• Sonuç bulunamadı

Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Biyokimya Anabilim Dalı Koenzimler

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2021

Share "Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Biyokimya Anabilim Dalı Koenzimler"

Copied!
18
0
0

Yükleniyor.... (view fulltext now)

Tam metin

(1)

Koenzimler

Ankara Üniversitesi Veteriner Fakültesi Biyokimya Anabilim Dalı

(2)

KOENZİMLER

• düşük molekül ağırlıklı küçük biyokimyasal gruplardır.

• protein değildir, fakat protein tabiatlı enzimlerin kataliz görevlerini gerçekleştirebilmeleri için

gereklidir

• Ko-enzimin substrat gibi enzime affinitesi vardır

(3)

KOENZİMLER

• ko-enzimler ikinci bir substrat gibi düşünülebilir

• Ko-enzim, enzime kovalent olarak bağlanır

• kataliz olayında aktif bölgede veya aktif bölge yakınında görev alır

(4)

KOENZİMLER

• Biyokimyasal reaksiyonlarda bir atom veya atom grubu için akseptör veya donör görevi yaparlar.

• Bu grupları substrattan alırlar veya ilave ederek grup transferi, izomerizasyon veya

oksidoredüksiyon olaylarının gerçekleşmesini sağlarlar.

(5)

• Bazı hallerde ara ürün, koenzim olarak işlev görür.

(6)

Koenzimler

Koenzimler, fonksiyonlarına göre sınıflandırılır

1)Hidrojen ve elektron transfer eden koenzimler.

2) Fonksiyonel grup transfer eden koenzimler.

(7)

• NAD+ - NADH

• NADP+ - NADPH

• FAD - FADH2

• FMN - FMNH2

-Lipoik asit

Hidrojen ve Elektron Transfer Eden Koenzimler

(8)

Fonksiyonel Grup Transfer Eden Koenzimler

• Piridoksal-5-fosfat

• Tiamin pirofosfat

• Koenzim A (CoASH)

• Biotin

• Tetrahidrofolat

• Deoksiadenozil kobalamin

(9)

• NAD+ (Nikotinamid adenin dinükleotid): Nikotinik asit.

• NADP+ (Nikotinamid adenin dinükleotid fosfat): Nikotinik asit.

• FMN (Flavin mononükleotid) : B2 vitamini.

• FAD (Flavin adenin dinükleotid) : B2 vitamini.

• TPP (Tiamin pirofosfat): Tiamin, B1 vitamini.

• 5’deoksiadenozil kobalamin : B12 vitamini.

• Koenzim Q : K vitamini.

• Koenzim A : Pantotenik asit.

• piridoksal fosfat: B6 vitamini.

• Tetra hidrofolik asit : Folik asit.

Bazı koenzimler ve yapılarındaki vitaminler:

(10)

Nikotinamid Adenin Dinükleotid (NAD)

• nikotinamid ve adenini kapsayan iki mol nükleotidin birleşmesi ile meydana gelmiştir.

• NAD, birçok dehidrojenazların koenzimini oluşturur.

• Nikotinamidli enzimler sitrik asit siklusu dışında daha bir çok oksidoredüksiyon reaksiyonlarını katalize ederler.

• İndirgenme ve yükseltgenme olayları koenzimin nikotinamid kısmı ile ilgilidir.

(11)

Nikotinamid Adenin Dinükleotid Fosfat (NADP)

• Dehidrojenazlar sınıfına dahil olup, NAD gibi görev yapar.

• Yapı olarak tek farkı bir fosforik asit molekülünün fazla olmasıdır.

• Birçok substratın katalizi için NAD yanında NADP'a da gereksinim vardır.

• Özellikle indirgenmiş NADP (NADPH), pentoz fosfat yolu üzerinde meydana gelmektedir.

• Yağ asitlerinin oluşumu sırasında gereksinim duyulan indirgenme reaksiyonları için kullanılmaktadır.

(12)

Flavin Adenin Dinükleotid (FAD)

• Flavin adenin dinükleotid, yapı yönünden nikotinamid adenin dinükleotide benzer,

aradaki fark nikotinamid yerine flavin vardır.

• Ayrıca flavine bağlı şeker bir riboz değil, ribozun alkolü olan ribitoldür.

• Dehidrojenazlı enzimlerin kofaktörü olarak sitrik asit siklusunda ve solunum zincirinde görev yapar.

(13)

Koenzim-A (Co-A)

• Yapısında, adenin, riboz-3-fosfat, ayrıca iki mol fosforik asit, pantotenik asit ve

betamerkaptoetilamin molekülleri yer alır.

• Isıya dayanıklıdır.

• Koenzim-A sitrik asit siklusunda, kolesterolün yapımında, yağ asitlerinin sentezinde ve daha birçok biokimyasal reaksiyon sırasında "açil"

grupları taşıyıcısı olarak görev yapar.

(14)

Enzim Aktivitelerinin Tayininde Kullanılan Yöntemler

• Aktivite tayinlerinde genellikle ya kaybolan substrat

miktarı yada meydana gelen ürün miktarı tayin edilerek enzimlerin aktiviteleri ölçülür.

• Çoğunlukla hücredeki enzim proteinini tayin etmek çok zordur.

• Bunun yerine kaybolan substrat veya oluşan ürünü ölçerek enzim hakkında bir fikir sahibi olabiliriz.

• Enzim aktivite tayininde yöntem seçerken metodun pratik oluşuna ve kısa sürede yapılışına, ayrıca hassas oluşuna dikkat etmek gerekir.

(15)

• Ünite: Bir mikromol substratı bir dakikada ve optimal koşullarda ürüne çeviren enzim miktarı bir ünite olarak kabul edilmektedir. Enzim

üniteleri UI şeklinde gösterilmektedir.

• Spesifik Aktivite: Bir miligram proteinde bulunan enzim ünite sayısı spesifik aktivite olarak kabul edilir.

• Spesifik aktivite ünite/mg protein olarak kabul edilmektedir.

(16)

Spektrofotometrik Yöntem

• Spektrofotometre ile yapılan enzim aktivite tayinlerinde iki farklı yöntem kullanılmaktadır.

a- Kinetik yöntem

b- Kolorimetrik yöntem

(17)

Kinetik yöntem

• Enzimin substratı, ürünü veya koenziminin görülen ışıkta veya UV de maksimum değer göstererek,

absorbans vermektedir.

• Substratın kaybolması yada ürünün meydana gelişi gibi koenzimdeki değişiklik spektrofotometre ile tayin edilir.

• Yöntem kolaylığı, basitliği ve hassas oluşu nedeniyle çok tercih edilmektedir.

• Bu yöntemde optik dansite değişimi, belirli miktardaki enzim ünitesini verir.

• Birçok enzimin aktivite tayinin de kullanılmaktadır.

(18)

Kolorimetrik yöntem

• Enzimatik reaksiyon başladıktan belirli zaman sonra, koenzim veya üründen kimyasal yöntem ile renkli bir bileşik oluşumu esasına

dayanır.

• Fosforilaz, fosfotaz, nükleotidaz enzim aktiviteleri bu yöntemle tayin edilir.

• Pirofosfat (Ppi) bağı, bir normal HCl ve 100 derecede 10 dakika kaynatılarak kırılmakta ve inorganik fosfat meydana gelmektedir.

• İnorganik fosfat miktarıda, kolorimetrik yöntem ile tayin edilmektedir.

• ATP ve ADP'nin karıştığı bazı kinaz ve sentetaz reaksiyonlarında da enzim aktivitesinde bu yöntem kullanılır.

Referanslar

Benzer Belgeler

 Yavrular arasından o zamanın şartlarına uygun yapacakları işe göre istenilen özellikteki köpekler çoğaltmaya başlanmış....  Evciltme sonrası yabani

Leucodon sciuroides bitkisinde HIgG adsorpsiyonuna HIgG başlangıç derişiminin etkisini aşağıdaki grafikte gösterilmiştir (Şekil 3.25). Buna göre IgG derişiminin

Anti1nikrobiyal Aktivite Araştırma Yöntemleri Özet : Maddelerin antimikrobiyal aktivitelerini belirlemek için birçok in vitro yöntem geliştirilmiştir..

Posterior sahaya ön taraftan yaklaşarak daha iyi adapte olması amaçlı, farklı açıda dizayn edilen; 11-12’nin modifikasyonu Gracey 15-16 ve 13-14’ün modifikasyonu

Diabetik hastalarda artmt~ oksidatif stres sonucu serbest radikal iiretiminin artmas1 eritrosit SOD 6lyilmilne olan ilgiyi arttrmt~tlr.. Diabetiklerde goriilen SOD

Interferon – ribavirin kombine kullanımını tolere edemeyen, cevap alınamayan ya da daha kötüye yönlenmesi durumundaki hastalarda Silimarin - ribavirin kombine

1 gram maddenin doğurduğu radyoaktivite miktarı (saniyede uğradığı bozunma sayısı) spesifik aktivite olarak tanımlanır.. Spesifik aktivite söylenirken

Spesifik (özgül) ağırlık: o maddenin belli sıcaklıktaki ve hacimdeki ağırlığının yine aynı sıcaklık ve hacimdeki suyun ağırlığına oranıdır. Tartım vakumda