-8-
Anti-Realist Meta-Etik Teoriler
Ahlâkî realizmin karşıtları genel olarak iki gruba ayrılabilir:
(1) Ahlâkî olguların ve doğru ahlâkî önermelerin varlığını kabul ettiği için bilişselci olan, fakat bu olguların bizim tutumlarımız veya bir toplumun ahlâkî inançları tarafından oluşturulduğunu iddia eden sübjektif görüsler (Yapısalcılar).
(2) (2) Ahlâkî olguların ve doğruların varlığını bütünüyle reddeden nihilistler ve bilisselci olmayan teoriler.
Sübjektif ve Rölatif Teoriler
Sübjektif teoriler ahlâkî niteliklerin sübjektif olduğunu ve bu ahlâkî niteliklerin psikolojik olgulara veya toplumsal uzlaşımlara indirgenebileceğini savunur. Bu teoriler ahlâkî bilginin deney ve gözleme dayalı bir bilgi olduğunu kabul eder. Dolayısıyla, bu tür teorileri de naturalist teoriler içerisinde değerlendirmek mümkündür.
Sübjektif teoriler içerisinde ele alınan teorilerden birisi de “ilahî buyruk teorileri”dir.
Yapılandırmacılık (constructivism)
Bu tür teorilerin sübjektif teorilerden tek farkı ahlâkî olgularla, sübjektif, rölatif inançlar ve tutumlar arasındaki ilişkiyi sübjektif anlayışlardan
daha gevsek bir şekilde açıklamasıdır. Yapısalcı teoriler, ahlâkî söylemin realist bir karaktere sahip olduğunu kabul etmekle beraber, bu realizmi insanın bilinçsel fonksiyonlarından bağımsızlık olarak gören realistlere karşıt olarak, ahlâkî nitelik ve ilkeleri, insanların uzlaşımlarının bir ürünü olarak görmektedir.
Bilisselci Olmayan Teoriler (Non- Cognitivism)
Bilisselciligin temel karakteri ahlâkî alana ait olmayan doğru bir yargı ile dünya arasındaki ilişkinin, doğru bir ahlâkî hüküm ve dünya arasında da geçerli olduğunu kabul etmesidir. Bilisselciler ahlâkî hükümlerin
“önerme” ifade ettiğini savunurlar; Bilisselciligi kabul etmeyenler ahlâkî hükümlerin önerme olduğunu reddederler.
