Konjunktiv
1. Konjunktiv II
Konjunktiv II, eylemin 2. halinden türetilir. Düzenli ya da düzensiz eylemlere göre şu ekleri alır:
I. II. III.
Düzenli : machen machte gemacht
Düzensiz : gehen ging gegangen
Düzenli eylem Düzensiz eylem Düzenli+Düzensiz Eylemler
ich machte ging-e → -e
du machte-st ging-est → -est
er machte ging-e → -e
wir machte-n ging-en → -en
ihr machte-t ging-et → -et
sie machte-n ging-en → -en
Sie machte-n ging-en → -en
Ancak kurala uymayan eylemler de vardır. Örneğin bazılarında ünlü değişmektedir:
I. II. Konjunktiv II
helfen half → hülfe yardım etmek
sterben starb → stürbe ölmek
kennen kannte → kennte tanımak
Konjunktiv II’nin würden + mastar Yapı ile Oluşturulması I. II. Konjunktiv II
werden wurde → würde
Normal Konjunktiv würden + mastar Yapı ich gäbe ...
du gäbest ...
er gäbe ...
wir gäben ...
ihr gäbet ...
sie gäben ...
Sie gäben ...
würde ... geben würdest ... geben würde ... geben würden ... geben würdet ... geben würden ... geben würden ... geben
würden + mastar yapı sadece, Präsens ve Futur cümleleri Konjunktiv II’ye dönüştürürken kullanılır. Yani sadece şimdiki zaman diliminde kullanılır.
Konjunktiv II’de Zaman
1. Şimdiki zaman dilimi : Gegenwart 2. Geçmiş zaman dilimi : Vergangenheit
Bir cümle Präsens ve Futur ise Konjunktiv II’de şimdiki zaman dilimi, Präteritum, Perfekt ya da Plusquamperfekt ise geçmiş zaman dilimi alınır:
Indikativ (Bildirme kipi) Konjunktiv II Präsens, Futur → Şimdiki zaman dilimi Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt → Geçmiş zaman dilimi
Konjunktiv I, eylemin 1. halinin (mastar halinin) köküne kişi ekleri getirilerek yapılır.
Konjunktiv I
Düzenli Düzensiz Düzenli + Düzensiz Eylemler ich frag-e
du frag -est er frag-e wir frag -en ihr frag-et sie frag-en Sie frag-en
ich werd-e du werd-est er werd-e wir werd-en ihr werd-et sie werd-en Sie werd-en
-e -est -e -en -et -en -en
Konjunktiv I’ bazı yerlerde Präsens ile aynı olur, yani çakışır. Örneğin ich, wir, ihr, sie ve Sie’de Konjunktiv I ile Präsens aynı olmaktadır. Bu gibi durumlarda eylemlerin Konjunktiv II biçimi alınır:
Konjunktiv I (Präsens) Konjunktiv I (Präsens) ich fragte (ich frag-e) ich würd-e (ich werd-e) du frag-est du werd-est
er frag-e er werd-e
wir fragte-n (wir frag-en) wir würd-en (wir werd-en) ihr frag-et ihr würd-et (ihr werd-et) sie fragte-n (sie frag-en) sie würd-en (sie werd -en) Sie fragte-n (Sie frag-en) Sie würd-en (Sie werd-en)
Konjunktiv I’in anlam yönü şöyle olur:
ich nähme ben alıyormuşum du nehmest sen alıyormuşsun er nehme o alıyormuş wir nähmen biz alıyormuşuz ihr nehmet siz alıyormuşsunuz sie nähmen onlar alıyorlarmış Sie nähmen siz alıyormuşsunuz
Konjunktiv I’de Zaman
1. Şimdiki zaman dilimi : er nehme ... o alıyormuş
2. Geçmiş zaman dilimi : er habe …... genommen o almış er sei ... gegangen o gitmiş
3. Gelecek zaman dilimi : er werde ... nehmen o olacakmış
Bildirme / haber kipinde (Indikativ) herhangi bir zamanla verilen bir cümleyi Konjunktiv I’e dönüştürme işi aşağıdaki gibi yapılır:
Indikativ Konjunktiv Präsens
Präteritum, Perfekt, Plusquamperfekt
Futur
→ Şimdiki zaman dilimi (Gegenwart)
→ Geçmiş zaman dilimi (Vergangenheit)
→ Gelecek zaman dilimi (Zukunft)
