AĞAÇLANDIRMA TEKNİĞİ
(Orman Kurma ve Ağaçlandırma Yöntemleri)
(DOSYA – 3)
Prof. Dr. Musa GENÇ Arş. Gör. Esra BAYAR
SDÜ ORMAN FAKÜLTESİ ORMAN MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ
SİLVİKÜLTÜR AD 2013
Kaynak gösterilmeden verilen ¨çizimler¨ URL-3’den alınmıştır.
Diğer Çıplak Köklü Fidan Dikim Yöntemleri
Ayak Plantuvarı Dikimi
El Plantuvarı Dikimi
Basit Çapa Dikimi
Çukurda Kenar Dikimi (Pullama)
Kavisli Kürek Dikimi
Burgu Çukurunda Dikim
Kavisli Kürek Dikimi Özel Çukur Dikimleri
Ayak Plantuvarı Dikimi
• Bir-iki yaşındaki küçük fidanların dikiminde kullanılır.
• Dikim yerinin taşlı olmaması şarttır.
• Dikimi bir kişi yapar.
(Ürgenç, 1986)
El Plantuvarı Dikimi
• Bir-iki yaşındaki küçük fidanların dikiminde kullanılır.
• Dikim yerinin taşlı olmaması şarttır.
• Dikimi bir kişi yapar.
(Ürgenç, 1986)
Basit Çapa Dikimi
• Çapa ile derinliği 20-25 cm, genişliği 10-15 cm olan çukurlar açılır ve dikim çukuru açan işçi tarafından tamamlanır.
• 1-0, 2-0 yaşlı iğne yapraklı fidanların dikiminde rahatlıkla kullanılabilir.
(Nyland, 2002)
Çapa ile Çukurda Kenar Dikimi (Pullama)
• Türkiye’deki uygulamalarda, başarısı kanıtlanmış bir yöntemdir.
• Önce, dikim yerinde bulunan ölü ve diri örtü 25x40 cm ebatlarında temizlenir.
• Çapa ile genişliği 10-12 cm, uzunluğu 25-30 cm ve derinliği 20-30 cm olan karşı duvarı dik bir çukur açılır. Fidan çukurun ortasına gelecek şekilde dik duvara tutulur ve bir tutam nemli toprakla duvara yapıştırılır ve dikim
tamamlanır. (Saatçioğlu, 1970)
Kavisli Kürek Dikimi
• Türkiye’de kullanılmayan bir
yöntemdir. Almanya’da yaygındır.
• Kavisli bir kürek kullanılır. Dikim yerinde, kavisli kürek karşılıklı olarak toprağa saplanır ve kesilen toprak çıkarılır.
• Fidan açılan çukurun dik tarafına tutulur ve çukurdan çıkarılan toprak yerine koyularak dikim tamamlanır.
(Saatçioğlu, 1970)
Burgu Çukurunda Dikim
• Elle ve makine gücüyle çalışan tipleri vardır.
• Dikim yerinin taşsız olması istenir. Fakat, az taşlı
yerlerde de kullanılabilir.
• Bir kişi burgu ile çukuru açarken diğeri dikimi yapar.
(Nyland, 2002)
Özel Çukur Dikimleri
(Ürgenç, 1986)
Farklı Saha
Koşullarında Kullanılan Dikim Yöntemleri
Basit Teras Dikimi
Kanallı Teras Dikimi
Çalı Takviyeli Teras Dikimi
Basit Tepe Dikimi
Set Dikimi
Hendekli Tepe Dikimi
Basit Teras Dikimi
• Türkiye’de en çok kullanılan teras tipidir.
• Arazi eğiminin % 60’a kadar olduğu ortamlarda kullanılabilir; eğimli veya eğimsiz tesis edilir.
• Eğimsiz terasların genişliği 60-80 cm’dir.
• Yamaç tarafına doğru % 20-40 eğim verilir.
(AGM arşivinden)
Kanallı Teras Dikimi
• Kurak yetişme ortamlarında devamlı teras niteliğinde inşa edlir.
• Kanallı gradoni olarak da isimlendirilen bu teras tipi eğimi % 60’a varan
arazilerde uygulanabilir.
• Terasın yamaç tarafında genişliği 15-20 cm ve derinliği 30-35 cm olan kanal açılır.
• Fidan kanalın ön yüzüne yerleştirilir ve yamaçtan kazılan toprakla doldurularak, içe doğru % 15 eğim verilir.
(AGM arşivinden)
Çalı Takviyeli Teras Dikimi
• Kazı tabanının içe doğru eğimi % 10 olan teras açılır. Teras üzerine civardan temin edilen her türlü dallar (tercihen kermes meşesi dalları) demetler halinde serilir.
• Demetlerin ucu topraktan dışarda kalmalıdır. Daha sonra, terasın üzerine toprak çekilerek gradoni tipi terasa dönüştürülür.
• Teras üzerindeki toprak sıkıştırılarak % 35-40 eğiml verilir. Üst yamacın terası kestiği yerde açılan
çukura fidan dikilir.
(AGM arşivinden)
Basit Tepe Dikimi
• Islak yetişme ortamlarında kullanılır.
• Dikim yerinin hemen yanında, kürekle dikdörtgen şeklinde çim keseği çıkarılır ve ortasından ikiye ayrılır.
• Açılan çukurdan alınan toprakla dikim yerinde küçük bir tepe
oluşturulur ve bu tepeye fidan dikilir.
• Çim kesekleri tepenin sağına ve soluna yerleştirilir.
(Ürgenç, 1998)
Hendekli Tepe Dikimi
(Ürgenç, 1998)
• Bataklık denilebilecek kadar toprağın ıslak olduğu yerlerdeki plantasyon çalışmalarında kullanılır.
• Önce 4,8 m ara ile devamlı hendekler kazılır. Hendeklerin
sağında ve solunda 1,2 m mesafe ile tepecikler oluşturulur. Fidan dikimi bu tepelerin üzerinde yapılır.
Set Dikimi
• Bataklık alanlarda yapılacak plantasyon çalışmaları için önerilir.• Arazide 4-6 m mesafe ile drenaj kanalları açılırken çıkan toprakla, iki kanal arasındaki boşluk da set oluşturulur.
• Fidan dikimi, kararlaştırılan mesafeyle set üzerinde yapılır.
(Yahyaoğlu, 1994)
Farklı Saha
Koşullarında Dikim
Uygulamaları
Sorunsuz Sahalarda Basit Çapa Dikimi
1. Çapayı sağ elinizde , fidanı sol elinizde tutunuz.
2. Tek elinizle çapayı kaldırınız. 3. Çapanın keskin ucunu toprağa saplayınız.
4. Çapayı çekerek çukuru açınız.
5. Fidanı çukura yerleştiriniz;
çapayı çukurdan çıkarınız.
6. Çukuru çapa ile doldurunuz ve ayakla sıkıştırınız.
Uzun Çimli Alanlar
Ocak Temizliği ( en az 1 m)
Yabani Ot ve Çim Köklerinin Temizlenmesi
Drenaj Sorunu Olan Alanlar
Tepe Dikimi
Toprak ve Su Koruma Önlemleri
Su Koruma Yapıları
Hilal Havuz
V - Havuz Küçük Havuz
Hilal Havuz
Doğal Gençlik Hilal Havuz Düzeni
• Eş yükselti eğrilerine paralel olarak tesis edilir.
• Havuz yarıçapı yaklaşık 3 m olup, dikim, havuzdan takriben 1 m uzaklıkta gerçekleştirilir.
• Havuzun yamaç aşağısına doğru olan kısmı balık sırtı şeklinde yapılarak, fidanların sudan daha fazla faydalanması sağlanır (URL-3).
V – Havuz Düzeni
• Eğimin % 3-5 olduğu yerlerde kullanılır.
• Tesviye eğrisine paralel ve dik olarak tesisi edilen banketlerin alt köşesinde dikim yapılır.
• Yıllık toplam yağışın 200-400 mm arasında değiştiği yörelerde kullanılır.
• Kenar uzunluğu 2,5 m olan eşkenar dörtgen sisteminin alt ucunda açılan dikim çukurlarının derinliği 40 cm’dir.
• Bentlerin yüksekliği yaklaşık 25 cm’dir (URL-3).
V - Havuz
Eşyükselti (Tesviye) Eğrilerine Paralel, Devamlı Kanallı Banket Tesisi
• Ağır bünyeli, permeabilitesi düşük topraklı arazilerde kullanılır.
• Banketler arası mesafenin, bilhassa yağış miktarına ve
şiddetine uygun olması önemlidir.
• Şayet banketler arası mesafe çok fazla olursa, banketlerin yıkılması kuvvetle muhtemeldir.
• Banketin yamaca bakan tarafında 5-15 cm derinlikte bir kanal açılır.
• Küçük arazilerde tercihen taşla karıştırılarak hazırlanan
banketlerin yüksekliği 30 cm olabilir (URL-3).
Devamlı Banket
Seki Teras Üzerinde Tarım Bitkileri ve Ağaçlar
Kurak Yetişme Ortamları
Küçük bir havuz hazırlayın.
Kaliteli, kaplı fidan kullanın.
• Dikimler, yağmur sezonu başında yapılmalıdır. Dolayısıyla dikim çukurları mümkün olduğunca hızlı hazırlanır.
• Fidanların, bilhassa kök sistemleri kaliteli olmalıdır. Kaplı fidan kullanımı tercih edilir. Dikim çukuru 60x60 cm ebatlarında olmalıdır. Büyük fidanlar için geniş çukur açılır ve toprakla yeniden doldurulur. Ardından yeni bir dikim çukuru açılarak, kök gelişimi teşvik edilir.
• Çukur dibi kazma ile gevşetilir ve dikim tamamlanır. Fidan etrafında küçük bir havuz oluşturularak mümkün olduğunca fazla su tutulur.
• Ayrıca evoporasyonu azaltmak ve yüzeyden su kaybını önlemek için yaprak ve ot artıklarıyla fidan etrafında malçlama yapılır (URL -3).
Kurak Yetişme Ortamlarında Dikim
Erozyona Maruz Kalmış Yamaçlar ve Kayalık Yetişme Ortamları
Araç kullanmaktan kaçınınız.
Bir kaşık gübre
Fidan çevresine koyulan taşlar
Dik Yamaçlar
Normal Terasta Dikim
• Yamaç eğiminin %20’den fazla olduğu yerlerde tesviye eğrilerine paralel olarak hazırlanır.
• Teraslar arası düşey mesafe yaklaşık 2,5 m’dir.
• Açılan terasta dikim yerindeki toprak takriben 50 cm derinlikte işlenir.
• Sadece ağaçlandırma yapılacaksa, dar açılan teraslar; karma
ormancılık çalışması
uygulamalarında daha geniş açılır ve bunlara seki denir (URL-3).
Teras Yapımı
1. Kazıkla işaretleme
2. Üst toprağı kaldırıp yukarıya koyma
3. Teras tesisi
4. Üst toprağı yerine koyma
Seki Tipi Teraslarda, Birlikte Gerçekleştirilen Ağaç Yetiştirme ve Tarım Uygulaması
Ekim Yoluyla Ağaçlandırma
• Kaliteli fidan materyalini temin edemediğimiz durumlarda kullandığımız ağaçlandırma şeklidir.
• Elle, elle + makineyle, makineyle, helikopterle, uçakla uygulamaları vardır.
• Türkiye’de Toros sedirinin yapay gençleştirilmesi ve tohum ekerek ağaçlandırılmasında başarı ile tatbik edilmektedir.
• Fidan dikerek ağaçlandırılmış sahalarda tamamlama çalışmalarında kesinlikle kullanılmaması gereken bu ağaçlandırma şekli tohum ekerek ağaçlandırılmış sahaları tamamlamada, ikinci veya üçüncü vejetasyon dönemine kadar
kullanılabilir.
• Maliyeti düşük, az işçi ile uygulanabilir olduğundan tercih edilebilir.
Ekim Hunisi (Saatçioğlu ,1970)
Ekim Esasları
• Ekim derinliği, tohum kalınlığının 1-3 katı olabilir.
• Ağır topraklarda sığ, hafif topraklarda derin ekim yapılır.
• Kızılçam gibi bazı ağaç türlerinin tohumları ekim öncesi 24-48 sa süre ile normal sıcaklıktaki (20-24°C) çeşme suyunda şişmeye bırakılır.
• Tohum zararlılarına karşı ekim öncesi ilaçlama gerekebilir.
• Yaygın ekim zamanı ilkbahardır. Çoğu kez, geniş yapraklı türlerin ekimi sonbaharda, iğne yapraklılarınki ilkbaharda yapılır.
Ekim Esasları
• Çimlenme engeli olan tohumlar ilkbaharda ekilecekse, engelin kaldırılması için ön işlem uygulamaları zorunludur.
• Çoğunlukla çimlenme engeli bulunan sonbaharda dökülen tohumların, mümkünse sonbaharda ekilmesi önerilir.
• Tohumları yazın olgunlaşan ve çimlenme yeteneğini kısa sürede kaybeden karaağaçta yaz ekimi uygulanır.
• Kızılağaç ve huş ise kışın ekilebilir.
Ekim Yöntemleri
Serpme
Ekimi Çizgi Ekimi
Tam
Alan Şerit Tam
Alan Şerit
Diğer Ekim Yöntemleri
Ocak Ocak
Nokta
Ekimi Kozalak
Ekimi
Makineli Ekim
Uçak- Heliopterle
Ekim
Şerit
Üzerinde Tam Alan Ekim
(Saatçioğlu, 1970)
Alçak Şerit
Yüksek Şerit
Şerit Üzerinde Çizgi Ekimi
(Saatçioğlu, 1970)
Şerit Üzerinde Merdiven Ekimi
(Loycke’ye atfen Yahyaoğlu ve Ölmez, 2006)
Çukurlu ve Tümsekli Ocak
Ekimi
(Saatçioğlu, 1970)
Büyük Ocak: 9-10 m aralıklarla 100- 150 cm boyutunda Küçük Ocak: 1-2 m aralıklarla 20x20 cm boyutlarında
Ağaçlandırma Alanlarında Bakım
ve Koruma
Otlatma Yangın Böcekler Hastalıklar
Ağaçlandırma
Alanlarında Bakım ve
Koruma
Bakım ve Koruma Esasları
Ağaçlandırma alanlarında bakım ve koruma esasları konularında kapsamlı bilgiye
«Orman Bakımı»* kitabımızdan ulaşılabilir. Bu bölümde birkaç cümle ile konu özetlenmiştir.
• Çapalama sırasında fidanların dibine girilmez ve çoğunlukla 2-4 cm derinlikteki bir çapalama yeterlidir.
• Bihassa kumlu topraklarda, derin çapalama çok zararlıdır.
• Tamamlama en geç II. gelişme dönemi sonunda, uygun yaş ve ebatlardaki fidanlarla yapılmalıdır.
• Dolayısıyla, dikim başarısı II. gelişme dönemi sonunda tespit edilir.
• Tamamlama için kullanılacak fidanlar dikim sahasında her 10 sırada bir sık dikim yapılarak, kolayca temin edilebilir.
• Genç, M., 2011: Orman Bakımı (Asli Orman Ağacı Türlerimizin Saf ve Karışık Meşcerelerinin Bakımı). 3. Baskı, S.D.Ü. Orman Fakültesi Yayını, No. 14/3, Isparta, 216 s
Bakım ve Koruma Esasları
Ağaçlandırma alanlarında bakım ve koruma esasları konularında kapsamlı bilgiye
«Orman Bakımı»* kitabımızdan ulaşılabilir. Bu bölümde birkaç cümle ile konu özetlenmiştir.
• Gübreleme, fidanların gelişiminde duraklama veya yavaşlama görüldüğünde önem kazanır.
• Çoğunlukla vejetatif değişimler gübreleme ihtiyacının göstergesidir.
• Kimyasal gübre kullanılacaksa, dikim çukurunun tabanına yerleştirilecek toprağa bir çorba kaşığı gübre karıştırılır.
• Kimyasal gübreler doğrudan verilirse, köklerin yanmasına sebep olunur.
• 2x2 aralık-mesafe ile dikilen 1 ha’lık bir saha için 50 kg’lık bir torba gübre çoğu kez yeterlidir (URL-3).
• Genç, M., 2011: Orman Bakımı (Asli Orman Ağacı Türlerimizin Saf ve Karışık Meşcerelerinin Bakımı). 3. Baskı, S.D.Ü. Orman Fakültesi Yayını, No. 14/3, Isparta, 216 s
Bakım ve Koruma Esasları
• Yangın emniyet yol ve şeritlerinin genişliği, yangına 1. derece hassas bölgelerde en az 45-55 m olmalıdır. Y
• EY’ları eğime bağlı olarak 5-15 m genişlikte, YEŞ’leri yol hariç, yolun sağ ve solunda en az 20’şer metre olarar tesis edilmelidir.
• YEŞ’de yetişme ortamı şartlarının uygun olduğu yerlerde servi türleri üçgen dikimi ile en fazla 2x2 m aralık-mesafeyle dikilmelidir.
• Yine YEŞ’de ve uygun ortamlarda, ekli çizelgede verilen taksonlar dikilmelidir.
Bakım ve Koruma Esasları
Ülkemizde de doğal olarak bulunan veya yabancı olup kültürü yapılan yanmaya direncli önemli bitkisel taksonlar (Genç vd., 2009)
Koyu yazılmamış cinslere ait doğal türlerimiz, yanma
davranışları bakımından araştırılmadan kullanılmamalıdır!!!
Yabani Otlarla Mücadele Otlatma Zararlarından Koruma
Orman Yangınlarına Karşı Önlem Alma
Böcek, Hastalık Etmenleri ve Kemiricilerden Koruma
Gübreleme
Tamamlama
Sürgün Kontrolü
İlk yıl 2-3 kere
İkinci yıl 1-2 kere
Üçüncü yıl en fazla 1 kere
Eğer sürgün kontrolünde çok geç kalınırsa, fidanlar doğrudan güneş zararlararına karşı daha hassas hale geleceğinden, ölecektir.
Ot biçme
Ot biçme rekabeti azaltır ve hayvanlar için yem sağlar.
Malçlama; ot büyümesini engeller, su kaybını azaltır, besin sağlar.
Sık sık ot biçme ve çapalama gerekir.
Orak
Tırmanıcıları Uzaklaştırma
Otlatmadan koruma
Bu yıl dikilmiş
Geçen yıl dikilmiş
Fidanların büyümesi
2 yıl önce dikilmiş
3 yıl önce dikilmiş
İnsan boyuna (150-170 cm) ulaşmış sahalarda otlatmaya (koyun, sığır) izin verilir.
Çitler
Dikenli Dallar
Dikenli Dallarla Dikenli Tel Sargısını Birlikte Kullanma
Çalı ile Ahşap Çitlerini Birlikte Kullanma
Canlı Çit
Yangın Önleme
Eğitimle Yangın Önleme Ormanın Faydalarını Toplumla Paylaşma
Orman Yangın Önleme Şeridi
Orman Yangın Ekibi
Gübreler
Böcek, hastalık etmenleri ve
kemirici zararlarını önleme
Dayanıklı türleri seçiniz.
Tür çeşitliliği zarar görme riskini azaltır.
Böcek Zararlarının Kuşlarla Önlenmesi
Kemiriciler çıplak arazilerden kaçınır.
Bambu veya Plastikten Yapılan Silindir
Koruyucularla Kemiricilere Karşı Alınan Önlem
Fakir yetişme ortamlarında gübreleme yapılabilir.
Tamamlama Dikimleri
Kayıp % 20’den az ise→ Tamamlama YAPILMAZ!
Kayıp % 20’den az da olsa, gruplar halinde ise → bazı gruplarda tamamlama DÜŞÜNÜLMELİDİR!
Kayıp % 20’den fazla ise → % 20’lik alan hariç, 1. veya 2.
gelişme dönemi sonunda, tamamlama mutlaka YAPILMALIDIR.
Koruluk ve Ormanlık Araziler Dışında Ağaçlandırma
Agrosilvopastoral Sistem
Ağaçlar ve Tarım Ürünleri → Tarımsal Ormancılık
Ağaçlar ve Otlatma
Tarımsal Ormancılıkta Kullanılan Ağaç Türlerinin İyi Nitelikleri
Kendiliğinden Oluşan Sürgünleri Otlatmaya Karşı Koruma
Atlamalı Ağaç Sıraları-Şeritleri İle Tarımsal Ürünlerin Birlikte Yetiştirilmesi
Çalılar ve Ağaç Sıraları Arasında Tarımsal Faaliyet
Dönüşümlü Karma Ormancılık Faaliyeti
Ağaç Dikimi İle Birlikte Yapılan Ara Tarım
Kendi Arazinde
Kiralanan Arazide
Patates ve Ağaçların Birlikte Yetiştirildiği Ara Tarıma Örnek
Birinci yıl
İkinci yıl
Üçüncü yıl
• Toplam Tür Sayısı 12000.
• 3500 tür endemik (Sadece Türkiye’de).
• Bütün Avrupa’da 725 ağaç ve çalı türü bitki bulunurken,
• Türkiye, 475 tür ağaç ve çalıyı topraklarında barındırıyor.
• Türkiye’de 50’si orman ağacı olmak üzere 205 ağaç türü yetişirken,
• Bu sayı bütün Avrupa’da 250.
Bitkisel
Zenginliklerimiz
• Orman içi ve civarındaki halkın gelir ve yaşam düzeyini yükseltip, orman ekosistemindeki yasa dışı faydalanmaları önlemeyi amaçlayan bir işletme tipidir.
• Öncelikli çalışma alanı, devlet orman arazileri ile özel ve tüzel kişilere ait tarım arazileri arasında kalan kamuya ait tampon sahalardır.
• Özel ve tüzel kişilere ait orman ve ziraat arazilerinde de uygulanır.
Karma
Ormancılık
• Uygulandığı ülkelerde, halkın tarım, hayvancılık, avcılık, balıkçılık vb.
uğraşları dikkate alınarak gerçekleştirilen şu sistemleri içerir:
– Tarım + Ormancılık
– Ormancılık + Hayvancılık
– Tarım + Ormancılık + Hayvancılık Karma
Ormancılık
Sınır Boyunca Ağaç Dikimi
Rasgele Karışım
http://www.extension.umn.edu/distribution/naturalresources/DD7407.html
Karma
Ormancılık
Sıra ve Şeritler Halinde Karışım
Su Kaynağı Kenarında Orman Tamponu
http://www.extension.umn.edu/distribution/naturalresources/DD7407.html
Karma
Ormancılık
Dönüşümlü Kültivasyon
Ormancılık + Hayvancılık
http://www.extension.umn.edu/distribution/naturalresources/DD7407.html
Karma
Ormancılık
http://www.extension.umn.edu/distribution/naturalresources/DD7407.html
Karma
Ormancılık
http://www.extension.umn.edu/distribution/naturalresources/DD7407.html
Karma
Ormancılık
http://www.extension.umn.edu/distribution/naturalresources/DD7407.html
Karma
Ormancılık
http://www.extension.umn.edu/distribution/naturalresources/DD7407.html
Karma
Ormancılık
http://www.extension.umn.edu/distribution/naturalresources/DD7407.html
Karma
Ormancılık
Solda Fransa’da, sağda Yunanistan’da
geleneksel karma ormancılık uygulaması
http://ec.europa.eu/research/rtdinfo/43/article_1656_en.html
Hindistan’da karma ormancılık uygulaması
www.bangor.ac.uk/~afs082/naja.htm
Karma
Ormancılık
Foto:
N. YILDIRIM
Karma
Ormancılık
Foto:
N. YILDIRIM
Karma
Ormancılık
Paulownia elongate + Buğday Tarımı = Verimlilik buğdayda
% 6-23, darıda % 20, mısırda
% 7-17 arttı. Sadece pavlonya üretimine kıyaslandığında toplam verimlilik artışı
= % 15-25
http://www.waldbau.uni-freiburg.de/Download/pdf/MSC_AgroFor_stud_pres_WeiXu_Ying_Li.pdf
Karma Ormancılık
Armut + Camelia sinensis = Çay üretimi yılda % 10 arttı.
http://www.waldbau.uni-freiburg.de/Download/pdf/MSC_AgroFor_stud_pres_WeiXu_Ying_Li.pdf
Karma
Ormancılık
Ormancılık + Tıbbi bitki yetiştiriciliği
http://www.waldbau.uni-freiburg.de/Download/pdf/MSC_AgroFor_stud_pres_WeiXu_Ying_Li.pdf
Karma
Ormancılık
Kavak + Fasulye tarımı
Karma
Ormancılık
Kavak + Lahana tarımı
Karma
Ormancılık
Kavak + Mısır tarımı
Karma
Ormancılık
Bambu ormanı + Tavukçuluk=
Bambu ormanında gübreleme + entomolojik zararlılarda azalma + tavukçuluk masraflarında
azalma + et kalitesinde
yükselme + 1875 $/dekar/yıl ekonomik fayda artışı
http://www.waldbau.uni-freiburg.de/Download/pdf/MSC_AgroFor_stud_pres_WeiXu_Ying_Li.pdf
• Çolak, A.H., Pitterle, A., 1999: Yüksek Dağ Silvikültürü. Cilt 1, Orta Avrupa, Genel Prensipler.
OGEM-VAK Yayını, Ankara, ISBN 975 – 93943-0-8, Ankara.
• Dostbil, Y., 1986. Ağaçlandırma Çalışmalarının Uygulama Tekniği, Ağaçlandırma. (Ed. İ.
Özkahraman), OGM Yayınları, 25-39, Ankara.
• Eron, Z., 1981: Toprakta Yangınlar İle oluşan Su – Dışlama Özelliği. OAE Dergisi 27 (54) 31-48.
• Genç, M., 2004: Silvikültür Tekniği. Süleyman Demirel Üniversitesi Yayını, No. 46, Isparta.
• Genç, M., Yahyaoğlu, Z., 2007: Üretme-Yetiştirme Koşulları ve Etkileri. Fidan Standardizasyonu, Standart Fidan Yetiştirmenin Biyolojik ve Teknik Esasları. YAHYAOĞLU, Z. ve M. GENÇ
(editörler), Süleyman Demirel Üniversitesi Yayınları, No. 75, Isparta, 37-215.
• Genç, M., Deligöz, A., Yıldız, D., 2009: Yanmaya Dirençli Bitkiler ve Yangına Hassas Yörelerde Kullanımı. 1. Orman Yangınları İle Mücadele Sempozyumu, 07-10 Ocak 2009, Antalya, Tebliğler, TC Çevre ve Orman Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü, Ankara, 224-235.
• Genç, M., 2011: Orman Bakımı (Asli Orman Ağacı Türlerimizin Saf ve Karışık Meşcerelerinin Bakımı). 3. Baskı, S.D.Ü. Orman Fakültesi Yayını, No. 14/3, Isparta, 216 s.
• Gürer, S., Dönmez, R.E., 1986. Ağaçlandırma Mekanizasyonuna Giriş. Tarım, Orman ve Köy İşleri Bakanlığı, OGM Ağaçlandırma ve Silvikültür Dairesi, Ankara.
KAYNAKLAR
• Nyland, R.D., 2002: Silviculture Concepts and Aplication. Second Edition, McGraw-Hill Companies, New York.
• Saatçioğlu, F., 1970. Suni Orman Gençleştirilmesi ve Ağaçlandırma Tekniği, Sermet Matbaası, İstanbul.
• URL 1. http://www.kenthaber.com/icanadolu/konya/selcuklu/Haber/Genel/Normal/gunde-2-bin-fidan- toprakla-bulusuyor/2af69782-0423-412b-9d33-35300d7fa99d
• URL 2. http://www.agm.gov.tr/AGM/AnaSayfa/faliyetler/erozyon/faaliyetturleri.aspx?sflang=tr
• URL 3. http://collection.infocollections.org/ukedu/uk/d/jh2502e/6.html
• URL 4. http://xa.yimg.com/kq/groups/23401945/1751194059/name/BitkiListesi.pdf
• URL 5. http://permakulturplatformu.org/?p=3015
• URL 6. http://www.extension.umn.edu/distribution/naturalresources/DD7407.html
• URL 12. http://ec.europa.eu/research/rtdinfo/43/article_1656_en.html
• URL 13. www.bangor.ac.uk/~afs082/naja.htm
• URL 14. http://www.waldbau.unifreiburg.de/Download/pdf/MSC_AgroFor_stud_pres_WeiXu_Ying_Li.pdf
• Ürgenç., S., 1986. Ağaçlandırma Tekniği. İÜ Orman Fakültesi Yayınları, Fakülte Yayın No: 375, İstanbul.
• Ürgenç, S., 1998. Genel Plantasyon ve Ağaçlandırma Tekniği. Genişletilmiş İkinci Baskı, İÜ Orman Fakültesi Yayınları, Fakülte Yayın No:444, İstanbul.
• Şengönül, K., 1993: Kızılçam Sahalarında Güç Islanan Topraklar ve Doğurduğu Sorunlar. Bildiriler Kitabı, Uluslar arası Kızılçam Sempozyumu, 18-23 Ekim 1993, Antalya, 85-89.
• Yahyaoğlu, Z., 1993: Tohum Teknolojisi ve Fidanlık Tekniği Ders Notu. KTÜ Orman Fakültesi Yayını, Ders Teksirleri Serisi, No. 43, Trabzon.
• Yahyaoğlu, Z., 1994. Ağaçlandırma Tekniği. KTÜ Orman Fakültesi, Ders Teksirleri Serisi, No:44, Trabzon.
• Yahyaoğlu, Z., Ölmez, Z., 2006. Ağaçlandırma Tekniği. Kafkas Üniversitesi Artvin Orman Fakültesi Yayını, No:2, Artvin
• Yılmaz, M., Çiçek E., 2002-2003: Yüzeysel su kaynakları çevresinde ormancılık etkinlikleri. İÜ Orman Fakültesi Dergisi B (52-53) 1-2, 95-109.
Prof. Dr. Musa GENÇ [email protected]
Arş. Gör. Esra BAYAR [email protected]