200304033 melike tez

T.C.

ÇANKIRI KARATEKİN ÜNİVERSİTESİ SAĞLIK BİLİMLERİ FAKÜLTESİ BESLENME VE DİYETETİK BÖLÜMÜ

YURTTA VE EVDE KALAN ÖĞRENCİLERİN MUTLULUK, ATILGANLIK VE YALNIZLIK DÜZEYLERİNİN

KARŞILAŞTIRILMASI

BİTİRME PROJESİ

Melike ERDOĞAN

Çankırı 2024

YURTTA VE EVDE KALAN ÖĞRENCİLERİN MUTLULUK, ATILGANLIK VE YALNIZLIK DÜZEYLERİNİN

KARŞILAŞTIRILMASI

Melike ERDOĞAN Sağlık Bilimleri Fakültesi Beslenme Ve Diyetetik Bölümü

Bitirme Projesi

DANIŞMAN

PROF. DR. TÜNAY KONTAŞ AŞKAR

Çankırı 2024

KABUL VE ONAY

ÇAKÜ, Sağlık Bilimleri Fakültesi’nin 200304033 numaralı lisans öğrencisi/öğrencileri Melike ERDOĞAN , ilgili yönetmeliklerin belirlediği gerekli tüm şartları yerine getirdikten sonra hazırladığı “Bitirme Projesi Başlığı” başlıklı bitirme projesini başarı ile sunmuştur.

Bitirme Projesi Sunum Tarihi : 21.05.2024

Danışman: Prof.Dr. Tünay KONTAŞ AŞKAR Çankırı Karatekin Üniversitesi

ETİK BEYANNAMESİ

Lisans Bitirme Projesi olarak hazırlayıp sunduğum “ YURTTA VE EVDE KALAN ÖĞRENCİLERİN MUTLULUK, ATILGANLIK VE YALNIZLIK DÜZEYLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI” başlıklı bitirme projesi; bilimsel ahlak ve değerlere uygun olarak tarafımdan yazılmıştır.

Yukarıda belirtilen hususların doğruluğunu beyan ederim.

09.01.2024 Melike ERDOĞAN

ÖN SÖZ

Lisan eğitimim boyunca ve tez çalışmamda bana her türlü yardımı ve kolaylığı sağlayan, beni her konuda destekleyen, öğrencileri olmaktan büyük mutluluk ve onur duyduğum kıymetli danışmanım Prof. Dr. Tünay KONTAŞ AŞKAR’a,

Lisans eğitimim boyunca kıymetli bilgi ve deneyimleriyle her zaman yanımda olan, mesleğe ve hayata bakış açımı geliştiren, öğrencileri olmaktan büyük mutluluk ve onur duyduğum Beslenme Ve Diyetetik Bölümü Öğretim Elamanlarına,

Tez çalışmam boyunca bana yardımcı olan ve beni bu süreçte destekleyen kıymetli arkadaşlarıma,

Bana her zaman maddi ve manevi destek sağlayan kıymetli aileme,

Sonsuz teşekkür ederim.

KISALTMALAR VE SEMBOLLER

BKİ : Beden Kütle İndeksi ÜOKÇ : Üst Orta Kol Çevresi

UCLA : University of California, Los Angeles

YURTTA VE EVDE KALAN ÖĞRENCİLERİN MUTLULUK, ATILGANLIK VE YALNIZLIK DÜZEYLERİNİN

KARŞILAŞTIRILMASI

Özet

ERDOĞAN, Melike. Yurtta ve evde kalan öğrencilerin mutluluk,atılganlıkve yalnızlık düzeylerinin karşılaştırılması , Çankırı, 2024.

Amaç: Bu çalışmanın amacı evde kalan ve yurtta kalan öğrencilerin mutluluk seviyelerini, atılganlıklarını ve yalnızlık düzeylerini karşılaştırmaktır.

Gereç ve Yöntem: Çalışma 59 evde kalan, 60 yurtta kalan toplam 119 gönüllü lisans öğrencisinde gerçekleştirilmiştir. Lisans öğrencilerinin sosyo-demografik ve antropometrik verileri alınarak, bu öğrencilere Mutluluk, UCLA Yalnızlık ve Rathus Atılganlık ölçekleri uygulanmıştır.

Bulgular: Bu çalışmada lisans öğrencilerinin barınma şekline göre antropometrik ölçümleri karşılaştırıldığında bel çevresi, kalça çevresi, bel/kalça oranı, boyun çevresi, baldır çevresi, bel/boy oranı evde kalan öğrencilerde daha yüksek bulunmuştur. Üst Orta Kol Çevresi oranı ise yurtta kalan öğrencilerde yüksek bulunmuştur. Bunun yanında öğrencilerin sigara ve alkol kullanım oranı ve bir yerde çalışma oranı evde kalan öğrencilerde daha yüksek bulunmuştur. Çalışmada erkek öğrencilerin kadın öğrencilere oranla daha fazla evi tercihi ettiği belirlenmiştir. Evde kalan ve yurtta kalan öğrencilerin mutluluk düzeyleri karşılaştırıldığında, evde kalan öğrencilerin daha mutlu olduğu, fakat daha yalnız hissettiği belirlenmiştir. Ayrıca Rathus Atılganlık ölçeğine göre evde kalan öğrencilerin daha atılgan olduğu saptanmıştır.

Sonuç: Bu çalışma ile evde kalan öğrencilerin yeme düzenlerine daha fazla dikkat etmesi ve sosyalleşmeleri gerektiği görülmüştür. Yurtta kalan öğrencilerin daha mutlu ve atılgan olmak için yeme alışkanlıklarını ve fiziksel aktivitelerini düzenlemelerinin iyi olacağı düşünülmektedir.

Anahtar kelimeler: Mutluluk, atılganlık, yalnızlık, evde kalan, yurtta kalan.

COMPARISON OF THE HAPPINESS, ASSERTIVENESS AND LONELINESS LEVELS OF STUDENTS STAYING IN DORMITORY AND AT HOME

Summary

ERDOĞAN, Melike. Comparison of happiness, assertiveness and loneliness levels of students living in dormitories and at home, Çankırı, 2024.

Purpose: The aim of this study is to compare the happiness levels, assertiveness and loneliness levels of students staying at home and those living in dormitory.

Materials and Methods: The study was conducted on a total of 119 volunteer undergraduate students, 59 of whom lived at home and 60 of whom lived in

dormitories. Socio-demographic and anthropometric data of undergraduate students were taken and Happiness, UCLA Loneliness and Rathus Assertiveness scales were applied to these students. Findings: In this study, when anthropometric

measurements of undergraduate students were compared according to their housing type, waist circumference, hip circumference, waist/hip ratio, neck circumference, calf circumference, waist/height ratio were found to be higher in students staying at home. The Upper Middle Arm Circumference ratio was found to be high in

students living in dormitories. In addition, the rate of smoking and alcohol use and the rate of working somewhere were found to be higher in students staying at home. In the study, it was determined that male students preferred home more than female students. When the happiness levels of students staying at home and those living in dormitories were compared, it was determined that students staying at home were happier but felt more lonely. In addition, according to the Rathus

Assertiveness scale, it was determined that students who stayed at home were more assertive. Conclusion: This study showed that students staying at home should pay more attention to their eating habits and socialize. It is thought that it would be good for students living in dormitories to regulate their eating habits and physical activities in order to be happier and more enterprising

Key words: Happiness, assertiveness, loneliness, staying at home, staying in

dormitory.

1. GİRİŞ

Üniversite öğrencilerinin yaşam koşulları, onların psikolojik ve sosyal sağlıkları üzerinde önemli bir etkiye sahip olabilir. Bu bağlamda, öğrencilerin evde veya yurtta kalmalarının mutluluk, atılganlık ve yalnızlık düzeyleri üzerindeki etkilerini incelemek önemli bir araştırma konusudur.

Mutluluk, bireyin yaşamından genel olarak memnuniyet duyması ve sıkça olumlu duygular yaşamasıdır. Evde kalan öğrenciler, aile desteği ve tanıdık bir çevre sayesinde daha fazla güven ve rahatlık hissedebilirler. Ancak, yurtta kalan öğrenciler ise yeni sosyal ilişkiler kurarak ve bağımsızlık kazanarak mutluluk seviyelerini artırabilirler.

Kaynak:

Seligman, M. E. P. (2002). Authentic Happiness. New York: Free Press.

Atılganlık, bireyin kendi haklarını, duygularını ve düşüncelerini açıkça ifade etme becerisidir. Yurtta kalan öğrenciler, çeşitli insanlarla etkileşim kurarak sosyal becerilerini ve atılganlıklarını geliştirme fırsatına sahip olabilirler. Evde kalan öğrenciler ise daha sınırlı bir sosyal çevrede bulunarak atılganlıklarını yeterince geliştiremeyebilirler.

Kaynak:

Alberti, R. E., & Emmons, M. L. (2008). Your Perfect Right: Assertiveness and Equality in Your Life and Relationships. New Harbinger Publications.

Yalnızlık, bireyin ihtiyaç duyduğu sosyal ve duygusal bağlantılardan yoksun hissetmesi durumudur. Evde kalan öğrenciler, aile ve tanıdık çevrenin varlığıyla yalnızlık hissini daha az yaşayabilirler. Ancak, yurtta kalan öğrenciler, yeni bir ortama adapte olma sürecinde yalnızlık hissi yaşayabilirler, fakat yeni sosyal ağlar oluşturarak bu hissi azaltabilirler.

Kaynak:

Hawkley, L. C., & Cacioppo, J. T. (2010). Loneliness matters: A theoretical and empirical review of consequences and mechanisms. Annals of Behavioral Medicine, 40(2), 218-227.

Çalışmanın amacı:

Evde ve yurtta kalan öğrencilerin mutluluk, atılganlık ve yalnızlık düzeyleri, bireysel farklılıklar ve sosyal çevrelerinin etkisiyle değişiklik gösterebilir. Her iki yaşam biçiminin de kendine özgü avantajları ve dezavantajları bulunmaktadır. Bu konudaki ampirik araştırmalar, öğrencilere yönelik destek hizmetlerinin geliştirilmesi ve iyileştirilmesi açısından önemlidir.

2. GENEL BİLGİLER

Üniversite öğrencileri, eğitim hayatlarında sıklıkla evde veya yurtta konaklama seçenekleri arasında tercih yaparlar. Bu konaklama tercihlerinin, öğrencilerin mutluluk, atılganlık ve yalnızlık gibi psikolojik durumları üzerinde önemli etkileri olabilir. Bu nedenle, evde kalan ve yurtta kalan öğrenciler arasındaki bu psikolojik değişkenlerin karşılaştırılması, üniversite yaşamının psikososyal dinamiklerini anlamak ve öğrencilerin ihtiyaçlarını daha iyi karşılayabilmek için değerli bir araştırma alanı oluşturur.

2.1.Mutluluğun beslenme üzerine etkileri

Mutluluğun beslenme üzerine etkisi, bireylerin daha sağlıklı besinler seçmesine, duygusal yemeyi azaltmasına ve düzenli yeme alışkanlıklarına sahip olmasına yardımcı olabilir.

Mutlu insanlar genellikle daha fazla meyve, sebze ve tam tahıl tüketir, gereksiz

atıştırmalıklardan kaçınır ve sosyal yemek yeme etkinliklerine daha fazla katılırlar. Bu etkiler, genel sağlık ve kilo yönetimi üzerinde olumlu sonuçlar doğurur.

Kaynaklar

White, B. A. (2013). "Eating to beat the blues: A prospective study of diet quality and emotional health in adolescents." Psychology and Health, 28(4), 416-429.

Gardner, M. P., Wansink, B., Kim, J., & Park, S. (2014). "Better moods for better eating?

How mood influences food choice." Appetite, 74, 135-140.

2.2. Atılganlığın beslenme üzerine etkileri

Atılganlık, bireylerin beslenme alışkanlıkları üzerinde olumlu bir etkiye sahip olabilir.

Atılgan bireyler, kendi sağlık ve beslenme ihtiyaçlarını daha iyi savunabilir, sağlıklı besin seçimlerinde daha kararlı olabilir ve sosyal ortamlarda sağlıklı beslenme tercihlerini rahatlıkla ifade edebilirler. Bu, dengeli ve düzenli bir beslenme alışkanlığının sürdürülmesine katkı sağlar.

Kaynaklar

Alberti, R. E., & Emmons, M. L. (2008). Your Perfect Right: Assertiveness and Equality in Your Life and Relationships. New Harbinger Publications.

Smith, S. M., & Thelen, M. H. (1984). "Development and validation of a test for assertive eating behavior." Journal of Behavioral Medicine, 7(2), 191-201.

2.3.Yalnızlığın beslenme üzerine etkileri

Yalnızlık, bireylerin beslenme alışkanlıkları üzerinde olumsuz etkiler yapabilir. Yalnız hisseden kişiler, duygusal yeme davranışlarına daha yatkın olabilirler, bu da aşırı yeme ve sağlıksız gıda tüketimine yol açabilir. Ayrıca, yalnızlık, düzensiz yemek yeme alışkanlıklarına ve düşük besin kalitesine neden olabilir.

Kaynaklar

Hawkley, L. C., & Cacioppo, J. T. (2010). "Loneliness matters: A theoretical and empirical review of consequences and mechanisms." Annals of Behavioral Medicine, 40(2), 218-227.

Cornwell, E. Y., & Waite, L. J. (2009). "Social disconnectedness, perceived isolation, and health among older adults." Journal of Health and Social Behavior, 50(1), 31-48.

3. MATERYAL VE YÖNTEM

3.1.Araştırmanını Yeri, Zamanı, Örneklem Seçimi;

Bu araştırma Mart 2023- Haziran 2023 tarihleri arasında 18-30 yaş arası gönüllü öğrenci bireylerle sürdürülmüştür. Araştırmaya 60 evde kalan, 59 yurtta kalan öğrenci katılmıştır. Çalışma protokolü Çankırı Karatekin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Etik Kurulu tarafından 10.11.2023 tarihinde onaylanmıştır.

Çalışma, araştırmacı tarafından oluşturulmuş anket formu ile yapılmıştır. Anket, bireylere yüz yüze görüşme yöntemi ile uygulanmıştır. Araştırmacı tarafından hazırlanan formda ‘Genel Bilgiler’ ve ‘Antropometrik Ölçümler’ kısmının bulunduğu toplam 17 soru bulunmaktadır (EK-2). Ayrıca “Mutluluk’, ‘rathus atılganlık envanteri’,’UCLA yalnızlık ‘ Ölçeği gibi ölçekler de kullanılmıştır. Bireylerin antropometrik ölçümleri usulüne uygun esnemeyen mezura ile alınmıştır.

3.2. Verilerin Toplanması ve Değerlendirilmesi

3.2.1. Sosyodemografik Özellikler

Yetişkinlerin sosyodemografik özelliklerini belirlemek için 13 sorudan oluşan anket formu kullanılmıştır. Anket formunda hastaların demografik özellikler ile kronik hastalıklarına ilişkin bilgiler, sigara ve alkol içme durumları, beslenme alışkanlıkları gibi sorular sorulmuştur.

3.2.2. Antropometrik Ölçümler

Çalışmamızda kişilerin vücut ağırlığı, boy uzunluğu, bel çevresi, kalça çevresi, üst orta kol çevresi, baldır çevresi, boyun çevresi ölçülmüştür. Ölçümler sırasında kişilerin en az kıyafetle olmaları istenmiştir.

Vücut Ağırlığı Ve Boy Uzunluğu: Bireylerin vücut ağırlığı için hassas elektronik tartı kullanılmış olup üzerlerinde ince bir giysi ile ölçüm yapılmıştır. Boy uzunluğu ölçümünde, ayaklar yan yana ve baş Frankfurt düzleminde (göz üçgeni ve kulak kepçesi aynı hizada yere paralel) iken yöntemine uygun olarak ölçüm yapılmıştır (Pekcan, 2011).

Beden Kütle İndeksi (BKİ, Kg/M²): Beden Kütle İndeksi (BKİ); vücut ağırlığı/boy uzunluğu formülü ile kg/m² olarak hesaplanmış ve Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ)’nün sınıflamasına göre (<18.5 kg/m²) ise kişi zayıf, (18.5-24.9 kg/m²) ise kişi normal, (25.0-29.9 kg/m²) ise kişi hafif şişman,( ≥ 30.0 kg/m²) ise kişi Obez olarak değerlendirilmiştir (Kaner ve ark., 2017).

Bel Çevresi: Kişi ayakta karnı normal gevşek pozisyonda, kolları yana sarkıtılmış, bacakları bitişik pozisyonda iken, en alt kaburga ile kristailiyak arası orta nokta bel hizasında işaretlenerek, esnemeyen bir mezura ile çevre ölçülmüştür (WHO, 2011).

Erkeklerde ≥94 cm riskli olarak kabul edilirken kadınlarda ≥80 cm riskli olarak kabul edilmiştir. Erkeklerde ≥102 cm yüksek riskli olarak kabul edilirken kadınlarda ≥88 cm yüksek riskli olarak kabul edilmiştir (WHO, 2011).

Kalça Çevresi: Kişinin yan tarafında durulduktan sonra en yüksek noktadan çevre ölçümü yapılmıştır (WHO, 2011).

Bel/Kalça Oranı: Android tip şişmanlığın ve buna bağlı olarak gelişen kronik hastalık gelişme riskinin göstergesidir. Dünya Sağlık Örgütü bel/kalça oranının erkeklerde

< 0.90, kadınlarda < 0.85 olmasını önermektedir (WHO, 2011).

Bel/Boy Oranı: Bel/kalça oranı yerine bel/boy uzunluğu oranı da abdominal yağlanmanın bir göstergesi olarak kullanılmaktadır. Bel/boy oranı sağlık riski göstergesi olarak BKİ’den daha hassastır ve bu oranın ölçülmesi ve hesaplanması BKİ’den daha kolaydır. Hesaplama için kişinin boy uzunluğunun ve bel çevresi ölçümünün bilinmesi yeterlidir (Pekcan, 2011). Kişilerde bel/boy oranı < 0.4 ise riskli, 0.4 - 0.49 değerleri arasında ise normal, 0.5-0.6 değerleri arasında ise riskli, >0.6 ise tedavi gerektirir şeklinde tanımlanmıştır.

Üst Orta Kol Çevresi (ÜOKÇ): Kişiler dik pozisyonda ve ayakta iken sol kol dirsekten 90° bükülmüş, dirsekte olekranon çıkıntı ile omuzda akromial çıkıntısının orta noktası işaretlenmiş, daha sonra kol tekrar avuç içleri uyluğa bakacak şekilde serbest bıraktırılarak işaretlenen yerden esnemeyen mezürle 0.1 cm duyarlılıkla kol çevresi ölçülmüştür. (Pekcan, 2011).

Baldır Çevresi: Baldır çevresi kişinin yanında durulduktan sonra baldırın en geniş olduğu bölgeden yere paralel olacak şekilde esnemeyen bir mezür ile ölçülmüştür (ŞANLIER, 2005).

Boyun Çevresi: Ölçüm laringeal çıkıntının (laringeal prominens) hemen altından yapılmıştır. Boyun çevresi, abdominal obezitenin göstergelerinden biri olarak kabul edilmektedir. Boyun çevresinin erkeklerde ≥37 cm, kadınlarda ≥34 cm olması kişilerde şişmanlık için bir risk faktörü sayılmaktadır (Ben-Noun ve Ark., 2001).

Rathus Atılganlık Ölçeği

Bireylerin cesaret, risk alma, girişimcilik gibi atılganlık özelliklerini ölçmek için kullanılan bir psikolojik ölçektir. Robert Rathus tarafından geliştirilmiştir ve atılganlık düzeylerini değerlendirmek amacıyla kullanılır. Katılımcılara belirli durumlarla ilgili hissettikleri veya davrandıkları şekilde yanıtlar vermeleri istenir ve bu yanıtlar atılganlık düzeylerini ölçmek için analiz edilir.

UCLA Yalnızlık Ölçeği

Bireylerin genel yalnızlık düzeylerini belirlemek için kullanılan bir psikolojik ölçektir.

Katılımcılara belirli ifadelerle kendilerini ne sıklıkla yalnız hissettiklerini değerlendirmelerini sağlar. Bu ölçek, sosyal bağlantı eksikliği ve izolasyon hissi gibi yalnızlık belirtilerini ölçmek için kullanılır ve sosyal ilişkiler üzerindeki etkilerini incelemek için araştırmalarda kullanılır.

3.4 İstatistiksel Analizler

Araştırmadan elde edilen veriler IBM SPSS Statistics Version 26.0 for Windows (IBM Corp.

2012 Armonk, NY.) programı kullanılarak analiz edilmiştir. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0.05 olarak kabul edilmiştir. Sayısal değişkenlerin normal dağılıma uygunluğu Kolmogorov smirnov testi ile incelenmiştir. Kategorik değişkenler frekans (yüzde), sayısal değişkenler ortalama±standart sapma değerleri ile özetlenmiştir. Sayısal değişkenlerin karşılaştırılmasında normal dağılım gösteren ölçümlerde bağımsız iki örneklem t testi kullanılmıştır. Kategorik değişkenlerin karşılaştırılmasında Pearson Ki-kare test sonucu verilmiştir.

4. BULGULAR

Evde kalan ve yurtta kalan öğrencilerin mutluluk, atılganlık, yalnızlık düzeylerinin belirlenmesi amacıyla bu çalışma yapılmıştır. 18-30 yaş arası 59 (%49,57) evde kalan ve 60 (%50,43)toplam 119 öğrencinin katılımıyla yapılmıştır. Öğrencilerin yaş ortalaması yurtta kalanlar 21.2±1.2, evde kalanlar 22.3±1.9 ‘dır. Öğrencilerin yurtta kalanlarda %33.9’ü sigara içerken, %62,7’ü sigara kullanmamaktadır ve %3,4’ü bırakmış durumdadır. Evde kalanların ise %63,3’ü sigara içerken, %33,3’ü sigara kullanmamaktadır ve %1,7’ü bırakmış durumdadır. Yurtta kalan öğrencilerin %10,2’si alkol içerken , %89,8’i alkol kullanmamaktadır. Evde kalan öğrencilerde %30’u alkol kullanırken, %70’i alkol kullanmamaktadır. Yurtta kalan öğrencilerin %10,3’ü kronik hastayken %89,7’si kronik hasta değildir. Evde kalan öğrencilerin % 1,7’si kronik hastayken, %98,3 kronik hasta değildir.

5.

Tablo 1. Bireylerin Sosyodemografik Özellikleri (n=150) (Ortak) Sosyodemografik

özellikler

Yurtta Kalan (n=59) Evde Kalan (n=60) T P

Yaş (X±SS) 21.2±1.2 22.3±1.9 -3.745

0.000*

N % n % X²

p Cinsiyet

Erkek 7 11.9 40 66.7 37.387

0.000*

Kadın 52 88.1 20 33.3

Çalışma durumu

Çalışıyor 4 6.8 9 15.0 2.066 0.239

Çalışmıyor 55 93.2 51 85.0

Sigara kullanma

İçiyor 20 33.9 38 63.3 10.649

0.005*

İçmiyor 37 62.7 20 33.3

Bırakmış 2 3.4 2 1.7

Alkol kullanma

İçiyor 6 10.2 18 30.0 7.266

0.007*

İçmiyor 53 89.8 42 70.0

Kronik hastalık

Var 6 10.3 1 1.7 3.980

0.059

Yok 52 89.7 59 98.3

Tabloda bireylerin cinsiyetlerine göre antropometrik ölçümleri verilmiştir. Yurtta kalan öğrencilerin BKİ ortalaması 21.5±3.1 kg/m2 iken, evde kalan öğrencilerin BKİ ortalaması 23.6±3.1 kg/m2 olup barındığı yere göre farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur(p=0.000).

Bel çevresi yurtta kalan öğrencilerin ortalama 73.0±10.6 cm, evde kalan öğrencilerde ise 83.4±13.4 cm’dir. Bel çevresi ölçümünün barındığı yere göre farkı istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur(p=0.000).

Tablo 2. Bireylerin Barınma Türlerine Göre Antropometrik Ölçümleri (n=150) (Ortak)

Antropometrik Ölçümler

Yurtta Kalan (n=59)

Evde Kalan (n=60) t

P

x SS x SS

BKİ (kg/m²) 21.5 3.1 23.6 3.1 -0.731

0.000*

Bel çevresi (cm) 73.0 10.6 83.4 13.4 0.006

0.000*

Kalça çevresi

(cm) 98.9 7.9 100.1 9.5 0.188

0.456

Bel/kalça oranı 2.7 2.8 3.1 3.3 0.031

0.473

Bel/boy oranı 1.6 1.6 1.8 1.9 0.031

0.506 Boyun çevresi

(cm) 32.4 3.1 36.4 4.9 0.000

0.000*

Baldır çevresi

(cm) 34.4 4.0 35.3 4.9 0.003

0.270

ÜOKÇ (cm) 28.0 5.3 33.2 5.2 0.958

0.000*

Bireylerin barınma türlerine göre puan ortalamaları Tabloda yer almaktadır. Öğrencilerin Mutluluk, Atılganlı, Yalnızlık Ölçeği’ne göre puan ortalamaları yer almaktadır.

Bireylerin Barınma Türlerine Göre Ölçek Puanları Yurtta Kalan

(n=59)

Evde Kalan (n=60)

Toplam (n=119)

t P

Ölçekler X SS X SS X SS

Mutluluk Ölçeği

19.5 4.6 20.2 4.8 19.9 4.7 0.540

0.436 Rathus

Atılganlık Envanteri

100.5 12.3 101.6 10.0 101.1 11.2 0.066

0.594 UCLA Yalnızlık

Ölçeği 53.2 5.9 51.8 7.1 52.5 6.6 0.081

0.258

Öğrencilerin barınma türlerine göre BKİ Sınıflanması yer almaktadır.

BKİ Sınıflaması Yurtta Kalan (n=59)

Evde Kalan (n=60) Toplam (n=119)

N % n % n %

Zayıf (<18.5 kg/m²) 8 13.6 6 10.0 14 11.8 Normal (18.5-24.9

kg/m²)

43 72.8 37 61.7 80 67.2

Şişman/Obez (>25.00 kg/m²)

8 13.6 17 21.0 25 21.0

TARTIŞMA Mutluluk

Evde kalan öğrenciler, genellikle aile desteği ve tanıdık bir çevre içinde yaşamlarını sürdürdükleri için daha fazla güven ve rahatlık hissedebilirler. Bu durum, onların mutluluk seviyelerini olumlu yönde etkileyebilir. Ancak, evde kalan öğrenciler bazen bağımsızlık kazanma konusunda eksiklik hissedebilirler, bu da uzun vadede mutluluklarını olumsuz etkileyebilir.

Öte yandan, yurtta kalan öğrenciler, bağımsız yaşamayı öğrenirken yeni sosyal ilişkiler kurarak sosyal ağlarını genişletebilirler. Bu sosyal bağlantılar, öğrencilerin mutluluk seviyelerini artırabilir. Ancak, yurtta kalmanın getirdiği zorluklar ve uyum süreçleri, bazı öğrenciler için stres ve mutsuzluk kaynağı olabilir.

Atılganlık

Yurtta kalan öğrenciler, çeşitli insanlarla sürekli etkileşim içinde olduklarından, sosyal becerilerini ve atılganlıklarını geliştirme fırsatına sahiptirler. Yurt ortamında yaşanan sosyal deneyimler, öğrencilerin kendilerini ifade etme ve savunma becerilerini artırabilir.

Evde kalan öğrenciler ise daha sınırlı bir sosyal çevrede bulunabilirler. Bu durum, onların sosyal etkileşimlerini ve atılganlıklarını geliştirmede yetersiz kalmalarına neden olabilir.

Ancak, evdeki aile desteği, öğrencilerin kendilerini güvende hissetmelerine ve atılganlıklarını farklı şekillerde geliştirmelerine yardımcı olabilir.

Yalnızlık

Evde kalan öğrenciler, ailelerinin ve tanıdık çevrelerinin varlığı sayesinde yalnızlık hissini daha az yaşayabilirler. Aile desteği ve tanıdık bir çevre, öğrencilerin duygusal ihtiyaçlarını

karşılayarak yalnızlık duygusunu azaltabilir. Ancak, evde kalan bazı öğrenciler, sosyal çevrelerinin sınırlı olmasından dolayı yalnızlık hissedebilirler.

Yurtta kalan öğrenciler, yeni bir ortama adapte olma sürecinde yalnızlık hissi yaşayabilirler.

Ancak, yeni sosyal ağlar oluşturarak bu yalnızlık hissini azaltma fırsatına da sahiptirler. Yurt ortamı, öğrencilerin sosyal etkileşimlerde bulunmalarını ve yeni arkadaşlıklar kurmalarını teşvik edebilir, bu da yalnızlık hissini azaltabilir.

Sonuç

Evde kalan ve yurtta kalan öğrencilerin mutluluk, atılganlık ve yalnızlık düzeyleri, bireysel farklılıklar ve sosyal çevrelerinin etkisiyle değişiklik gösterebilir. Evde kalmanın ve yurtta kalmanın kendine özgü avantajları ve dezavantajları bulunmaktadır. Evde kalan öğrenciler daha fazla aile desteği ve tanıdık çevre avantajına sahipken, yurtta kalan öğrenciler sosyal etkileşimler ve bağımsızlık fırsatlarından yararlanabilirler.

Bu konudaki ampirik araştırmalar, öğrencilerin psikolojik sağlık ve refahını artırmak için üniversitelerin sağlayabileceği destek hizmetlerinin geliştirilmesi açısından büyük önem taşımaktadır. Öğrencilerin ihtiyaçlarına yönelik uygun müdahalelerin yapılabilmesi için konaklama tercihlerinin psikolojik etkilerinin anlaşılması gereklidir.

KAYNAKÇA

Keleş,Ş. (2020). MUTLULUK ÜZERİNE AMPİRİK BİR ANALİZ. Akademi Sosyal Bilimler Dergisi,7(20),156-174.

Seligman, M. E. P. (2002). Authentic Happiness. New York: Free Press.

Helliwell, J. F., Layard, R., & Sachs, J. (Eds.). (2023). World Happiness Report 2023.

Sustainable Development Solutions Network.

Alberti, R. E., & Emmons, M. L. (2008). Your Perfect Right: Assertiveness and Equality in Your Life and Relationships. New Harbinger Publications.

Hawkley, L. C., & Cacioppo, J. T. (2010). "Loneliness matters: A theoretical and empirical review of consequences and mechanisms." Annals of Behavioral Medicine, 40(2), 218-227.

Cornwell, E. Y., & Waite, L. J. (2009). "Social disconnectedness, perceived isolation, and health among older adults." Journal of Health and Social Behavior, 50(1), 31-48.

SONUÇ VE ÖNERİLER

 Öğrencilerin barınma durumlarına göre günlük enerji, makro besin ögesi alımlarının ortalama değerlerine bakıldığında, enerji ve posa alımının yurtta kalan öğrencilerde daha yüksek olduğu belirlenmiştir.

 Karbonhidrat, protein, yağ tüketim miktarı ise evde kalan lisans öğrencilerinde daha yüksek bulunmuştur. Bireylerin bki sınıflamasına bakıldığında evde kalan

öğrencilerde obez olma riskinin daha fazla olduğu gözlemlenmiştir.

 Mutluluk ve atılganlık düzeyleri evde kalan öğrencilerde daha yüksek olduğu gözlemlenmiştir.

 Yalnızlık düzeyinin yurtta kalan öğrencilerde daha fazla olduğu sonucuna varılmıştır.

 Barınma türlerine göre antropometrik ölçümlerine bakıldığı zaman bel çevresi, kalça çevresi, bel/boy, bel/kalça oranı, boyun çevresi, baldır çevresi, ÜOKÇ evde kalan bireylerde daha yüksek bulunmuştur.

 BKİ değerleri yükseldikçe mutluluk ve atılganlık düzeylerinin azaldığı görülmüştür.

 BKİ değerleri azaldıkça yalnızlık düzeylerinde de azalma görülmüştür zla olduğu gözlemlenmiştir.