T.C. ANKARA ÜNİVERSİTESİ BİLİMSEL ARAŞTIRMA PROJESİ KESİN RAPORU İMPLANTIN “PİER ABUTMENT” OLARAK KULLANILDIĞI DOĞAL DİŞ- İMPLANT BAĞLANTILI SABİT PROTETİK RESTORASYONLARIN BİYOMEKANİK ANALİZİ

38  Download (0)

Tam metin

(1)

ANKARA ÜNİVERSİTESİ

BİLİMSEL ARAŞTIRMA PROJESİ KESİN RAPORU

İMPLANTIN “PİER ABUTMENT” OLARAK KULLANILDIĞI DOĞAL DİŞ- İMPLANT BAĞLANTILI SABİT PROTETİK

RESTORASYONLARIN BİYOMEKANİK ANALİZİ

Proje Yürütücüsü: Prof. Dr. Funda AKALTAN Yardımcı Araştırmacı: Dt. Burcu BATAK

Proje No: 10B3334005 Başlama Tarihi: 25.06.2010

Bitiş Tarihi: 25.06.2013 Rapor Tarihi: 20.04.2015

Ankara Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri

Ankara 2015

(2)

I. PROJENİN TÜRKÇE VE İNGİLİZCE ADI VE ÖZETLERİ

İmplantın “Pier Abutment” Olarak Kullanıldığı Doğal Diş-İmplant Bağlantılı Sabit Protetik Restorasyonların Biyomekanik Analizi

Özet

Osseointegrasyon sayesinde tam ve bölümlü dişsiz çenelerin sabit ve hareketli protezlerle rehabilitasyonunda dental implantlar en önemli seçenek haline gelmiştir.

İmplantların tek başına veya doğal dişlerle bağlantılı şekilde kullanılması konusunda implant ve dişin farklı mobilitelere sahip olması sistemi karmaşık hale getirir.

İmplantın doğal dişle bağlanması gereken durumlarda; konnektör tipi, kanat tasarımı, kemik kalitesi, splintlenen diş sayısı ve periodontal sağlık önem kazanmaktadır.

Çalışmamızın amacı; implantın pier desteği olarak kullanılması gereken durumlarda en uygun üst yapı tasarımını (rijit, non-rijit ve kanatlı tasarım), farklı yükleme koşullarında 3 boyutlu sonlu eleman analiziyle tespit ederek kliniğe yansıtmaktır.

Çalışmamızda; alt çene modeli kullanılmış olup, implantın pier abutment olarak kullanıldığı 8 farklı üst yapı tasarımı modellenmiştir. Bu modellerden bir tanesi rijit, bir tanesi kanatlı tasarım geriye kalan altı tanesi ise non-rijit tasarım şeklinde planlanmıştır.

Çalışmamızda; farklı üst yapı tasarımlarına (rijit-non rijit-kanatlı tasarımlar) bağlı olarak kortikal kemik ve spongioz kemik alanında belirlenen referans noktalarında çeşitli yükleme protokolleri sonrasında oluşan stres değerleri dağılımı, üç boyutlu sonlu elemanlar stres analiz yöntemiyle incelenmiştir. Kuvvetler hem açılı (30°) hem dik olarak uygulanmıştır. Kanine 100 N, premolara 150 N, molara 200 N kuvvet aynı anda dik ve aynı anda açılı olarak (premolar gövdeye 150 N, molar gövdeye 200 N) uygulanmıştır. Kanine 100 N, premolara 150 N, molara 200 N kuvvet aynı anda dik ve aynı anda açılı olarak (premolar gövdeye 40 N, molar gövdeye 40 N) uygulanmıştır.

(3)

Üç boyutlu sonlu elemanlar stres analizi sonrasında kortikal kemik ve spongioz kemik üzerinde belirlenen referans bölgelerinde oluşan maksimum ve minimum principle stres değerleri incelenmiştir.

Anahtar Sözcükler: Doğal diş-implant bağlantısı, biyomekanik analiz, pier abutment, sonlu eleman analizi.

Biomechanical Analysis of Tooth-Implant Supported Fıxed Partial Dentures When An Implant Serves As A Pier Abutment

Summary

While the use of dental implants has expanded over the past decades to include anterior and posterior regions of both arches in edentulous and partially edentulous patients, the choice of using self-supporting implants or supporting the implants using natural teeth in anatomically limited areas remains controversial. While splinting the implant and tooth is a rational alternative in some clinical situations, the dissimilar mobility patterns of the osseointegrated implants and natural teeth make the biomechanical behavior of the entire system complicated.

The aim of this study is to analyze the best choice of prosthesis design(rigid, non-rigid connector) under several loading conditions when an implant serves as a pier abutment.

In this study, mandible bone models were generated to represent 8 different prosthesis design. One of these models is rigid, one-cantilever, the remaining six are planned in the form of non-rigid connector type.

In this study, the stress forces depending on the reference points of cortical and cancellous bones with different design of the superstructures (rigid and non-rigid, cantilever designs) occurring under several loading conditions, analyzed with three- dimensional finite element stress analysis method. Forces were applied vertical and oblique (30°). Canin 100 N, premolar 150 N, molar 200 N at the same time vertical and oblique forces were applied ( premolar pontic 150 N, molar pontic 200 N). Canin

(4)

100 N, premolar 150 N, molar 200 N at the same time vertical and oblique forces were applied (premolar pontic 40 N, molar pontic 40 N).

Maximum and minimum principal stress forces depending on the reference points of cortical and cancellous bones were examined analyzing with three- dimensional finite element stress analysis method.

Key words: Tooth- implant connection, biomechanical analysis, pier abutment, finite element analysis.

(5)

II. AMAÇ VE KAPSAM

Osseointegrasyon sayesinde tam ve bölümlü dişsiz çenelerin sabit ve hareketli protezlerle rehabilitasyonunda dental implantlar en önemli seçenek haline gelmiştir.

İmplantların tek başına veya doğal dişlerle bağlantılı şekilde kullanılması konusunda ise hala belirsizlikler mevcuttur. Bazı klinik vakalarda implant ve doğal dişin bağlanması rasyonel bir tedavi seçeneğiyken implant ve dişin farklı mobilitelere sahip olması sistemi karmaşık hale getirir. İmplant kemiğe rijit olarak bağlanır ve sadece apikal yönde 10 μm hareket edebilirken, sağlıklı periodontal ligamente sahip dişler 25- 100 μm harekete sahiptir. Bu uyumsuzluk, splintlenmiş sistem okluzal yüklere maruz kaldığında, implant- diş üst yapısının göreceli hareketine neden olabilir. Yüksek bükülme momentine bağlı olarak abutment vidasında gevşeme, simantasyon başarısızlıkları, implantlar ve protezlerde kırılmalar gözlenebilir.

Osseointegrasyon kaybı ve implant çevresinde marjinal kemik kaybı da aşırı yüklemeler sonucunda görülebilir (Lin ve ark. 2006a, 2008; Naveau ve Pierrisnard, 2009).

Dişsiz bölge tamamen implant destekli bir protez yapımına izin vermiyorsa rijit veya non-rijit bağlantılarla dişlerden destek alan protetik uygulamalar yapılabilir. Okluzal kuvvetler, splintlenen diş sayısı ve periodontal destek gibi faktörlerin implant- diş bağlantılı sistemlerde biyomekanik komplikasyonları önlemede primer rol oynadığı gösterilmiştir (Lin ve ark. 2006b, 2008, 2010).

Yükleme kuvvetlerinin büyüklüğü ve kontakt alanları implant diş bağlantılı sistemlerde mekanik cevapları değiştirebilir (Lin ve ark., 2008).

Pier desteği; implant ya da doğal diş olabilir ve her ikisi de protez içersinde farklı rol oynarlar. İki veya daha fazla implant arasında pier abutment olarak doğal diş kullanıldığında, doğal diş destek görevi görmez ve canlı gövde olarak yer alır. Bu durumda kuvvet kırıcı kullanımı uygun değildir. Doğal dişi korumanın tek avantajı proprioseptif mekanizmadan yararlanmaktır (Misch, 2005).

(6)

Bir implant iki doğal diş arasında pier desteği olarak kullanılırsa implant ve diş arasındaki hareket farklılığı komplikasyon oranını arttırır (iki implanta bağlanan bir doğal dişle karşılaştırıldığında). Pier desteği olan implant terminal desteğe göre daha az hareket sergiler ve 1. sınıf kaldıraçta destek noktası görevi görür. İmplant pier abutment’ların destek noktası olmasını önlemek için implant ve tutuculuğu az olan kron arasında non- rijit bağlantı kullanılabilir (Misch, 2005).

Proprioseptif mekanizmanın korunması, restorasyon için ihtiyaç duyulan implant sayısının azaltılması ve hastaya ekonomik açıdan bir avantaj sağlaması aynı zamanda doğal dişin splintlenmesi gibi avantajlarından dolayı implant-doğal diş bağlantıları tercih edilebilir (Hosny ve ark., 2000; Kindberg ve ark., 2001).

Günümüzde doğal diş- implant destekli restorasyonlarla ilgili birçok çalışma yapılmıştır. Yükleme şartları, bağlantı çeşitleri, splintleme tasarımları ve kemik kalitesi değiştirilerek kuvvet analizleri gerçekleştirilmiştir (Lin ve ark. 2006c, 2008, 2010). İmplantın orta destek olarak kullanıldığı tasarımlarla ilgili araştırmalar ise yetersizdir.

Çalışmamız; çeşitli okluzal kuvvetler altında rijit/non-rijit konnektörlerle splintleme durumlarında ve kanatlı tasarımlarda olmak üzere sekiz farklı planlamada, doğal diş- implant destekli sistem ilişkilerinin temel mekaniğini pier abutment açısından 3 boyutlu sonlu eleman analizi ile incelemeyi kapsamaktadır.

(7)

III. MATERYAL VE YÖNTEM

Bu çalışma Ankara Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi ve Ay Tasarım Ltd. Şti.

laboratuvarında gerçekleştirilmiştir. Çalışmamızda Sonlu Elemanlar Stres Analiz (SESA) yöntemi kullanılmıştır.

3 boyutlu ağ yapısının düzenlenmesi ve daha homojen hale getirilmesi, 3 boyutlu katı modelin oluşturulması ve sonlu eleman stres analizi işlemi için Intelxeon® R CPU 3,30 GHz işlemci, 500 GB Hard disk, 14 GB RAM donanımlı ve Windows 7 Ultimate Version Service Pack 1 işletim sistemi olan bilgisayardan, Activity 880 (smart optics Sensortechnik GmbH, Sinterstrasse 8, D-44795 Bochum, Almanya) optik tarayıcısı ile 3 boyutlu taramadan, Rhinoceros 4.0 (3670 Woodland Park Ave N, Seattle, WA 98103 USA) 3 boyutlu modelleme yazılımından, VRMesh Studio (VirtualGrid Inc, Bellevue City, WA, USA) ve Algor Fempro (Algor, Inc. 150 Beta Drive Pittsburg, PA 15238-2932 USA) analiz programından yararlanılmıştır.

3.1. Matematik Modellerin Hazırlanması

İlk aşama olarak analiz edilecek yapının 3 boyutlu ve gerçek boyutla orantılı geometrik ana modeli olan alt çene modeli hazırlanmıştır. Kemiği ifade eden taban parçasının oluşturulmasında insan alt çenesi, protez ve protez parçaları smartOptics tarayıcı kullanılarak taranmıştır. Çekilen filmler, 3D-doctor yazılımına geçirilmiş ve burada ‘Interactive Segmentation’ yöntemi ile Hounsfield değerlerine bakılarak kemik dokusu ayrıştırılmıştır. Bu şekilde mandibulada kortikal kemik, spongioz kemik, mukoza, protez alt ve üst parçaları ve implantlar gerçek morfolojisini yansıtacak şekilde modele taşınmıştır. Yapılan modellemeler Rhinoceros ve VRMesh yazılımında 3 boyutlu uzayda doğru koordinatlara yerleştirilmiş ve modelleme işlemi tamamlanmıştır. Modeller, VRMesh yazılımı ile geometrik olarak oluşturulduktan sonra analize hazır hale getirilmeleri ve analizlerinin yapılması için, stl formatında Algor Fempro (Algor Inc, USA) yazılımına aktarılmıştır. Stl formatı 3 boyutlu

(8)

modelleme programları için evrensel değer taşımaktadır. Stl formatında düğümlerin koordinat bilgileri Algor yazılımı ile uyumlu hale getirildikten sonra, burada Bricks ve Tetrahedra katı modele çevrilmiştir. Bricks ve Tetrahedra katı modelleme sisteminde, Fempro modelde oluşturulabildiği kadar 8 nodlu elemanlar kullanılır. 8 nodlu elemanların gerekli detayları vermediği durumlarda 7 nodlu, 6 nodlu, 5 nodlu ve 4 nodlu elemanlar kullanılır.

Modeller oluşturan yapıların her brne, fzksel özellklern tanımlayan materyal (elastklk modülü ve Posson oranı) değerler Çzelge 2.1’de verlmştr.

Çizelge 3.1. Kullanılan materyallerin elastik katsayıları ve poisson oranları.

Elastiklik Modülü Poisson Oranı

Dentin 18600 0,31

Ni-Cr 218000 0,33

Kortikal Kemik 13700 0,3

PDL 69 0,45

Porselen 69000 0,28

Titanyum 110000 0,35

Spongioz Kemik 1370 0,3

3.1.1. Dş yapılarının modellenmes:

Çalışmada mandbular sağ 3,4,5,6,7 numaralı dşler kullanılmıştır. Tedark edlen dşn büyütülmüş alçı model smartOptcs tarayıcısında 3 boyutlu tarama şlemnden geçrld. Elde edlen nokta bulutu .stl formatında kaydedld. Bu formattak dosyalar Rhnoceros yazılımında açıldı ve burada mplantların dğer setlerle uyumu sağlandı.

Daha sonra dşlern Wheeler atlasındak ölçülere göre uyumluluğu kontrol edld.

(9)

Böylece anatomik açıdan doğru bir diş modeli elde edilmiş oldu. Elde edlen dş modeller üzernde VRMesh yazılımında “connect” komutu le köprü bağlantıları oluşturuldu. Dş modellernn VRMesh yazılımıyla mplanta ve planlanan alt yapılara göre uygun yerden keslmes ve mplant modelyle uyumlanmasıyla köprü model

elde edlmş oldu (Şekl 2.1.).

Şekil 3.1. Köprü modeli

Dş modelnn stenen ölçülerde VRMesh yazılımında ofset komutuyla ofsetlenmesyle ve elde edlen modeln abutment ve mplant le uyumlanmasıyla kopng model elde edlmş oldu (Şekl 3.2.).

Şekil 3.2. Koping modeli

Kopng modellernden VRMesh yazılımında offset yöntemyle dş kesmler

(10)

oluşturuldu. Dş kesmler, dentn tabakası le brleştrlerek kesk dş formuna sahp dşler modellenmş oldu (Şekl 3.3. ve şekl 3.4.).

Şekil 3.3. Kanin diş kesimi modeli

Şekil 3.4. Molar diş kesimi modeli

3.1.2. Periodontal Ligamentin Modellenmesi:

Diş modellerinin kemik hizasından VRMesh yazılımında kesilip, 25 mikron et kalınlığı verilmesi ile Periodontal Ligament dokuları modellendi.

(11)

3.1.3. İmplant yapısının modellenmes:

Tedark edlen mplant (mplant, abutment) smartOptcs 3D tarayıcısında tarandı ve Rhnoceros le Vrmesh yazılımlarının kullanılmasıyla analze hazır hale getrld

(Şekl 3.5.).

Şekil 3.5. İmplant modeli

3.1.4. Kortikal Kemiğin Modellenmesi:

Rhinoceros yazılımında önce bir kutu modellendi. Kutunun implanta her eksende en az 2 mm kalınlıkta olmasına dikkat edildi. Arkasından implantın ve periodontal ligamentlerin bu kutudan Boolean yöntemi ile çıkartılmasıyla implant ve kortikal kemik uyumu sağlandı (Şekil 3.6.).

Şekil 3.6. Kortikal kemik modeli

(12)

3.1.5. Spongioz Kemiğin Modellenmesi:

Kortikal kemik modelinin alt kısmının VRMesh yazılımında extrude yöntemi ile uzatılması, arkasından implant ve kortikal kemik yapılarının boolean yöntemi ile çıkartılmasıyla spongioz kemik modellenmiş oldu (Şekil 3.7.).

Şekil 3.7. Spongioz kemik modeli

Bu çalışmada 8 farklı model oluşturulmuştur:

Model 1: Rijit tasarım (3, 5 ve 7 numaraların tek parça şeklinde splintlendiği tasarım)

Model 2: Kanatlı tasarım (5 ve 7 numaraların splintlenerek 4 numaranın kanat olarak kullanıldığı tasarım)

Model 3: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 3 numaranın distalinde dişi parçasının 4 numaralı gövdenin mezialinde yer aldığı (3-5- 7) non-rijit bağlantı tasarımı)

Model 4: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 4 numaralı gövdenin distalinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) mezialinde yer aldığı (3-5- 7) non-rijit bağlantı tasarımı)

(13)

Model 5: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantılardan bir tanesinin erkek parçasının 4 numaralı gövdenin distalinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) mezialinde yer aldığı, diğerinin erkek parçasının 6 numaralı gövdenin mezialinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

Model 6: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 6 numaralı gövdenin mezialinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) distalinde yer aldığı (3-5- 7) non-rijit bağlantı tasarımı)

Model 7: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 7 numaranın mezialinde dişi parçasının 6 numaralı gövdenin distalinde yer aldığı (3-5- 7) non-rijit bağlantı tasarımı)

Model 8: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantılardan bir tanesinin erkek parçasının 3 numaranın distalinde dişi parçasının 4 numaralı gövdenin mezialinde yer aldığı, diğerinin erkek parçasının 7 numaranın mezialinde dişi parçasının 6 numaralı gövdenin distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

Senaryoları çeren matematksel modellerde kullanılan eleman ve düğüm sayıları Çzelge 3.2. ‘de verlmştr.

düğüm eleman

o01(model 1) 46947 196563

o02(model 2) 41541 180028

o03(model 3) 49045 203781

o04(model 4) 48903 203194

o05(model 5) 51275 212461

o06(model 6) 49328 206050

o07(model 7) 49635 207812

o08(model 8) 50518 207711

Çzelge 3.2. Eleman ve düğüm sayıları

3.2. Sınır Koşulları:

Kemk dokularının yan ve alt yüzeylernden, 6 Degree of Freedom’da 0 hareket ve rotasyon tanımlandı. Aynı zamanda 3 numaralı dşn mezal yüzünden sadece dkey yöndek harekete zn verecek şeklde sabtlend (Şekl 3.8.).

(14)

Şekil 3.8. Sınır Koşulu

Modellerdeki tasarım farklılığından kaynaklanan stres oluşumları 3 boyutlu sonlu elemanlar stres analiz yöntemi ile değerlendirildi.

Sonlu elemanlar stres analizleri sonucunda elde edilen değerler, varyansı olmayan matematiksel hesaplamalar sonucu ortaya çıktığından istatistiksel analizler yapılamaz. Burada önemli olan, kesit görüntülerinin ve düğümlerdeki stres miktarının ve dağılımlarının hassas bir şekilde değerlendirilmesi ve yorumlanmasıdır.

Sonlu elemanlar stres analizleri sonunda Fempro bilgisayar programı, oluşan 25 farklı stresin değerini verebilmektedir. Önemli olan hangi stres değerinin değerlendirileceği ve elde edilen stres değerlerinin hangi kriterler ile karşılaştırılacağının bilinmesidir. Uygulanan kuvvetler sonucunda oluşan stresler normal stresler (gerilme ve sıkışma stresi- σ ile sembolize edildi) ve kesme stresleri (ז ile sembolize edildi) olmak üzere iki grupta toplanır.

Bir adet üç boyutlu stres elemanının x, y, z düzlemlerine bir adet normal stres ve iki adet kesme stresi etki eder. Kesme stresler, זxy= זyx , זyzzy, זxzzx şeklinde

(15)

gösterilebilir. Dolayısıyla herhangi bir üç boyutlu elemanın stres durumu tamamen üç normal ve üç kesme stres komponenti şeklinde tanımlanır.

Üç boyutlu elemanlarda en büyük stres değeri bütün kesme stres bileşenlerinin sıfır olduğu durumda oluşur. Bir eleman bu konumda olduğunda normal streslere Principle Stres denir. Principle Stres; maksimum principle stres, intermediate principle stres ve minimum principle stres olarak 3’e ayrılır. Genelde σ1 en büyük pozitif değeri, σ3 en küçük negatif değeri ve σ2 ise ara bir değeri göstermektedir. Bu değerleri sıraya koyacak olunursa; σ1> σ2> σ3 şeklinde bir sıralama ortaya çıkar.

σ1: Maksimum principle stresi simgeler, pozitif değerdir ve tipik olarak en yüksek gerilme stresini simgeler.

σ3: minimum principle stresi simgeler, negatif değerdir ve tipik olarak en yüksek sıkışma stresini simgeler.

Analiz sonuçlarında artı değerler gerilme streslerini, eksi değerler ise sıkışma streslerini belirtmektedir. Bir stres elemanında hangi stres tipinin mutlak değeri daha büyük ise, stres elemanı o stres tipinin etkisi altındadır ve değerlendirilmesi gerekende o stres tipidir.

Kırılgan materyaller için principal stres değeri önemlidir. Çünkü maksimum principle stres, en yüksek gerilme dayanıklılığına eşit veya daha büyük değerde olduğunda ve minimum principle stresin mutlak değeri, en yüksek sıkışma dayanıklılığına eşit veya daha büyük olduğu zaman başarısızlık oluşur.

Von Mises Stres, metal gibi çekilebilir (ductile) materyaller için, deformasyonun başlangıcı olarak tanımlanır ve 3 principle stres değerinden hesaplanır;

σı= W W(σ1- σ2)2 + (σ2- σ3)23- σ1)2W / 2

Bu sayede arayüz bağlantılarında oluşan stresler nitelik ve nicelik yönünden değerlendirilebilir. Arayüz bağlantılarında oluşan Von Mises Stres değeri aluminyum oksit kor porseleni, ara bağlantı porseleni ve tabakalama porseleninin germe dayanımını (yield strength) geçerse mekanik başarısızlık oluşur. Ayrıca Von Mises Stres değerleri stres dağılımlarını ve yoğunlaşmaları hakkında genel bir bilgi edinmek amacıyla değerlendirilebilir.

(16)

IV. ANALİZ VE BULGULAR

Bu çalışmada; farklı üst yapı tasarımlarına (rijit-non rijit-kanatlı tasarımlar) bağlı olarak kortikal kemik ve spongioz kemik alanında belirlenen referans noktalarında çeşitli yükleme protokolleri sonrasında oluşan stres değerleri dağılımı, üç boyutlu sonlu elemanlar stres analiz yöntemiyle incelenmiştir. Kuvvetler hem açılı (30°) hem dik olarak uygulanmıştır.

1. Kanine 100 N, premolara 150 N, molara 200 N kuvvet aynı anda dik olarak (premolar gövdeye 150 N, molar gövdeye 200 N) uygulanmıştır.

2. Kanine 100 N, premolara 150 N, molara 200 N kuvvet aynı anda açılı olarak (premolar gövdeye 150 N, molar gövdeye 200 N) uygulanmıştır.

3. Kanine 100 N, premolara 150 N, molara 200 N kuvvet aynı anda dik olarak (premolar gövdeye 40 N, molar gövdeye 40 N) uygulanmıştır.

4. Kanine 100 N, premolara 150 N, molara 200 N kuvvet aynı anda açılı olarak (premolar gövdeye 40 N, molar gövdeye 40 N) uygulanmıştır.

Üç boyutlu sonlu elemanlar stres analizi sonrasında kortikal kemik ve spongioz kemik üzerinde belirlenen referans bölgelerinde oluşan maksimum ve minimum principle stres değerleri incelenmiştir.

4.1. Kortikal Kemik Bulguları

Kortikal kemik üzerinde; mesial, distal, bukkal ve lingual olarak 4 bölgede belirlenen referans noktalarında oluşan stres değerleri incelenmiştir.

4.1.1. Kortikal kemik seviyesinde gerilme tipi stres bulguları (PMAX)

4.1.1.1. Model 1: Rijit tasarım (3, 5 ve 7 numaraların tek parça şeklinde splintlendiği tasarım)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,331189 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,422071 MPa) görülmüştür.

(17)

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri gövdelere azaltılmış açılı yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,036011 MPa) görülmüştür.

4.1.1.2. Model 2: Kanatlı tasarım (5 ve 7 numaraların splintlenerek 4 numaranın kanat olarak kullanıldığı tasarım)

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (2,902614 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,253503 MPa) görülmüştür.

4.1.1.3. Model 3: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 3 numaranın distalinde dişi parçasının 4 numaralı gövdenin mezialinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,019547 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,355542 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,025768 MPa) görülmüştür.

4.1.1.4. Model 4: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 4 numaralı gövdenin distalinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) mezialinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda lingual referans noktasında (0,01107MPa) görülmüştür.

(18)

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,438227 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,062325 MPa) görülmüştür.

4.1.1.5. Model 5: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantılardan bir tanesinin erkek parçasının 4 numaralı gövdenin distalinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) mezialinde yer aldığı, diğerinin erkek parçasının 6 numaralı gövdenin mezialinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,013106 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,301915 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,033038 MPa) görülmüştür.

4.1.1.6. Model 6: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 6 numaralı gövdenin mezialinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,012349 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,263592 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,036468 MPa) görülmüştür.

(19)

4.1.1.7. Model 7: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 7 numaranın mezialinde dişi parçasının 6 numaralı gövdenin distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,008595 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (0,641183 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,126972 MPa) görülmüştür.

4.1.1.8. Model 8: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantılardan bir tanesinin erkek parçasının 3 numaranın distalinde dişi parçasının 4 numaralı gövdenin mezialinde yer aldığı, diğerinin erkek parçasının 7 numaranın mezialinde dişi parçasının 6 numaralı gövdenin distalinde yer aldığı (3-5-7) non- rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda lingual referans noktasında (0,009814 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,70783 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,146735 MPa) görülmüştür.

4.1.2. Kortikal kemik seviyesinde sıkışma tipi stres bulguları (PMİN)

4.1.2.1. Model 1: Rijit tasarım (3, 5 ve 7 numaraların tek parça şeklinde splintlendiği tasarım)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,613789 MPa) görülmüştür.

(20)

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri gövdelere azaltılmış dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,619134 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda lingual referans noktasında (-0,011614 MPa) görülmüştür.

4.1.2.2. Model 2: Kanatlı tasarım (5 ve 7 numaraların splintlenerek 4 numaranın kanat olarak kullanıldığı tasarım)

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-7,698689 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda mezial referans noktasında (-0,305671 MPa) görülmüştür.

4.1.2.3. Model 3: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 3 numaranın distalinde dişi parçasının 4 numaralı gövdenin mezialinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,051533 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,76167 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,01868 MPa) görülmüştür.

4.1.2.4. Model 4: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 4 numaralı gövdenin distalinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) mezialinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,078222 MPa) görülmüştür.

(21)

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,583347 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,021664 MPa) görülmüştür.

4.1.2.5. Model 5: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantılardan bir tanesinin erkek parçasının 4 numaralı gövdenin distalinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) mezialinde yer aldığı, diğerinin erkek parçasının 6 numaralı gövdenin mezialinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,052001 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri gövdelere azaltılmış dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,319941 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri tümüne dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,02452 MPa) görülmüştür.

4.1.2.6. Model 6: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 6 numaralı gövdenin mezialinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda lingual referans noktasında (-0,052002 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,270843 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda lingual referans noktasında (-0,020756 MPa) görülmüştür.

4.1.2.7. Model 7: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 7 numaranın mezialinde dişi parçasının 6 numaralı gövdenin distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,172106 MPa) görülmüştür.

(22)

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda lingual referans noktasında (-0,729836 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,02339 MPa) görülmüştür.

4.1.2.8. Model 8: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantılardan bir tanesinin erkek parçasının 3 numaranın distalinde dişi parçasının 4 numaralı gövdenin mezialinde yer aldığı, diğerinin erkek parçasının 7 numaranın mezialinde dişi parçasının 6 numaralı gövdenin distalinde yer aldığı (3-5-7) non- rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,185949 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-1,8289 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,023511 MPa) görülmüştür.

4.1.3. Restorasyon Tasarımlarına Göre Farklı Yükleme Tiplerinde Kortikal Kemikte Gerilme Tipi Stres Bulguları (PMAX) (Maksimum Principal Stress) 4.1.3.1. Dik Yükleme

Kortikal kemikte 8 ayrı modeldeki vertikal yükleme ile oluşan gerilme tipi stres değerleri (Maksimum Principal ) Çizelge 4.1.’de gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 2’de görülmüştür.

Çizelge 4.1.

Kortikal kemikte dik yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMAX) 3 numaranın etrafındaki

PMAX değeri

5 numaranın etrafındaki PMAX değeri

7 numaranın etrafındaki PMAX değeri

model 1 0,299523 (m) 0,386722 (b) 0,030887 (m)

model 2 2,38185 (b) 0,249967 (m)

model 3 0,019547 (b) 0,354462 (b) 0,025768 (m)

model 4 0,009924 (l) 0,438227 (b) 0,062325 (m)

model 5 0,013106 (b) 0,301915 (b) 0,033038 (b)

model 6 0,008841 (b) 0,263592 (b) 0,036468 (b)

model 7 0,006671 (d) 0,641183 (d) 0,126972 (m)

model 8 0,009814 (l) 0,70783 (b) 0,146735 (m)

(23)

4.1.3.2. Açılı Yükleme

Kortikal kemikte 8 ayrı modeldeki açılı yükleme ile oluşan gerilme tipi stres değerleri (Maksimum Principal ) Çizelge 4.2.’de gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 2’de görülmüştür.

Çizelge 4.2.

Kortikal kemikte açılı yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMAX) 3 numaranın etrafındaki

PMAX değeri

5 numaranın etrafındaki PMAX değeri

7 numaranın etrafındaki PMAX değeri

model 1 0,331189 (m) 0,422071 (b) 0,030173 (m)

model 2 2,902614 (b) 0,253503 (m)

model 3 0,017102 (b) 0,355542 (b) 0,023988 (m)

model 4 0,01107 (l) 0,427066 (b) 0,057736 (m)

model 5 0,012523 (l) 0,158435 (b) 0,029221 (b)

model 6 0,012349 (b) 0,232825 (b) 0,033539 (b)

model 7 0,008595 (m) 0,640287 (b) 0,126746 (m)

model 8 0,008489 (l) 0,668342 (b) 0,123847 (m)

4.1.3.3. Gövdelere Azaltılmış Dik Yükleme

Kortikal kemikte 8 ayrı modeldeki gövdelere azaltılmış dik yükleme ile oluşan gerilme tipi stres değerleri (Maksimum Principal ) Çizelge 4.3.’de gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 2’de görülmüştür.

Çizelge 4.3.

Kortikal kemikte gövdelere azaltılmış dik yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMAX)

3 numaranın etrafındaki PMAX değeri

5 numaranın etrafındaki PMAX değeri

7 numaranın etrafındaki PMAX değeri

model 1 0,255885 (m) 0,250367 (b) 0,02591 (d)

model 2 1,52575 (b) 0,105323 (m)

model 3 0,009559 (b) 0,231838 (b) 0,016594 (m)

model 4 0,005384 (l) 0,267914 (b) 0,029894 (m)

model 5 0,007401 (b) 0,24973 (b) 0,020151 (m)

model 6 0,003898 (b) 0,230219 (b) 0,024902 (b)

model 7 0,004513 (m) 0,240937 (b) 0,040817 (m)

model 8 0,004755 (l) 0,325082 (b) 0,051397 (m)

(24)

4.1.3.4. Gövdelere Azaltılmış Açılı Yükleme

Kortikal kemikte 8 ayrı modeldeki gövdelere azaltılmış dik yükleme ile oluşan gerilme tipi stres değerleri (Maksimum Principal ) Çizelge 4.4.’de gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 2’de görülmüştür.

Çizelge 4.4.

Kortikal kemikte gövdelere azaltılmış açılı yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMAX)

3 numaranın etrafındaki PMAX değeri

5 numaranın etrafındaki PMAX değeri

7 numaranın etrafındaki PMAX değeri

model 1 0,272963 (m) 0,37262 (b) 0,036011 (m)

model 2 1,979017 (b) 0,124247 (m)

model 3 0,007013 (b) 0,198318 (b) 0,014842 (b)

model 4 0,006035 (l) 0,247259 (b) 0,026705 (m)

model 5 0,00601 (l) 0,170371 (b) 0,016053 (b)

model 6 0,004606 (m) 0,207622 (b) 0,019465 (b)

model 7 0,005824 (m) 0,28734 (b) 0,040578 (m)

model 8 0,003995 (l) 0,246057 (b) 0,036273 (m)

4.1.4. Restorasyon Tasarımlarına Göre Farklı Yükleme Tiplerinde Kortikal Kemikte Sıkışma Tipi Stres Bulguları (PMIN) (Minimum Principal Stress) 4.1.4.1. Dik Yükleme

Kortikal kemikte 8 ayrı modeldeki vertikal yükleme ile oluşan sıkışma tipi stres değerleri (Minimum Principal) Çizelge 4.5.’de gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 2’de görülmüştür.

Çizelge 4.5.

Kortikal kemikte dik yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMIN) 3 numaranın etrafındaki

PMIN değeri

5 numaranın etrafındaki PMIN değeri

7 numaranın etrafındaki PMIN değeri

model 1 -0,613789 (d) -0,419291 (d) -0,010932 (l)

model 2 -7,698689 (d) -0,305671 (m)

model 3 -0,051533 (d) -0,383203 (d) -0,014758 (b)

model 4 -0,078222 (d) -0,583347 (d) -0,021664 (b)

model 5 -0,052001 (d) -0,30196 (d) -0,02452 (b)

model 6 -0,049499 (l) -0,270843 (b) -0,018811 (m)

model 7 -0,165775 (d) -0,688219 (b) -0,022265 (d)

model 8 -0,185949 (d) -0,88242 (d) -0,023511 (d)

(25)

4.1.4.2. Açılı Yükleme

Kortikal kemikte 8 ayrı modeldeki açılı yükleme ile oluşan sıkışma tipi stres değerleri (Minimum Principal ) Çizelge 4.6.’da gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 2’de görülmüştür.

Çizelge 4.6.

Kortikal kemikte açılı yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMIN) 3 numaranın etrafındaki

PMIN değeri

5 numaranın etrafındaki PMIN değeri

7 numaranın etrafındaki PMIN değeri

model 1 -0,592512 (d) -0,45632 (l) -0,011614 (l)

model 2 -7,672626 (l) -0,297631 (m)

model 3 -0,050647 (d) -0,76167 (b) -0,01868 (b)

model 4 -0,077033 (d) -0,532334 (d) -0,020222 (b)

model 5 -0,037662 (d) -0,171259 (l) -0,023622 (l)

model 6 -0,052002 (l) -0,254088 (l) -0,020756 (l)

model 7 -0,172106 (d) -0,729836 (l) -0,02339 (d)

model 8 -0,16383 (d) -1,8289 (b) -0,021873 (d)

4.1.4.3. Gövdelere Azaltılmış Dik Yükleme

Kortikal kemikte 8 ayrı modeldeki gövdelere azaltılmış dik yükleme ile oluşan sıkışma tipi stres değerleri (Minimum Principal ) Çizelge 4.7.’de gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 2’de görülmüştür.

Çizelge 4.7.

Kortikal kemikte gövdelere azaltılmış dik yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMIN)

3 numaranın etrafındaki PMIN değeri

5 numaranın etrafındaki PMIN değeri

7 numaranın etrafındaki PMIN değeri

model 1 -0,423327 (d) -0,619134 (b) -0,009324 (l)

model 2 -5,313081 (d) -0,232958 (m)

model 3 -0,03318 (d) -0,29324 (d) -0,012708 (b)

model 4 -0,041984 (d) -0,367505 (d) -0,01705 (b)

model 5 -0,035731 (d) -0,319941 (d) -0,015263 (b)

model 6 -0,039952 (l) -0,237246 (d) -0,010562 (m)

model 7 -0,05336 (d) -0,316105 (d) -0,011457 (d)

model 8 -0,06612 (d) -0,456356 (d) -0,011208 (d)

(26)

4.1.4.4. Gövdelere Azaltılmış Açılı Yükleme

Kortikal kemikte 8 ayrı modeldeki gövdelere azaltılmış açılı yükleme ile oluşan sıkışma tipi stres değerleri (Minimum Principal ) Çizelge 4.8.’de gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 2’de görülmüştür.

Çizelge 4.8.

Kortikal kemikte gövdelere azaltılmış açılı yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMIN)

3 numaranın etrafındaki PMIN değeri

5 numaranın etrafındaki PMIN değeri

7 numaranın etrafındaki PMIN değeri

model 1 -0,367505 (d) -0,413486 (l) -0,010015 (l)

model 2 -5,515009 (l) -0,236611 (m)

model 3 -0,029516 (d) -0,231093 (l) -0,014739 (b)

model 4 -0,040569 (d) -0,310372 (d) -0,016319 (b)

model 5 -0,027845 (d) -0,199871 (d) -0,010144 (b)

model 6 -0,038973 (l) -0,244913 (l) -0,00882 (d)

model 7 -0,057313 (d) -0,348004 (d) -0,01314 (d)

model 8 -0,051309 (d) -0,306227 (d) -0,011231 (d)

4.2.Spongioz Kemik Bulguları

Spongioz kemik üzerinde; mesial, distal, bukkal ve lingual olarak 4 bölgede belirlenen referans noktalarında oluşan stres değerleri incelenmiştir.

4.2.1. Spongioz kemik seviyesinde gerilme tipi stres bulguları (PMAX)

4.2.1.1. Model 1: Rijit tasarım (3, 5 ve 7 numaraların tek parça şeklinde splintlendiği tasarım)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,173843 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,100855 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri gövdelere azaltılmış açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,008389 MPa) görülmüştür.

(27)

4.2.1.2. Model 2: Kanatlı tasarım (5 ve 7 numaraların splintlenerek 4 numaranın kanat olarak kullanıldığı tasarım)

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (1,246799 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,0113 MPa) görülmüştür.

4.2.1.3. Model 3: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 3 numaranın distalinde dişi parçasının 4 numaralı gövdenin mezialinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,004281 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,09802 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,009201 MPa) görülmüştür.

4.2.1.4. Model 4: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 4 numaralı gövdenin distalinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) mezialinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,006126 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,115965 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,011138 MPa) görülmüştür.

(28)

4.2.1.5. Model 5: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantılardan bir tanesinin erkek parçasının 4 numaralı gövdenin distalinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) mezialinde yer aldığı, diğerinin erkek parçasının 6 numaralı gövdenin mezialinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,00682 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,080012 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,013473 MPa) görülmüştür.

4.2.1.6. Model 6: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 6 numaralı gövdenin mezialinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,006054 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,071241 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,012625 MPa) görülmüştür.

4.2.1.7. Model 7: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 7 numaranın mezialinde dişi parçasının 6 numaralı gövdenin distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda distal referans noktasında (0,003132 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,162069 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,008818 MPa) görülmüştür.

(29)

4.2.1.8. Model 8: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantılardan bir tanesinin erkek parçasının 3 numaranın distalinde dişi parçasının 4 numaralı gövdenin mezialinde yer aldığı, diğerinin erkek parçasının 7 numaranın mezialinde dişi parçasının 6 numaralı gövdenin distalinde yer aldığı (3-5-7) non- rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (0,004339 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (0,208959 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda mezial referans noktasında (0,010275 MPa) görülmüştür.

4.2.2. Spongioz kemik seviyesinde sıkışma tipi stres bulguları (PMIN)

4.2.2.1. Model 1: Rijit tasarım (3, 5 ve 7 numaraların tek parça şeklinde splintlendiği tasarım)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,121478 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri gövdelere azaltılmış dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,068614 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda lingual referans noktasında (-0,004743 MPa) görülmüştür.

4.2.2.2. Model 2: Kanatlı tasarım (5 ve 7 numaraların splintlenerek 4 numaranın kanat olarak kullanıldığı tasarım)

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-1,578515 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda mezial referans noktasında (-0,110155 MPa) görülmüştür.

(30)

4.2.2.3. Model 3: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 3 numaranın distalinde dişi parçasının 4 numaralı gövdenin mezialinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,019645 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,062316 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda lingual referans noktasında (-0,006078 MPa) görülmüştür.

4.2.2.4. Model 4: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 4 numaralı gövdenin distalinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) mezialinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,017987 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,071431 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,006581 MPa) görülmüştür.

4.2.2.5. Model 5: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantılardan bir tanesinin erkek parçasının 4 numaralı gövdenin distalinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) mezialinde yer aldığı, diğerinin erkek parçasının 6 numaralı gövdenin mezialinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri gövdelere azaltılmış dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,009874 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,047521 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri tümüne dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,013677 MPa) görülmüştür.

(31)

4.2.2.6. Model 6: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 6 numaralı gövdenin mezialinde dişi parçasının 5 numaranın (implant) distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri gövdelere azaltılmış dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,012081 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,050036 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,013088 MPa) görülmüştür.

4.2.2.7. Model 7: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantının erkek parçasının 7 numaranın mezialinde dişi parçasının 6 numaralı gövdenin distalinde yer aldığı (3-5-7) non-rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,04686 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,11951 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda lingual referans noktasında (-0,003574 MPa) görülmüştür.

4.2.2.8. Model 8: Non-rijit tasarım (Sürgü tipi hassas bağlantılardan bir tanesinin erkek parçasının 3 numaranın distalinde dişi parçasının 4 numaralı gövdenin mezialinde yer aldığı, diğerinin erkek parçasının 7 numaranın mezialinde dişi parçasının 6 numaralı gövdenin distalinde yer aldığı (3-5-7) non- rijit bağlantı tasarımı)

3 numara etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda distal referans noktasında (-0,05087 MPa) görülmüştür.

5 numara (implant) etrafındaki en yüksek stres değeri dik yükleme koşulunda bukkal referans noktasında (-0,12784 MPa) görülmüştür.

7 numara etrafındaki en yüksek stres değeri açılı yükleme koşulunda lingual referans noktasında (-0,003434 MPa) görülmüştür.

(32)

4.2.3. Restorasyon Tasarımlarına Göre Farklı Yükleme Tiplerinde Spongioz Kemikte Gerilme Stres Değerleri (PMAX)

4.2.3.1. Dik Yükleme

Spongioz kemikte 8 ayrı modeldeki dik yükleme ile oluşan gerilme tipi stres değerleri (Maksimum Principal ) Çizelge 4.9.’da gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 5’de görülmüştür.

Çizelge 4.9.

Spongioz kemikte dik yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMAX) 3 numaranın etrafındaki

PMAX değeri

5 numaranın etrafındaki PMAX değeri

7 numaranın etrafındaki PMAX değeri

model 1 0,167725 (m) 0,100855 (b) 0,007666 (b)

model 2 0,970311 (b) 0,010125 (b)

model 3 0,003649 (d) 0,09802 (b) 0,007359 (b)

model 4 0,006126 (b) 0,115965 (b) 0,009927 (b)

model 5 0,00682 (b) 0,080012 (b) 0,013473 (b)

model 6 0,006054 (b) 0,071241 (b) 0,012371 (b)

model 7 0,002984 (d) 0,152675 (b) 0,008818 (m)

model 8 0,004339 (d) 0,208959 (b) 0,010275 (m)

4.2.3.2. Açılı Yükleme

Spongioz kemikte 8 ayrı modeldeki açılı yükleme ile oluşan gerilme tipi stres değerleri (Maksimum Principal ) Çizelge 4.10.’da gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 6’da görülmüştür.

Çizelge 4.10.

Spongioz kemikte açılı yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMAX) 3 numaranın etrafındaki

PMAX değeri

5 numaranın etrafındaki PMAX değeri

7 numaranın etrafındaki PMAX değeri

model 1 0,173843 (m) 0,094837 (b) 0,008145 (b)

model 2 1,246799 (b) 0,0113 (b)

model 3 0,004281 (m) 0,082866 (b) 0,009201 (b)

model 4 0,005269 (b) 0,098533 (b) 0,011138 (b)

model 5 0,005869 (b) 0,029214 (b) 0,012616 (b)

model 6 0,005984 (b) 0,047129 (b) 0,012625 (b)

model 7 0,003132 (d) 0,162069 (b) 0,008413 (m)

model 8 0,003866 (d) 0,172025 (b) 0,00869 (m)

(33)

4.2.3.3. Gövdelere Azaltılmış Dik Yükleme

Spongioz kemikte 8 ayrı modeldeki gövdelere azaltılmış dik yükleme ile oluşan gerilme tipi stres değerleri (Maksimum Principal ) Çizelge 4.11.’de gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 6’da görülmüştür.

Çizelge 4.11.

Spongioz kemikte gövdelere azaltılmış dik yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMAX)

3 numaranın etrafındaki PMAX değeri

5 numaranın etrafındaki PMAX değeri

7 numaranın etrafındaki PMAX değeri

model 1 0,130853 (m) 0,05838 (b) 0,005046 (b)

model 2 0,731102 (b) 0,003489 (b)

model 3 0,002637 (m) 0,061338 (b) 0,005099 (b)

model 4 0,002805 (b) 0,060371 (b) 0,005985 (b)

model 5 0,002973 (b) 0,064014 (b) 0,00649 (b)

model 6 0,003322 (b) 0,061051 (b) 0,007753 (b)

model 7 0,002208 (b) 0,066576 (b) 0,005266 (d)

model 8 0,002229 (d) 0,082254 (b) 0,005904 (d)

4.2.3.4. Gövdelere Azaltılmış Açılı Yükleme

Spongioz kemikte 8 ayrı modeldeki gövdelere azaltılmış açılı yükleme ile oluşan gerilme tipi stres değerleri (Maksimum Principal ) Çizelge 4.12.’de gösterilmiştir. En yüksek stres değerleri 3 numara etrafında model 1’de, 5 numara etrafında model 2’de, 7 numara etrafında model 1’de görülmüştür.

Çizelge 4.12.

Spongioz kemikte gövdelere azaltılmış açılı yükleme koşulunda restorasyon tasarımına göre kuvvet dağılımı (PMAX)

3 numaranın etrafındaki PMAX değeri

5 numaranın etrafındaki PMAX değeri

7 numaranın etrafındaki PMAX değeri

model 1 0,123564 (m) 0,083791 (b) 0,008389 (b)

model 2 0,842753 (b) 0,006435 (b)

model 3 0,003489 (m) 0,039448 (b) 0,006474 (b)

model 4 0,002279 (b) 0,04901 (b) 0,007288 (b)

model 5 0,002661 (m) 0,03613 (b) 0,006333 (b)

model 6 0,003037 (m) 0,044862 (b) 0,006816 (b)

model 7 0,002547 (m) 0,068757 (b) 0,005679 (b)

model 8 0,002599 (l) 0,062931 (b) 0,005132 (d)

Şekil

Updating...

Referanslar

Benzer konular :