Yatılı olarak okuyan öğrencilerin yeme tutumları, ayrılık anksiyeteleri, stresle baş etme yöntemleri ile gündüzlü okuyan öğrencilerin karşılaştırılması

Bu çalışmada öğrencilerin yemek yeme tutumları, ayrılık kaygısı ve stresle başa çıkma biçimlerinin gün içinde barınma ve kitap okuma durumlarına göre karşılaştırılması amaçlanmıştır. Öğrencilerin Stresle Başa Çıkma Biçimlerinin Ebeveyn Medeni Durumlarına Göre İncelenmesine İlişkin Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) Testi Sonuçları.

Araştırmanın Alt Problemleri

Yatılı lise öğrencilerinin yeme tutumu, ayrılık kaygısı ve stres yönetimi yöntemleri ile gündüzlü lise öğrencilerinin yeme tutumu, ayrılık kaygısı ve stres yönetimi yöntemleri arasında anlamlı bir ilişki var mıdır?

Araştırmanın Amacı

Araştırmanın Önemi

Yapılan araştırmalara göre yatılıların yeme tutumları, ayrılık kaygısı ve stres yönetimi yöntemleri ve yatılı olmayanlarda bu değişkenler araştırma konusu olmamıştır. Araştırmam yatılı öğrencilerin yeme tutumları, ayrılık kaygıları ve stresle başa çıkma yöntemleri ile gündüz öğrencilerinin yeme tutumları, ayrılma kaygıları ve stresle baş etme yöntemlerine dikkat çekerek literatüre önemli katkılar sağlamaktadır.

Araştırmanın Varsayımları

Yeme tutumlarını birçok değişken etkiler, ancak okuma ya da okumama ile bir ilişkisi olup olmadığı araştırılmadığı için önemlidir.

Araştırmanın Sınırlılıkları

Yeme tutumları, psikolojik ve biyolojik faktörlerin bir araya gelmesiyle ortaya çıkan, günden güne artan ve başlangıç ​​yaşı azalan bir hastalık olarak tanımlanmaktadır.

Yeme Bozukluklarının Etiyolojisi

Aile Faktörü

Araştırmacılar, mükemmeliyetçi, depresif ve utangaç kişilerin yeme bozukluğu yaşama ihtimalinin daha yüksek olduğunu söylüyor. Yeme bozukluklarının, anne ve çocuk arasında güvenli bir bağı olmayan bireylerde daha yaygın olduğuna inanılmaktadır.

Anoreksiya Nervoza (AN)

Kısıtlayıcı tip: son 3 ay içinde tekrarlayan aşırı yeme veya çıkarma (örn. kendi kendine kusma veya uyuşturucu kullanımı). Tıkınırcasına yeme/çıkarma türü: Kişi, son 3 ay içinde tekrarlayan aşırı yeme bozukluğu veya kusma atakları geçirmiştir.

Bulimia Nervoza (BN)

Üç ay boyunca haftada en az bir kez uygunsuz telafi edici davranış ve aşırı yeme. Bulumia Nervoza (BN): DSM/5 kriterlerine göre tekrarlayan tıkınırcasına yeme ve tıkınırcasına yeme ve tıkınırcasına yeme yaşantısı olduğu söylenebilir.

Başka Türlü Adlandırılamayan Yeme Bozukluğu

Yeme Bozukluklarına Eşlik Eden Rahatsızlıklar

Yeme Bozukluklarının Epidemiyolojisi

Pope ve arkadaşlarına göre, daha düşük sosyoekonomik düzeydeki insanlar yeme bozukluklarının daha yaygın olduğunu belirtmişlerdir. "Hudson ve arkadaşlarının yaptığı araştırmaya göre, anoreksiya ve bulimia nervozalı bireylerin %25'inde yeme bozukluğu vardır ve aşırı yeme bozukluğu olan bireylerin %36'sı erkektir." "Arcelus ve arkadaşlarının yaptığı araştırmaya göre yeme bozuklukları ölüm oranı en yüksek ruhsal bozukluklar arasında yer alıyor." Epidemiyolojik çalışmalar bize hastalığın başlangıcı hakkında bilgi sağlar.

Yeme Bozukluklarının Tedavisi

Yeme Bozuklukları ile İlgili Yapılan Araştırmalar

Ayrılık Anksiyetesi

Ayrılma anksiyetesi bozukluğu tanısı konulabilmesi için bu belirtilerden en az 3 tanesinin yaklaşık 6 ay boyunca devam etmesi gerekir. Kaygılı-Kararsız Bağlanma: Bu tür bağlanmaya sahip çocuklar, bağlandıkları kişi ulaşılamadığında veya uzaktayken şiddetli kaygı yaşarlar ve bağlandıkları kişiye karşı öfke duyarlar. Kaçınan bağlanma: Bu bağlanma stilinde çocuklar, bağlandıkları kişi yanlarındayken çevrelerini çok daha kolay keşfederler, ancak bağlandıkları kişi yanlarında olmadığında huzursuz ve tepkisiz olmazlar.

Ayrılık Anksiyetesi Belirtileri

Ayrılık Anksiyetesinin Epidemiyolojisi

Araştırmalar, kızların erkeklerden daha fazla ayrılık kaygısı bozukluğundan muzdarip olduğunu göstermiştir.

Ayrılık Anksiyetesinin Tanı Kriterleri

Ayrılık Anksiyetesinde Tedavi

Velting, Setzer ve Albano'ya göre kaygı yaratan durumlara maruz kalan çocuğun korkulan sonuçların olmayacağına olan inancı ve deneyim kazanmasıyla kaygı giderek yok olur. Örneğin; Okula gitmeyi reddeden çocuk, önce anne veya babası okula gidene kadar çocuğu yalnız bırakmamaya özen gösterirken, daha sonra anne babanın okula gitme süresi giderek azalırsa, çocuk her ne olursa olsun okulda olmayı kabul etmeye başlar. ebeveynlerin.

Ayrılık Anksiyetesi ile İlgili Yapılan Araştırmalar

Stresle Baş Etme Yöntemleri

Stresle başa çıkmayı, herhangi bir stresli olayın olumsuz belirtilerini ortadan kaldırmak veya azaltmak ve stresli olayın etkilerini veya etkisini azaltmak olarak tanımlayabiliriz. Stresle baş etmenin temel amacının herhangi bir stresli durumun olumsuz etkilerinden kaçmak olduğu söylenebilir.

Stres Belirtileri

Stresle Başa Çıkma Stilleri

Stresle Başa Çıkmaya Eşlik Eden Rahatsızlıklar

Stresle Başa Çıkma ile İlgili Yapılan Araştırmalar

Stresle Başa Çıkma ve Tedavi

Yatılı Okul

Kontenjanın %25'i öğretmen çocuklarına, %30'u aile dışında okumak zorunda olan öğrencilere, %15'i OCMW koruması altındaki çocuklara ve kalan %30'u ise diğer öğrencilere ayrılmıştır (MEB, 2012).

Yatılı Okulların Amaçları

Araştırmanın Modeli

Araştırmanın “Öğrencilerin baş etme biçimleri cinsiyete göre farklılık gösteriyor mu?” alt problemini test etmek için bağımsız örneklem t-testi kullanılmıştır. Bulgular Tablo 8'de verilmiştir. Öğrencilerin stresle başa çıkma stillerinin sınıf düzeyine göre incelenmesine ilişkin tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi sonuçları. Tabloya göre öğrencilerin sınıf seviyeleri ile stresle başa çıkma tarzları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardır [F.

Araştırmanın “Öğrencilerin stresle başa çıkma tarzları ebeveynlerinin medeni durumlarına göre farklılık gösteriyor mu?” alt problemini test etmek için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi kullanılmış ve bulgular Tablo 10'da verilmiştir. başa çıkma stillerini incelemede tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testinin, algılanan ağırlığa dayalı olarak öğrencileri strese soktuğu görülmüştür. Tabloya göre öğrencilerin algıladıkları ağırlık ile stresle başa çıkma tarzları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardır [F.

Öğrencilerin Canlandırıcı Tutumları, Stresle Başa Çıkma Tarzları ve Ayrılık Kaygısı arasındaki ilişkiyi gösteren Pearson Momentler Çarpımı Testi sonuçları. Öğrencilerin stresle başa çıkma biçimleri; Cinsiyet, sınıf düzeyi, ebeveyn medeni durumu ve algılanan kilo değişkenlerine ilişkin bulguların tartışılması. Tutuş (2019) ve Çoban (2013) stresle başa çıkma tarzlarının kadınlarda erkeklere göre daha fazla kullanıldığını iddia etmektedir.

Evren ve Örneklem

Veri Toplama Araçları

Öğrencilerin Yeme Tutumlarının Kişisel-Demografik Bazı Değişkenlere

Öğrencilerin yeme tutumlarının sınıf düzeyine göre incelenmesine ilişkin tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi sonuçları. Araştırmanın “Öğrencilerin yeme tutumları ebeveynlerinin medeni durumlarına göre farklılık gösteriyor mu?” alt problemine cevap bulmak için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi kullanılmıştır. test edilecek ve bulgular Tablo 6'da verilmiştir. Öğrencilerin Yeme Tutumlarının Ebeveyn Medeni Durumlarına Göre İncelenmesine İlişkin Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) testi sonuçları.

Araştırmanın "Öğrencilerin yeme tutumları algılanan ağırlığa göre farklılık gösteriyor mu?" alt problemini test etmek için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi kullanılmıştır. Bulgular Tablo 7'de sunulmuştur. Öğrencilerin yeme tutumlarının algılanan ağırlığa göre incelenmesine ilişkin tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi sonuçları.

Öğrencilerin Stresle Başa Çıkma Stillerinin Kişisel-Demografik Bazı

Araştırmanın “Öğrencilerin başa çıkma biçimleri sınıf düzeyine göre farklılık gösteriyor mu?” alt problemine cevap bulmak için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi kullanılmıştır. test edilecek ve bulgular Tablo 9'da verilmiştir. Tablo 9 incelendiğinde, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) sonuçları araştırmaya katılan öğrencilerin sınıf seviyeleri ile stres yönetimi tarzları arasında anlamlı bir fark olup olmadığını göstermektedir. Tablo 10 incelendiğinde, araştırmaya katılan öğrencilerin anne babalarının medeni durumları ile stresle başa çıkma tarzları arasında anlamlı bir fark olup olmadığını gösteren tek yönlü varyans analizi (ANOVA) sonuçları görülmektedir.

Araştırmanın “Öğrencilerin stresle başa çıkma stilleri algıladıkları kiloya göre farklılık gösteriyor mu?” alt problemini test etmek için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi kullanılmıştır. Tablo 11 incelendiğinde araştırmaya katılan öğrencilerin algıladıkları ağırlıkları ile öğrenme stilleri arasında anlamlı bir fark olup olmadığını gösteren tek yönlü varyans analizi (ANOVA) sonuçları görülmektedir. stresle başa çıkmak.

Öğrencilerin Ayrılık Anksiyetelerinin Kişisel-Demografik Bazı

Öğrencilerin ayrılma kaygısını sınıf düzeyine göre incelemeye yönelik tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi sonuçları. Tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi, ebeveynin medeni durumuna göre öğrenci ayrılma kaygısını inceler. Tablo 14 incelendiğinde, araştırmaya katılan öğrencilerin ebeveyn medeni durumları ile ayrılma kaygıları arasında anlamlı bir fark olup olmadığını gösteren tek yönlü varyans analizi (ANOVA) sonuçları görülmektedir.

Üniversite öğrencilerinin algılanan ağırlıkla ilgili ayrılık kaygısının incelenmesi için tek yönlü varyans analizi (ANOVA) testi sonuçları. Tablo 15'e bakıldığında, araştırmaya katılan öğrencilerin algılanan ağırlıkları ile ayrılma kaygıları arasında anlamlı bir fark olup olmadığını gösteren tek yönlü varyans analizi (ANOVA) sonuçlarını görebiliriz.

Öğrencilerin Yatılı ve Gündüzlü Okuma Durumlarının Yeme Tutumları,

Öğrencilerin yemek yeme tutumları, stresle baş etme ve ayrılma kaygısı değişkenlerine göre yatılı ve gündüz kitap okuma durumlarının incelenmesi ile ilgili. Aritmetik ortalamalar incelendiğinde bazen erkek bazen de kadın katılımcıların puanları yüksek olsa da bu farklılıklar anlamlı bir ilişki vermemektedir. Bu nedenle katılımcıların biniş veya gündüz okuma durumları ile; Yeme tutum sayısı, stresle baş etme ve ayrılma kaygısı değişkenleri arasında fark yoktur.

Diğer bir ifadeyle bu araştırmaya katılan yatılı ve gündüzlü öğrencilerin puanlarında tüm değişkenler için anlamlı bir fark bulunmamıştır. Öğrencilerin beslenme tutumları, stresle başa çıkma tarzları ve ayrılık kaygısı arasındaki ilişkiyi inceleyen bulgular.

Öğrencilerin Yeme Tutumları, Stresle Başa Çıkma Stilleri ve Ayrılık

Tablo 17'de öğrencilerin yeme tutumları, stresle başa çıkma tarzları ve ayrılma kaygıları arasında bir ilişki olup olmadığını belirlemek için yapılan Pearson Korelasyon analizi sonuçları görülmektedir. Öğrencilerin yeme tutumları ile stresle başa çıkmaları arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki vardır [r= 0.561, p<.01]. Öğrencilerin yeme tutumları ile ayrılık kaygısı arasında yüksek düzeyde pozitif korelasyon olduğu görülmektedir [r= 0.848, p<.01].

Tartışma

Öğrencilerin başa çıkma becerilerinin cinsiyete göre farklılık gösterdiği ve kadınların erkeklere göre daha fazla stresle başa çıkma stilini kullandıkları belirlenmiştir. Öğrencilerin stresle başa çıkma biçimlerinin sınıf düzeyine göre farklılık gösterdiği ve birinci sınıf öğrencilerinin diğer sınıflara göre anlamlı düzeyde daha fazla stresle başa çıkma stillerini kullandıkları bulunmuştur. Ayrıca Binboğa (2002) birinci sınıf öğrencilerinin stresle başa çıkma biçimlerini diğer düzeylere göre daha fazla kullandıklarını bulmuştur.

Buna göre, kendini fazla kilolu olarak algılayan bireylerin stresle başa çıkma tarzlarını, kendilerini zayıf olarak algılayan bireylere göre anlamlı düzeyde daha fazla kullandıkları belirlenmiştir. Yapılan araştırmalara göre, kendini fazla kilolu olarak algılayan kişilerin stres yönetimi tarzlarını daha fazla kullandıkları saptanmıştır (Sulkowski ve ark. 2011).

Sonuç ve Öneriler

Yeme tutumu, ayrılık kaygısı ve stresle başa çıkma gibi değişkenlerin alt boyutları araştırmaya dahil edilerek daha kapsamlı sonuçlara ulaşılabilir. Anne ve babanın birlikte olma durumuna göre; Yeme tutumları, başa çıkma tarzları ve ayrılık kaygısı anlamlı olarak farklı değildi. Algılanan kilo durumuna göre stresle başa çıkma tarzlarının anlamlı farklılık gösterdiği, buna göre kendini fazla kilolu olarak algılayan bireylerin stresle başa çıkma tarzlarını daha fazla kullandıkları tespit edilmiştir.

Gün içerisinde biniş ve okuma durumuna göre; yeme tutumu, stresle başa çıkma ve ayrılık kaygısı arasında anlamlı bir fark bulunmadı. Ayrıca yeme tutumları ile stresle baş etme tarzları arasında orta düzeyde pozitif bir ilişki bulunmuştur. Üniversite öğrencilerinin benlik saygısı, karar verme ve stresle baş etme tarzlarının benlik saygısı ve bazı değişkenler açısından incelenmesi.

11-14 yaş arası ergenlerin stresle başa çıkma tarzları ile bilişsel esneklik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi (Yüksek lisans tezi).