• Sonuç bulunamadı

Ereğli (Konya) yöresinde yetişen makromantarların belirlenmesi

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2021

Share "Ereğli (Konya) yöresinde yetişen makromantarların belirlenmesi"

Copied!
130
0
0

Yükleniyor.... (view fulltext now)

Tam metin

(1)

EREĞLİ (KONYA) YÖRESİNDE YETİŞEN MAKROMANTARLARIN BELİRLENMESİ

Fahri Tunahan ÇEVİK Yüksek Lisans Tezi Biyoloji Anabilim Dalı Prof. Dr. Abdullah KAYA

(2)

T.C.

KARAMANOĞLU MEHMETBEY ÜNİVERSİTESİ FEN BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ

EREĞLİ (KONYA) YÖRESİNDE YETİŞEN MAKROMANTARLARIN BELİRLENMESİ

YÜKSEK LİSANS TEZİ Fahri Tunahan ÇEVİK

Anabilim Dalı: Biyoloji

Tez Danışmanı: Prof. Dr. Abdullah KAYA

(3)

TEZ BİLDİRİMİ

Yazım kurallarına uygun olarak hazırlanan bu tezin yazılmasında bilimsel ahlak kurallarına uyulduğunu, başkalarının eserlerinden yararlanılması durumunda bilimsel normlara uygun olarak atıfta bulunulduğunu, tezin içerdiği yenilik ve sonuçların başka bir yerden alınmadığını, kullanılan verilerde herhangi bir tahrifat yapılmadığını, tezin herhangi bir kısmının bu üniversite veya başka bir üniversitedeki başka bir tez çalışması olarak sunulmadığını beyan ederim.

(4)

i ÖZET Yüksek Lisans Tezi

EREĞLİ (KONYA) YÖRESİNDE YETİŞEN MAKROMANTARLARIN BELİRLENMESİ

Fahri Tunahan ÇEVİK

Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü

Biyoloji Anabilim Dalı

Danışman: Prof. Dr. Abdullah KAYA Ağustos, 2019, 115 sayfa

Bu çalışma Ereğli (Konya) yöresinde yetişen makromantarlar üzerinde gerçekleştirilmiştir. 2017-2019 yılları arasında düzenli olarak bölgede gerçekleştirilen arazi çalışmaları sonucunda 421 makromantar örneği toplanmıştır. Örneklerin ekolojik özellikleri not edilerek doğal ortamlarında resimlenmiştir. Laboratuvar ortamına getirilen örnekler kurutularak fungaryum materyali haline getirilmiş, gerekli teşhis işlemleri sonucunda 8 sınıf, 14 takım, 40 familya ve 74 cinse ait 90 tür tanımlanmıştır. Belirlenen türlerden 30 tanesi Ascomycota, 60 tanesi ise Basidiomycota bölümüne aittir. Tespit edilen taksonlardan Trichoglossum walteri (Berk.) E.J. Durand (Geoglossaceae) ve Tulostoma niveum Kers (Agaricaceae) Türkiye için yeni kayıttır.

(5)

ii ABSTRACT

Ms Thesis

DETERMINATION OF MACROFUNGI GROWING IN EREĞLİ (KONYA) REGION

Fahri Tunahan ÇEVİK

Karamanoğlu Mehmetbey University Graduate School of Natural and Applied Sciences

Department of Biology

Supervisor: Prof. Dr. Abdullah KAYA

August, 2019, 115 pages

This study was carried out on the macrofungi growing in Ereğli (Konya) district. 421 macrofungi samples were collected during periodical field trips between 2017-2019. Ecological properties were noted and they were photographed at their natural habitats. The samples are transferred to the lab and they were dried and prepared as fungarium materials. As a result of necessary identification processes, 90 taxa belonging to 8 classis, 14 orders, 40 families and 74 genera were determined. Thirty of them belong to Ascomycota and sixty belong to Basidiomycota. Two, Trichoglossum walteri (Berk.) E.J. Durand (Geoglossaceae) and Tulostoma niveum Kers (Agaricaceae) of the determined taxa are new records for Turkey.

(6)

iii ÖN SÖZ

Mantarlar biyosferin önemli bileşenlerindendir. Madde döngülerinde aktif rol oynarlar ve ekolojik yönden çok önemlidirler. Yapısal farklılıkları nedeniyle günümüzde farklı bir âlem olarak sınıflandırılmışlardır.

İnsanların mantarlara olan ilgisi temelde besin olarak kullanılmalarından kaynaklanır. Ölümcül zehirlere sahip olmalarının yanında halüsinojenik ve uyuşturucu etki göstermeleri bu ilgiyi arttırmıştır. Günümüzde yüksek protein oranları nedeniyle beslenme diyetlerinde sıklıkla kullanılmaktadırlar.

Ülkemizin makromantar biyoçeşitliliğinin ortaya konulabilmesi için çalışmalar devam etmektedir. Toprak üzerinde görülebilen büyük fruktifikasyonlara sahip mantarların dışında, farklı habitatlara sahip çeşitliliğinin fazla olması bu çalışmaları zorlaştırmaktadır. Ülkemizde makromantar çeşitliliği çalışılmamış bölgeler bulunmaktadır. Bu bilgiler ışığında, Ereğli yöresinin makromantarlarını belirlemek için yapılan bu çalışmayla ülkemiz mikotasına katkı sağlamak ve bölge halkını bilgilendirmek hedeflenmiştir.

Araştırma alanının seçiminde ve Yüksek Lisans eğitimim ile tez çalışmamın her aşamasında yakın ilgi ve önerileriyle çalışmalarımı yönlendiren, yardımlarını esirgemeyen, görüş ve düşüncelerime destek veren kıymetli hocam Prof. Dr. Abdullah KAYA’ya, arazi ve laboratuvar çalışmalarım esnasında her zaman desteğini gördüğüm Yasin UZUN’a, laboratuvarda çalışma imkânı sağlayan Biyoloji Bölümü yöneticilerine ve tüm hayatım boyunca maddi manevi desteğini hiçbir zaman esirgemeyen kıymetli aileme teşekkür ederim.

Fahri Tunahan ÇEVİK Ağustos, 2019

(7)

iv İÇİNDEKİLER Sayfa ÖZET ... i ABSTRACT ... ii ÖN SÖZ ... iii İÇİNDEKİLER ... iv ÇİZELGELER DİZİNİ ... viii ŞEKİLLER DİZİNİ ... ix

SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ ... xii

1. GİRİŞ ... 1

2. LİTERATÜR ÖZETİ ... 3

3. MATERYAL METOT ... 25

3.1. Araştırma Alanının Durumu ... 25

3.1.1. Coğrafi Özellikleri ... 25 3.1.2. İklim ve Bitki Örtüsü ... 26 3.1.3. Toprak Özellikleri ... 28 3.2. Materyal ... 29 3.3. Metot ... 29 3.3.1. Arazi Çalışması ... 29 3.3.2. Laboratuvar Çalışması ... 30 4. BULGULAR ... 32

4.1. Teşhisi Yapılan Mantarların Sistematiği. ... 32

4.2. Teşhisi Yapılan Mantarların Bölgedeki Yayılışı ... 40

4.2.1. Patellaria atrata (Hedw.) Fr. ... 40

4.2.2. Trichoglossum walteri (Berk.) E.J. Durand ... 40

4.2.3. Helvella acetabulum (L.) Quél. ... 40

4.2.4. Helvella atra J. König ... 41

4.2.5. Helvella fibrosa (Wallr.) Korf ... 41

4.2.6. Helvella lacunosa Afzel. ... 41

4.2.7. Helvella leucomelaena (Pers.) Nannf. ... 41

4.2.8. Helvella spadicea Schaeff. ... 41

(8)

v

4.2.10. Morchella esculenta (L.) Pers. ... 42

4.2.11. Verpa bohemica (Krombh.) J. Schröt. ... 42

4.2.12. Peziza succosa Berk. ... 42

4.2.13. Sarcosphaera coronaria (Jacq.) J. Schröt. ... 42

4.2.14. Terfezia claveryi Chatin ... 42

4.2.15. Geopora sumneriana (Cooke) M. Torre ... 42

4.2.16. Geopyxis vulcanalis (Peck) Sacc. ... 42

4.2.17. Humaria hemisphaerica (F.H. Wigg.) Fuckel ... 43

4.2.18. Inermisia gyalectoides (Svrček & Kubička) Dennis & Itzerott ... 43

4.2.19. Octospora itzerottii Benkert ... 43

4.2.20. Otidea alutacea (Pers.) Massee... ... 43

4.2.21. Parascutellinia violacea (Velen.) Svrček ... 43

4.2.22. Picoa juniperi Vittad. ... 43

4.2.23. Picoa lefebvrei (Pat.) Maire ... 43

4.2.24. Pyronema omphalodes (Bull.) Fuckel ... 43

4.2.25. Scutellinia crinita (Bull.) Lambotte ... 44

4.2.26. Scutellinia scutellata (L.) Lambotte ... 44

4.2.27. Trichophaea woolhopeia (Cooke & W. Phillips) Boud. ... 44

4.2.28. Tuber borchii Vittad. ... 44

4.2.29. Valsa sordida Nitschke ... 44

4.2.30. Xylaria hypoxylon (L.) Grev. ... 44

4.2.31. Agaricus bisporus (J.E. Lange) Imbach ... 44

4.2.32. Agaricus xanthodermus Genev. ... 45

4.2.33. Bovista plumbea Pers. ... 45

4.2.34. Calvatia gigantea (Batsch) Lloyd ... 45

4.2.35. Coprinus comatus (O.F. Müll.) Pers. ... 45

4.2.36. Montagnea arenaria (DC.) Zeller ... 45

4.2.37. Tulostoma brumale Pers. ... 45

4.2.38. Tulostoma fimbriatum Fr. ... 45

4.2.39. Tulostoma niveum Kers ... 45

4.2.40. Conocybe apala (Fr.) Arnolds ... 46

4.2.41. Chondrostereum purpureum (Pers.) Pouzar ... 46

(9)

vi

4.2.43. Galerina pumila (Pers.) Singer ... 46

4.2.44. Psilocybe coronilla (Bull.) Noordel. ... 47

4.2.45. Hymenogaster bulliardii Vittad. ... 47

4.2.46. Inocybe rimosa (Bull.) P. Kumm. ... 47

4.2.47. Phaeomarasmius erinaceus (Fr.) Scherff. ex Romagn. ... 47

4.2.48. Calyptella capula (Holmsk.) Quél. ... 47

4.2.49. Hemimycena lactea (Pers.) Singer. ... 47

4.2.50. Mycena haematopus (Pers.) P. Kumm. ... 47

4.2.51. Mycena meliigena (Berk. & Cooke) Sacc. ... 47

4.2.52. Gymnopus dryophilus (Bull.) Murrill ... 48

4.2.53. Flammulina velutipes (Curtis) Singer ... 48

4.2.54. Pleurotus eryngii (DC.) Quél. ... 48

4.2.55. Pleurotus ostreatus (Jacq.) P. Kumm. ... 48

4.2.56. Pluteus romellii (Britzelm.) Sacc. ... 48

4.2.57. Volvariella bombycina (Schaeff.) Singer ... 48

4.2.58. Volvariella murinella (Quél.) M.M. Moser ex Dennis, P.D. Orton & Hora ... 49

4.2.59. Coprinellus disseminatus (Pers.) J.E. Lange ... 49

4.2.60. Coprinellus micaceus (Bull.) Vilgalys, Hopple & Jacq. Johnson ... 49

4.2.61. Coprinopsis atramentaria (Bull.) Redhead, Vilgalys & Moncalvo. ... 49

4.2.62. Parasola auricoma (Pat.) Redhead, Vilgalys & Hopple ... 49

4.2.63. Psathyrella candolleana (Fr.) Maire. ... 49

4.2.64. Schizophyllum amplum (Lév.) Nakasone ... 50

4.2.65. Agrocybe pediades (Fr.) Fayod ... 50

4.2.66. Pholiota populnea (Pers.) Kuyper & Tjall.-Beuk. ... 50

4.2.67. Cyclocybe cylindracea (DC.) Vizzini & Angelini ... 50

4.2.68. Myxomphalia maura (Fr.) Hora ... 50

4.2.69. Tricholoma fracticum (Britzelm.) Kreisel ... 50

4.2.70. Astraeus hygrometricus (Pers.) Morgan ... 51

4.2.71. Chroogomphus rutilus (Schaeff.) O.K. Mill. ... 51

4.2.72. Melanogaster broomeanus Berk. ... 51

4.2.73. Rhizopogon roseolus (Corda) Th. Fr. ... 51

4.2.74. Pisolithus arhizus (Scop.) Rauschert ... 52

(10)

vii

4.2.76. Suillus collinitus (Fr.) Kuntze ... 52

4.2.77. Geastrum fimbriatum Fr. ... 52

4.2.78. Geastrum minimum Schwein. ... 52

4.2.79. Schenella pityophila (Malençon & Riousset) Estrada & Lado ... 53

4.2.80. Phellinus igniarius (L.) Quél. ... 53

4.2.81. Laetiporus sulphureus (Bull.) Murrill. ... 53

4.2.82. Fomes fomentarius (L.) Fr. ... 53

4.2.83. Lentinus tigrinus (Bull.) Fr. ... 53

4.2.84. Polyporus tuberaster (Jacq. ex Pers.) Fr. ... 53

4.2.85. Trametes trogii Berk. ... 54

4.2.86. Artomyces pyxidatus (Pers.) Jülich ... 54

4.2.87. Stereum hirsutum (Willd.) Pers. ... 54

4.2.88. Dacrymyces stillatus Nees ... 54

4.2.89. Gymnosporangium clavariiforme (Wulfen) DC. ... 54

4.2.90. Tremella mesenterica Retz. ... 54

5. TARTIŞMA VE SONUÇ ... 70

6. KAYNAKLAR ... 75

(11)

viii

ÇİZELGELER DİZİNİ

Çizelge ... Sayfa Çizelge 3.1 : Uzun yıllar ortalama sıcaklıklar (°C) ... 27 Çizelge 3.2 : Uzun yıllar ortalama yağış miktarları (mm) ... 27 Çizelge 5.1 : Bulguların yakın çevredeki çalışma bulguları ile karşılaştırılması ... 75

(12)

ix

ŞEKİLLER DİZİNİ

Şekil ... Sayfa

Şekil 3.1 : Araştırma bölgesinin haritası ... 25

Şekil 3.2 : Ereğli meteoroloji istasyonuna ait ombrotermik diyagram ... 28

Şekil 4.1 : Patellaria atrata’nın askokarpları ... 55

Şekil 4.2 : Trichoglossum walteri’nin askokarpları (a) askus, parafiz ve askosporları (b) ... 55

Şekil 4.3 : Helvella acetabulum’un askokarpları ... 55

Şekil 4.4 : Helvella atra’nın askokarpları ... 55

Şekil 4.5 : Helvella fibrosa’nın askokarpları ... 55

Şekil 4.6 : Helvella lacunosa’nın askokarpları ... 55

Şekil 4.7 : Helvella leucomelaena’nın askokarpları ... 56

Şekil 4.8 : Helvella spadicea’nın askokarpları ... 56

Şekil 4.9 : Morchella elata’nın askokarpları ... 56

Şekil 4.10 : Morchella esculenta’nın askokarpları ... 56

Şekil 4.11 : Verpa bohemica’nın askokarpları ... 56

Şekil 4.12 : Peziza succosa’nın askokarpları ... 56

Şekil 4.13 : Sarcosphaera coronaria’nın askokarpları ... 57

Şekil 4.14 : Terfezia claveryi’nin askokarpları ... 57

Şekil 4.15 : Geopora sumneriana’nın askokarpları ... 57

Şekil 4.16 : Geopyxis vulcanalis’in askokarpları ... 57

Şekil 4.17 : Humaria hemisphaerica’nın askokarpları ... 57

Şekil 4.18 : Inermisia gyalectoides’in askokarpları ... 57

Şekil 4.19 : Octospora itzerottii’nin askokarpları ... 58

Şekil 4.20 : Otidea alutacea’nin askokarpları ... 58

Şekil 4.21 : Parascutellinia violacea’nin askokarpları ... 58

Şekil 4.22 : Picoa juniperi’nin askokarpları ... 58

Şekil 4.23 : Picoa lefebvrei’nin askokarpları ... 58

Şekil 4.24 : Pyronema omphalodes’in askokarpları ... 58

Şekil 4.25 : Scutellinia crinita’nin askokarpları ... 59

Şekil 4.26 : Scutellinia scutellata’nin askokarpları ... 59

Şekil 4.27 : Trichophaea woolhopeia’nın askokarpları ... 59

(13)

x

Şekil 4.29 : Valsa sordida’nın askokarpları ... 59

Şekil 4.30 : Xylaria hypoxylon’un askokarpları ... 59

Şekil 4.31 : Agaricus bisporus’un bazidiyokarpları ... 60

Şekil 4.32 : Agaricus xanthodermus’un bazidiyokarpları ... 60

Şekil 4.33 : Bovista plumbea’nın bazidiyokarpları ... 60

Şekil 4.34 : Calvatia gigantea’nın bazidiyokarpları ... 60

Şekil 4.35 : Coprinus comatus’un bazidiyokarpı ... 60

Şekil 4.36 : Montagnea arenaria’nın bazidiyokarpları ... 60

Şekil 4.37 : Tulostoma brumale’nin bazidiyokarpları ... 61

Şekil 4.38 : Tulostoma fimbriatum’un bazidiyokarpları ... 61

Şekil 4.39 : Tulostoma niveum’un bazidiyokarpları (a) kapillitiyal yapıları ve bazidiyosporları (b) .. 61

Şekil 4.40 : Conocybe apala’nın bazidiyokarpları ... 61

Şekil 4.41 : Chondrostereum purpureum’un bazidiyokarpları ... 61

Şekil 4.42 : Chromocyphella muscicola’nın bazidiyokarpları ... 61

Şekil 4.43 : Galerina pumila’nın bazidiyokarpları ... 62

Şekil 4.44 : Psilocybe coronilla’nın bazidiyokarpları ... 62

Şekil 4.45 : Hymenogaster bulliardii’nin bazidiyokarpları ... 62

Şekil 4.46 : Inocybe rimosa’nın bazidiyokarpları ... 62

Şekil 4.47 : Phaeomarasmius erinaceus’un bazidiyokarpları ... 62

Şekil 4.48 : Calyptella capula’nın bazidiyokarpları ... 62

Şekil 4.49 : Hemimycena lactea’nın bazidiyokarpları ... 63

Şekil 4.50 : Mycena haematopus’un bazidiyokarpları ... 63

Şekil 4.51 : Mycena meliigena’nın bazidiyokarpları ... 63

Şekil 4.52 : Gymnopus dryophilus’un bazidiyokarpları ... 63

Şekil 4.53 : Flammulina velutipes’in bazidiyokarpları ... 63

Şekil 4.54 : Pleurotus eryngii’nin bazidiyokarpları ... 63

Şekil 4.55 : Pleurotus ostreatus’un bazidiyokarpları ... 64

Şekil 4.56 : Pluteus romellii’nin bazidiyokarpları ... 64

Şekil 4.57 : Volvariella bombycina’nın bazidiyokarpları ... 64

Şekil 4.58 : Volvariella murinella’nın bazidiyokarpları ... 64

Şekil 4.59 : Coprinellus disseminatus’un bazidiyokarpları ... 64

Şekil 4.60 : Coprinellus micaceus’un bazidiyokarpları ... 64

(14)

xi

Şekil 4.62 : Parasola auricoma’nın bazidiyokarpları ... 65

Şekil 4.63 : Psathyrella candolleana’nın bazidiyokarpları ... 65

Şekil 4.64 : Schizophyllum amplum’un bazidiyokarpları ... 65

Şekil 4.65 : Agrocybe pediades’in bazidiyokarpları ... 65

Şekil 4.66 : Pholiota populnea’nın bazidiyokarpları ... 65

Şekil 4.67 : Cyclocybe cylindracea’nin bazidiyokarpları ... 66

Şekil 4.68 : Myxomphalia maura’nın bazidiyokarpları ... 66

Şekil 4.69 : Tricholoma fracticum’un bazidiyokarpları ... 66

Şekil 4.70 : Astraeus hygrometricus’un bazidiyokarpları ... 66

Şekil 4.71 : Chroogomphus rutilus’un bazidiyokarpları ... 66

Şekil 4.72 : Melanogaster broomeanus’un bazidiyokarpları ... 66

Şekil 4.73 : Rhizopogon roseolus’un bazidiyokarpları ... 67

Şekil 4.74 : Pisolithus arhizus’un bazidiyokarpları ... 67

Şekil 4.75 : Scleroderma cepa’nın bazidiyokarpları ... 67

Şekil 4.76 : Suillus collinitus’un bazidiyokarpları ... 67

Şekil 4.77 : Geastrum fimbriatum’un bazidiyokarpları ... 67

Şekil 4.78 : Geastrum minimum’un bazidiyokarpları ... 67

Şekil 4.79 : Schenella pityophila’nın bazidiyokarpları ... 68

Şekil 4.80 : Phellinus igniarius’un bazidiyokarpları ... 68

Şekil 4.81 : Laetiporus sulphureus’un bazidiyokarpları ... 68

Şekil 4.82 : Fomes fomentarius’un bazidiyokarpları ... 68

Şekil 4.83 : Lentinus tigrinus’un bazidiyokarpları ... 68

Şekil 4.84 : Polyporus tuberaster’in bazidiyokarpları ... 68

Şekil 4.85 : Trametes trogii’nin bazidiyokarpları ... 69

Şekil 4.86 : Artomyces pyxidatus’un bazidiyokarpları ... 69

Şekil 4.87 : Stereum hirsutum’un bazidiyokarpları ... 69

Şekil 4.88 : Dacrymyces stillatus’un bazidiyokarpları ... 69

Şekil 4.89 : Gymnosporangium clavariiforme'nin bazidiyokarpları ... 69

Şekil 4.90 : Tremella mesenterica’nın bazidiyokarpları ... 69

Şekil 5.1 : Belirlenen taksonların bölümlere göre dağılımı ... 70

Şekil 5.2 : Belirlenen taksonların takımlara göre dağılımı ... 71

Şekil 5.3 : Yörede belirlenen taksonların yenilebilirlik durumları ... 72

(15)

xii SİMGELER VE KISALTMALAR DİZİNİ Simge Açıklama °C Santigrad derece m Metre km2 Kilometrekare km Kilometre cm Santimetre mm Milimetre sn Saniye % Yüzde µm Mikrometre m2 Metrekare Kısaltmalar Açıklama

FTÇ Fahri Tunahan Çevik (Fungaryum etiketi kısaltması) Y.R.T. Yağış rejimi tipi

R S Rasat Süresi

(16)

1 1. GİRİŞ

Mantarlar ökaryotik, ipliksi hif adı verilen hücrelerden oluşan, klorofil pigmentine sahip olmadığından fotosentez yapamayan ve heterotrof beslenen, çürükçül, parazit ve ortak yaşam özelliğinde türlere sahip, absorbsiyonla besin maddelerini alan, büyük fruktifikasyon yapılarında oluşturdukları sporları ile eşeyli ve eşeysiz üreyebilen organizmalardır. Saprofit türleri organik maddeleri ayrıştırarak, ekosistemdeki madde döngülerine katkı sağlar. Snare adı verilen hif bölümlerine sahip bir mantar küçük nematodları (yuvarlak solucan) yakalayarak predatör olarak beslenebilir. Parazit türleri bitki, hayvan hatta başka mantarlar üzerinde hastalıklara neden olur. Mutualist türleri ise başta liken birlikleri olmak üzere, alg ve bitkilerle karşılıklı çıkara dayalı ilişkiler kurarlar. Bitki kökleriyle oluşturdukları mikorizalar, emilim yüzeyini arttırarak bitki gelişimini olumlu etkiler (Reece, 2015).

Mantarlar sporla ürerler. Eşeyli ya da eşeysiz yaşam döngüleriyle üretilen sporlar, çimlenerek yeni hifleri oluşturur. Eşeyli ve eşeysiz üreme safhalarını içeren tüm yaşam döngüsüne “holomorf”; eşeysiz üreme sporları ve ilgili üreme yapılarının gözlendiği evreye “anamorf”; eşeyli üreme sporları ile ilgili üreme yapılarının gözlendiği evreye ise “telemorf” adı verilir (Kaşık, 2010).

Mantarlar insanlar için de önemli bir yere sahiptir. Besin maddesi olarak kullanılmalarının yanında, antioksidan, antibakteriyal, antiviral, antikanser özellikteki mantarların kullanımı artmaktadır. Maya mantarları kullanılarak üretilen ekmek, alkol, sitrik asit endüstriyel öneme sahiptir. Yine bazı peynir çeşitleri küf mantarları yardımıyla üretilir. Başta penisilin olmak üzere mantarlardan elde edilen antibiyotikler insan sağlığı için önemlidir (İleri, 2018).

Mantarlar zehirli, yenen ve yenmeyen olarak gruplara ayrılabilir. Mikotoksin üreten ve zehirlenmelere yol açan 200 civarında mantar vardır. Bunların 10-15 kadarı ölümcül zehirlenmelere neden olur (Kaşık, 2010). Yenen mantarlar genellikle insanların lezzetli bularak doğadan topladığı mantarlardır. Artan dünya nüfusu karşısında besin ihtiyacının artması, kültür mantarı yetiştirilmesiyle hafifletilebilir. Ülkemizin iklimsel ve ekolojik koşullarının mantarların yetişmesi için elverişli olması, doğada kendiliğinden yetişen ve

(17)

2

besin kaynağı olarak tercih edilen birçok mantar türünün ihraç edilerek önemli bir gelir kaynağı oluşturmasını sağlamaktadır (Yamaç ve ark., 2007).

Tanımlanmış tür sayısı 100.000 ile 120.000 arasındadır, tahmin edilen tür sayısı ise 1,5 milyon civarındadır (Reece, 2015). Makromantarlar, Fungi aleminin Ascomycota (Askuslu mantarlar) ve Basidiomycota (Bazidyumlu mantarlar) bölümleri içerisinde yer alır. Gözle görülebilen fruktifikasyonlara sahip, teşhis edilmiş makromantar tür sayısı Avrupa kıtasında 15.000 civarında iken ülkemizde bu sayı 2.500 civarındadır (Akata, 2010; Sesli ve Denchev, 2014, Solak ve ark., 2015).

Ülkemiz mikobiyotasındaki eksikliğin giderilmesi ve insanların mantarlardan daha bilinçli olarak yararlanmaları önemlidir. Bu çalışmanın amacı, Ereğli (Konya) yöresinde yetişen makromantarları tespit ederek yörenin makromantar çeşitliliğini belirleyip ülkemiz makromikotasına katkı sağlamaktır.

(18)

3 2. LİTERATÜR ÖZETİ

Türkiye makromikotasını belirlemeye yönelik pekçok çalışma yapılmıştır. İlk çalışma Rigler (1852), tarafından İstanbul çevresinde 17 tür tanımlanmıştır. Daha sonra İstanbul çevresi ve Belgrad Ormanı’ndan Tchihatcheff (1860), 33 tür belirlemiştir. Fritsch (1899), 4 tür tespit etmiştir. Maire (1904), 56 tür belirlemiştir. Handel-Mazzetti (1909), 44 tür tespit etmişlerdir. Zwara (1932), Russulales ordosundan 14 tür yayınlamıştır. Pilat (1932a), 40 takson, Pilat (1932b), 41 takson, Pilat (1933), 50 tür, Pilat (1937), 39 takson tanımlamıştır. Lohwag (1957, 1959), Belgrad Ormanı’ndan 84, kavaklarda odun tahripçisi 4 tür belirlemiştir. Selik (1962), Batı Anadolu’da Schizophyllum commune’nin özelliklerini yayınlamıştır. Lohwag (1964, 1965), Belgrad Ormanında 95, Ankara ve çevresinden 13 makrofungus türü yayınlamıştır. Selik (1965), yenebilen 12 mantar türü tespit etmiştir. Selik ve Aksu (1967), İstanbul’daki ağaçlarda 12 tür tespit etmişlerdir. Öner (1972), İzmir, İstanbul, Aydın, Muğla, Uşak ve Antalya’dan 100 tür belirlemiştir. Öder (1972), Bolu ili ve çevresinde 51 tür yayınlamıştır. Karamanoğlu ve Öder (1973), Bursa yöresinden 13, belirlemişlerdir. Selik (1973a, 1973b), tarafından Doğu Karadeniz’de 18, Türkiye genelinde odun tahripçisi 123 tür tespit etmiştir. Öder (1976), 6 yenebilen mantar türü belirlemiştir. Kotlaba (1976), değişik bölgelerden 17 tür yayınlamıştır. Sümer (1976), yaptığı çalışmada Belgrad Ormanları’ndan 24 tür belirlemiştir. Niemala ve Uotila (1977), Bolu, İstanbul ve İzmit bölgesinden 22 tür belirlemişlerdir. Öder (1976), yirmi zehirli mantarı tanıtan kitapçık yayınlamıştır. Sümer (1977), Belgrad Ormanında 12 tür, Watling ve Gregory (1977), değişik yörelerden 92 tür yayınlamışlardır. Öder (1978, 1980), tarafından Doğu Karadeniz’den 39, halk tarafından tüketilen 11 yenebilen mantar hakkında bilgi vermiştir.

Makromantarlar üzerine yapılan çalışmalar yirminci yüzyılın sonlarına doğru giderek artmıştır. Gücin ve Öner (1982a, 1982b), Manisa ilinde yaptıkları çalışmalarda 23 familyaya ait 70 makrofungus türü belirlemişler ve bu türlerden 32’sini yeni kayıt olarak, Türkiye makrofungusları için Ascomycetes sınıfından altı yeni makrofungus belirlemişlerdir. Selik ve Sümer (1982), Türkiye mantarları için 45 yeni odun tahripçisi ve toprak mantarı yayınlamışlardır. Sümer (1982), Batı Karadeniz, özellikle Bolu yöresinden 102 mantar tespit etmiştir. Abatay (1983), Doğu Karadeniz yöresinde 62 tür yayınlamıştır. Gücin (1983), doktora tezinde 18 familyaya ait 58 takson belirlemiştir.

(19)

4

Abatay (1984), ormanlarda yetişen yenebilen mantarlardan 67’si hakkında genel bilgi vermiştir. Öner ve Ark. (1984), Aydın, Muğla, Antalya, Uşak ve Konya yöresinden 46 parazit mantar türü belirlemişlerdir. Abatay (1985), Orta ve Doğu Karadeniz bölgesinde bulunan odun tahripçisi 47 mantar türü yayınlamıştır. Altan ve ark. (1986), Erzurum ili Şenkaya ilçesine bağlı Gülveren Köyü’nde yaptıkları çalışma sonucu 40 takson tespit etmişlerdir. Öder (1986), Sinop ve Artvin illerinden 14 zehirli mantar türü yayınlanmıştır. Gücin (1987), Malatya Pütürge’den 41 tür tespit etmiştir. Işıloğlu (1987), yüksek lisans tezinde Malatya ilinde 25 tür tespit edilmiştir. Sümer (1987), “Türkiye’nin Yenen Mantarları” isimli kitabında 32 yenen makrofungus türü hakkında bilgi vermiştir. Abatay (1988a, 1988b), değişik ortamlardan 75 tür, yenen 26 makrofungus türleri hakkında bilgi vermiştir. Öder (1988a), Sinop-Artvin arasındaki iller ve çevrelerinden yöreye ait 14 tür tespit etmiştir. Gezer (1988), tarafından Eskişehir ilindeki makrofunguslar araştırılmış ve yayınlanmıştır. Gücin (1988), Doğu Anadolu’da odunlara zarar veren 31 makrofungus türü tespit etmiştir. Sümer (1989), Türkiye makrofungusları için 43 yeni kayıt belirlemiştir. Tamer ve ark. (1989), Gülveren Köyü (Erzurum-Şenkaya)’nden 47 parazit fungus türünü liste halinde sunmuşlardır. Asan ve Gücin (1990), Istranca Dağları’ndan 42 makrofungus türünü yayınlamışlardır. Demirel (1990), Yüksek lisans tezinde Erzurum yöresinden 16 tür belirlemiştir. Gücin (1990), Elâzığ çevresinden 58 makrofungus türü belirlemiştir. Bunlardan 22 makrofungus taksonunu da Türkiye için yeni kayıt olarak vermiştir. Gücin ve ark. (1990), Eskişehir yöresinden 38 tür tespit etmişlerdir. Çalışma sonucu tespit edilen türlerin 5 tanesi Türkiye makrofungusları için yeni kayıttır. Öztürk ve ark. (1990), Bursa-İnegöl çevresinden 22 makromantar türü tespit etmişlerdir. Solak ve Gücin (1990), Bursa yöresinden 72 makrofungus türü belirlemiştir. Tamer ve ark. (1990a, 1990b), Doğu Anadolu Bölgesi’nden toplanan bitki örneklerinde belirlenmiş 46, Elâzığ Hazar Dağı’nın florasını oluşturan bitkiler üzerinde belirlenen 43 parazit fungus türünü bir liste halinde sunmuşlardır. Gücin (1991), Fırat havzasından 18 adet tıbbi ve zehirli mantar tespit etmiştir. Işıloğlu ve Watling (1991), Lepiota helveola türünün neden olduğu zehirlenme hakkında bilgi vermişlerdir. Watling ve Işıloğlu (1991), Amanitaceae familyasından Torrendia pulchella türünü Akdeniz havzasının doğusundan ilk defa rapor etmişlerdir. Afyon (1992), Isparta ili ve ilçelerinde 37 tür belirlemiştir. Demirel ve Öztürk (1992), Erzurum yöresinden 16 tür belirlemişlerdir. Ertan (1992), Eğirdir merkezinde ve yakın çevrede 8 mantar türü tanımlamıştır. Gezer

(20)

5

(1992), Denizli’de 51 tür belirlemiştir. Işıloğlu (1992a, 1992b), tarafından Adana ve İçel illerinde yetişen makrofunguslar üzerinde bir çalışma yapılmış ve 67 tür, Muğla ilinde yetişen 6 yenen tür belirlemiştir. Işıloğlu ve Watling (1992), Akdeniz bölgesinden 79 tür belirlemişlerdir. Solak ve Gücin (1992a, 1992b), Bursa yöresinde yetişen 36, Bursa yöresinden 72 tür belirlemişlerdir. Sesli (1993), 1992 yılında Yüksek lisans tezinde Trabzon ili Maçka yöresinde 18 familyaya ait 64 tür tespit etmiştir. Demirel ve Işıloğlu (1993), Ardanuç (Artvin) yöresine ait 20 makrofungus belirlemiştir. Gücin (1993), Kozak Yaylası’nda (Bergama-İzmir) Morchella türleri hakkında bilgi vermiştir. Parlak ve Gücin (1993), Çıldır gölünde 25 tür belirlemişlerdir. Baydar ve Sesli (1994), Trabzon ili Akçaabat yöresinde 40 taksonu tanımlamışlardır. Afyon (1994a, 1994b), Isparta yöresinden 13 tür ve 11 yeni kayıt belirlemiştir. Demirel ve Işıloğlu (1994), Ardanuç (Artvin) yöresinden 45 tür belirlemişlerdir. Işıloğlu (1994), Endoptychum agaricoides türünü Türkiye için yeni kayıt olarak belirlemiştir. Sesli (1994), Doktora tezinde Trabzon’dan 81 tür belirlemiştir. Afyon (1995), üç yeni kayıt belirlemiştir. Gücin ve ark. (1995a, 1995b, 1995c), Batı Anadolu’da yetişen makrofunguslar üzerine bilgiler, Uludağ yöresine ait 85 makrofungus türü ve Kozak yöresinden 56 tür tespit etmişlerdir. Gücin ve Işıloğlu (1995), Ascomycetes sınıfından Ascocoryna (Helotiaceae), Bisporella (Helotiaceae) ve Rustroemia (Sclerotiniaceae) cinslerini Türkiye için ilk defa belirtmişlerdir. Işıloğlu ve Gücin (1995), Auriscalplaceae familyasını Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Sesli ve Baydar (1995), Russulaceae familyasının checklist’ini vermişlerdir. Işıloğlu ve ark. (1995), İstanbul’da meydana gelen mantar zehirlenmelerinden sonra 40 tür belirlemişlerdir. Işıloğlu ve Öder (1995a, 1995b), Akdeniz yöresinden 146, Malatya ilinden 55 tür belirlemişlerdir. Kaşık ve Öztürk (1995), Aksaray yöresinden 17 tür belirlemişlerdir. Sesli (1995), Tulostoma brumale’yi Türkiye’de ilk kez kayıt altına almıştır. Watling ve ark. (1995), Battarraea phalloides türü hakkında genel bilgiler vermişlerdir. Yıldız ve Ertekin (1996), Diyarbakır yöresinden Amanitaceae ve Coprinaceae familyalarına ait iki yeni kayıt tespit etmişlerdir. Öztürk ve Kaşık (1996), tarafından Ürgüp (Nevşehir) yöresinde 20 tür tespit edilmiştir. Sesli (1996), yaptığı çalışmalarda Türkiye için iki yeni kayıt belirtmiştir. Afyon (1996a), Isparta ilinden 45 tür tespit etmiştir. Demirel (1996), Van ilinde yapılan makrofungus çalışmalarında 15 familya ile 32 cinse ait 50 takson belirlemiştir. Demirel ve Uzun (1996), Van Gölü çevresinde yetişen sekiz odun tahripçisi makrofungus türünü belirlemişlerdir. Erkal (1996), Kapıdağ Yarımadası’ndan 35 tür belirlemiştir. Gücin ve

(21)

6

ark. (1996a, 1996b), Kuzeybatı Anadolu’dan 29, Uludağ ve çevresinden 85 tür tespit etmişlerdir. Öztürk ve ark. (1996), Sarıkamış (Kars) yöresinden 11 yenebilen makrofungus türü belirtmişlerdir. Sesli ve Baydar (1996), Agaricales ordosunun checklist’ini belirtmişlerdir. Afyon (1997e), Ascomycetes sınıfından 2 yeni kayıt yayınlamıştır. Aşkun ve Işıloğlu (1997), Balıkesir ili Balya ilçesindeki çalışmalarında 56 tür belirlemişler ve bunlardan 7 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak belirtmişlerdir. Demirel (1997a, 1997b), Ardanuç (Artvin) çalışmalarında 3 yeni kayıt, Van’daki çalışmalarında 2 yeni kayıt yayınlamıştır. Gücin ve ark. (1997), Bursa ilindeki çalışmalarında 40 familyaya ait 162 takson yayınlamışlardır. Işıloğlu (1997), Sarıçiçek Yaylası’ndaki (Malatya) çalışmalarında 44 makrofungus türü teşhis etmiştir. Öztürk ve ark. (1997), Niğde çevresindeki çalışmalarında Sarcosphaera coronaria türünü Türkiye makrofungusları için yeni kayıt olarak ilave etmişlerdir. Yıldız ve Ertekin (1997), Diyarbakır’daki çalışmalarında 31 takson belirlemişlerdir. Yılmaz ve ark. (1997), Balıkesir ili Savaştepe ilçesi ve Manisa ili Soma ilçesindeki çalışmalarında 52 tür belirleyerek ve bu türlerden 15 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak ilave etmişlerdir. Demirel (1998a, 1998b, 1998c), Karabük, Kastamonu ve Zonguldak illerinden 4 yeni kayıt, Batı Karadeniz’den 31 takson, Karçal Dağları ve çevresinden 40 takson tespit etmiştir. Işıloğlu ve ark. (1998), Kuzeybatı Anadolu’dan 101 yenilebilir makrofungus türü belirlemişlerdir. Kaşık ve Öztürk (1998), İstanbul’da görülen mantar zehirlenmeleri sonunda 25 tür elde etmiş ve Amanita cinsine ait önemli 3 zehirli mantar türü tespit etmişlerdir. Sesli (1998a, 1998b, 1998c), Maçka (Trabzon)’dan 10 yeni kayıt, Trabzon yöresinden 4 yeni Ascomycetes kayıt, Giresun ilinde 42 tür ve Pezizales takımından 4 yeni kayıt tespit etmiştir. Solak (1998), Cyathipodia cinsini ilk defa kaydetmiştir. Stojchev ve ark. (1998), Trakya Bölgesi’nden 67 tür tespit etmişlerdir. Aslantaş (1999), Sivas ilinde yaptığı araştırmalar sonucu 70 makrofungus türünü liste halinde vermiştir. Demirel (1999), tarafından Ardanuç (Artvin) yöresinde Basidiomycetes familyasına ait 56 takson tespit edilmiştir. Demirel ve Uzun (1999), Sarıkamış (Kars) yöresinden 4 yeni kayıt yayınlamışlardır. Kaşık ve Öztürk (1999), Cortinarius herculeus türünü yeni kayıt olarak tespit etmişlerdir. Gezer ve ark. (1999), Babadağ (Denizli) makromantarlarını ortaya koymuşlardır. Kaya (1999), tarafından Muş ve Bitlis yöresinden 71 yenen ve zehirli tür toplanmış ve bunlardan 14 tanesi ülkemiz makromantar florasına yeni kayıt olarak ilave edilmiştir. Sesli (1999), tarafından Samsun ve Ordu yörelerinden 24

(22)

7

familyaya ait 40 makrofungus türü tespit edilmiştir. Solak ve ark. (1999), İzmir yöresinde 104 takson belirlemişlerdir.

Afyon ve ark. (2000), Bartın ilinde yaptıkları çalışmalarda 19 familyaya ait 62 türü tespit etmişler ve bunlardan 15’ini yeni kayıt olarak Türkiye makromikotasına kazandırmışlardır. Allı ve Işıloğlu (2000), Muğla ilinde parazit makromantarlar üzerinde yaptıkları çalışmada 34 tür yayınlamışlardır. Asbagh ve Solak (2000), Dede Dağı ve Balçova baraj gölünden (İzmir) 15 yenen mantar türü bildirmişlerdir. Demirel ve Nacar (2000), Çemişgezek (Tunceli)’ten 30 tür yayınlamışlardır. Doğan ve ark. (2000), Gloeophyllum sepiarium (Wulfen) P. Karst. ve Inocutis tamaricis (Pat.) Fiasson & Niemelä türlerini Türkiye’den ilk defa bildirmişlerdir. Durukan (2000), Çal (Denizli) yöresi makrofungusları üzerine taksonomik bir araştırma yapmış ve 29 tür belirlemiştir. Gezer (2000), Antalya ilinde 7’si Ascomycetes, 74’ü Basidiomycetes sınıfına ait 29 familyaya ait 81 tür tespit etmiştir. Gezer ve ark. (2000), Antalya ilinden 1 cins ve 5 türü Türkiye için yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Gücin ve ark. (2000), “Türkiye’de Mantar Zehirlenmeleri ve Zehirli Mantarlar” adlı bir kitap yayınlamışlardır. Kaya (2000), Bitlis ve Muş’tan Türkiye için 2 yeni cins tespit etmiştir. Kaya ve Demirel (2000), yaptıkları çalışmalarda, Entolomataceae familyasına ait Entoloma incanum (Fr.) Hesler ve Entoloma sericellum (Fr.) P. Kumm. türlerini Türkiye için yeni kayıt olarak tespit etmişlerdir. Özdal ve İlbay (2000), Ankara yöresinden 30 tür tespit etmişlerdir. Öztürk ve ark. (2000b), Erzurum ilinin Hınıs ve Karaçoban ilçelerinden 18 makromantar türü tespit etmişlerdir. Sesli ve ark. (2000), Türkiye için 3 yeni Tulostoma kaydını yayınlamışlardır. Sesli ve Türkekul (2000), Ordu ve Tokat illerinden 3 yeni kayıt bildirmişlerdir.

Afyon (2001a, 2001b), Entolomataceae familyasından Türkiye için 2 türü, Hygrophoraceae familyasından 5 türü yeni kayıt olarak bildirmiştir. Afyon ve Konuk, (2001a, 2001b), Batı Karadeniz Bölgesinde 26 tür ve yine aynı bölgeden 36 zehirli makromantar türünden 7’sini Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Doğan ve ark. (2001), tarafından 2 yeni Ascomycetes cinsi bildirilmiştir. Işıloğlu (2001a, 2001b), Muğla ilinin Sandras Dağı’ndan 76 tür ve Muğla yöresinin yenen mantarlarını belirlemiştir. Işıloğlu ve ark. (2001), Balıkesir’de doğadan topladıkları bazı yenen mantarların eser element içeriklerini yayınlamışlardır. Kaşık ve ark. (2001), Niğde ilinde 32 tür yayınlamışlardır. Kaya (2001), Bitlis ilinden teşhis ettiği 60 makromantar

(23)

8

türünden 4 tanesini Türkiye için yeni tür kaydı olarak bildirmiştir. Öztürk ve ark. (2001a), Türkiye için iki yeni tür kaydı bildirmişlerdir. Solak ve ark. (2001a, 2001b), Türkiye makromantarları için üç yeni kayıt ve Muğla yöresinden tespit ettikleri 9 Morchella türünden 6 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Taşkın Ekici ve ark. (2001), Çivril (Denizli) yöresinin makromantarlarını belirlemişlerdir. Uşak (2001), yüksek lisans tezinde Tavas (Denizli) ilçesi makromantarlarını araştırmıştır. Afyon ve Konuk (2002), Zonguldak yöresinden belirledikleri 77 türden 23 tanesini yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Demirel ve ark. (2002), Ağrı yöresinden 45 tür belirlemişler ve bunlardan 3’ünü yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Doğan ve Işıloğlu, (2002), Pithya Fuckel cinsini Türkiye’de ilk defa tespit etmişlerdir. Durukan ve Köse (2002), Çökelez Dağı (Denizli) odun tahripçisi makromantarlarını belirlemişlerdir. Taşkın Ekici (2002), yüksek lisans tezinde Denizli Karcı Dağı’nından 44 tür tespit etmiştir. Kaşık ve ark. (2002a, 2002b, 2002c), Yeşilhisar (Kayseri) ilçesinden 53 tür, Develi (Kayseri) yöresinden 45 tür ve Türkiye makromantarları için 4 yeni kayıt bildirmişlerdir. Solak ve Yılmaz (2002), Manisa yöresinden 36 tür belirlemişlerdir. Solak ve ark. (2002), Balıkesir ilinden 73 tür yayınlamışlardır. Türkoğlu (2002), Yüksek lisans tezinde Kayseri yöresinden 149 tür belirlemiştir. Yılmaz ve Işıloğlu (2002), Değirmenboğazı (Kayseri) ilçesinden teşhis ettikleri 54 türden 11 tanesini yeni kayıt olarak bildirmişlerdir.

Demirel ve ark. (2003), Erzurum ilinden tespit ettikleri 114 türden 2’sini yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Doğan ve ark. (2003b, 2003c), Mut (Mersin) ilçesinden 7 türü, Alanya (Antalya) ilçesinden 14 türü yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Intini ve ark. (2003), yeni bir tür olan Tricholoma anatolicum H.H. Doğan & Intini taksonunu bilim dünyasına kazandırmışlardır. Kaşık ve ark. (2003a, 2003b), Yahyalı (Kayseri) yöresinden 94 tür belirlemişler ve Alanya (Antalya) ilçesinden 16 türü yeni kayıt olarak belirlemişlerdir. Öztürk ve ark. (2003b), Alanya (Antalya) yöresinde 188 tür belirlemişlerdir. Pekşen ve Karaca (2003), Samsun ilinde 169 makromantar türü belirlemişlerdir. Solak ve ark. (2003a, 2003b), Geopora cooperi Harkn. türünü Türkiye’de ilk kez bildirmişler ve Çanakkale’den 70 tür ve 3 yeni kayıt bildirmişlerdir. Solak ve Yılmaz Ersel (2003), Muğla’dan 5 yeni kayıt bildirmişlerdir. Türkekul (2003a, 2003b), Tokat ilinden 59 tür tespit etmiş ve bunlardan 3 türü yeni kayıt olarak bildirmiş, Arrhenia lobata (Pers.) Kühner & Lamoure ex Redhead türünü yeni kayıt olarak

(24)

9

yayınlamıştır. Yabanlı (2003), yüksek lisans tezinde Ula (Muğla) yöresinden 61 tür tespit etmiştir.

Afyon ve ark. (2004), Sinop ilinden 170 türden 32 tanesini yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Akata (2004), yüksek lisans tezinde 113 tür bunların 7 tanesini yeni kayıt olarak tespit etmiştir. Demirel ve ark. (2004a, 2004b), Doğu Anadolu Bölgesi’nden 36 zehirli tür belirlemişler ve Amanita eliae Qúel. türünü yeni kayıt olarak bildirmişler, Şavşat (Artvin) ilçesinden 124 makromantar türü yayınlamışlardır. Demirel ve Uzun (2004), Phallales ordosuna ait 2 yeni kayıt bildirmişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2004), Türkiye’deki Lactarius türleri hakkında bilgi vermişlerdir. Kaşık ve ark. (2004), Mut (Mersin) ilçesinden 9 yeni kayıt yayınlamışlardır. Kaya (2004a, 2004b), Pazarcık (Kahramanmaraş) yöresinden 42 tür, Tut (Adıyaman) ilçesinden 34 makromantar türü bildirmiştir. Kaya ve ark. (2004), Besni (Adıyaman) ilçesinden 56 tür yayınlamışlardır. Köstekçi ve ark. (2004), Osmangazi Üniversitesi Meşelik Kampüsü’nden 22 tür yayınlamıştır. Öner ve Gezer (2004), Batı Anadolu’dan 201 türü belirlemişler ve 67 tanesini yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Solak ve ark. (2004a, 2004b), Morchella cinsi için 5 yeni kayıt, yine Morchella cinsi için 1 yeni kayıt bildirmişlerdir. Uzun (2004), doktora tezinde 109 tür belirlemiş ve bunların 12 tanesini yeni kayıt bildirmiştir. Uzun ve ark. (2004), Bayburt yöresinden 51 tür ve 4 yeni kayıt bildirmişlerdir. Yabanlı ve ark. (2004), Ula (Muğla) ilçesinden 29 yenen makromantar türü tespit etmişlerdir. Yeşil ve Yıldız (2004), Batman yöresinden 35 makromantar türü belirlemişlerdir. Yılmaz Ersel ve ark. (2004), Ramaria türleri hakkında bilgi vermişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2004a, 2004b), İzmir ilinden 55 türün 3 tanesini, İzmir ve Manisa illerinden 3 türü yeni kayıt olarak yayınlamışlardır.

Afyon ve ark. (2005), Batı Karadeniz Bölgesi’nden belirledikleri 80 tane odun tahripçisi türden 7 tanesini Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Allı (2005), doktora tezinde Aydın ilinden 212 tür tespit etmiştir. Doğan ve ark. (2005), Aphyllophorales ordosunun cheklistini yayınlamışlardır. Günay ve Demirel (2005), Düziçi ve Bahçe (Osmaniye) yörelerine ait 47 türden 2 tanesini yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2005a, 2005b), Aydın yöresinden yeni kayıtlar ile Muğla ilinden makromantar kayıtları ortaya koymuşlardır. Kaya (2005), Gölbaşı (Adıyaman) ilçesinden 22 familyaya ait 77 tür belirlemiş ve 5 tanesini Türkiye mantar florasına kazandırmıştır. Sesli ve Denchev (2005), Türkiye makro ve

(25)

10

mikromantarlarının checklistini yayınlamışlardır. Türkekul (2005), Türkiye için 2 yeni kayıt tanımlamıştır. Yağız ve ark. (2005), Karabük ilinden 121 tür belirlemişler ve bunlardan 14 tanesini Türkiye makromantar florasına kazandırmışlardır. Yılmaz Ersel (2005), Balıkesir ilinden 4 yeni kayıt belirlemiştir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005a, 2005b, 2005c, 2005d, 2005e, 2005f), çalışmalarında sırasıyla, Muğla ilinden 4 yeni kayıt, Türkiye mantarları için Russula queletii Fr. türünü ilk defa kayıt etmişler ve Russula türleri hakkında bilgi vermişler, Hydnellum cinsinin cheklistini yayınlamışlar ve bir türünü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişler, Türkiye için 3 yeni kayıt ilave etmişler, Türkiye’deki Tricholoma türleri hakkında bilgi vermişler ve Balıkesir ilinin yenilen ve ihraç edilen makromantarları hakkında bilgi vermişlerdir. Yılmaz Ersel ve ark. (2005), Türkiye makromantarları için 1 yeni cins kaydı yayınlamışlardır.

Aktaş (2006), Amasya yöresinden 303 türden 35 tanesini yeni kayıt olarak bildirmiştir. Aktaş ve ark. (2006a, 2006b), Lachnum virgineum (Batsch) P. Karst. ve Hymenoscyphus fructigenus (Bull.) Gray adlı iki yeni türü Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak belirlemişler ve Köprülü Kanyon Milli Parkı’nın (Antalya) makrofunguslarını belirlemişlerdir. Allı ve ark. (2006a, 2006b), Aydın yöresinin yenen ve zehirli mantarlarını belirlemişlerdir. Demirel ve Uzun (2006), Artvin ormanlarında yenen ve zehirli 33 makromantar türü belirlemişlerdir. Gezer ve Işıloğlu (2006), Dalaman (Muğla) yöresinin makromantarlarını belirlemişlerdir. Kaya (2006), Kahramanmaraş Andırın yöresinden tespit ettiği 35 familyaya ait 131 taksondan 6 taksonu Türkiye için yeni kayıt olarak belirtmiştir. Köse ve ark. (2006), Bekilli (Denizli) ilçesinde 61 tür tespit etmişlerdir. Oskay ve Kalyoncu (2006), Sultan Dağı’ından 34 takson belirlemişlerdir. Sesli (2006), Türkiye makromantarlarına 3 yeni kayıt ilave etmiştir. Türkoğlu ve Gezer (2006), Hacer Ormanı (Kayseri)’nın makromantarlarının belirlenmesi üzerine yaptıkları çalışmada 69 tür tespit etmişlerdir. Türkoğlu ve ark. (2006), Türkiye için 4 yeni kayıt bildirmişlerdir. Uçar (2006), İskilip (Çorum) ilçesinden 54 takson tespit etmiştir. Uzun (2006), Ardahan yöresinin konifer ormanlarında belirlenen bazı yenen ve zehirli 59 makromantar türünü belirlemiştir. Uzun ve ark. (2006), Gümüşhane yöresinde yaptıkları çalışmalarda tespit ettikleri 2 sınıf ve 24 familyaya ait 105 taksondan 14 taksonu Türkiye mantarları için yeni kayıt olarak belirlemişlerdir. Uzun ve Demirel (2006), Ardahan ve Iğdır yöresinden 109 makrofungus taksonu belirlemişlerdir. Yağız ve ark. (2006a, 2006b), Bolu ve Düzce

(26)

11

yöresinden 277, Kastamonu ilinden 197 taksondan 13’ünü Türkiye makromikotası için yeni kayıt olarak yayınlamışlardır.

Allı ve ark. (2007), Aydın yöresinde 19 türü yeni kayıt belirlemişlerdir. Allı ve Işıloğlu (2007), Aydın ilinde 19 taksonu Türkiye için yeni kayıt olarak belirlemişlerdir. Demirel ve Uzun (2007), Batman yöresinden 50 makromantar taksonu teşhis etmişler ve bunlardan 3 tanesini yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Doğan ve ark. (2007a), Lenzitopsis oxycedri Malençon & Bertault türünü tespit etmişlerdir. Efe (2007), yüksek lisans tezinde Çatak ve Bahçesaray (Van) yöresinde 15 familyaya ait 49 makromantar türü tespit etmiştir. Gezer ve ark. (2007), (Denizli) Honaz Dağı’ndan 109 m akrom ant ar türü yayınlamışlardır. Merdan (2007), yüksek lisans tezinde Marmaris (Muğla) ilçesinden 44 tür bildirmiştir. Sesli (2007a, 2007b), Zigana Dağı (Gümüşhane)’ndan toplanmış bazı yüksek yapılı mantarların eser element içeriklerini yayınlamış ve Doğu ve Orta Karadeniz Bölgesi makromantar cheklistini yayınlamıştır. Solak ve ark. (2007), tarafından “Macrofungi of Turkey, Checklist”i yayınlanmıştır. Bu cheklistte 2388 takson listelenmiştir. Türkoğlu ve ark. (2007a, 2007b), Çameli (Denizli) ilçesinden 27 familyaya ait 80 tür, Türkiye için 6 yeni tür kaydı bildirmişlerdir. Uzun ve ark. (2007), Bingöl yöresinden 60 makrofungus taksonu belirlemişlerdir. Yağız ve ark. (2007), tarafından Kastamonu ilinden tespit edilen 197 taksondan 13 tanesi Türkiye için yeni kayıt belirlemişlerdir.

Ak ve ark. (2008), Ege Bölgesi’nde yetişen makrofungusları ortaya koymuşlardır. Aktaş ve ark. (2008a, 2008b), Akseki (Antalya) yöresinden belirledikleri 85 taksondan 1 türü Türkiye için yeni kayıt olarak yayınlamışlar ve Amasya ilinden Türkiye için 7 yeni takson belirlemişlerdir. Allı ve ark. (2008), 3 yeni kayıt belirlemişlerdir. Demirel ve Erdem (2008), Artvin yöresinden 50 takson teşhis etmiştir. Gezer ve ark. (2008), Denizli ili Karcı Dağı’ndan 1 tanesi Türkiye makromikotası için yeni kayıt olmak üzere 66 tür bildirmişlerdir. Halıcı ve Cansaran Duman (2008), Abrothallus tulasnei M.S. Cole & D. Hawksw. türünü yeni kayıt olarak Türkiye’den bildirmişlerdir. Kaşık ve ark. (2008), İskilip (Çorum) yöresinden 54 takson belirlemiştir. Kaya ve ark. (2008), Arrhenia rickenii (Hora) Watling ve Arrhenia spathulata (Fr) türlerini Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Solak ve ark. (2008), Kilis yöresinde yenebilen bazı makromantarları tespit etmişlerdir. Türkoğlu (2008), Denizli ilinden 9 tür tespit etmiştir.

(27)

12

Türkoğlu ve ark. (2008), Uşak ilinden 124 takson tespit etmiştir. Yağız ve Afyon (2008), Batı Karadeniz Bölgesi’nden 11 takson belirlemişlerdir.

Akata ve Çetin (2009), Ilgaz Dağları’ndan Türkiye için 1 yeni kayıt bildirmişlerdir. Akata ve ark. (2009a, 2009b, 2009c, 2009d, 2009e, 2009f), Onnia P. Karst. cinsini Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak yayınlamış, Türkiye için yeni bir tomentelloyit mantar taksonu bildirmiş, Inonotus triqueter P. Karst. türünü Türkiye’den ilk defa vermiş, Kızılcahamam Soğuksu Milli Parkı’ndan 110 takson belirlemiş, Otidea (Pers.) Bonord. cinsine ait bir türü Türkiye’den ilk defa bildirmiş ve Ankara ilinden 33 takson belirlemişlerdir. Aktaş ve ark. (2009), Amasya’dan Türkiye makromantarlarına 16 yeni kayıt eklemişlerdir. Baş Sermenli ve Işıloğlu (2009), Türkiye için yeni bir kuş yuvası mantarı tespit etmiştir. Doğan ve Kradalev (2009), Phellinus sulphurascens Pilát türünü Türkiye’den ilk defa yayınlamışlardır. Gezer ve ark. (2009), Tavas (Denizli) ilçesinden 17 tür tespit etmişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2009a, 2009b), Isparta kaynaklı ölümcül bir mantar zehirlenmesi kayıt altına alarak detaylarını vermişler ve İzmir’in Ödemiş ilçesinden tespit ettikleri Marasmius castaneophilus Işıloğlu, Allı, Solak & Watling türünü ilk kez yayınlamışlardır. Kaya (2009a, 2009b, 2009c, 2009d), Kahramanmaraş ilinde 337 takson tespit etmiş, Adıyaman yöresinden tespit edilen 222 taksondan 3 yeni kayıt bildirmiş, Huzurlu Yaylası (Gaziantep)’ndan 6’sı yeni kayıt olmak üzere 105 tür belirlemiş ve Cheimonophyllum cinsini Türkiye’den ilk defa rapor etmiştir. Kaya ve ark. (2009), Kahramanmaraş ili Göksun ilçesinden 110 makromantar taksonu yayınlamıştır. Nejhad ve ark. (2009), Trabzon ilinden 2 takson tespit etmişlerdir. Sesli ve ark. (2009), Chrysomphalina chrysophylla (Fr.) Clémençon türünü yeni kayıt olarak eklemişlerdir. Sesli ve Castellano (2009), Türkiye için yeni bir Rhizopogon Fr. cinsine ait bir tür ilave etmişlerdir. Sesli ve Denchev (2009), “Checklists of the myxomycetes, larger ascomycetes, and larger basidiomycetes in Turkey” adlı makale ile 1915-2012 yılları arasında gerçekleştirilen çalışmaları derleyerek Türkiye’de o güne kadar tespit edilmiş 1679’u bazidiyomikota, 135’i askomikota ve 219’u miksomikota bölümüne ait toplam 2033 mantar taksonunu liste halinde vermişlerdir. Solak ve ark. (2009), Osmaniye, Kilis ve Isparta illerinden Türkiye makromantarları için 5 yeni Inocybe (Fr.) Fr. kaydı ilave etmişlerdir. Uzun ve ark. (2009), Genç (Bingöl) yöresinden 78 tür bildirmişlerdir.

(28)

13

Afyon ve ark. (2010), Afyonkarahisar ilinde yetişen mantarları tespit etmişlerdir. Akata ve Kaya (2010), Trabzon’un Yomra ilçesinden Leotia lubrica (Scop.) Pers.’yı Türkiye mikobiyotası için yeni bir jelimsi mantar türünü cins düzeyinde yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Akçay ve ark. (2010), Malazgirt (Muş) yöresinde yaptıkları çalışmada tespit ettikleri 50 türden Cortinarius hemitrichus (Pers.) Fr. türünü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Demirel ve ark. (2010), Artvin ilinden 19 takson tespit etmişlerdir. Doğan ve Aktaş (2010), Türkiye makromantarlarına 2 yeni taksonla katkıda bulunmuşlardır. Işıloğlu ve ark. (2010), Elmalı (Ula-Muğla) Köyü’nde mantar dünyası için yeni bir tür olan Morchella anatolica Işıloğlu, Spooner, Allı & Solak’yı kaydetmişlerdir. Kaya (2010), Adıyaman’da tespit ettiği 222 türden 3’ünü yeni kayıt olarak yayınlamıştır. Kaya ve ark. (2010), Türkiye mikobiyotasına 3 yeni coprinoid mantar türü ilave etmişlerdir. Öztürk ve ark. (2010), Çankırı ilinden 10 makromantar türü tespit etmişlerdir. Servi ve ark. (2010), Bolu Abant Doğa Koruma Alanı’ndan 103 takson belirlemişlerdir. Sesli (2010), tarafından bilim dünyasına 3 yeni makromantar türü kazandırılmıştır. Sesli ve Denchev (2010), tarafından 2008 yılında yayınlanmış olan “Checklists of the myxomycetes, larger ascomycetes and larger basidiomycetes in Turkey” isimli makale güncellenmiş ve toplam 1929 makromantar taksonunu listelenmiştir. Türkekul ve Zülfükaroğlu (2010), Tokat ili Çamlıbel ilçesi sınırları içerisinde 24 familyaya ait 51 takson belirlemişlerdir. Uzun (2010), Ardahan ve Iğdır illerinden 139 tür tespit etmiştir. Uzun ve ark. (2010), Türkiye makromantarları için 2 yeni cins kaydı rapor etmişlerdir.

Akata ve ark. (2011a, 2011b), Trabzon ilinde yaptıkları çalışmalarda Türkiye makromantarları için 4 yeni kayıt tespit etmiş ve 2 taksonu cins düzeyinde olmak üzere Türkiye için 3 yeni kayıt bildirmişlerdir. Allı (2011), Kemaliye (Erzincan) ilçesinden Ascomycetes ile Basidiomycetes sınıfından 35 familyaya ait 106 takson tespit etmiştir. Allı ve ark. (2011), Muğla ve Antalya illerinden Ascomycota bölümüne ait yeni kayıt türler rapor etmişlerdir. Doğan ve ark. (2011a, 2011b), yaptıkları çalışmalarda Ascomycota’dan 2 ve Basidiomycota’dan 125 takson olmak üzere toplam 127 makromantar belirlemiş ve odun tahripçisi 10 türü yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Gezer ve ark. (2011a, 2011b), Pamukkale Üniversitesi Kınıklı Kampüsü (Denizli) çevresinde 52 tür tespit etmiş ve Çamlık Mesire Alanı (Denizli) makromantarlarını yayınlamışlardır. Kaşık ve ark. (2011a, 2011b), İskilip (Çorum) ilçesinden toplanan 143

(29)

14

örnekten laboratuvar çalışması sonucu 53 türün teşhisini yapmışlar ve Kefe (Denizli) makrofunguslarını ortaya koymuşlardır. Solak ve ark. (2011), Osmaniye ilinde tespit ettikleri 25 familyaya ait 52 türden 2’sini Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Afyon ve ark. (2012), Sinanpaşa (Afyonkarahisar) yöresinin makrofunguslarını belirlemişlerdir. Akata (2012a, 2012b), Zigana Dağı’ndan (Gümüşhane) Türkiye makromantarlarına yeni bir cins kaydı kazandırmış ve Trabzon’un Uzungöl Doğa Parkı’ndan toplanan ve Askomikota bölümünün bir üyesi olan Hypocrea leucopus (P. Karst.) H.L. Chamb.’u Türkiye’den ilk defa ve familya düzeyinde rapor etmiştir. Akata ve ark. (2012), Trabzon’dan 4 makromantar türünü cins düzeyinde yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Akata ve Kaya (2012), Türkiye makromantarları için 2 yeni Helvella L. tür kaydı yayınlamışlardır. Castellano ve Türkoğlu (2012), Türkiye'de ilk defa bulunan Tuber mesentericum Vittad., Tuber nitidum Vittad. ve Terfezia leptoderma (Tul. & C. Tul.) Tul. & C. Tul. türlerini yayınlamışlardır. Doğan ve ark. (2012), Çocakdere Vadisi’nde (Mersin) 44 familya'ya ait 186 takson belirlemişlerdir. Güngör ve ark. (2012), ülkemiz mikotasına 2 yeni makromantar kaydetmiştir. Kaya ve ark. (2012), Ascomycota ve Basidiomycota bölümlerine ait 23 familya ve 42 cins içinde yer alan 53 takson tayin etmişlerdir. Kiriş ve ark. (2012), Akdağmadeni (Yozgat) ve Gemerek (Sivas) ilçelerinden 66 tür yayınlamışlardır. Solak ve ark. (2012), Burdur yöresi makrofunguslarını tespit etmişler ve Türkiye için 2 yeni tür kaydı bildirmişlerdir. Tüfekçi (2012), Tarsus ve Çamlıyayla (Mersin) ilçelerinde 53 makromantar türü tespit etmiştir. Türkoğlu ve Yağız (2012), Uşak ilinden tespit ettikleri 100 taksondan 7 tanesini yeni kayıt olarak vermişlerdir. Yaratanakul ve ark. (2012), Muğla ilinden 4 yeni Cortinarius türünü Türkiye için yeni kayıt olarak eklemişlerdir.

Akata ve Kaya (2013), 3 yeni cins yayınlamışlardır. Akata ve Yaprak (2013), tarafından Peziza ammophila Saut Türkiye için yeni kayıt olarak rapor edilmiştir. Atila ve Kaya (2013), Sarız (Kayseri) civarından toplanan makromantarlardan 22 familya ve 45 cinse ait 54 takson belirtmişlerdir. Baba ve ark. (2013), Antakya (Hatay)’dan 87 tür rapor etmişlerdir. Güngör ve ark. (2013), 3 yeni türü Türkiye'den ilk kez kaydetmişlerdir. Kaya ve ark. (2013), Entoloma asprellum (Fr.) Falod (Entolomataceae) ve Rimbachia bryophile (Pers.) Redhead (Tricholomataceae) türlerini Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Kaya ve Atila (2013), 2011-2012 yılları arasında Sarız (Kayseri-Türkiye) civarından toplanan makromantarlarda yapılan çalışma sonucunda Ascomycota

(30)

15

ve Basidiomycota bölümlerine ait 2 sınıf, 22 familya ve 45 cins içinde yer alan 54 takson belirlenmiştir. Kaygusuz ve ark. (2013), Denizli ilinde Amanita phalloides (Vaill. ex Fr.) Link zehirlenmelerini rapor etmişlerdir. Kurt (2013), Pozantı (Adana) yöresinde tespit ettiği 112 taksondan 11 taksonu Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmiştir. Sesli ve Helfer (2013), Trabzon’dan Entoloma noordeloosi Hauskn., Inocybe lutescens Velen ve Tricholoma saponaceum var. squamosum (Cooke) Rea türlerini Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Solak ve ark. (2013a, 2013b), Antalya yöresinden yeni Askomiset taksonları belirlemişler ve Muğla ili makrofunguslarına katkıda bulunmuşlardır. Türkoğlu ve Castellano (2013), Türkiye makromantarları için Tuber P. Micheli ex F.H. Wigg. cinsine ait 5 yeni kayıt yayınlamışlardır. Uzun ve ark. (2013), Bingöl ilinden Türkiye için 3 yeni Cortinarius (Pers.) Gray türü yayınlamışlardır.

Afyon ve ark. (2014), Inocybaceae familyasına ait 2 yeni tür kaydı bildirmişlerdir. Akata (2014a, 2014b), Amanitaceae familya üyesi olan ölümcül zehirli Amanita phalloides (Vaill. ex Fr.) Link türünü rapor etmiş ve Amanitaceae familyasına ait yenen bir mantar türü olan Amanita caesarea (Scop.) Pers.’yı yayınlamıştır. Akata ve ark. (2014a, 2014b), Yomra yöresinden 6’sı yeni kayıt olan 236 makromantar taksonu yayınlamışlar ve Türkiye makromantarları için iki yeni Lachnum Retz. kaydı vermişlerdir. Akata ve Kumbaçlı (2014), Cantharellus melanoxeros Desm.’u Türkiyeden ilk kez rapor etmişlerdir. Baba ve ark. (2014), tarafından Tayfur Sökmen Kampüsü (Hatay) makromantarları üzerine çalışma yapılmış ve bu çalışma sonucunda 58 takson rapor edilmiştir. Güngör ve ark. (2014a, 2014b, 2014c), Antalya ve Muğla illlerinden 3 türü yeni kayıt olarak yayınlamışlar, Ascodesmidaceae familyası yeni kayıt olarak vermişler ve Crepidotus cinnabarinus Peck’u Türkiye’den ilk defa kaydetmişlerdir. Kaya ve ark. (2014), tarafından Yavuzeli ve Şehitkâmil (Gaziantep) yörelerinden tespit edilen 36 familya ve 57 cins içinde yer alan 73 taksondan 1 takson Türkiye için yeni kayıt olarak bildirilmiştir. Keleş ve ark. (2014), Ayder (Rize) Yaylası’ndan toplayıp teşhis ettikleri 11 ordo, 40 familya ve 69 cinse ait 127 makromantar taksonundan 3 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Sermenli ve Işıloğlu (2014), Muğla’dan Omphalotus zehirlenmesinin ülkemizdeki ilk kayıtları olan 3 zehirlenme vakası bildirmişlerdir. Sesli (2014), Trabzon ilinden 7 makromantar türünü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmiştir. Sesli ve Denchev

(31)

16

(2014), tarafından 2008 yılında yayınlanmış olan Checklists güncellenmiştir. Sesli ve Kobayashi (2014), tarafından Inocybe phaeodisca Kühner var. phaeodisca (Kirli mantar)’nın früktifikasyon organları ilk kez Türkiye’den toplanarak çalışılmış ve takson morfolojik özelliklerine göre tanımlanmıştır. Solak ve ark. (2014a, 2014b), Antalya ilinden 136 takson tespit etmişler ve bunlardan 3 tanesini tür düzeyinde yeni kayıt olarak yayınlamışlar ve 2006-2007 yılları arasında Kilis ilinde 17 familyaya ait 47 takson teşhis etmişler ve bunlardan 3 tanesini tür seviyesinde yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Şen ve ark. (2014), Bigadiç (Balıkesir) yöresinde 9 familyada dağılım gösteren 48 takson belirlemişlerdir. Türkoğlu ve Castellano (2014), 6 yeni truffle kaydı yayınlamışlardır. Uzun (2014), Islahiye (Gaziantep) yöresinde yaptığı çalışmalar sonucu 11 takım, 47 familya ve 62 cinse ait 128 takson tanımlamıştır. Tanımlanan taksonlardan 9 tanesi Türkiye’den ilk kez kaydedilmiştir. Uzun ve ark. (2014), Türkiye için 6 yeni Discomycetes kaydı rapor etmişlerdir.

Acar ve ark. (2015), yaptıkları çalışmalarda Diyarbakır yöresinden 102 makromantar taksonu teşhis etmiş ve yayınlamışlardır. Akata ve ark. (2015), Cortinariaceae familyasına ait Cortinarius caperatus (Pers.) Fr. türünü Türkiye’den ilk kez kaydetmişlerdir. Çolak ve ark. (2015a, 2015b), Russulaceae familyasının bir üyesi olan Lactifluus rugatus (Kühner & Romagn.) Verbeken’u “Pürüzlü çıntar” Türkiye’den ilk kez rapor etmişler ve Günlük Ormanı’ndan topladıkları Peziza punctispora (Pfister) Donadini’yı Türkiye'den ilk defa rapor etmişlerdir. Demirel ve ark. (2015), Van yöresinden tespit ettikleri 122 taksondan ikisini Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Doğan ve Akata (2015), 3 gasteroid fungus türünü Türkiye’den ilk kez rapor etmişlerdir. Doğan ve Öztürk (2015), Samanlı Dağı’nın makromantarlarının belirlenmesi çalışmasında 6 Russula taksonunu yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Güngör ve ark. (2015a, 2015b, 2015c, 2015d), Isparta ve Aydın ilinden 2 yeni tür kaydı yayınlamışlar, Isparta’dan yeni kayıtlar yayınlamışlar, Ascomycota üyesi olan 2 takson; Geoglossum umbratile Sacc. ve Peziza lobulata (Velen.) Svrček Türkiye’den ilk defa kaydedilmiş ve Adana ve Mersin illerinden 24 familyaya ait 38 takson teşhis etmişlerdir. Karacan ve ark. (2015), Pulvinula Boud. cinsini Gaziantep’ten üç pulvinuloid taksonun toplanmasıyla Türkiye’den ilk kez kaydetmişlerdir. Kaya (2015), Atatürk Baraj Gölü çevresinde tespit ettiği 122 taksondan 1 tanesini cins düzeyinde 5 tanesini ise tür düzeyinde yeni kayıt olarak yayınlamıştır. Kaya ve ark. (2015),

(32)

17

Gaziantep Karkamış ilçesinden Phragmites Adans. üzerinde gelişen Ascomycota bölümü üyesi 3 farklı örneği tür kategorisinde yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Kaya ve Uzun (2015), Gaziantep ilinden Pezizales ordosuna ait 6 yeni cins kaydı vermişlerdir. Sesli ve ark. (2015a, 2015b), Lyophyllaceae familyasına ait Lyophyllum turcicum Seslı, Vizzini & Contu’u Türkiye’den ilk defa yeni tür olarak bilim dünyasına kazandırmışlar ve Trabzon ilinden Türkiye makromantarları için 12 yeni kayıt yayınlamışlardır. Sesli ve Moreau (2015), Trabzon yöresinden 7 makromantar türünü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Solak ve ark. (2015), tarafından 2007 yılında yayınlanmış olan “Macrofungi of Turkey, Checklist”i güncellenmiş ve toplam 2422 takson listelenmiştir. Taşkın ve ark. (2015), Adana yöresinde Çukurova Üniversitesi Kampüsü’nde toplanan Morchella galilaea Masaphy & Clowez’yı Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmiştir. Türkoğlu ve ark. (2015), Türkiye makromantarları için 18 toprak altı taksonu yeni takson kaydı olarak vermişlerdir. Uzun ve ark. (2015a, 2015b, 2015c), dört Hypocrea Fr. üyesini Türkiye’den ilk kez yayınlamışlar, İslahiye (Gaziantep) ilçesinden teşhis ettikleri 51 familya ve 108 cinse ait 180 makromantar taksonundan 5 tanesini Türkiye makromikotası için yeni kayıt olarak vermişler ve Lachnaceae familyası içinde yer alan iki inoperkulat diskomiset, Neobulgaria pura (Pers.) Petr. ve Trichopeziza subsulphurea (Svrček) Baral türlerini Türkiye’den ilk kez kaydetmişlerdir. Vizzini ve ark. (2015), Trabzon yöresinde yaptıkları çalışmalarda Türkiye’den Gymnopus trabzonensis Vizzini, Antonín, Sesli & Contu ve Tricholoma virgatum (Fr.) P. Kumm.’u morfolojik ve moleküler karakterelere dayanan yeni taksonlar olarak tanımlamışlardır.

Acar ve Uzun (2016), Hakkâri’nin Yüksekova ve Şemdinli ilçelerinden Peziza granularis Donadini türünü ülkemizden ilk kez rapor etmişlerdir. Akata ve ark. (2016a, 2016b), Zigana Dağı’ndan önceden bildirilen 16 tür dâhil 182 makromantar türü bildirmişler bunlardan 6 tanesini tür düzeyinde Türkiye için yeni kayıt olarak rapor etmişler ve Helotiales ordosundan Catinella olivacea (Batsch) Boud. ve Lachnum sulphureum (Fuckel) P. Karst. türlerini Türkiye mikotasına cins düzeyinde ilk kez kazandırmışlardır. Akçay ve Uzun (2016), Sarıkamış (Kars) yöresinden Lachnum mollissimum (Fuckel) P. Karst.’u Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Çolak ve ark. (2016), 10 Russula makromantar türünü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Demirel ve Koçak (2016), Van ili Erciş yöresinden 96 makromantar türü

(33)

18

bildirmişler ve bunlardan 3 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak rapor etmişlerdir. Demirel ve ark. (2016), Lice (Diyarbakır) yöresinden 55 makromantar türü tanımlamışlar ve Conocybe juniana (Velen.) Hauskn. & Svrček türünü Türkiye için yeni tür kaydı olarak tespit etmişlerdir. Denğiz ve Demirel (2016), Şirvan (Siirt) yöresinden 53 makromantar türü bildirmişler ve Coprinopsis variegata (Peck) Redhead, Vilgalys & Moncalvo türünü Türkiye için ilk kez rapor etmişlerdir. Doğan ve Kurt (2016), Pozantı (Adana) yöresinden 157 takson tespit etmişler ve bunlardan 10 makromantar türünü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Doğan ve ark. (2016), Türkiye için 5 yeni Morchella türünü tespit etmişlerdir. Dülger ve Akata (2016), Lasiosphaeria ovina (Pers.) Ces. & De Not. türünü Türkiye için Lasiosphaeriaceae familyasından yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Ellilott ve ark. (2016), 8 trüf mantarı taksonunu Türkiye için yeni kayıt olarak rapor etmişlerdir. Güngör ve Allı (2016), Muğla yöresinden 2 makromantar türünü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Güngör ve ark. (2016a, 2016b), Hatay ilinde bildirdikleri 67 makromantar türünden 2 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak rapor etmişler ve Muğla ilinde yaptıkları çalışmada tespit ettikleri 211 makromantar türünden 5 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Kaya ve ark. (2016), Gaziantep yöresinden Türkiye için Pyronemataceae familyasından 14 yeni kayıt vermişlerdir. Kaygusuz ve ark. (2016), Ege Bölgesi’nden Pluteaceae familyasına ait 4 türü Türkiye için yeni kayıt olarak rapor etmişlerdir. Öztürk ve ark. (2016), Sakarya yöresinden 3 makromantar türünü yeni kayıt olarak rapor etmişlerdir. Sesli ve ark. (2016), Trabzon, Tokat ve İstanbul illerinden 10 türü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Sesli ve Topçu Sesli (2016a, 2016b), Tephroderma fuscopallens Musumeci & Contu türünü Türkiye için cins düzeyinde yeni kayıt olarak rapor etmişler ve Trabzon ilinden 3 yeni tür kaydı bildirmişlerdir. Taşkın ve ark. (2016), Türkiye mikotası için 4 yeni Morchella türü kazandırmışlardır. Topçu Sesli ve Sesli (2016), Psilocybe semilanceata (Fr.) P. Kumm.’yı Türkiye için ilk kez rapor etmişlerdir. Türkekul ve Işık (2016), 2010-2014 yılları arasında Yozgat yöresinden 45 familyaya ait 195 makromantar türü tespit etmişlerdir. Türkekul ve Işıldak (2016), yenilebilen yedi çeşit yabani mantar türü üzerinde anyon tayini üzerine çalışmışlardır. Uzun ve ark. (2016), Hyaloriaceae familyasına ait Myxarium nucleatum Wallr. türünü Türkiye’den familya düzeyinde yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Ünal ve ark. (2016), Muğla yöresinde 14 familyaya ait 30 takson tespit etmişlerdir. Yakar (2016), yaptığı

Referanslar

Benzer Belgeler

The results of this research are important in terms of data that will reveal the detection of which leadership styles did school principals have, the detection of

Bundan sonra kırk kere şöyle derdi: Ya Hayyu, Ya Kayyum, Ey kendisinden başka hiçbir ilah olmayan (Allah, sana yalvarıyorum). Sonra Yasin-i şeriri ve iki hizb 35

Bu çalışma kısımları içerisinde "Tatarca Destanın Dili" ile ilgili değerlendirmeler hem destanın dil özelliklerini yansıtması hem de Eski Anadolu

Yalañ ~ yalın kelimesi ikili kullanım olarak Oğuz grubunda Türkmencede ve Kıpçak grubunda Kazak, Kırgız, Karakalpak, Karaçay Malkar, Kumuk, Nogay, Karay lehçelerinde

Key words: hierarchical nite elements, lid-driven cavity, sparse grids, successive poisson scheme, Stokes ow, tensor product ap- proach.. Mathematics Subject Classication

Bu fonksiyonel grup üzerine, klor fonksiyonel uçlu (E)-2-[(2-kloroetilimino)metil)fenol , (E)-4-[(2-kloro etilimino)metil)fenol,

Halbuki Al- Saraj (2010) 3 adet tavĢanın karaciğer, böbrek ve dalağından alınan doku örnekleri doymuĢ tuzlu su, formaldehit ve distile su solüsyonunda ayrı ayrı tespit

3 Son yıllarda, süt bileşenlerinin ister bireysel ister grup olarak, sürü yönetimi ve rasyon yeterliliğinin değerlendirilmesinde, ne şekilde