lév.) Dennis (Rutstroemiaceae) and Sclerotinia trifoliorum Erikss. (Sclerotiniaceae), of the determined taxa are records for Turkey.

(6)

ÖN SÖZ

Biyoçeşitliliğin en önemli bileşenlerinden birini oluşturan mantarlar geleneksel olarak uzun bir süre bitkiler alemi içinde yer almış ve 1969’dan sonra bitki ve hayvanlardan farklı olduğu anlaşılmıştır. Günümüzde ayrı bir alem olarak ele alınan bu canlı grubunun insanlarla olan etkileşimi insanoğlunun doğuşu ile başlamıştır.

Makromantarların insanların dikkatini çekmesi, yemeklik olarak kullanılmalarından dolayı ve zehirli mantarların sebep olduğu ölümler sonucunda olmuştur. Mantarlar gıda olarak kullanılmalarının yanısıra tıbbi amaçlıda kullanılmaktadır. Yine çok eski yıllarda insanlar halüsinojenik etki gösteren mantarları dini törenlerinde ve eğlence dünyalarında kullanmışlardır.

Bütün dünyada olduğu gibi ülkemizde de makromantar biyoçeşitliliğinin belirlenmesi amacıyla birçok çalışma yürütülmüş, bazıları da halen yürütülmektedir. Henüz makromantar çeşitliliği bakımından çalışılmamış birçok bölge vardır ve Türkiye mikotası henüz tamamlanamamıştır. Bu kapsamda, Nurdağı yöresinin makromantarlarının belirlenmesine yönelik gerçekleştirilen bu çalışma, bölge insanının bilgilendirilmesi, makromantar çeşitliliğinin belirlenmesi ve ülkemiz makromikotasına katkı sağlamak amacıyla gerçekleştirilmiştir.

Yüksek Lisans eğitimim ve tez aşamasında çalışmalarımı yönlendiren, öneri ve yardımlarını esirgemeyen, görüş ve düşüncelerime destek veren hocam Doç. Dr. Abdullah KAYA’ya, arazi ve laboratuvar çalışmalarım esnasında herzaman desteğini gördüğüm Yasin UZUN’a ayrıca arazi çalışmalarındaki katkısından dolayı İbrahim Halil KARACAN’a ve tüm eğitim hayatım boyunca maddi manevi desteğini hiçbir zaman esirgemeyen kıymetli aileme, içtenlikle teşekkür ederim.

Bu araştırma 212T112 nolu proje ile TÜBİTAK tarafından desteklenmiştir. Bu desteğinden dolayı TÜBİTAK’a teşekkür ederim.

SemihaYAKAR Şubat, 2016

(7)

İÇİNDEKİLER Sayfa ÖZET ... i ABSTRACT ... ii ÖN SÖZ ... iii İÇİNDEKİLER ... iv ÇİZELGELER DİZİNİ ... ix ŞEKİLLER DİZİNİ ... x

SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ ... xiii

1. GİRİŞ ... 1

2. LİTERATÜR ÖZETİ ... 3

3. MATERYAL METOT ... 20

3.1. Araştırma Alanının Durumu ... 20

3.1.1. Coğrafi Özellikleri ... 20 3.1.2. İklim ve Bitki Örtüsü ... 21 3.1.3. Toprak Özellikleri ... 24 3.2. Materyal ... 24 3.3. Metot ... 24 3.3.1. Arazi Çalışması ... 24 3.3.2. Laboratuvar Çalışması ... 25 4. BULGULAR ... 27

4.1. Teşhisi Yapılan Mantarların Sistematiği. ... 27

4.2. Teşhisi Yapılan Mantarların Bölgedeki Yayılışı ... 37

4.2.1. Patellaria atrata (Hedw.) Fr.. ... 37

4.2.2. Mollisia ligni (Desm.) P. Karst. ... 37

4.2.3. Cenangium ferruginosum Fr.. ... 37

4.2.4. Hymenoscyphus fructigenus (Bull.) Gray. ... 37

4.2.5. Lachnum fuscescens (Pers.) P. Karst. ... 37

4.2.6. Rodwayella citrinula (P. Karst.) Spooner ... 38

4.2.7. Cyclaneusma minus (Butin) DiCosmo, Peredo & Minter ... 38

4.2.8. Naemacyclus fimbriatus (Schwein.) DiCosmo, Peredo & Minter. ... 38

(8)

4.2.10. Rutstroemia coracina (Durieu & Lév.) Dennis ... 39

4.2.11. Rutstroemia firma (Pers.) P. Karst.. ... 39

4.2.12. Sclerotinia trifoliorum Erikss.. ... 39

4.2.13. Coccomyces delta (Kunze ex Fr.) Sacc. ... 40

4.2.14. Lophodermium arundinaceum (Schrad.) Chevall. ... 40

4.2.15. Orbilia aristata (Velen.) Velen . ... 40

4.2.16. Ascobolus crenulatus P. Karst. ... 40

4.2.17. Ascobolus immersus Pers. ... 41

4.2.18. Saccobolus glaber (Pers.) Lambotte ... 41

4.2.19. Thecotheus holmskioldii (E.C. Hansen) Eckblad. ... 42

4.2.20. Helvella acetabulum (L.) Quél.. ... 42

4.2.21. Helvella dissingii Korf. ... 42

4.2.22. Helvella lacunosa Afzel.. ... 42

4.2.23. Helvella leucomelaena (Pers.) Nannf. ... 43

4.2.24. Helvella leucopus Pers. ... 43

4.2.25. Helvella monachella (Scop.) Fr. ... 43

4.2.26. Morchella elata Fr. ... 43

4.2.27. Morchella esculenta (L.) Pers.. ... 43

4.2.28. Peziza vesiculosa Bull. ... 43

4.2.29. Sarcosphaera coronaria (Jacq.) J. Schröt. ... 43

4.2.30. Cheilymenia fimicola (Bagl.) Dennis ... 43

4.2.31. Geopora arenicola (Lév.) Kers ... 44

4.2.32. Geopora arenosa (Fuckel) S. Ahmad. ... 44

4.2.33. Geopora sumneriana (Cooke) M. Torre. ... 44

4.2.34. Geopyxis vulcanalis (Peck) Sacc.. ... 44

4.2.35. Humaria hemisphaerica (F.H. Wigg.) Fuckel. ... 44

4.2.36. Hypotarzetta insignis (Berthet & Riousset) Donadini ... 44

4.2.37. Lamprospora carbonicola Boud. ... 44

4.2.38. Octospora areolata (Seaver) Caillet & Moyne ... 45

4.2.39. Octospora coccinea (P. Crouan & H. Crouan) Brumm. ... 45

4.2.40. Octospora excipulata (Clem.) Benkert ... 46

4.2.41. Octospora itzerottii Benkert ... 46

(9)

4.2.43. Octospora polytrichi (Schumach.) Caillet & Moyne ... 47

4.2.44. Octospora rustica (Velen.) J. Moravec ... 47

4.2.45. Pulvinula archeri (Berk.) Rifai ... 47

4.2.46. Pustularia patavina (Cooke & Sacc.) Boud. ... 47

4.2.47. Scutellinia trechispora (Berk. & Broome) Lambotte ... 48

4.2.48. Tarzetta catinus (Holmsk.) Korf & J.K. Rogers ... 48

4.2.49. Tarzetta cupularis (L.) Svrček ... 48

4.2.50. Tricharina ochroleuca (Bres.) Eckblad ... 48

4.2.51. Tuber borchii Vittad.. ... 48

4.2.52. Dialonectria episphaeria (Tode) Cooke ... 48

4.2.53. Agaricus campestris L. ... 49

4.2.54. Agaricus moelleri Wasser ... 49

4.2.55. Agaricus sylvaticus Schaeff. ... 49

4.2.56. Bovista aestivalis (Bonord.) Demoulin ... 49

4.2.57. Bovista plumbea Pers. ... 49

4.2.58. Coprinus comatus (O.F. Müll.) Pers. ... 49

4.2.59. Cyathus olla (Batsch) Pers. ... 49

4.2.60. Cyathus stercoreus (Schwein.) De Toni ... 50

4.2.61. Cystoderma amianthinum (Scop.) Fayod ... 50

4.2.62. Lepiota atrodisca Zeller ... 50

4.2.63. Leucoagaricus leucothites (Vittad.) Wasser ... 50

4.2.64. Lycoperdon excipuliforme (Scop.) Pers. ... 50

4.2.65. Lycoperdon molle Pers... 51

4.2.66. Lycoperdon perlatum Pers. ... 51

4.2.67. Lycoperdon pratense Pers. ... 51

4.2.68. Macrolepiota excoriata (Schaeff.) Wasser ... 51

4.2.69. Amanita excelsa (Fr.) Bertill. ... 51

4.2.70. Conocybe filaris (Fr.) Kühner ... 51

4.2.71. Conocybe rickenii (Jul. Schäff.) Kühner ... 51

4.2.72. Galeropsis desertorum Velen. & Dvořák ... 52

4.2.73. Hygrocybe conica (Schaeff.) P. Kumm. ... 52

4.2.74. Panaeolus fimicola (Pers.) Gillet ... 52

(10)

4.2.76. Crepidotus pallidus (Berk. & Broome) Knudsen ... 52

4.2.77. Inocybe bongardii (Weinm.) Quél. ... 52

4.2.78. Inocybe geophylla (Bull.) P. Kumm.. ... 52

4.2.79. Calyptella capula (Holmsk.) Quél. ... 53

4.2.80. Marasmius epodius Bres. ... 53

4.2.81. Hemimycena lactea (Pers.) Singer ... 53

4.2.82. Mycena rosea Gramberg ... 53

4.2.83. Mycena seynii Quél. ... 53

4.2.84. Gymnopus dryophilus (Bull.) Murrill ... 53

4.2.85. Gymnopus erythropus (Pers.) Antonín, Halling & Noordel. ... 53

4.2.86. Gymnopus quercophilus (Pouzar) Antonín & Noordel. ... 53

4.2.87. Omphalotus olearius (DC.) Singer ... 54

4.2.88. Coprinellus ephemerus (Bull.) Redhead, Vilgalys & Moncalvo ... 54

4.2.89. Coprinopsis atramentaria (Bull.) Redhead, Vilgalys & Moncalvo ... 54

4.2.90. Coprinopsis lagopides (P. Karst.) Redhead, Vilgalys & Moncalvo ... 54

4.2.91. Coprinopsis nivea (Pers.) Redhead, Vilgalys & Moncalvo. ... 54

4.2.92. Psathyrella bipellis (Quél.) A.H. Sm. ... 54

4.2.93. Psathyrella candolleana (Fr.) Maire ... 54

4.2.94. Pterula multifida (Chevall.) Fr. ... 54

4.2.95. Agrocybe pediades (Fr.) Fayod ... 54

4.2.96. Cyclocybe cylindracea (DC.) Vizzini & Angelini ... 55

4.2.97. Hypholoma fasciculare (Huds.) P. Kumm... 55

4.2.98. Psilocybe coprophila (Bull.) P. Kumm. ... 55

4.2.99. Stropharia aeruginosa (Curtis) Quél. ... .55

4.2.100. Stropharia coronilla (Bull.) Quél. ... 55

4.2.101. Arrhenia rickenii (Hora) Watling ... 55

4.2.102. Arrhenia spathulata (Fr.) Redhead ... 55

4.2.103. Cellypha goldbachii (Weinm.) Donk ... 56

4.2.104. Clitocybe gibba (Pers.) P. Kumm. ... 56

4.2.105. Infundibulicybe geotropa (Bull.) Harmaja ... 56

4.2.106. Lepista nuda (Bull.) Cooke ... 56

4.2.107. Melanoleuca cognata (Fr.) Konrad & Maubl. ... 56

(11)

4.2.109. Melanoleuca polioleuca (Fr.) Kühner & Maire ... 57

4.2.110. Pseudoclitocybe cyathiformis (Bull.) Singer ... 57

4.2.111. Resupinatus taxi (Lév.) Thorn, Moncalvo & Redhead ... 57

4.2.112. Resupinatus trichotis (Pers.) Singer.. ... 57

4.2.113. Tricholoma terreum (Schaeff.) P. Kumm. ... 57

4.2.114. Exidia glandulosa (Bull.) Fr. ... 57

4.2.115. Boletus erythropus Pers.. ... 57

4.2.116. Astraeus hygrometricus (Pers.) Morgan. ... 58

4.2.117. Chroogomphus rutilus (Schaeff.) O.K. Mill. ... 58

4.2.118. Rhizopogon luteolus Fr.. ... 58

4.2.119. Rhizopogon roseolus (Corda) Th. Fr. ... 58

4.2.120. Pisolithus arhizus (Scop.) Rauschert ... 58

4.2.121. Suillus collinitus (Fr.) Kuntze ... 59

4.2.122. Suillus granulatus (L.) Roussel ... 59

4.2.123. Geastrum minimum Schwein. ... 59

4.2.124. Sphaerobolus stellatus Tode ... 59

4.2.125. Bjerkandera adusta (Willd.) P. Karst. ... 59

4.2.126. Terana coerulea (Lam.) Kuntze. ... 59

4.2.127. Lenzites betulina (L.) Fr... 59

4.2.128. Trametes versicolor (L.) Lloyd ... 59

4.2.129. Lactarius deliciosus (L.) Gray ... 60

4.2.130. Lactarius torminosus (Schaeff.) Gray ... 60

4.2.131. Stereum hirsutum (Willd.) Pers. ... 60

4.2.132. Dacrymyces capitatus Schwein. ... 60

4.2.133. Dacrymyces stillatus Nees ... 60

5. TARTIŞMA VE SONUÇ ... 84

6. KAYNAKLAR ... 90

(12)

ÇİZELGELER DİZİNİ

Çizelge ... Sayfa Çizelge 3.1 : Uzun yıllar ortalama sıcaklıklar (°C) ... 22 Çizelge 3.2 : Uzun yıllar ortalama yağış miktarları (mm) ... 22 Çizelge 5.1 : Bulguların yakın çevredeki çalışma bulguları ile karşılaştırılması ... 88

(13)

ŞEKİLLER DİZİNİ

Şekil ... Sayfa

Şekil 3.1 : Araştırma bölgesinin haritası ... 20

Şekil 3.2 : Gaziantep meteoroloji istasyonuna ait ombrotermik diyagram ... 22

Şekil 3.3 : İslahiye meteoroloji istasyonuna ait ombrotermik diyagram ... 23

Şekil 4.1 : Patellaria atrata’nın askokarpları ... 61

Şekil 4.2 : Mollisia ligni’nin askokarpları ... 61

Şekil 4.3 : Cenangium ferruginosum’un askokarpları ... 61

Şekil 4.4 : Hymenoscyphus fructigenus’un askokarpları ... 61

Şekil 4.5 : Lachnum fuscescens’in askokarpları askus ve askosporları ve tüyleri ... 61

Şekil 4.6 : Rodwayella citrinula’nın askokarpları ve askosporları ... 61

Şekil 4.7 : Cyclaneusma minus’un askokarpları ... 62

Şekil 4.8 : Naemacyclus fimbriatus’un askokarpları ve askosporları ... 62

Şekil 4.9 : Propolis farinosa’nın askokarpları ... 62

Şekil 4.10 : Rutstroemia coracina’nın askokarpları askus ve askosporları ... 62

Şekil 4.11 : Rutstroemia firma’nın askokarpları ... 62

Şekil 4.12 : Sclerotinia trifoliorum’un askokarpları ve askosporları ... 62

Şekil 4.13 : Coccomyces delta’nın askokarpları ve askosporları ... 63

Şekil 4.14 : Lophodermium arundinaceum’un askokarpları ... 63

Şekil 4.15 : Orbilia aristata’nın askokarpları ve askosporları ... 63

Şekil 4.16 : Ascobolus crenulatus’un askokarpları ve askosporları ... 63

Şekil 4.17 : Ascobolus immersus’un askokarpları ve askosporları ... 63

Şekil 4.18 : Saccobolus glaber’in askokarpları ve askosporları ... 63

Şekil 4.19 : Thecotheus holmskioldii’nin askokarpı ve askosporları ... 64

Şekil 4.20 : Helvella acetabulum’un askokarpları ... 64

Şekil 4.21 : Helvella dissingii’nin askokarpları ... 64

Şekil 4.22 : Helvella lacunosa’nın askokarpları ... 64

Şekil 4.23 : Helvella leucomelaena’nın askokarpları ... 64

Şekil 4.24 : Helvella leucopus’un askokarpları ... 64

Şekil 4.25 : Helvella monachella’nın askokarpları ... 65

Şekil 4.26 : Morchella elata’nın askokarpları ... 65

Şekil 4.27 : Morchella esculenta’nın askokarpları ... 65

Şekil 4.28 : Peziza vesiculosa’nın askokarpları ... 65

Şekil 4.29 : Sarcosphaera coronaria’nın askokarpları ... 65

Şekil 4.30 : Cheilymenia fimicola’nın askokarpları ... 65

Şekil 4.31 : Geopora arenicola’nın askokarpları ... 66

Şekil 4.32 : Geopora arenosa’nın askokarpları ... 66

Şekil 4.33 : Geopora sumneriana’nın askokarpları ... 66

Şekil 4.34 : Geopyxis vulcanalis’in askokarpları ... 66

Şekil 4.35 : Humaria hemisphaerica’nın askokarpları ... 66

Şekil 4.36 : Hypotarzetta insignis’in askokarpları ... 66

Şekil 4.37 : Lamprospora carbonicola’nın askokarpları ve askosporları ... 67

Şekil 4.38 : Octospora areolata’nın askokarpları ve askosporları ... 67

Şekil 4.39 : Octospora coccinea’nın askokarpları ve askosporları ... 67

Şekil 4.40 : Octospora excipulata’nın askokarpları ve askosporları ... 67

Şekil 4.41 : Octospora itzerotti’nin askokarpları ve askosporları ... 67

(14)

Şekil 4.43 : Octospora polytrichi’nin askokarpları askus ve askosporları ... 68

Şekil 4.44 : Octospora rustica’nın askokarpları ve askosporları ... 68

Şekil 4.45 : Pulvinula archeri’nin askokarpları ... 68

Şekil 4.46 : Pustularia patavina’nın askokarpları ... 68

Şekil 4.47 : Scutellinia trechispora’nın askokarpları ... 68

Şekil 4.48 : Tarzetta catinus’un askokarpları ... 68

Şekil 4.49 : Tarzetta cupularis’in askokarpları ... 69

Şekil 4.50 : Tricharina ochroleuca’nın askokarpları ... 69

Şekil 4.51 : Tuber borchii’nin askokarpları ... 69

Şekil 4.52 : Dialonectria episphaeria’nın askokarpları ve askosporları ... 69

Şekil 4.53 : Agaricus campestris’in bazidiyokarpları ... 69

Şekil 4.54 : Agaricus moelleri’nin bazidiyokarpları ... 69

Şekil 4.55 : Agaricus sylvaticus’un bazidiyokarpları ... 70

Şekil 4.56 : Bovista aestivalis’in bazidiyokarpları ... 70

Şekil 4.57 : Bovista plumbea’nın bazidiyokarpları ... 70

Şekil 4.58 : Coprinus comatus’un bazidiyokarpları ... 70

Şekil 4.59 : Cyathus olla’nın bazidiyokarpları ... 70

Şekil 4.60 : Cyathus stercoreus’un bazidiyokarpları ... 70

Şekil 4.61 : Cystoderma amianthinum’un bazidiyokarpları ... 71

Şekil 4.62 : Lepiota atrodisca’nın bazidiyokarpları ve bazidiyosporları ... 71

Şekil 4.63 : Leucoagaricus leucothites’in bazidiyokarpları ... 71

Şekil 4.64 : Lycoperdon excipuliforme’nin bazidiyokarpları ... 71

Şekil 4.65 : Lycoperdon molle’nin bazidiyokarpları ... 71

Şekil 4.66 : Lycoperdon perlatum’un bazidiyokarpları ... 71

Şekil 4.67 : Lycoperdon pratense’nin bazidiyokarpları ... 72

Şekil 4.68 : Macrolepiota excoriata’nın bazidiyokarpları ... 72

Şekil 4.69 : Amanita excelsa’nın bazidiyokarpları ... 72

Şekil 4.70 : Conocybe filaris’in bazidiyokarpları ... 72

Şekil 4.71 : Conocybe rickenii’nin bazidiyokarpları ... 72

Şekil 4.72 : Galeropsis desertorum’un bazidiyokarpları ... 72

Şekil 4.73 : Hygrocybe conica’nın bazidiyokarpları ... 73

Şekil 4.74 : Panaeolus fimicola’nın bazidiyokarpları ... 73

Şekil 4.75 : Panaeolus olivaceus’un bazidiyokarpları ... 73

Şekil 4.76 : Crepidotus pallidus’un bazidiyokarpları ve bazidiyosporu ... 73

Şekil 4.77 : Inocbe bongardii’nin bazidiyokarpları ... 73

Şekil 4.78 : Inocybe geophylla’nın bazidiyokarpları ... 73

Şekil 4.79 : Calyptella capula’nın bazidiyokarpları ... 74

Şekil 4.80 : Marasmius epodius’un bazidiyokarpları ... 74

Şekil 4.81 : Hemimycena lactea’nın bazidiyokarpları ... 74

Şekil 4.82 : Mycena rosea’nın bazidiyokarpları ... 74

Şekil 4.83 : Mycena seynii’nin bazidiyokarpları ... 74

Şekil 4.84 : Gymnopus dryophilus’un bazidiyokarpları ... 74

Şekil 4.85 : Gymnopus erythropus’un bazidiyokarpları ... 75

Şekil 4.86 : Gymnopus quercophilus’un bazidiyokarpları ... 75

Şekil 4.87 : Omphalotus olearius’un bazidiyokarpları ... 75

Şekil 4.88 : Coprinellus ephemerus’un bazidiyokarpları ... 75

Şekil 4.89 : Coprinopsis atramentaria’nın bazidiyokarpları ... 75

Şekil 4.90 : Coprinopsis lagopides’in bazidiyokarpları ... 75

(15)

Şekil 4.92 : Psathyrella bipellis’in bazidiyokarpları ... 76

Şekil 4.93 : Psathyrella candolleana’nın bazidiyokarpları ... 76

Şekil 4.94 : Pterula multifida’nın bazidiyokarpları ... 76

Şekil 4.95 : Agrocybe pediades’in bazidiyokarpları ... 76

Şekil 4.96 : Cyclocybe cylindracea’nin bazidiyokarpları ... 76

Şekil 4.97 : Hypholoma fasciculare’nin bazidiyokarpları ... 77

Şekil 4.98 : Psilocybe coprophila’nın bazidiyokarpları ... 77

Şekil 4.99 : Stropharia aeruginosa’nın bazidiyokarpları ... 77

Şekil 4.100 : Stropharia coronilla’nın bazidiyokarpları ... 77

Şekil 4.101 : Arrhenia rickenii’nin bazidiyokarpları ... 77

Şekil 4.102 : Arrhenia spathulata’nın bazidiyokarpları ... 77

Şekil 4.103 : Cellypha goldbachii’nin bazidiyokarpları ve bazidiyosporları ... 78

Şekil 4.104 : Clitocybe gibba’nın bazidiyokarpları ... 78

Şekil 4.105 : Infundibulicybe geotropa’nın bazidiyokarpları ... 78

Şekil 4.106 : Lepista nuda’nın bazidiyokarpları ... 78

Şekil 4.107 : Melanoleuca cognata’nın bazidiyokarpları ... 78

Şekil 4.108 : Melanoleuca exscissa’nın bazidiyokarpları ... 78

Şekil 4.109 : Melanoleuca polioleuca’nın bazidiyokarpları ... 79

Şekil 4.110 : Pseudoclitocybe cyathiformis’in bazidiyokarpları ... 79

Şekil 4.111 : Resupinatus taxi’nin bazidiyokarpları ve bazidiyosporları ... 79

Şekil 4.112 : Resupinatus trichotis’in bazidiyokarpları ... 79

Şekil 4.113 : Tricholoma terreum’un bazidiyokarpları ... 79

Şekil 4.114 : Exidia glandulosa’nın bazidiyokarpları ... 79

Şekil 4.115 : Boletus erythropus’un bazidiyokarpı ... 80

Şekil 4.116 : Astraeus hygrometricus’un bazidiyokarpı ... 80

Şekil 4.117 : Chroogomphus rutilus’un bazidiyokarpları ... 80

Şekil 4.118 : Rhizopogon luteolus’un bazidiyokarpları ... 80

Şekil 4.119 : Rhizopogon roseolus’un bazidiyokarpları ... 80

Şekil 4.120 : Pisolithus arhizus’un bazidiyokarpı ... 80

Şekil 4.121 : Suillus collinitus’un bazidiyokarpları ... 81

Şekil 4.122 : Suillus granulatus’un bazidiyokarpları ... 81

Şekil 4.123 : Geastrum minimum’un bazidiyokarpları ... 81

Şekil 4.124 : Sphaerobolus stellatus’un bazidiyokarpları ... 81

Şekil 4.125 : Bjerkandera adusta’nın bazidiyokarpları ... 81

Şekil 4.126 : Terana coerulea’nın bazidiyokarpları ... 81

Şekil 4.127 : Lenzites betulina’nın bazidiyokarpları ... 82

Şekil 4.128 : Trametes versicolor’un bazidiyokarpları ... 82

Şekil 4.129 : Lactarius deliciosus’un bazidiyokarpları ... 82

Şekil 4.130 : Lactarius torminosus’un bazidiyokarpları ... 82

Şekil 4.131 : Stereum hirsutum’un bazidiyokarpları ... 82

Şekil 4.132 : Dacrymyces capitatus’un bazidiyokarpları ... 82

Şekil 4.133 : Dacrymyces stillatus’un bazidiyokarpları ... 83

Şekil 5.1 : Belirlenen taksonların bölümlere göre dağılımı ... 84

Şekil 5.2 : Belirlenen taksonların takımlara göre dağılımı ... 85

Şekil 5.3 : Yörede belirlenen taksonların yenilebilirlik durumları ... 86

(16)

SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ

Simge ve Kısaltmalar Açıklama

° C Santigrad derece m Metre km2 Kilometrekare km Kilometre cm Santimetre mm Milimetre sn Saniye % Yüzde µm Mikrometre m2 Metrekare K Kaya

Y.R.T. Yağış rejimi tipi

R S Rasat Süresi

(17)

1. GİRİŞ

Mantarlar fotosentetik pigment ihtiva etmeyen, tamamı ökaryotik hücre yapısına sahip olan ve absorbsiyonla beslenen tek veya çok hücreli canlılardır. Çoğunluğu filamentöz yapıda olup, “hif” adı verilen ve uç kısımdan gelişen mikroskobik filamentlerden oluşurlar. Hifin oluşturduğu network yapısına “miselyum” adı verilir. Bu miselyumdan mantarın esas somatik yapısı meydana gelir. Hücreler asıl olarak kitin (bazılarında selüloz içerikli) ve kompleks karbonhidratlar içeren hücre duvarı ile çevrilidir.

Mantarlar eşeyli ya da eşeysiz yaşam döngüleriyle sporlar üretirler. Eşeyli ve eşeysiz üreme safhalarını içeren tüm yaşam döngüsüne “holomorf”; eşeysiz üreme sporları ve ilgili üreme yapılarının gözlendiği evreye “anamorf”; eşeyli üreme sporları ile ilgili üreme yapılarının gözlendiği evreye ise “telemorf” adı verilir (Kaşık, 2010).

Mantarlar heterotrof yaşayan organizmalardır. Bazıları saprofit (çürükçül), bazıları ise diğer canlıların (bitki, hayvan) üzerinde veya içinde parazitik olarak yaşarlar. Saprofit mantarlar ölü organik maddelerin parçalanmasına yardımcı olurken, parazit mantarlar bitkiler ve hayvanlara zarar vererek ciddi kayıplara neden olurlar. Salgıladıkları hücre dışı enzimler sayesinde organik maddelerin yıkımını hızlandırarak doğada besin döngüsünün oluşmasında da önemli rol üstlenirler. Ayrıca N, K, S, Fe, Ca, Mg gibi elementlerin serbest kalmasını sağlayarak biyolojik döngüde önemli bir paya sahiptirler. Bazı mantarlar diğer organizmalar ile karşılıklı faydalanma esasına dayalı birliktelikler oluşturur. Mantarların mavi-yeşil algler ile (Cyanophyceae ve Chlorophyceae) birleşerek ekosistem için önemli olan Likenleri oluşturması bir simbiyotik yaşam şeklidir. Bitkiler ve mantarlar arasındaki mikorizal ilişki de bir başka simbiyotik yaşam biçimidir. Bu ilişkide: mantar, topraktan su ve diğer madde alımında bitkiye, bitki de, besin sağlamada mantara faydalı olur.

Araştırma konumuzu içeren makromantarlar. Mantarlar aleminin Ascomycota ve Basidiomycota bölümleri içinde yer alan ve doğada çıplak gözle gözlemlenebilen makroskobik mantarları kapsamaktadır.

Makromantarlar genel olarak zehirli, yenen ve yenmeyen makromantarlar şeklinde de gruplandırılabilmektedir. Zehirli mantarlar yenildiğinde sağlık sorunlarına ve hatta ölüme neden olabilirler. Amanitin, gyromitrin, ibotenik asit, muskarin, musimol, orellanin ve phalloidin gibi bileşikleri içeren makromantarlar ciddi sağlık sorunlarına neden olabilmektedir.

(18)

Yenen mantarlar ya doğadan toplanmakta ya da insanlar tarafından kültür ortamında çok fazla miktarlarda üretilip gıda kaynağı olarak kullanılmaktadır. Protein, karbonhidrat ve az miktarda yağ içeren yenen mantarlar daha çok lezzet, koku ve aromalarından ötürü insanlar tarfından tercih edilmektedir.

Bu çalışma ile Nurdağı yöresinde yetişen makromantarların belirlenerek, yörenin makromantar biyoçeşitliliğinin ortaya konması ve yeni kayıt taksonlarla Türkiye mikobiyotasına katkı sağlanması amaçlanmıştır.

(19)

2. LİTERATÜR ÖZETİ

Türkiye’de makrofunguslar üzerine birçok çalışma yapılmıştır. İlk çalışma Rigler (1852), tarafından “Die Türkei und deren Bewohner” isimli bir makale ile yapılmış ve İstanbul çevresinde gerçekleştirilen bu çalışmada 17 tür belirlenmiştir. Daha sonra Tchihatcheff (1860), İstanbul çevresi ve Belgrad Ormanından “Asie Mineure III ” isimli eserinde 33 takson yayınlamıştır. Fritsch (1899), İstanbul çevresi ve Belgrad Ormanında çalışma yapmış ve bu çalışmada bazı makromantar taksonları belirlemiştir. Maire (1904), tarafından Uludağ ve Ankara-Mersin yolu üzerinde Kırşehir, Kayseri, Erciyes Dağı, Niğde, Gülek Boğazı ve Tarsus’tan 56 makrofungus türü tespit edilmiştir. Handel-Mazzetti (1909), Uludağ, İstanbul, Samsun, Trabzon ve Ordu illerinden 44 tür belirlenmiştir. Zwara (1932), tarafından Ilgaz Dağları’nda yapılan çalışma sonucunda “Contribution A’lades Russules de I’Asie Mineure” isimli makalesinde Russulales ordosundan 14 tür yayınlanmıştır. Albert Pilat 1931 yılında Ilgaz Dağlarında yaptığı çalışmalar sonucunda sırasıyla Pilat (1932a), “Contribution a l’etudedes Hymenomycetes de I’Asie Mineure” isimli makalesinde 40 takson, Pilat (1932b), “Additamenta ad floram Asiae Minoris Hymenomycetum. Pars secunda: Agaricinea’’ isimli makalesinde 41 takson, Pilat (1933), “Additamenta ad floram Asiae Minoris Hymenomycetum. Pars Tertia: Meruliacae, Hydnaceae, Stereaceae, Cyphellaceae, Clavariaceae, Asterostromellineae’’ isimli makalesinde 50 tür, Pilat (1937), “Additamenta ad floram Asiae Minoris Hymenomycetum et Gasteromycetum. Pars Quarta (1)’’ isimli makalesinde ise 39 takson yayınlamıştır.

Lohwag (1957), Belgrad Ormanlarında yaptığı araştırmalar sonucunda 88 tür belirlemiştir. Lohwag (1959), kavak ağaçlarında odun tahribine yol açan 4 tür tespit etmiştir. Lohwag (1964), Ankara ve çevresinden ağaçlar üzerinde yetişen 13 takson yayınlamıştır.

Yerli araştırmacıların makromantarlara olan ilgisi ise yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren başlamış olup ilk çalışma Selik (1962), tarafından Güneybatı Anadolu’da odun tahripçisi bazı mantarlar hakkında bilgi verilerek yapılmıştır. Yine Selik (1965), tarafından Belgrad Ormanlarında yenen 12 makromantar türü tespit edilmiştir. Selik ve Aksu (1967), yaptıkları araştırmalarda İstanbul park ve korularındaki geniş yapraklı ağaçlar üzerinde gelişen 12 tür tespit etmişlerdir.

(20)

Öder (1972), Bolu ili ve çevresinde yetişen, zehirli ve yenen makromantarlar üzerinde taksonomik araştırma yapmış ve bu araştırma sonucunda 21 familyaya ait 51 takson yayınlamıştır. Öner (1972), İstanbul, İzmir, Aydın, Muğla, Uşak, Antalya illerinden topladığı mantarları liste halinde sunmuş ve İstanbul, İzmir ve Muğla’dan 100 takson belirlemiştir. Selik (1973a), Doğu Karadeniz bölgesinden 18 takson belirlemiştir. Selik (1973b), tarafından Türkiye genelinde odun tahrip eden 123 mantar türü tespit edilmiştir. Karamanoğlu ve Öder, (1973), Bursa ve çevresinden 12 tanesi yenen ve biri yenmeyen olmak üzere 13 tür tespit etmişler ve yine Çorum ve Uşak’taki mantar zehirlenmelerinden sonra üç zehirli, iki yenen tür belirlemişlerdir. Öder (1976), İç Ege ve Batı Karadeniz Bölgelerinden altı yenen makromantar taksonu belirlemiştir. Kotlaba (1976), “Contribution to the Knowledge of The Turkish Macromycetes” isimli bir makale ile 17 takson belirlemiştir. Sümer (1976), yaptığı çalışmada Belgrad Ormanlarında odun tahripçisi makromantarları belirleyerek 1977’de yayınlamış ve araştırmasında 24 takson tespit etmiştir. Niemela ve Uotila (1977), Bolu, İstanbul ve İzmit’ten 22 makromantar türü tespit etmişlerdir. Watling ve Gregory (1977), “Larger Fungi from Turkey” isimli makalede farklı yörelerden 92 tür yayınlamışlardır. Öder (1978), “Orta ve Doğu Karadeniz Bölgesi, Yenen ve Zehirli Mantarları Üzerinde Taksonomik Araştırmalar” isimli TÜBİTAK Projesinde toplam 39 takson hakkında bilgi vermişlerdir.

Makromantarlarla ilgili yapılan çalışmalar, yirminci yüzyılın üçüncü çeyreğinden sonra ivme kazanarak devam edegelmiştir. Öder (1980), insanların faydalandığı 11 yenen makromantar hakkında bilgi vermiştir. Sümer (1982), Bolu ve İstanbul yöresi ağaçlar üzerinde yaşayan mantarları incelemiştir. Selik ve Sümer (1982), tarafından Türkiye makromantarları için 45 yeni odun tahripçisi mantar türü yayınlanmıştır. Gücin ve Öner (1982a), Manisa ilinden 23 familyaya ait 70 makromantar türü belirlemişler ve bu taksonlardan 32’si yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Gücin ve Öner (1982b), Türkiye makromantarları için Ascomycetes sınıfından 6 yeni makromantar taksonu ilave etmişlerdir. Öder (1982), tarafından Kastamonu ilinden 15 takson tespit edilmiştir. Abatay (1984), ormanlarda yetişen yenen makromantarların 67’si hakkında bilgi vermiştir. Gücin (1984), tarafından Elazığ iline ait 10 tanesi Türkiye makromantarları için yeni kayıt olmak üzere toplam 34 yenebilen makromantar türü belirlenmiştir. Öner ve ark. (1984), Güney-Batı Anadolu ve Konya ilinden 46’sı parazit makromantar taksonu yayınlamışlardır. Abatay (1985), Orta ve Doğu Karadeniz bölgesinde bulunan

(21)

ve odunları tahrip eden 47 makromantar türü tespit etmiştir. Altan ve ark. (1986), Erzurum ilinin Şenkaya, ilçesine bağlı olan Gülveren köyünden 40 tür tespit etmişlerdir. Öder (1986), Sinop ve Artvin illeri arasında yetişen 14 zehirli makromantar türü yayınlamıştır. Gücin (1987), Malatya’nın Pötürge ilçesinden 41 makromantar taksonu tespit etmiştir. Işıloğlu (1987), tarafından Malatya ili ve çevresinden 32 tür tespit edilmiştir. Sümer (1987), “Türkiye’nin Yenen Mantarları” isimli kitabında 32 yenen makromantar taksonuna ilişkin bilgi vermiştir. Abatay (1988a), Türkiyenin farklı bölgelerinden 75 tür belirlemiştir. Abatay (1988b), “Türkiye’nin Yenilebilir Bazı Fungus Türleri Üzerine Araştırmalar” isimli kitabında 26 yenen makromantar taksonu hakkında bilgi vermiştir. Öder (1988a), Sinop, Samsun, Ordu, Giresun, Trabzon, Rize ve Artvin illeri ve çevrelerinden halk tarafından bilinen 14 takson belirlemiştir. Öder (1988b), Konya ve çevresinden 12 tür yayınlamıştır. Gezer (1988), Eskişehir ili ve çevresindeki makromantarları araştırmış ve yayınlamıştır. Gücin (1988), Doğu Anadolu’da odun tahribine neden olan 31 makromantar taksonu belirlemiştir. Sümer (1989), tarafından Türkiye makrofungusları için 43 yeni kayıt yayınlanmıştır. Tamer ve ark. (1989), Gülveren köyü (Erzurum-Şenkaya)’nden bitkiler üzerinde belirlenen 47 parazit mantar türünü liste halinde bildirmişlerdir.

Asan ve Gücin (1990), tarafından Istranca Dağları’ndan 42 makromantar taksonu tespit edilmiştir. Gücin (1990), Elazığ ili ve çevresinden 58 makromantar taksonu belirlemiş ve bunlardan 22 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak vermiştir. Solak (1990), Bursa ili ve çevresindeki makromantarları araştırmıştır. Öztürk ve ark. (1990), İnegöl (Bursa) çevresinden 11 familyaya ait 22 makromantar taksonu yayınlamışlardır. Solak ve Gücin (1990), Bursa ilinden 72 makromantar taksonu tespit etmişler ve bu türlerin 7 tanesini Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Tamer ve ark.(1990a), Doğu Anadolu Bölgesinden toplanan bitki örneklerinde belirledikleri 46 parazit mantar türünü liste halinde sunmuşlar ve bu taksonlardan 8 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Tamer ve ark. (1990b), Elazığ ilinde bulunan Hazar Dağı florasını oluşturan bitkiler üzerinde belirlenen 43 parazit mantar taksonunu liste olarak vermişlerdir. Gücin (1991), Fırat havzasından 18 adet tıbbi ve zehirli makromantar türü belirlemiştir. Işıloğlu ve Watling (1991), Lepiota helveola taksonunun neden olduğu zehirlenmeye ilişkin bilgi vermişlerdir. Watling ve Işıloğlu (1991), Amanitaceae familyasından Torrendia pulchella türünü Akdeniz havzasının doğusundan Türkiye için yeni kayıt olarak belirlemişlerdir. Ertan (1992), Eğirdir merkezi ve çevresinden 8

(22)

makromantar türü yayınlamıştır. Gezer (1992), tarafından Denizli ili içinde gelişen 51 takson belirlenmiştir. Işıloğlu (1992a), Adana ve Mersin illerinde yetişen makromantarlar üzerinde bir çalışma yapmış ve 67 takson belirlemiştir. Işıloğlu (1992b), Muğla ilinden 6 yenen makromantar türü tespit etmiştir. Işıloğlu ve Watling (1992), Akdeniz bölgesinden 79 takson belirlemişlerdir. Solak ve Gücin (1992a), Bursa yöresinde yetişen 36 yenen makromantar taksonu tespit etmişlerdir. Solak ve Gücin (1992b), Bursa ilinden 24 familyaya ait 72 makromantar türü belirlemişler ve bu türlerden 7 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Afyon (1992), Isparta ili ve ilçelerinde yetişen yenen ve zehirli makromantarlar üzerinde araştırma yapmış ve 37 takson bildirmiştir. Demirel (1993), tarafından Artvin ilinin Ardanuç ilçesinden 20 makromantar taksonu belirlenmiş, bu taksonlardan beş tanesi Türkiye için yeni kayıt olarak verilmiştir. Gücin (1993), tarafından yapılan çalışmalar neticesinde Kozak Yaylasında (Bergama-İzmir) yetişen Morchella türleri hakkında bilgi verilmiştir. Sesli (1993), Trabzon ili Maçka ilçesinden 64 tür tespit etmiştir. Afyon (1994a), Isparta ilinde yaptığı araştırmalar sonucunda 13 yenen makromantar taksonu belirlemiştir. Afyon (1994b), Türkiye için 11 yeni kayıt yayınlamıştır. Baydar ve Sesli (1994), tarafından Trabzon ili Akçaabat ilçesinde 40 taksonu tanımlayan bir çalışma yayınlanmıştır. Demirel ve Işıloğlu (1994), Artvin ilinin Ardanuç ilçesinden 45 takson teşhis etmişler ve 11 taksonu Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Işıloğlu (1994), Endoptychum agaricoides türünü Türkiye için yeni kayıt olarak yayınlamıştır. Kaşık (1994), tarafından Konya ilinde yapılan çalışmada ağaçlar üzerinde yetişen sekiz familyaya dağılan 17 makromantar türü tespit edilmiş ve bunlardan 4 takson Türkiye’den ilk kez kaydedilmiştir. Sesli (1994), Trabzon ilinde 81 takson belirlemiştir. Afyon (1995), 3 taksonu Türkiye’den ilk kez rapor etmiştir. Gücin ve ark. (1995a), “Ecological Observations on West Anatolian Macrofungi” adlı makalede Batı Anadolu’da yayılış gösteren mantarların yetişme ortamlarına göre dağılımlarını bildirmişlerdir. Gücin ve ark. (1995b), Uludağ iline ait 85 makromantar türü belirlemişlerdir. Gücin ve ark. (1995c), Batı Anadoluda bulunan Kozak Yaylasından 56 takson yayınlamışlardır. Gücin ve Işıloğlu (1995), Ascocoryne (Helotiaceae), Bisporella (Helotiaceae) ve Rustroemia (Sclerotiniaceae) cinslerini Türkiye’den ilk defa yayınlamışlardır. Işıloğlu ve Gücin (1995), Auriscalpiaceae familyasını Türkiye için yeni familya olarak bildirmişlerdir. Sesli ve Baydar (1995), tarafından Russulaceae familyasının checklist’i verilmiştir. Işıloğlu ve ark. (1995), İstanbul ilinde meydana

(23)

gelen mantar zehirlenmeleri neticesinde 40 takson belirlemişlerdir. Işıloğlu ve Öder (1995a), Akdeniz ilinden 146 makromantar türünü yayınlamışlardır. Işıloğlu ve Öder (1995b), Malatya ilinden 55 makromantar türü bildirmişlerdir. Kaşık ve Öztürk (1995), tarafından Aksaray yöresinden sekiz familyaya dağılım gösteren 17 makromantar türü belirlenmiş ve bunlardan 3 taksonu Türkiye’den ilk kez rapor etmişlerdir. Sesli (1995), Tulostoma brumale taksonunu Türkiye’de ilk kez rapor etmiştir. Watling ve ark. (1995), Battarraea phalloides taksonu hakkında genel bilgiler vermişlerdir. Sesli (1996), tarafından Türkiye için iki yeni kayıt belirtilmiştir. Afyon (1996a), Isparta yöresinden 45 takson bildirmiştir. Afyon (1996b), Konya ilinin Meram-Selçuklu ilçelerinden 41 takson belirlemiştir. Afyon (1996c), Beyşehir (Konya) ilçesinden 66 takson tespit etmiştir. Demirel (1996), Van ilinde yaptığı çalışmada 15 familya, 32 cinse ait 50 takson belirlemiştir. Demirel ve Uzun (1996), Van Gölü çevresinde yetişen ve farklı ağaç türlerine parazit olan sekiz odun tahripçisi makromantar türünü belirlemişlerdir. Erkal (1996), yaptığı çalışmada Kapıdağ yarımadasından 35 takson tespit etmiştir. Gücin ve ark. (1996a), Kuzeybatı Anadolu’dan 29 zehirli makromantar türü belirlemişlerdir. Öztürk ve ark. (1996), Sarıkamış (Kars) yöresinden 11 yenen makromantar türü tanımlamışlardır. Öztürk ve Kaşık (1996), tarafından Ürgüp’te yetişen mantarlar üzerine taksonomik bir çalışma yapılmış ve sekiz familyaya ait 20 makromantar türü tespit edilmiştir. Sesli ve Baydar (1996), Agaricales ordosunun çeklistini bildirmişlerdir. Yıldız ve Ertekin (1996), Diyarbakır ilinden Amanita solitaria ve Coprinus extinctorius taksonlarını Türkiye’den ilk defa kaydetmişlerdir. Afyon (1997a), Derbent (Konya) ilçesindeki araştırmasında 45 takson belirlemiştir. Afyon (1997b), Seydişehir (Konya) ilçesinden 64 takson tespit etmiştir. Afyon (1997c), Derbent (Konya) ilçesinden Türkiye için 5 yeni kayıt yayınlamıştır. Afyon (1997d), Beyşehir (Konya) ilçesinden Türkiye makromantarları için beş familyaya ait 10 yeni kayıt ilave etmiştir. Afyon (1997e), tarafından Ascomycota bölümüne ait 2 yeni kayıt katılmıştır. Aşkun ve Işıloğlu (1997), Balıkesir ili Balya ilçesinden 56 takson belirlemişler ve bunlardan 7 tanesini Türkiye için ilk kez yayınlamışlardır. Demirel (1997a), Ardanuç (Artvin)’tan Türkiye mankromantarları için 3 yeni kayıt tespit etmiştir. Demirel (1997b), Van ilinden 2 yeni makromantar türünü ilk kez kaydetmiştir. Gücin ve ark. (1997), Bursa ilindeki araştırmalarında 40 familyaya ait 162 takson yayınlamışlardır. Işıloğlu (1997), Malatya ilinin Sarıçiçek Yaylası’ndan 44 makromantar türü belirlemiştir. Yıldız ve Ertekin (1997), Diyarbakır ilinde yapılan

(24)

çalışmalar sonucunda 31 takson belirlemişlerdir. Yılmaz ve ark. (1997), Balıkesir ili Savaştepe’de ve Manisa ili Soma ilçesinde yaptıkları çalışmalarda 52 takson tanımlamışlar ve bunlardan 15 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak eklemişlerdir. Demirel (1998), Karabük, Kastamonu ve Zonguldak illerinde yaptığı çalışmalar sonucunda Türkiye için 4 yeni kayıt tespit etmiştir. Işıloğlu ve ark. (1998), yaptıkları araştırmalar sonucunda Kuzeybatı Anadolu’dan 101 yenilebilir mantar taksonu belirlemişlerdir. Kaşık ve Öztürk (1998), İstanbul’da görülen mantar zehirlenmelerinden sonra 25 takson belirlemişler ve Amanita cinsine ait önemli 3 zehirli mantar türü tespit etmişlerdir. Sesli (1998a), Türkiye makromantarları için 10 yeni kayıt eklemiştir. Sesli (1998b), Giresun ilinde yaptığı çalışmalarda 42 takson belirlemiştir. Sesli (1998c), Pezizales ordosundan Türkiye için 4 yeni tür kaydı belirlemiştir. Solak (1998), çalışmalarında Cyathipodia cinsini Türkiye için ilk kez kaydetmiştir. Stojchev ve ark. (1998), tarafından Trakya Bölgesi’nden 67 tür liste halinde verilmiştir. Aslantaş (1999), Sivas ilinde yaptığı çalışmalar sonucunda 70 makromantar türü tespit etmiştir. Demirel (1999), tarafından Artvin ilinin Ardanuç yöresinden 56 takson belirlenmiştir. Demirel ve Uzun(1999), Kars ili Sarıkamış yöresinden 4 yeni kayıt tespit etmişlerdir. Kaşık ve Öztürk (1999), Cortinarius herculeus türünü Türkiye mantarları için yeni kayıt olarak eklemişlerdir. Kaya (1999), Muş ve Bitlis illerinden 71 yenen ve zehirli tür belirlenmiş ve bunlardan 14 takson yeni kayıt olarak ilave edilmiştir. Kurt (1999), Konya ilinin Akören ilçesinden 37 takson belirlemiştir. Sesli (1999), Samsun-Bafra ve Ordu illerinden 24 familyaya ait 40 makromantar türü tespit etmiştir. Solak ve ark. (1999), tarafından İzmir ili sınırları içerisinde 32 familyaya ait 104 takson belirlenmiş olup bu taksonlardan 1 cins ve 8 tür Türkiye için yeni kayıt olarak verilmiştir.

Afyon (2000), Konya ilinin Ilgın ilçesinde 20 familyaya ait 52 tür tespit etmiştir. Afyon ve ark. (2000), Bartın ilinde yapmış oldukları araştırmalarda 19 familyaya ait 62 takson tanımlamışlar ve bunlardan 15’ini yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Allı ve Işıloğlu (2000), Muğla ilinde yapmış oldukları çalışmalarda 34 parazitik makromantar tespit etmişlerdir. Gezer (2000), Antalya ilinde yetişen 7’si Ascomycetes, 74’ü Basidiomycetes sınıfına ait 29 familyaya bağlı 81 takson belirlemiştir. Gezer ve ark. (2000), Antalya ilinden 1 cins ve 5 taksonu Türkiye mikotası için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Demirel ve Nacar (2000), Tunceli ilinin Çemişgezek yöresinden 30 takson tespit etmişlerdir. Doğan ve ark. (2000), Gloeophyllum sepiarium ve Inonotus tamaricis türlerini Türkiye’den ilk kez yayınlamışlardır. Durukan (2000), Denizli ilinin Çal

(25)

ilçesinden 29 takson yayınlamışlardır. Kaşık ve Öztürk (2000), Konya ilinin Hadim ve Taşkent ilçelerinden 33 takson tespit etmişlerdir. Kaşık ve ark. (2000), Karaman ilinin Ermenek ilçesinden Ascomycetes sınıfına ait 3 familyadan 5 tür, Basidiomycetes sınıfından 17 familyaya ait 28 tür tespit etmişlerdir. Kaya (2000), Türkiye için iki yeni cins kaydı belirlemiştir. Kaya ve Demirel (2000), tarafından Entolomataceae familyasına ait Entoloma incanum (Fr,) Hes., Entoloma sericellum (Fr.: Fr,) Kwnm, ve Entoloma sericeoides (Lge.) Noordel. türleri yeni kayıt olarak bilim dünyasına kazandırılmıştır. Öztürk ve ark. (2000a), Beyreli (Hadim-Konya) yöresinde yaptıkları araştırmalarda 34 takson tespit etmişlerdir. Öztürk ve ark. (2000b), Hınıs ve Karaçoban (Erzurum) ilçelerinden 18 makromantar taksonu bildirmişlerdir. Sesli ve ark. (2000), Türkiye mikotasına katkı için 3 yeni Tulostoma kaydı bildirmişlerdir. Sesli ve Türkekul (2000), Ordu ve Tokat illerinden 3 yeni kayıt yayınlamışlardır. Gücin ve ark.(2000), tarafından “Türkiye’de Mantar Zehirlenmeleri ve Zehirli Mantarlar” adlı bir kitap yayınlamışlardır.

Afyon (2001a), çalışmaları sonucunda Entolomataceae familyasından Türkiye için yeni kayıtlar bildirmiştir. Yine Afyon (2001b), Hygrophoraceae familyasından 5 yeni kayıt yayınlamıştır. Afyon ve Konuk (2001a), Batı Karadeniz Bölgesinden 26 yenen makromantar taksonu tespit etmişlerdir. Afyon ve Konuk (2001b), Batı Karadeniz Bölgesinden 36 zehirli makromantar türü bildirmişler ve bunlardan 7’sini yeni kayıt olarak vermişlerdir. Doğan (2001), Karaman ili ve çevresinde yapmış olduğu çalışmalar neticesinde 323 takson tespit etmiştir. Doğan ve ark. (2001), 2 yeni Ascomycetes cinsi bildirmişlerdir. Işıloğlu (2001), Muğla ilinin Sandras Dağı’ndan 76 takson teşhis ederek Türkiye mantarlarına eklemiştir. Kaşık ve ark. (2001), Niğde ilinde yetişen 15 familyaya ait 32 takson tespit etmişlerdir. Kaya (2001), Bitlis ilinden 60 takson teşhis etmiş ve bunlardan 4 tanesini yeni kayıt olarak vermiştir. Öztürk ve ark. (2001a), Türkiye için iki yeni tür kaydı bildirmişlerdir. Öztürk ve ark. (2001b), yaptıkları çalışmada Ermenek (Karaman) yöresinde yetişen makromantarları araştırmış ve araştırma sonucunda 12 takson (Ascomycetes), 60 takson (Basidiomycetes) teşhis ederek Ermenek florasına eklemişlerdir. Solak ve ark. (2001a), Türkiye makromantarları için üç yeni kayıt bildirmişlerdir. Solak ve ark. (2001b), Muğla yöresinden 9 Morchella türü tespit etmişler ve bunlardan 6 tanesini yeni kayıt olarak vermişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2001), Balıkesir’de doğadan topladıkları yenen bazı makromantarların eser element içeriklerini yayınlamışlardır.

(26)

Afyon ve Konuk (2002), Zonguldak yöresinden 24 familyaya ait 77 takson belirlemişlerdir. Demirel ve ark. (2002), Ağrı yöresinden 45 tür belirlemişler ve bunlardan 3’ünü yeni kayıt olarak eklemişlerdir. Doğan ve Işıloğlu, (2002), tarafından Pithya cinsi Türkiye’den ilk defa yayınlanmıştır. Kaşık ve ark. (2002a), Yeşilhisar (Kayseri) ilçesinden 53 takson tespit etmişlerdir. Kaşık ve ark. (2002b), Develi (Kayseri) yöresinden 45 tür belirlemişlerdir. Kaşık ve ark. (2002c), Türkiye makromantarları için 4 yeni kayıt ilave etmişlerdir. Öztürk (2002), tarafından Türkiye için 2 yeni kayıt yayınlanmıştır. Öztürk ve ark. (2002), Ahırlı ve Yalıhüyük (Konya) yörelerinden 7 yeni kayıt yayınlamışlardır. Solak ve Yılmaz (2002), yaptıkları çalışmalar sonucunda Manisa ilinden 13 familyaya ait 36 takson tespit etmişlerdir. Solak ve ark. (2002), Balıkesir ilinden 73 takson belirlemişlerdir. Yılmaz ve Işıloğlu (2002), Değirmenboğazı (Balıkesir) ilçesinden 54 takson teşhis etmişler ve bunlardan 11’ini yeni kayıt olarak vermişlerdir. Türkoğlu (2002), “Kayseri yöresinin makrofungusları üzerinde taksonomik araştırmalar” başlıklı yüksek lisans tezinde 32 familya, 72 cinse ait 149 takson belirlenmiştir.

Intini ve ark. (2003) yeni bir tür olan Tricholoma anatolicum taksonunu bilim dünyasına tanıtmışlardır. Solak ve ark. (2003), Geopora cooperi f. cooperi türünü Türkiye’de ilk kez bildirmişlerdir. Aktaş ve ark. (2003), Konya’nın Bozkır ilçesinden farklı lokaliteler olmak üzere 23 familyaya ait 74 takson tespit etmişlerdir. Demirel ve ark. (2003), Erzurum ilinden 114 makromantar taksonu tespit etmişler ve bunlardan 2’sini yeni kayıt olarak vermişlerdir. Doğan ve ark. (2003a), Karaman ilinden Türkiye makromantarları için 18 yeni kayıt yayınlamışlardır. Doğan ve ark. (2003b), Mut-Mersin ilçesinden 7 yeni kayıt tespit etmişlerdir. Doğan ve ark. (2003c), Antalya ilinin Alanya ilçesinden 14 yeni kayıt belirlemişlerdir. Kaşık ve ark. (2003a), Yahyalı (Kayseri) yöresinden 28 familyaya ait 94 takson belirlemişlerdir. Kaşık ve ark. (2003b), Türkiye için 16 yeni kayıt yayınlamışlardır. Öztürk ve ark. (2003a), Türkiye mantarları için 12 familyaya ait 21 takson ilave etmişlerdir. Öztürk ve ark. (2003b), Antalya ilinin Alanya ilçesinden 2 sınıf ve 28 familyaya ait 188 tür belirlemişlerdir. Pekşen ve Karaca (2003), Samsun ilinde yapmış oldukları çalışmalar sonucunda 169 makromantar taksonu belirlemişlerdir. Solak ve ark. (2003), Çanakkale’den 70 tür ve 3 yeni kayıt tespit etmişlerdir. Solak ve Ersel Yılmaz (2003), Muğla’dan 5 yeni kayıt yayınlamışlardır. Türkekul (2003), Tokat ilinden 59 tür ve 3 yeni kayıt bildirmişlerdir.

(27)

Afyon ve ark. (2004), Sinop ilinden 170 tür ve 32 yeni kayıt vermişlerdir. Demirel ve ark. (2004a), Doğu Anadolu Bölgesi’nden 36 zehirli makromantar türü belirlemişlerdir. Demirel ve ark. (2004b), Artvin’in Şavşat ilçesinden 124 makromantar türü tanımlamışlardır. Demirel ve Uzun (2004), Phallales ordosundan 2 yeni kayıt bildirmişlerdir. Kaya ve ark. (2004), Besni (Adıyaman) ilçesinden 56 takson yayınlamışlardır. Kaya (2004a), Pazarcık (Kahramanmaraş) yöresinden 42 takson tespit etmiştir. Kaya (2004b), Tut (Adıyaman) ilçesinden 34 makromantar taksonu belirlemiştir. Kaşık ve ark. (2004), Mut (Mersin) ilçesinden 9 yeni kayıt tespit etmişlerdir. Köstekçi ve ark. (2004), Osmangazi Üniversitesi Meşelik kampüsünden 22 takson yayınlamıştır. Öner ve Gezer (2004), Batı Anadolu’dan 201 takson ve 67 yeni kayıt bildirmişlerdir. Solak ve ark. (2004a), Morchella cinsi için 5 yeni kayıt yayınlamışlardır. Solak ve ark. (2004b), Morchella cinsi için 1 yeni kayıt tespit etmişlerdir. Uzun ve ark. (2004), Bayburt yöresinden 51 tür ve 4 yeni kayıt bildirmişlerdir. Yabanlı ve ark. (2004), Ula (Muğla) ilçesinden 29 yenen makromantar tespit etmişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2004), İzmir ilinden 55 takson belirlemişler ve bunlardan 3 tanesi yeni kayıt olarak verilmiştir. Akata (2004), “Ankara-Kızılcahamam soğuksu Milli parkı makrofungus florası” isimli yüksek lisans tezi hazırlamıştır. Uzun (2004), “Ardahan ve Iğdır Yöresinde Yetişen Makrofunguslar Üzerinde Taksonomik Bir Araştırma” başlıklı doktora tezi çalışmasında 109 takson belirlenmiştir.

Son on yıllık süre zarfında ülkemiz makromikotası üzerinde yapılan çalışmalar daha da hızlanmış durumdadır. Bu süreçte, Allı (2005), Doktora tezinde Aydın ilinden 212 takson belirlemiştir. Kaya (2005), Gölbaşı (Adıyaman) ilçesinden 77 tür ve 5 yeni kayıt belirlemiştir. Kaşık ve ark. (2005), Konya ilinin Bozkır yöresinden Türkiye makromantarları için 13 yeni kayıt bildirmişlerdir. Köstekçi ve ark. (2005), Türkmenbaba Dağı’ndan (Eskişehir) 30 familyaya ait 84 takson tespit etmişler ve bunlardan 7’sini Türkiye için yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Yağız ve ark. (2005), Karabük’den 33 familyaya ait 121 tür belirlemişler, bunlardan 14 tanesini yeni kayıt olarak vermişlerdir. Yılmaz Ersel (2005), Balıkesir ilinden 4 yeni kayıt belirlemiştir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005a), Türkiye makromantarları için Morchella cinsine ait 4 yeni kayıt yayınlamışlardır. Yımaz Ersel ve Solak (2005b), Türkiye makromantarları için Russulaqueletii türünü ilk defa bildirmişler ve Russula türleri hakkında bilgi vermişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005c), Hydnellum cinsinin çeklistini

(28)

yayınlamışlar ve bir taksonu Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005d), Türkiye için 3 yeni kayıt ilave etmişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005e), çalışmaları sonucunda Türkiye’nin Tricholoma türleri hakkında bilgi vermişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005f), Balıkesir ilinin yenilen ve ihraç edilen makromanarları hakkında bilgi vermişlerdir. Yılmaz-Ersel ve ark. (2005), Türkiye makromantarları için yeni 1 cins kaydı yayınlamışlardır. Doğan ve ark. (2005), Aphyllophorales ordosunun çeklistini vermişlerdir. Afyon ve ark. (2005), Batı Karadeniz Bölgesi’nden 80 tane odun tahribine neden olan tür belirlemişler ve bunlardan 7 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Sesli ve Denchev (2005), Türkiye makro ve mikromantarlarının checklistini yayınlamışlardır. Günay ve Demirel (2005), Düziçi ve Bahçe (Osmaniye) yörelerinden 25 familyaya ait 47 takson yayınlamışlar ve bunlardan ikisini (Leucocoprinus birnbaumii (Corda) Singer, Xylaria carpophila (Pers.) Fr.) yeni kayıt olarak vermişlerdir.

Aktaş (2006), Doktora tezinde Amasya yöresinden 303 takson bildirmiştir. Yağız ve ark. (2006), Kastamonu ilinden 197 takson belirlemişler ve bunlardan 13’ünü Türkiye makromikotası için yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Doğan ve Öztürk (2006), yaptıkları araştırmalarda Karaman’dan 202 takson vermişlerdir. Kaya (2006), Andırın (Kahramanmaraş) yöresinden 131 takson tespit etmiştir. Köse ve ark. (2006), Bekilli (Denizli) ilçesinden 61 takson yayınlamışlardır. Sesli (2006), tarafından Türkiye makromantarlarına 3 yeni kayıt ilave edilmiştir. Türkoğlu ve ark. (2006), Türkiye için 4 yeni kayıt bildirmiştir. Uzun ve ark. (2006), Gümüşhane yöresinde, 2001-2003 ylları arasında yapılan arazi çalışmaları ile bazı makrofungus örnekleri toplamış ve laboratuvar çalışmaları sonucunda 2 sınıf ve 24 familya içinde dağılım gösteren toplam 105 makrofungus taksonu tanımlamışlardır. Bunlardan 14 takson Türkiye mantarları için yeni kayıttır. Sesli ve Tüzen (2006), yaptıkları çalışmada Artvin’den yenen bazı makromantar örnekleri toplamışlar ve bunların mikro ve makro element içeriklerini araştırmışlardır. Türkoğlu ve Gezer (2006), Hacer Ormanı (Kayseri)’nın makromantarlarının belirlenmesi üzerine yaptıkları çalışmada 69 takson belirlemişlerdir.

Allı ve ark. (2007), Aydın ilinden 48 familya, 103 cins içinde dağılım gösteren 226 takson yayınlamışlardır. Efe (2007), Çatak ve Bahçesaray (Van) yöresinde 15 Familyaya ait 49 makromantar taksonu tespit etmiştir. Gezer ve ark. (2007), Denizli ilinin Honaz Dağı’ndan 109 takson tespit etmişlerdir. Merdan (2007), Marmaris ilçesi

(29)

makromantarları üzerinde taksonomik çalışmada 26 familyaya ait 44 tür taksonu bildirmiştir. Türkoğlu ve ark. (2007a), Çameli (Denizli) ilçesinden 80 takson belirlemişlerdir. Türkoğlu ve ark. (2007b), Türkiye için 6 yeni kayıt ilave etmişlerdir. Sesli (2007), Doğu ve Orta Karadeniz Bölgesi makromantar çeklistini yayınlamıştır. Solak ve ark. (2007), tarafından “Macrofungi of TURKEY, Checklist”i yayınlamışlardır. Bu çeklistte 2388 takson listelenmiştir. Sesli (2007), Zigana Dağı (Gümüşhane)’ndan toplanmış bazı yüksek yapılı mantarların eser element içeriklerini yayınlamıştır.

Allı ve ark. (2008), Türkiye makromantarlarına 3 yeni kayıt ilave etmişlerdir. Kaya ve ark. (2008), Türkiye için 2 yeni kayıt ilave etmişlerdir. Gezer ve ark. (2008), Denizli ili Karcı Dağı’ndan 1 tanesi Türkiye makromikotası için yeni kayıt olmak üzere 66 takson bildirmişlerdir. Akata ve Çetin (2008), tarafından Kızılcahamam Soğuksu Milli Parkı’ndan Xerocomus armeniacus türü Türkiye için yeni kayıt olarak ilave edilmiştir. Türkoğlu ve ark. (2008), Uşak ilinin makromantar biyoçeşitliliğinin belirlenmesi çalısması sonucu 124 takson tespit edilmiştir.

Solak ve ark. (2009), Osmaniye, Kilis ve Isparta illerinden Türkiye makromantarları için 5 yeni Inocybe kaydı ilave etmişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2009a), Isparta kaynaklı ölümcül bir mantar zehirlenmesi kayıt altına alarak detaylarını vermişlerdir. Sesli ve Denchev (2009), “Checklists of the myxomycetes, larger ascomycetes, and larger basidiomycetes in Turkey” adlı makale ile 1915-2012 yılları arasında gerçekleştirilen çalışmaları derleyerek Türkiye’de o güne kadar tespit edilmiş 1679’u bazidiyomikota, 135’i askomikota ve 219’u miksomikota bölümüne ait toplam 2033 mantar taksonunu liste halinde vermişlerdir. Akata ve Çetin (2009), yapmış oldukları çalışmalar sonucunda Ilgaz Dağlarından Türkiye için 1 yeni kayıt vermişlerdir. Akata ve ark. (2009a), Onnia cinsini Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Akata ve ark. (2009b), Türkiye için yeni bir tomentelloyit mantar taksonu bildirmişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2009b), İzmir’in Ödemiş ilçesinden tespit ettikleri Marasmius castaneophilus türünü ilk kez yayınlamışlardır. Kaya (2009a), Kahramanmaraş’dan 337 takson tespit etmiştir. Kaya (2009b), Adıyaman yöresinden 3 yeni kayıt olmak üzere 222 takson tespit etmiştir. Kaya (2009c), Gaziantep ili Huzurlu yaylası’ndan 6’sı yeni kayıt olmak üzere 105 tür belirlemiştir. Kaya (2009d), Cheimonophyllum cinsini Türkiye’den ilk defa rapor etmiştir. Baş Sermenli ve Işıloğlu (2009), tarafından Türkiye için yeni bir kuş yuvası mantarı tespit edilmiştir. Sesli ve

(30)

Castellano (2009), Türkiye için yeni bir Rhizopogon cinsine ait bir tür ilave etmişlerdir. Sesli ve ark. (2009), Chrysomphalina chrysophylla türünü yeni kayıt olarak eklemişlerdir. Akata ve ark. (2009c), Inonotus triqueter türünü Türkiye’den ilk defa vermişlerdir. Akata ve ark. (2009d), Kızılcahamam Soğuksu Milli Parkı’ndan 110 takson belirlemişlerdir. Akata ve ark. (2009e), Otidea cinsine ait bir tür Türkiye’den ilk defa bildirmişlerdir. Akata ve ark. (2009f), Ankara ilinden 33 takson belirlemişlerdir. Aktaş ve ark. (2009), Amasya’dan Türkiye makromantarlarına 16 yeni kayıt ilave etmişlerdir. Doğan (2009), Türkiye için iki yeni lignikoz mantar türü tespit etmiştir. Doğan ve Karadalev (2009), Avrupa’da nadir yayılış gösteren Phellinus sulphurascens türünü Türkiye’den ilk defa yayınlamışlardır. Uzun ve ark. (2009a), Bingöl Genç yöresinden 78 takson bildirmişler. Yine Uzun ve ark. (2009b), Türkiye mikobiotasına Bingöl yöresinden 4 yeni makromantar kaydı ilave etmişlerdir. Kaya ve ark.(2009), Göksun (Kahramanmaraş)’dan 110 makromantar taksonu yayınlamıştır.

Sesli ve Denchev (2010), tarafından 2008 yılında yayınlanmış olan “Checklists of the myxomycetes, larger ascomycetes, and larger basidiomycetes in Turkey” isimli makale güncellenmiş ve toplam 1929 makromantar taksonunu listelenmiştir. Akata ve Kaya (2010), Türkiye mikobiyotası için yeni bir jelimsi mantar cinsi tespit etmişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2010), Morchella anatolica türünü ilk defa yayınlamışlardır. Uzun ve ark. (2010), Türkiye mantarları için 2 yeni cins kaydı bildirmişlerdir. Sesli (2010), tarafından Bilim dünyasına 3 yeni makromantar kazandırılmıştır. Servi ve ark. (2010), Bolu Abant Doğa Koruma Alanından 103 takson belirlemişlerdir. Alkan ve ark. (2010), Derebucak (Konya) ilçesinden 6’sı Türkiye için yeni kayıt olmak üzere 134 takson tespit etmişlerdir. Doğan ve Aktaş (2010), Türkiye makromantarlarına 2 yeni taksonla katkıda bulunmuşlardır. Akçay ve ark. (2010), Malazgirt (Muş) ilçesinden 1’i yeni kayıt olmak üzere 50 tür belirlemişlerdir. Kaya ve ark. (2010), tarafından Türkiye mikobiyotasına için 3 yeni coprinoid mantar ilave edilmiştir. Ardahan ve Iğdır illerinden 139 takson belirlenmiştir (Uzun, 2010). Akata (2010), “Ilgaz Dağı Milli parkı ve yakın çevresinin makrofungus florası” isimli doktora tezi hazırlamıştır. Kaya (2010), Adıyaman’dan 3’ü yeni kayıt olmak üzere 222 takson yayınlamıştır.

Akata ve ark. (2011), Türkiye makromantarları için Trabzon’dan 4 yeni kayıt tespit etmişlerdir. Allı (2011), Erzincan ili Kemaliye ilçesinden Ascomycetes ile Basidiomycetes sınıfında 35 familyaya ait 106 takson tespit etmiştir. Akata ve ark. (2011), Pyronemataceae familyasına ait 2 taksonu Türkiye için yeni kayıt olarak

(31)

bildirmişlerdir. Allı ve ark. (2011), Muğla ve Antalya illerinden Ascomycota bölümüne ait yeni kayıt türler rapor etmişlerdir. Doğan ve ark. (2011a), Türkiye’de yetişen pulsu yapraklı ardıç ağaçları, Juniperus excelsa ve J. foetidissima topluluklarındaki makromantarların kompozisyonunu belirlemek üzere bir çalışma yapmışlardır. Ascomycota’dan 2 ve Basidiomycota’dan 125 takson olmak üzere toplam 127 makromantar belirlemişlerdir. Doğan ve ark. (2011b), Türkiye makromantarlarına katkıda bulunmak için odun tahripçişi 10 türü yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Kaşık ve ark. (2011), Çorum ilinin İskilip ilçesinden 2003–2005 arasında toplanan 143 örnekten laboratuvar çalışması sonucu 53 takson tespit etmişlerdir. Akata ve ark. (2011), Trabzon ilinden toplanan Conocybe filaris, Hygrocybe glutinipes, Inocybe calospora ve I. margaritispora taksonlarını Türkiye'den ilk kez kayıt etmişlerdir. Gezer ve ark. (2011), Pamukkale üniversitesi Kınıklı kampüsü (Denizli) çevresinde yaptıkları araştırmalar sonucunda 52 takson tespit etmişlerdir. Solak ve ark. (2011), 2006-2008 yılları arasında Osmaniye iline ait farklı lokalitelerden yapmış oldukları çalışmalar sonucunda 25 familyaya ait 52 takson tespit emişler ve bunlardan 2’sini Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir.

Doğan ve ark. (2012), Orta Toroslar da bulunan Türkiye’nin önemli bir bitki alanı ve koruma altında olan Cocakdere Vadisinde (Mersin) 2002-2005 yıllarında toplanan mantarları rapor etmişler, arazi ve labaratuar çalışmaları sonucu 44 familya'ya ait 186 takson belirlemişlerdir. Akata ve Kaya (2012), tarafından Türkiye makromantarları için 2 yeni Helvella L. tür kaydı yayınlanmıştır. Akata (2012a), Boletaceae Chevall familyasına ait Strobilomyces strobilaceus (Scop.) Berk.’i Zigana dağından (Gümüşhane) Türkiye makromantarları için yeni cins kaydı olarak yayınlamıştır. Akata (2012b), çalışmasında Trabzon’un Uzungöl Doğa Parkı’ndan toplanan ve Askomikota bölümünün bir üyesi olan Hypocrea leucopus (P. Karst.) H.L. Chamb.’u Türkiye’den ilk defa ve familya düzeyinde rapor etmiştir. Castellano ve Türkoğlu (2012), Türkiye'de ilk defa bulunan Tuber mesentericum, Tuber nitidum ve Terfezia leptoderma türlerini yayınlamışlardır. Akata ve ark. (2012), Trabzon’dan Ascobolus stercorarius, Cheilymenia fimicola, Plectania melastoma ve P. rhytidia'yı cins düzeyinde Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Akça ve ark. (2012), İzmir ilinde kızıl çamla ektomikorizal olarak yaşayan Russula Pers türleri üzerine araştırmalar yapmışlardır. Çoban ve ark. (2012), Türkiye için 1 yeni Terfezia (Tul. & C. Tul.) Tul. & C. Tul. türünü Terfezia leptoderma Tul. & C. Tul. ve 2 yeni Tuber P. Micheli türünü Tuber

Referanslar

Benzer Belgeler

Ancak o döneme ilişkin hüküm verenler sık sık şu tenkitte bulunurlar: Aruz vezni kabul edilirken keşke Türk dilinin hece yapısına uydurularak kabul edilse ve

Bundan sonra kırk kere şöyle derdi: Ya Hayyu, Ya Kayyum, Ey kendisinden başka hiçbir ilah olmayan (Allah, sana yalvarıyorum). Sonra Yasin-i şeriri ve iki hizb 35

ar- 1 -er-; -r- ile ilgili olarak ise sıfatiardan fıil türettiği, failde meydana gelen değişiklikleri gösteren geçişsiz fıiller yaptığı belirtilmiş ve ekin

Keklik ve sülünlerde humerus'un ortal ama uzunluğu ta vuk, ördek ( Yıldız ve ark., 1998; De- mirkan, 2002) ve kelaynak kuşları (Bozkurt ve ark., 2002) için bildirilenlerden

Yalañ ~ yalın kelimesi ikili kullanım olarak Oğuz grubunda Türkmencede ve Kıpçak grubunda Kazak, Kırgız, Karakalpak, Karaçay Malkar, Kumuk, Nogay, Karay lehçelerinde

Dolayısıyla bu yenilikler halkın kabul ettiği genel kavramlarla (din, tarih v.b) bütünleştirilmeye çalışılmıştır. Celal Nuri de bu yolda çaba sarf eden

DüĢük gelir grubunda bulunan tüketicilerin aylık kiĢi baĢına tüketilen et miktarı 580 g., günlük kiĢi baĢına tüketilen et miktarı da 19 g.‟ dır. Orta

Türkçe Moğolca isim ÍÝÐ çekim eki ÒÈÉÍ ßËÃÀË çokluk eki ÎËÎÍ ÒÎÎÍÛ ÍªÕÖªË iyelik ekleri ÕÀÌÀÀÒÓÓËÀÕ ÍªÕÖªË hâl ekleri ÍÝÐÈÉÍ ÒÈÉÍ ßËÃÀË yalın