• Sonuç bulunamadı

Ulukışla(Niğde) yöresinde yetişen makromantarların belirlenmesi

N/A
N/A
Protected

Academic year: 2021

Share "Ulukışla(Niğde) yöresinde yetişen makromantarların belirlenmesi"

Copied!
136
0
0

Yükleniyor.... (view fulltext now)

Tam metin

(1)

ULUKIġLA (NĠĞDE) YÖRESĠNDE YETĠġEN MAKROMANTARLARIN BELĠRLENMESĠ

Osman BERBER Yüksek Lisans Tezi Biyoloji Anabilim Dalı Prof. Dr. Abdullah KAYA

(2)

T.C

KARAMANOĞLU MEHMETBEY ÜNĠVERSĠTESĠ FEN BĠLĠMLERĠ ENSTĠTÜSÜ

ULUKIġLA (NĠĞDE) YÖRESĠNDE YETĠġEN MAKROMANTARLARIN BELĠRLENMESĠ

YÜKSEK LĠSANS TEZĠ Osman BERBER

Anabilim Dalı: Biyoloji

Tez DanıĢmanı: Prof. Dr. Abdullah KAYA

(3)

TEZ BĠLDĠRĠMĠ

Yazım kurallarına uygun olarak hazırlanan bu tezin yazılmasında bilimsel ahlak kurallarına uyulduğunu, başkalarının eserlerinden yararlanılması durumunda bilimsel normlara uygun olarak atıfta bulunulduğunu, tezin içerdiği yenilik ve sonuçların başka bir yerden alınmadığını, kullanılan verilerde herhangi bir tahrifat yapılmadığını, tezin herhangi bir kısmının bu üniversite veya başka bir üniversitedeki başka bir tez çalışması olarak sunulmadığını beyan ederim.

(4)

i ÖZET Yüksek Lisans Tezi

ULUKIġLA (NĠĞDE) YÖRESĠNDE YETĠġEN MAKROMANTARLARIN BELĠRLENMESĠ

Osman BERBER

Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü

Biyoloji Anabilim Dalı

DanıĢman: Prof. Dr. Abdullah KAYA Haziran, 2019, 121 sayfa

Bu çalışma Ulukışla (Niğde) yöresinde yetişen makromantarlar üzerinde gerçekleştirilmiştir. 2017-2019 yılları arasında periyodik olarak bölgede gerçekleştirilen arazi çalışmaları sonucunda 356 makromantar örneği toplanmıştır. Laboratuvar ortamına getirilen örnekler kurutularak fungaryum materyali haline getirilmiş, gerekli teşhis işlemleri sonucunda 6 sınıf, 13 takım, 38 familya ve 62 cinse ait 79 tür tanımlanmıştır. Belirlenen türlerden 22 tanesi Ascomycota, 57 tanesi ise Basidiomycota bölümüne aittir.

Tespit edilen taksonlardan 3 tanesi, Genea lobulata (Mor.-Arr., J. Gómez & Calonge) P. Alvarado & Mor.-Arr., Octospora neerlandica Benkert & Brouwer (Ascomycota-Pezizales-Pyronemataceae) ve Trappeadarkeri (Zeller) Castellano (Basidiomycota-Hysterangiales-Trappeaceae) Türkiye için yeni kayıttır.

(5)

ii ABSTRACT

Ms Thesis

DETERMINATION OF MACROFUNGI GROWING IN ULUKIġLA (NĠĞDE) REGION

Osman BERBER

Karamanoğlu Mehmetbey University Graduate School of Natural and Applied Sciences

Department of Biology

Supervisor: Prof. Dr. Abdullah KAYA

June, 2019, 121 pages

This study was carried out on the macrofungi growing in Ulukışla (Niğde) district. 356 macrofungi samples were collected during field trips between 2017-2019. Ecological properties were noted and they were photographed at their natural habitats. The samples are transferred to the lab and they were dried and prepared as fungarium materials. As a result of necessary identification processes, 79 taxa belonging to 6 classsis, 13 orders, 38 families, 62 genera were determined. Twenty two of them belong to Ascomycota and 57 belong to Basidiomycota.

Three, Genealobulata (Mor.-Arr., J. Gómez & Calonge) P. Alvarado & Mor.-Arr., Octosporaneerlandica Benkert & Brouwer (Ascomycota-Pezizales-Pyronemataceae) and Trappeadarkeri (Zeller) Castellano (Basidiomycota-Hysterangiales-Trappeaceae), of the determined taxa are records for Turkey.

(6)

iii ÖNSÖZ

Makromantarlar tarih boyunca insanlığın ilgisini çeken canlılar olmuşlardır. Uzun zamanlar mantarlar bitkiler âleminde değerlendirilmiş, 1969 yılından sonra ise farklı bir alemolarak değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Makromantarların insanların dikkatini çekmesini sağlayan en büyük etken, yiyecek olarak kullanılmalarından ve zehirli mantarların ölümlere sebep olmasından dolayıdır. Mantarlar tıbbi amaçlıda kullanılmaktadır. Yine çok eski yıllarda insanlar halüsinojenik etki gösteren mantarları dini törenlerinde ve eğlence dünyalarında kullanmışlardır. Avrupa ülkelerinin çoğunluğunda ülke mikotaları büyük ölçüde tamamlanmış durumdadır. Mevcut bitki örtüsü değerlendirildiğinde Türkiye makromantar çeşitliliği bağlamında potansiyeli yüksek olan bir ülkedir. Ülkemizin makromantar çeşitliliğinin belirlenmesine yönelik birçok çalışma yapılmıştır. Ulukışla yöresinin makromantarlarının belirlenmesine yönelik gerçekleştirilen bu çalışma, yörenin makromantar çeşitliliğinin belirlenmesi,bölge insanının bilgilendirilmesi ve ülkemiz makromikotasına katkı sağlanması amacıyla gerçekleştirilmiştir.

Yüksek Lisans eğitimim ve tez aşamasında çalışmalarımı yönlendiren, öneri ve yardımlarını esirgemeyen, görüş ve düşüncelerime destek veren hocam Prof. Dr. Abdullah KAYA’ya, arazi, laboratuvar, mantar teşhisi süreçlerinin her aşamasında desteğini ve önerilerini esirgemeyen Yasin UZUN’a ve laboratuvarda çalışma imkânı sağlayan Biyoloji Bölümü yöneticilerine içtenlikle teşekkürederim.

Osman BERBER Mayıs, 2019

(7)

iv ĠÇĠNDEKĠLER Sayfa ÖZET ... i ABSTRACT ... ii ÖNSÖZ ... iii ĠÇĠNDEKĠLER ... iv ÇĠZELGELERDĠZĠNĠ ... viii ġEKĠLLERDĠZĠNĠ ... ix SĠMGELERVEKISALTMALARDĠZĠNĠ ... xii 1. GĠRĠġ ... 1 2. LĠTERATÜRÖZETĠ ... 3 3. MATERYALMETOT ... 30

3.1. Araştırma Alanının Durumu ... 30

3.1.1. Coğrafi Özellikleri ... 30 3.1.2. İklim ve Bitki Örtüsü ... 32 3.1.3. Toprak Özellikleri ... 34 3.2. Materyal ... 35 3.3. Metot ... 35 3.3.1. Arazi Çalışması ... 35 3.3.2. Laboratuvar Çalışması ... 36 4. BULGULAR ... 39

4.1. Teşhisi Yapılan Mantarların Sistematiği. ... 39

4.2. Teşhisi Yapılan Mantarların Bölgedeki Yayılışı ... 46

4.2.1. Patellaria atrata (Hedw.) Fr.. ... 46

4.2.2. Lachnum virgineum (Batsch) P. Karst. ... 46

4.2.3. Cyclaneusma minus (Butin) DiCosmo, Peredo & Minter. ... 46

4.2.4. Helvella acetabulum (L.) Quél. ... 46

4.2.5. Helvella fibrosa (Wallr.) Korf ... 46

4.2.6. Helvella fusca Gillet ... 47

4.2.7. Helvella leucomelaena (Pers.) Nannf. ... 47

4.2.8. Helvella leucopus Pers. ... 47

(8)

v

4.2.10. Verpa conica (O.F. Müll.) Sw. ... 47

4.2.11. Peziza fimeti (Fuckel) E.C. Hansen. ... 47

4.2.12. Sarcosphaera coronaria (Jacq.) J. Schröt.. ... 48

4.2.13. Terfezia claveryi Chatin ... 48

4.2.14. Genea lobulata (Mor.-Arr., J. Gómez & Calonge) P. Alvarado & Mor.-Arr. .... 48

4.2.15. Lamprospora miniata De Not. ... 48

4.2.16. Octosporamusci-muralis Graddon ... 48

4.2.17. Octosporaneerlandica Benkert & Brouwer ... 49

4.2.18. Octospora polytrichi (Schumach.) Caillet & Moyne ... 49

4.2.19. Picoa juniperi Vittad. ... 49

4.2.20. Picoa lefebvrei (Pat.) Maire. ... 49

4.2.21. Tuber sp. ... 49

4.2.22. Nectria peziza (Tode) Fr... ... 50

4.2.23. Coprinus comatus (O.F. Müll.) Pers. ... 50

4.2.24. Crucibulum laeve (Huds.) Kambly ... 50

4.2.25. Cyathus stercoreus (Schwein.) De Toni ... 50

4.2.26. Cystodermella cinnabarina (Alb. & Schwein.) Harmaja ... 50

4.2.27. Leucoagaricus leucothites (Vittad.) Wasser. ... 50

4.2.28. Lycoperdon molle Pers... 50

4.2.29. Tulostoma fimbriatum Fr. ... 51

4.2.30. Conocybe apala (Fr.) Arnolds ... 51

4.2.31. Conocybe deliquescens Hauskn. & Krisai ... 51

4.2.32. Hymenogaster bulliardii Vittad. ... 51

4.2.33. Psilocybeco ronilla (Bull.) Noordel. ... 51

4.2.34. Panaeolina foenisecii (Pers.) Maire. ... 51

4.2.35. Inocybe rimosa (Bull.) P. Kumm. ... 51

4.2.36. Marasmius epodius Bres. ... 52

4.2.37. Hemimycena lactea (Pers.) Singer ... 52

4.2.38. Mycena epipterygioides A. Pearson ... 52

4.2.39. Mycena seynii Quél. ... 52

4.2.40. Xeromphalina cauticinalis (Fr.) Kühner & Maire ... 52

4.2.41. Flammulina velutipes (Curtis) Singer ... 52

(9)

vi

4.2.43. Coprinellus disseminatus (Pers.) J.E. Lange ... 53

4.2.44. Coprinellus micaceus (Bull.) Vilgalys, Hopple & Jacq. Johnson ... 53

4.2.45. Coprinopsis atramentaria (Bull.) Redhead, Vilgalys & Moncalvo ... 53

4.2.46. Coprinopsis nivea (Pers.) Redhead, Vilgalys & Moncalvo ... 53

4.2.47. Psathyrella bipellis (Quél.) A.H. Sm. ... 54

4.2.48. Psathyrella candolleana (Fr.) Maire ... 54

4.2.49. Schizophyllum amplum (Lév.) Nakasone ... 54

4.2.50. Schizophyllum commune Fr. ... 54

4.2.51. Agrocybe molesta (Lasch) Singer. ... 54

4.2.52. Agrocybe vervacti (Fr.) Singer ... 55

4.2.53. Cyclocybe cylindracea (DC.) Vizzini & Angelini ... 55

4.2.54. Pholiota populnea (Pers.) Kuyper & Tjall.-Beuk. ... 55

4.2.55. Lepista nuda (Bull.) Cooke ... 55

4.2.56. Tricholoma terreum (Schaeff.) P. Kumm. ... 55

4.2.57. Tubaria furfuracea (Pers.) Gillet. ... 55

4.2.58. Astraeus hygrometricus (Pers.) Morgan ... 56

4.2.59. Chroogomphus rutilus (Schaeff.) O.K. Mill. ... 56

4.2.60. Melanogaster broomeanus Berk. ... 56

4.2.61. Rhizopogon luteolus Fr. ... 56

4.2.62. Rhizopogon roseolus (Corda) Th. Fr. ... 56

4.2.63. Pisolithus arhizus (Scop.) Rauschert ... 56

4.2.64. Suillus collinitus (Fr.) Kuntze ... 57

4.2.65. Schenellapityophila (Malençon & Riousset) Estrada & Lado ... 57

4.2.66. Inonotushispidus (Bull.) P. Karst. ... 57

4.2.67. Phellinusigniarius (L.) Quél. ... 57

4.2.68. Phellinus lundellii Niemelä ... 57

4.2.69. Trappea darkeri (Zeller) Castellano ... 57

4.2.70. Laetiporus sulphureus (Bull.) Murrill ... 58

4.2.71. Bjerkandera adusta (Willd.) P. Karst. ... 58

4.2.72. Cerioporus squamosus (Huds.) Quél. ... 58

4.2.73. Fomes fomentarius (L.) Fr. ... 59

4.2.74. Lentinus arcularius (Batsch) Zmitr. ... 59

(10)

vii

4.2.76. Trametes trogii Berk. ... 59

4.2.77. Lactarius deliciosus (L.) Gray ... 59

4.2.78. Stereum hirsutum (Willd.) Pers.. ... 59

4.2.79. Dacrymyces capitatus Schwein. ... 59

5. TARTIġMA VE SONUÇ ... 74

6. KAYNAKLAR ... 79

(11)

viii

ÇĠZELGELER DĠZĠNĠ

Çizelge ... Sayfa Çizelge 3.1 : Uzun yıllar ortalama sıcaklıklar (°C) ... 33 Çizelge 3.2 : Uzun yıllar ortalama yağış miktarları (mm) ... 33 Çizelge 5.1 : Bulguların yakın çevredeki çalışma bulguları ile karşılaştırılması ... 78

(12)

ix

ġEKĠLLER DĠZĠNĠ

ġekil ... Sayfa

ġekil 3.1 : Araştırma bölgesinin haritası ... 30

ġekil 3.2 : Niğde meteoroloji istasyonuna ait ombrotermik diyagram ... 34

ġekil 4.1 :Patellaria atrata’nınaskokarpları ... 60

ġekil 4.2 :Lachnum virgineum'un askokarpları ... 60

ġekil 4.3 :Cyclaneusma minus'un askokarpları ... 60

ġekil 4.4 :Helvella acetabulum'un askokarpları ... 60

ġekil 4.5 : Helvella fibrosa'nın askokarpları ... 60

ġekil 4.6 :Helvella fusca'nın askokarpları ... 60

ġekil 4.7 :Helvella leucomelaena'nın askokarpları ... 61

ġekil 4.8 : Helvella leucopus'un askokarpları ... 61

ġekil 4.9 :Morchella esculenta'nın askokarpları ... 61

ġekil 4.10 :Verpa conica'nın askokarpları ... 61

ġekil 4.11 : Peziza fimeti'nin askokarpları... 61

ġekil 4.12 :Sarcosphaera coronaria'nın askokarpları ... 61

ġekil 4.13 :Terfezia claveryi'nin askokarpları ... 62

ġekil 4.14 :Genea lobulata'nın askokarpları ve askosporları ... 62

ġekil 4.15 :Lamprospora miniata'nın askokarpları ... 62

ġekil 4.16 :Octospora musci-muralis'in askokarpları ... 62

ġekil 4.17 : Octospora neerlandica'nın askokarpları ve askosporları ... 62

ġekil 4.18 :Octospora polytrichi'nin askokarpları ... 62

ġekil 4.19 :Picoa juniperi'nin askokarpları ... 63

ġekil 4.20 : Picoa lefebvrei'nin askokarpları ... 63

ġekil 4.21 : Tuber sp.' nin askokarpları ... 63

ġekil 4.22 :Nectria peziza'nın askokarpları ... 63

ġekil 4.23 :Coprinus comatus'un bazidiyokarpları ... 63

ġekil 4.24 : Crucibulum laeve'nin bazidiyokarpları ... 63

ġekil 4.25 :Cyathus stercoreus'un bazidiyokarpları ... 64

ġekil 4.26 :Cystodermella cinnabarina'nın bazidiyokarpı ... 64

ġekil 4.27 :Leucoagaricus leucothites'in bazidiyokarpları... 64

(13)

x

ġekil 4.29 :Tulostoma fimbriatum'un bazidiyokarpları ... 64

ġekil 4.30 :Conocybe apala'nın bazidiyokarpları... 64

ġekil 4.31 :Conocybe deliquescens'in bazidiyokarpları ... 65

ġekil 4.32 :Hymenogaster bulliardii'nin bazidiyokarpları ... 65

ġekil 4.33 :Psilocybe coronilla'nın bazidiyokarpları ... 65

ġekil 4.34 :Panaeolina foenisecii'nin bazidiyokarpları ... 65

ġekil 4.35 :Inocybe rimosa'nın bazidiyokarpları ... 65

ġekil 4.36 :Marasmius epodius'un bazidiyokarpları ... 65

ġekil 4.37 : Hemimycena lactea'nın bazidiyokarpları ... 66

ġekil 4.38 : Mycena epipterygioides'in bazidiyokarpları ... 66

ġekil 4.39 : Mycena seynii'nin bazidiyokarpları ... 66

ġekil 4.40 : Xeromphalina cauticinalis'in bazidiyokarpları ... 66

ġekil 4.41 : Flammulina velutipes'in bazidiyokarpları ... 66

ġekil 4.42 : Pleurotus ostreatus'un bazidiyokarpları... 66

ġekil 4.43 : Coprinellus disseminatus'un bazidiyokarpları ... 67

ġekil 4.44 : Coprinellus micaceus'un bazidiyokarpları ... 67

ġekil 4.45 : Coprinopsis atramentaria'nın bazidiyokarpları ... 67

ġekil 4.46 : Coprinopsis nivea'nın bazidiyokarpı ... 67

ġekil 4.47 : Psathyrella bipellis'in bazidiyokarpları ... 67

ġekil 4.48 : Psathyrella candolleana'nın bazidiyokarpları ... 67

ġekil 4.49 : Schizophyllum amplum'un bazidiyokarpları ... 68

ġekil 4.50 : Schizophyllum commune'nin bazidiyokarpları ... 68

ġekil 4.51 : Agrocybe molesta'nın bazidiyokarpları ... 68

ġekil 4.52 : Agrocybe vervacti'nin bazidiyokarpları ... 68

ġekil 4.53 : Cyclocybe cylindracea'nin bazidiyokarpları ... 68

ġekil 4.54 : Pholiota populnea'nın bazidiyokarpı ... 68

ġekil 4.55 : Lepista nuda'nın bazidiyokarpları ... 69

ġekil 4.56 : Tricholoma terreum'un bazidiyokarpları ... 69

ġekil 4.57 : Tubaria furfuracea'nin bazidiyokarpları ... 69

ġekil 4.58 : Astraeus hygrometricus'un bazidiyokarpları ... 69

ġekil 4.59 : Chroogomphus rutilus'un bazidiyokarpı ... 69

ġekil 4.60 : Melanogaster broomeanus'un bazidiyokarpları ... 69

(14)

xi

ġekil 4.62 : Rhizopogon roseolus'un bazidiyokarpları ... 70

ġekil 4.63 : Pisolithus arhizus'un bazidiyokarpları ... 70

ġekil 4.64 : Suillus collinitus'un bazidiyokarpları ... 70

ġekil 4.65 : Schenella pityophila'nın bazidiyokarpları ... 70

ġekil 4.66 : Inonotus hispidus'un bazidiyokarpı ... 70

ġekil 4.67 : Phellinus igniarius'un bazidiyokarpı ... 71

ġekil 4.68 : Phellinus lundellii'nin bazidiyokarpları ... 71

ġekil 4.69 : Trappea darkeri'nin bazidiyokarpı, bazidyum ve bazidiyosporları ... 71

ġekil 4.70 :Laetiporus sulphureus'un bazidiyokarpları ... 71

ġekil 4.71 :Bjerkandera adusta'nın bazidiyokarpları ... 71

ġekil 4.72 :Cerioporus squamosus'un bazidiyokarpı ... 71

ġekil 4.73 : Fomes fomentarius'un bazidiyokarpı ... 72

ġekil 4.74 :Lentinus arcularius'un bazidiyokarpları ... 72

ġekil 4.75 : Lentinus tigrinus'un bazidiyokarpları ... 72

ġekil 4.76 :Trametes trogii'nin bazidiyokarpları ... 72

ġekil 4.77 : Lactarius deliciosus'ın bazidiyokarpları ... 72

ġekil 4.78 : Stereum hirsutum'un bazidiyokarpları ... 72

ġekil 4.79 :Dacrymyces capitatus'un bazidiyokarpları ... 73

ġekil 5.1 : Belirlenen taksonların bölümlere göre dağılımı ... 74

ġekil 5.2 : Belirlenen taksonların takımlara göre dağılımı ... 75

ġekil 5.3 : Yörede belirlenen taksonların yenilebilirlik durumları ... 76

(15)

xii SĠMGELER VE KISALTMALAR DĠZĠNĠ Simge Açıklama ° C Santigrad derece km Kilometre cm Santimetre mm Milimetre % Yüzde µm Mikrometre Kısaltmalar Açıklama

O.Ber Osman Berber

Y.R.T. Yağış rejimi tipi

R S Rasat Süresi

KĠSY Kış İlkbahar Sonbahar Yaz

(16)

1 1. GĠRĠġ

Makromantarların insan diyetindeki yeri her geçen gün daha da artmaktadır. Artan dünya nüfusunun besin ihtiyacının karşılanması bakımından doğada kendiliğinden yetişen mantarlar büyük öneme sahiptirler. Mantarlar yenilebir durumlarına göre yenen, yenmeyen ve zehirli olmak üzere ayrılmaktadır. Ülkemizde yenilebilen makromantarlar hakkında bilgi sahibi olmamaları, insanların yenebilen makromantarlardan faydalanmasını kısıtlamaktadır. Özellikle yenebilen ve lezzetli toprakaltı mantarların bilinmemesi bu değerli besinlerin bilinmediği için yeterince tüketilmemektedir. Mantarlar içerdikleri yüksek protein, mineral ve vitaminlerin yanı sıra kalori değerlerinin düşük olması ile sağlık açısından oldukça değerlidirler (Racz ve ark.,1996). Ayrıca zehirli mantarların bilinmemesi sonucunda tüketilen mantarlar insan sağlığını tehdit etmektedir. Amanitin, gyromitrin, ibotenik asit, muskarin, musimol, orellanin ve phalloidin gibi bileşikleri içeren makromantarlar ciddi sağlık sorunlarına neden olabilmektedir (Yakar, 2016). Günümüze kadar Türkiye„de tespit edilmiş 110 civarında zehirli mantar türü bulunmakta ancak bunlardan yaklaşık 10 tanesi ölümcül zehirli etki gösteren mantarlar sınıfına girmektedir (Gücin ve ark., 2000; Akata, 2014a). Bu çalışmalar insanların beslenmesinde besin çeşitliliğinin artırılmasına, makromantar zehirlenmelerinden korunma, insanların yenebilen mantarları tanıması açısından ve ekonomik açıdan önemlidir.

Fungus veya mantar olarak bilinen organizmalar ökaryotik hücreli, klorofil içermeyen, tüp şeklinde hif adı verilen ipliksi yapılara sahip, hiflerin oluşturduğu miselyum oluşumları ve spor oluşturan, çeperleri kompleks karbonhidratlar, kitin veya selüloz içeren, organizmalardır. Mantarlar heterotrof yaşayan organizmalardır. Kendi besinlerini kendileri yapamadıklarından dolayı saprofit (çürükçül), parazit ve mikorhizal olarak yaşarlar (Kaşık, 2010; Reece ve ark., 2015).

Saprofit mantarlar ölü organik maddelerin parçalanmasına yardımcı olurken, parazit mantarlar bitkiler ve hayvanlara zarar vererek ciddi kayıplara neden olurlar. Salgıladıkları hücre dışı enzimler sayesinde organik maddelerin yıkımını hızlandırarak doğada besin döngüsünün oluşmasında da önemli rol üstlenirler. Ayrıca N, K, S, Fe, Ca, Mg gibi elementlerin serbest kalmasını sağlayarak biyolojik döngüde önemli bir paya sahiptirler. Bazı mantarlar diğer organizmalar ile karşılıklı faydalanma esasına dayalı

(17)

2

birliktelikler oluşturur. Mantarların mavi-yeşil algler ile (Cyanobacteria) birleşerek ekosistem için önemli olan likenleri oluşturması bir simbiyotik yaşam şeklidir. Bitkiler ve mantarlar arasındaki mikorizal ilişki de bir başka simbiyotik yaşam biçimidir. Bu ilişkide, mantar, topraktan su ve diğer madde alımında bitkiye, bitki de, besin sağlamada mantara katkı sağlar (Yakar, 2016).

Kurşun, kobalt, kadmiyum, bakır, civa, çinko, gümüş, vb. ağır metalleri bünyelerinde biriktirme özelliğine sahip olan mantarlar, bu özellikleri sayesinde kirlilik indikatörü olarak kullanılabilirler (Yakar, 2016).

Ulukışla yöresinde doğal olarak yetişen makromantarların tespit edilmesi sayesinde, yörenin makromantar çeşitliliğinin ortaya çıkarılması ve yeni kayıt taksonlar ile beraber Türkiye mikobiyotasına katkı sağlanması amaçlanmıştır.

(18)

3 2. LĠTERATÜR ÖZETĠ

Bir ülkenin sahip olduğu biyoçeşitlilik bilinmeden, söz konusu doğal zenginlikten yararlanma ve çeşitliliğin ekolojik dengedeki yeri hakkında sağlıklı bir değerlendirme yapılması mümkün değildir. Ülkemizin sahip olduğu önemli biyoçeşitliliklerinden biri olan makrofunguslar konusunda çok sayıda çalışma yapılmış olmasına karşın, makromikotası henüz tam anlamıyla belirlenmiş değildir.

Ülkemizde makrofunguslar üzerine ilk çalışma Rigler (1852), “Die Türkei und deren Bewohner” isimli makalesi ile gerçekleştirmiştir. Bu çalışmada İstanbul çevresinde 17 tür teşhisi yapılmıştır. Daha sonra yapılan çalışmalarda ise Tchihatcheff (1860), İstanbul çevresi ve Belgrad Ormanından “Asie Mineure III ” isimli eserinde 33 tür listelemiştir. Fritsch (1899), İstanbul çevresi ve Belgrad Ormanından “Beitrag zur Flora von Constantinopel I. Kryptogamen” isimli makalesinde 4 türü makromantar belirlemiştir. Maire (1904), tarafından Uludağ ve Ankara-Mersin yolu üzerinde Kırşehir, Kayseri, Erciyes Dağı, Niğde, Gülek Boğazı ve Tarsus‟tan, genelini pas ve parazit mantarlarının oluşturduğu 56 tür tespit edilmiştir. Handel-Mazzetti (1909)‟da İstanbul, Bursa-Uludağ, Samsun, Trabzon, Ordu illerinden 44 türün teşhisi yapılmıştır. Cumhuriyet dönemindeki ilk çalışma olan Zwara (1932), tarafından Ilgaz Dağları‟nda yapılan çalışma sonucunda “Contribution A‟lades Russules de I‟Asie Mineure” isimli makalesinde Russulales ordosundan 14 türün tespiti yapılmıştır. Çekoslovakya hükümeti adına Türkiye‟ye gelen Albert Pilat Çankırı il sınırları içerisinde bulunan Büyük Ilgaz ve Küçük Ilgaz Dağları‟ndan farklı zamanlarda yaptığı çalışmalar sonucunda sırasıyla Pilat (1932a), “Contribution a l‟etudedes Hymenomycetes de I‟Asie Mineure” isimli makalesinde 40 takson, Pilat (1932b), “Additamenta ad floram Asiae Minoris Hymenomycetum. Pars secunda: Agaricinea‟‟ isimli makalesinde 41 takson, Pilat (1933), “Additamenta ad floram Asiae Minoris Hymenomycetum. Pars Tertia: Meruliacae, Hydnaceae, Stereaceae, Cyphellaceae, Clavariaceae, Asterostromellineae‟‟ isimli makalesinde 50 tür, Pilat (1937), “Additamenta ad floram Asiae Minoris Hymenomycetum et Gasteromycetum. Pars Quarta (1)‟‟ isimli makalesinde ise 39 takson yayınlamıştır. Alman bilim adamı Lohwag (1957), İstanbul Belgrad Ormanı, Bursa, Eskişehir, Kilyos, Şile, Düzce ve Abant Gölü çevresinde yaptığı incelemelerde topladığı 88 makrofungus taksonunu "Türkiye'nin Mantar Florası Hakkında Araştırma" adıyla yayınlamıştır.

(19)

4

Lohwag (1959)‟da kavaklarda odun tahripçisi 4 tür belirlemiştir. Yerli araştırmacıların makromantarlarla ilk çalışması Selik (1962), tarafından Güneybatı Anadolu‟da odun tahripçisi bazı mantarlar hakkında bilgi verilerek yapılmıştır. Lohwag (1964)‟de Belgrad Ormanında yaptığı çalışma ile farklı gruplara ait 95 tür tanımlamıştır. Lohwag (1965), Ankara ve çevresinden ağaçlar üzerinde yetişen 13 mantar türü yayınlamıştır. Selik (1965), tarafından Belgrad Ormanlarında yenebilen 12 makromantar türü tespit edilmiştir. Selik ve Aksu (1967), yaptıkları araştırmalarda İstanbul park ve korularındaki geniş yapraklı ağaçlar üzerinde gelişen 12 tür tespit etmişlerdir.

Öder (1972), Bolu ili ve çevresinde yetişen, zehirli ve yenen makromantarlar üzerinde taksonomik araştırma yapmış ve bu araştırma sonucunda 21 familyaya ait 51 takson yayınlamıştır. Öner (1972), İstanbul, İzmir ve Muğla illerinden 100 tür tespit etmiştir. Selik (1973a), Doğu Karadeniz bölgesinden 18 tür belirlemiştir. Selik (1973b), tarafından Türkiye genelinde odun tahripçisi 123 tür tespit etmiştir. Karamanoğlu ve Öder, (1973), Bursa ve çevresinden 12 tanesi yenen ve biri yenmeyen olmak üzere toplam 13 tür tespit etmişler, yine Çorum ve Uşak‟taki mantar zehirlenmelerinden sonra üç zehirli, iki yenen tür belirlemişlerdir. Öder (1976), İç Ege ve Batı Karadeniz Bölgelerinden altı yenen makromantar türü belirlemiştir. Kotlaba (1976), “Contribution to the Knowledge of The Turkish Macromycetes” isimli bir makale ile Amanos Dağlarında 17 tür belirlemiştir. Sümer (1976), Belgrad Ormanlarında kesilmiş odunlara arız olan odun tahripçisi 24 tür belirlemiştir. Niemela ve Uotila (1977), Bolu, İstanbul ve İzmit‟ten 22 tür tespit etmişlerdir. Watling ve Gregory (1977), tarafından İstanbul, Ankara, Bolu, İzmit, Samsun, Ordu ve Trabzon yöresinde “Larger Fungi from Turkey” isimli makalede 92 tür yayınlamışlardır. Öder (1978), “Orta ve Doğu Karadeniz Bölgesi, Yenen ve Zehirli Mantarları Üzerinde Taksonomik Araştırmalar” isimli TÜBİTAK Projesinde Sinop, Artvin illeri arası yetişen yenen ve zehirli mantarlar adlı çalışmasında 17 familyaya ait 39 tür hakkında bilgi vermişlerdir.

Öder (1980), insanların faydalandığı 11 yenen makromantar hakkında bilgi vermiştir. Sümer (1982), Batı Karadeniz bölgesi ve özellikle de Bolu çevresinde bulunan odun tahripçisi mantarlardan 102 tür yayınlamıştır. Selik ve Sümer (1982), tarafından Bolu, Belgrad Ormanı, Denizli ve İstanbul'un değişik bölgelerinden Türkiye makromantarları için 45 yeni odun tahripçisi ve saprofit mantar mantar türü yayınlanmıştır. Gücin ve Öner (1982a), Manisa ilinden 23 familyaya ait 70 makromantar türü belirlemişler ve bu

(20)

5

taksonlardan 32‟sini yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Gücin ve Öner (1982b), Türkiye makromantarları için Ascomycetes sınıfından 6 yeni makromantar türü tespit etmişlerdir. Öder (1982), tarafından Kastamonu ilinden 15 tür tespit edilmiştir. Abatay (1983), Doğu Karadeniz yöresinde odunsu bitkilere arız olan mantar türlerinden 62 tür yayınlamıştır. Gücin (1983), tarafından Elazığ yöresinde 18 familyaya ait 58 takson belirlemiştir. Abatay (1984), ormanlarda yetişen yenen makromantarların 67‟si hakkında bilgi vermiştir. Gücin (1984), tarafından Elazığ iline ait 10 tanesi Türkiye makromantarları için yeni kayıt olmak üzere toplam 34 yenebilen makromantar türü belirlenmiştir. Öner ve ark. (1984), Güney-Batı Anadolu ve Konya ilinden 46 parazit makromantar taksonu yayınlamışlardır. Abatay (1985), Orta ve Doğu Karadeniz bölgesinde bulunan ve odun tahripçisi 47 makromantar türü tespit etmiştir. Altan ve ark. (1986), Erzurum, Şenkaya, Gülveren köyünde bitki florası ile birlikte mantar florasını da çalışmışlar ve 40 mantar türü belirlemişlerdir. Öder (1986), Sinop ve Artvin illeri arasında yetişen 14 zehirli makromantar türü yayınlamıştır. Gücin (1987), Malatya‟nın Pötürge ilçesinden 41 makromantar taksonu tespit etmiştir. Işıloğlu (1987), tarafından Malatya ili ve çevresinden 32 tür tespit edilmiştir. Sümer (1987), “Türkiye‟nin Yenen Mantarları” kitabında 32 yenen mantar türü hakkında bilgi vermiştir. Abatay (1988a), ülkemizin farklı ekolojilerinden 75 tür belirlemiştir. Abatay (1988b), Türkiye‟deki yenilebilir makromantarlar çalışmasında 26 yenebilen makrofungus türü hakkında bilgi vermiştir. Gezer (1988)‟de Eskişehir ilinden 26 mantar türü belirlemiştir. Gücin (1988), Doğu Anadolu‟da canlı, ölü, dikili veya devrik ağaç gövdeleri, kütük, tomruk veya odun parçaları ayrıca diğer bitkilerin artıkları üzerinde yetişebilen bazı odun tahripçisi 31 makrofungus türü tespit etmiştir. Öder (1988a), Sinop, Samsun, Ordu, Giresun, Trabzon, Rize ve Artvin illerinde halk tarafından bilinen 14 tür belirlemiştir. Öder (1988b), Konya merkez ve ilçelerinden 12 tür tespit etmiştir. Sümer (1989), İstanbul ve farklı yörelerden 43 yeni kayıt tespit etmiştir. Tamer ve ark. (1989), Erzurum-Şenkaya Gülveren köyünden 47 parazit fungus türü tespit etmişlerdir.

Asan ve Gücin (1990), Istranca Dağları‟ndan 42 makrofungus türü belirlemişlerdir. Demirel (1990), Erzurum yöresini çalışmış ve 16 tür belirlemiştir. Gücin (1990), Elazığ çevresinden 58 makrofungus türü belirlemiştir ve bu çalışma vasıtasıyla 22 makrofungus taksonunu da Türkiye için yeni kayıt olarak vermiştir. Gücin ve ark. (1990), Eskişehir yöresinden 38 tür tespit etmişler, tespit edilen türlerin beş tanesi

(21)

6

Türkiye için yeni kayıttır. Öztürk ve ark. (1990)‟da Bursa-İnegöl çevresinde yetişen 22 tür tanımlamışlardır. Solak (1990), Bursa ili ve çevresindeki makromantarları araştırmıştır.Solak ve Gücin (1990), Bursa yöresinden 72 makrofungus türü belirlemiştir ve bu türlerin 7 tanesini Türkiye makrofungusları için yeni kayıt olarak vermiştir. Tamer ve ark. (1990a), Doğu Anadolu da bitkiler üzerindeki parazit mantarları çalışmışlar ve Bingöl, Bitlis, Erzurum, Hakkâri, Kars, Malatya, Tunceli, Van'da tespit edilen 46 parazit mantar türünü liste halinde sunmuşlardır ve bu türlerden 8 tanesi Türkiye için yeni kayıttır. Tamer ve ark. (1990b), Elazığ Hazar Dağı‟nın florasını oluşturan bitkiler üzerinde belirlenen 43 parazit fungus türünü bir liste halinde sunmuşlardır. Gücin (1991), Fırat havzasından 18 adet tıbbi ve zehirli mantar tespit etmiştir. lşıloğlu ve Watling (1991)‟de Adana‟da Lepiota helveola Bres‟nın neden olduğu zehirlenme hakkında bilgi vermiştir. Watling ve Işıloğlu (1991), Amanitaceae familyasından Amanita torrendii Justo türünü Akdeniz havzasının doğusundan Türkiye için yeni kayıt olarak tespit etmişlerdir. Afyon (1992), Isparta ili ve ilçelerinde yetişen yenebilen ve zehirli makromantarlar üzerinde araştırma yapmış ve 37 türü belirlemiştir. Demirel ve Öztürk (1992), Erzurum yöresinden 16 tür belirlemişlerdir. Ertan (1992), Eğirdir merkezinde ve yakın çevredeki bazı yerlerde yetişen Basidiomycetes sınıfına ait sekiz mantar türü tanımlamıştır. Gezer (1992), Denizli ili sınırları içinde yetişen 51 tür tespit etmiştir. Işıloğlu (1992a), Adana ve Mersin illerinden yetişen 67 adet yenebilen ve zehirli makromantar türü tespit etmiştir. Işıloğlu (1992b), Muğla ilinde yetişen 6 yenebilen makromantar türü tespit etmiştir. Işıloğlu ve Watling (1992), Akdeniz bölgesinden 79 tür belirlemişlerdir. Solak ve Gücin (1992a), Bursa yöresinde yetişen 36 yenen makromantar türü tespit etmişlerdir. Solak ve Gücin (1992b), Bursa ilinden 24 familyaya ait 72 makromantar türü tespit etmişler ve bu türlerden 7 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak belirlemişlerdir. Demirel ve Işıkoğlu (1993), tarafından Artvin ilinin Ardanuç ilçesinde yetişen 20 makromantar türü belirlemişler, bu türlerden 5 tanesi Türkiye için yeni kayıt olarak tespit etmişlerdir. Ergül (1993), Marmara Bölgesinin Anadolu kesiminden Myxomycetes sınıfına ait 61 tür belirlemiştir. Gücin (1993), Kozak Yaylasında (Bergama-İzmir) yetişen Morchella türleri hakkında bilgi vermiştir. Parlak ve Gücin (1993), Çıldır Gölü çevresinde çayır ve meralarda yetişen 5 yenen tür ve yöredeki bitkiler üzerinde 25 parazit fungus türü belirlemişlerdir. Sesli (1993), Trabzon ili Maçka yöresinde yetişen 64 tür belirlemiş ve belirlenenlerden 23 tanesini Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak vermiştir. Afyon (1994a), Isparta ilinde yetişen

(22)

7

13 yenen makromantar türü belirlemiştir. Afyon (1994b), Türkiye için 11 makromantar taksonunu yeni kayıt olarak belirlemiştir. Baydar ve Sesli (1994), tarafından Trabzon ili Akçaabat yöresinden 40 takson tanımlamışlar ve 14 taksonu ise Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Baytop (1994), Türkiye‟nin makrofungusları ile ilgili yayınlar hakkında bir liste yayınlamıştır. Demirel ve Işıloğlu (1994), Artvin ilinin Ardanuç ilçesinden 45 türün teşhisini yapmışlar ve 11 türü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Işıloğlu (1994), Chlorophyllum agaricoides (Czern.) Vellinga türünü Türkiye için yeni kayıt olarak yayınlamıştır. Kaşık (1994), tarafından Konya ilinde yapılan çalışmada ağaçlar üzerinde yetişen sekiz familyaya dağılan 17 makromantar türü tespit etmiş ve bunlardan 4 türü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmiştir. Sesli (1994), Doktora tezinde Trabzon yöresinden 81 tür belirlemiştir. Afyon (1995), 3 türü Türkiye için yeni kayıt olarak rapor etmiştir. Gücin ve Işıloğlu (1995), Ascomycetes sınıfından Ascocoryne (Helotiaceae), Bisporella (Helotiaceae) ve Rustroemia (Sclerotiniaceae) cinslerini Türkiye‟den ilk defa rapor etmişlerdir. Gücin ve ark. (1995a), Batı Anadolu‟da yayılış gösteren mantarların yetişme ortamlarına göre dağılımlarını vermişlerdir. Gücin ve ark. (1995b), Uludağ‟dan 85 makromantar türü tespit etmişlerdir. Gücin ve ark. (1995c), Batı Anadoluda bulunan Kozak Yaylasından 56 makromantar türü rapor etmişlerdir. Işıloğlu ve Bahçecioğlu (1995), Malatya yöresinden 13 tür belirlemişlerdir. Işıloğlu ve ark. (1995a), Kasım 1994‟de İstanbul ilinde meydana gelen mantar zehirlenmeleri neticesinde 40 tür belirlemişler ve mantar zehirlenmeleri hakkında genel bilgi vermişlerdir. Işıloğlu ve ark. (1995b), Kaz Daglarından 82 makromantar türü tespit etmişlerdir. Bu türlerden Phellinus igniarius (L.) Quél. Türkiye için yeni kayıttır. Işıloğlu ve Gücin (1995), Bursa‟da Auriscalpiaceae familyasını Türkiye için yeni familya olarak yayınlamışlardır. Işıloğlu ve Öder (1995a), Akdeniz yöresinden 146 makromantar türünü rapor etmişlerdir. Işıloğlu ve Öder (1995b), Malatya ilinden 55 makromantar türü belirlemişler ve bu türlerden 7 tanesi Türkiye için yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Kaşık ve Öztürk (1995), Aksaray ilinden 17 makromantar türü tespit etmişler ve bu türlerden 3 tanesi Türkiye için yeni kayıt olarak rapor etmişlerdir. Sesli (1995), Gasteromycetes'lerden Tulostoma brumale Pers. türünü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmiştir. Sesli ve Baydar (1995), tarafından Russulaceae familyasının checklist‟i verilmiştir. Toprak (1995), Niğde yöresinden 42 mantar türü belirlemiştir. Watling ve ark. (1995), Battarraea phalloides türü hakkında bilgiler vermişlerdir. Afyon (1996a), Isparta

(23)

8

yöresinden 45 makromantar türü belirlemiştir. Afyon (1996b), Konya ilinin Meram-Selçuklu ilçelerinden 21 familyaya ait 41 tür belirlemiş ve bu türlerin dördü, Türkiye mikoflorası için yeni kayıt olarak rapor etmiştir. Afyon (1996c), Beyşehir (Konya) ilçesinde 21 familyaya ait 66 tür tespit etmiştir. Demirel (1996), Van ilinde yaptığı çalışmada 15 familya, 32 cinse ait 50 tür belirlemiş ve bu türlerin 20‟si Türkiye makrofungus florası için yeni kayıtlardır. Demirel ve Uzun (1996), Van Gölü çevresinde yetişen ve farklı ağaç türlerine parazit olan 8 odun tahripçisi makromantar türünü tespit etmiş ve bu türlerden Neolentinus cyathiformis (Schaeff.) Della Magg. & Trassin. odun tahripçisi tür olarak Türkiye için yeni kayıttır. Erkal (1996), yaptığı çalışmada Kapıdağ yarımadasından 16 familyaya ait 36 tür tespit etmiştir. Gücin ve ark. (1996a), Kuzeybatı Anadolu‟dan 29 zehirli makromantar türü belirlemişlerdir. Gücin ve ark. (1996b), Uludağ ve çevresinden 85 tür tespit etmişlerdir. Öztürk ve ark. (1996), Sarıkamış (Kars) yöresinden 11 yenen makromantar türü bildirmişler ve Agaricus urinascens (Jul. Schäff. & F.H. Møller) Singer türünü Türkiye için yeni kayıt olarak rapor etmişlerdir. Öztürk ve Kaşık (1996), Ürgüp‟te yetişen 8 familyaya ait 20 makromantar türü belirlemişlerdir. Sesli (1996), Gomphidius glutinosus (Schaeff.) Fr. ve Gliophorus psittacinus (Schaeff.) Herink türlerini Türkiye için iki yeni kayıt olarak belirtilmiştir. Sesli ve Baydar (1996), Agaricales ordosunun kontrol listesini yayınlamışlardır. Yıldız ve Ertekin (1996), Diyarbakır ilinden Aspidella solitaria (Bull.) E.-J. Gilbert ve Coprinopsis extinctoria (Fr.) Redhead, Vilgalys & Moncalvo türlerini Türkiye için yeni kayıt olarak rapor etmişlerdir. Afyon (1997a), Derbent (Konya) ilçesinde yetişen 17 familyaya ait 45 makromantor türü belirlemiştir. Afyon (1997b), Seydişehir (Konya) ilçesinden 20 familyaya ait 64 tür tespit etmiştir. Afyon (1997c), Derbent (Konya) ilçesinden Türkiye için 5 yeni kayıt yayınlamıştır. Afyon (1997d), Beyşehir (Konya) ilçesinden Türkiye makromantarları için beş familyaya ait 10 yeni kayıt yayınlamıştır. Afyon (1997e), tarafından Ascomycota bölümüne ait Helvella solitaria P. Karst. ve Gyromitra gigas (Krombh.) Cooke türleri Türkiye için yeni kayıt olarak yayınlamıştır. Aşkun ve Işıloğlu (1997), Balya (Balıkesir) ilçesinden 56 tür belirlemişler ve bunlardan 7 tanesini Türkiye mikotasına kazandırmışlardır. Demirel (1997a), Ardanuç (Artvin)‟tan Türkiye mankromantarları için 3 yeni kayıt yayınlamıştır. Demirel (1997b), Van ilinden Verpa bohemica (Krombh.) J. Schröt. ve Peziza queletii Medardi, Lantieri & Cacialli türlerini Türkiye için 2 yeni makromantar türü olarak ilk kez yayınlamıştır. Gezer (1997) doktora tezinde Antalya‟da yetişen

(24)

9

makrofungusların taksonomik araştırmalarını yapmıştır. Gücin ve ark. (1997), Bursa ilinden 40 familyaya ait 162 takson belirlemişlerdir. Işıloğlu (1997), Sarıçiçek Yaylası‟ndan (Malatya) 44 makrofungus türü teşhis etmiş ve Panaeolus papilionaceus (Bull.) Quél. türünü Türkiye için yeni kayıt olarak vermiştir. Kızılkaya (1997) yüksek lisans tezinde Denizli ilinde yetişen Morchella türleri üzerinde bir çalışma gerçekleştirmiştir. Öztürk ve ark. (1997), Niğde çevresinde yetişen Sarcosphaera coronaria (Jacq.) J. Schröt. ve Tuber brumale Vittad. türleri Türkiye makrofungusları için yeni kayıt olarak tespit etmişlerdir. Sesli (1997), Craterellus lutescens (Fr.) Fr. ve Gomphus clavatus (Pers.) Gray türlerini Türkiye‟de ilk defa yaınlamıştır. Yıldız ve Ertekin (1997), Diyarbakır ilind 31 takson yayınlamışlardır. Yılmaz ve ark. (1997), Balıkesir ili Savaştepe ilçesi ve Manisa ili Soma ilçesinden 52 tür teşhis etmişler ve bu türlerden 15 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Demirel (1998a), Karabük, Kastamonu ve Zonguldak illerinden Türkiye için 4 yeni kayıt yayınlamıştır. Demirel (1998b), Batı Karadeniz‟den 31 takson belirlemiştir. Demirel (1998c), Karçal Dağları ve çevresinden 40 takson ve iki yeni kayıt tespit etmiştir. Işıloğlu ve ark. (1998), Kuzeybatı Anadolu‟dan 101 yenilebilir mantar türü belirlemişlerdir. Kaşık ve Öztürk (1998), İstanbul‟da görülen mantar zehirlenmelerinden sonra 25 tür belirlemişler ve bunlardan Amanita phalloides (Vaill. ex Fr.) Link, Amanita citrina Pers., ve Amanita muscaria (L.) Lam.‟nın öldürücü derecede zehirli olduğunu bildirmiştir. Sesli (1998a), Türkiye makromantarları için Trabzon yöresinden 10 yeni kayıt yayınlamıştır. Sesli (1998b), Giresun ilinde 42 tür tespit etmiştir. Sesli (1998c), Pezizales ordosundan Türkiye için Trabzon ili Maçka ilçesinden 4 yeni tür kaydını yayınlamıştır. Solak (1998), çalışmalarında Cyathipodia cinsini Türkiye için ilk kez kaydetmiştir. Stojchev ve ark. (1998), Trakya Bölgesi‟nden 67 tür tespit etmişlerdir. Uzun ve Demirel (1998), Şenkaya (Erzurum) ilçesinden 50 tür ve üç yeni kayıt yayınlamışlardır. Allı (1999) yüksek lisans tezinde Muğla yöresindeki parazit makrofunguslar üzerinde taksonomik bir çalışma yapmıştır. Aslantaş (1999), Sivas ilinde yaptığı çalışmalar sonucunda 70 makromantar türü yayınlamıştır. Demirel (1999), Artvin ilinin Ardanuç yöresinde 56 tür tespit etmiştir. Demirel ve Uzun (1999), Kars ili Sarıkamış yöresinden 4 yeni kayıt yayınlamışlardır. Gezer ve ark. (1999) Babadağ (Denizli) makromantarları ortaya koymuşlardır. Kaşık ve Öztürk (1999), Cortinarius herculeus Malençon türünü Konya ili Hadim ilçesinden Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Kaya (1999), Muş ve Bitlis yörelerinden 71 yenen ve zehirli tür belirlemiş ve bunlardan

(25)

10

14 türü yeni kayıt olarak yayınlamıştır. Köse ve Gezer (1999)‟da Bekilli‟nin (Denizli) yenebilen mantarlarını kaydetmişlerdir. Kurt (1999), Konya ilinin Akören ilçesinde 37 tür tespit etmiştir. Sesli (1999), Samsun-Bafra ve Ordu illerinden 40 makromantar türü tespit etmişlerdir. Solak ve ark. (1999), İzmir ili sınırları içerisinde 32 familyaya ait 104 türü tespit edip bu türlerden 1 cins ve 8 türü Türkiye için yeni kayıt olarak yayınlamışlardır.

Afyon (2000), Konya ilinin Ilgın ilçesinde 20 familyaya ait 52 tür yayınlamıştır. Afyon ve ark. (2000), Bartın ilinde 19 familyaya ait 62 türü tespit etmişler ve bunlardan 15‟ini yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Allı ve Işıloğlu (2000), Muğla ilinde parazit makromantarlar üzerinde yaptıkları çalışmada 34 tür yayınlamışlardır. Asbagh ve Solak (2000), Dede Dağı ve Balçova baraj gölünden (İzmir) 15 yenen mantar türünü bildirmişlerdir. Demirel ve Nacar (2000), Tunceli ilinin Çemişgezek ilçesinden 30 tür yayınlamışlardır. Doğan ve ark. (2000), Gloeophyllum sepiarium (Wulfen) P. Karst. ve Inocutis tamaricis (Pat.) Fiasson & Niemelä türlerini Türkiye‟den ilk defa kaydetmişlerdir. Durukan (2000) yüksek lisans tezinde Denizli Çal yöresi makrofungusları üzerine taksonomik bir araştırma yapmış ve 29 tür belirlemiştir. Gezer (2000), Antalya ilinde 7‟si Ascomycetes, 74‟ü Basidiomycetes sınıfına ait 29 familyaya ait 81 tür tespit etmiştir. Gezer ve ark. (2000), Antalya ilinden 1 cins ve 5 türü Türkiye için yeni kayıt olarak yayınlamışlardır. Gücin ve ark.(2000), tarafından “Türkiye‟de Mantar Zehirlenmeleri ve Zehirli Mantarlar” adlı bir kitap yayınlamışlardır. Kaşık ve Öztürk (2000), Konya ilinin Hadim ve Taşkent ilçelerinden 33 tür bildirmişlerdir. Kaşık ve ark. (2000), Karaman ilinin Ermenek ilçesinden Ascomycetes sınıfına ait 3 familyadan 5 tür, Basidiomycetes sınıfından 17 familyaya ait 28 tür tespit etmişlerdir. Kaya (2000), Bitlis ve Muş‟tan Türkiye için 2 yeni cins tespit etmiştir. Kaya ve Demirel (2000), tarafından Entolomataceae familyasına ait Entoloma incanum (Fr.) Hesler, Entoloma sericellum (Fr.) P. Kumm. ve Entoloma sericellum (Fr.) P. Kumm. türleri Türkiye için yeni kayıt olarak tespit etmişlerdir. Özdal ve İlbay (2000)‟de Ankara yöresinden 30 tür tespit etmişlerdir. Öztürk ve ark. (2000a), Beyreli (Hadim-Konya) yöresinde yaptıkları araştırmalarda 34 tür yayınlamışlardır. Öztürk ve ark. (2000b), Hınıs ve Karaçoban (Erzurum) ilçelerinden 18 makromantar türü tespit etmişlerdir. Sesli ve ark. (2000), Türkiye için 3 yeni Tulostoma kaydını yayınlamışlardır. Sesli ve Türkekul (2000), Ordu ve Tokat illerinden Türkiye için 3 yeni kayıt bildirmişlerdir.

(26)

11

Afyon (2001a), Entolomataceae familyasından Türkiye için 2 yeni kayıtlar tespit etmiştir. Afyon (2001b), Hygrophoraceae familyasından 5 türü Türkiye için yeni kayıt bildirmiştir. Afyon ve Konuk, (2001a), Batı Karadeniz Bölgesinde halkın tanıdığı bazı önemli yenen mantarlardan 26 tespit etmişlerdir. Afyon ve Konuk (2001b), Batı Karadeniz Bölgesinden 36 zehirli makromantar türü tespit etmişler ve bunlardan 7‟sini Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Aktaş (2001), Ahırlı, Yalıhüyük ve Bozkır (Konya) ilçelerinden 95 makromantar türü bildirmiştir. Doğan (2001), Karaman ili ve çevresinden 323 tür tespit etmiştir. Doğan ve ark. (2001), 2 yeni Ascomycetes cinsi belirlemişlerdir. Işıloğlu (2001a), Muğla ilinin Sandras Dağı‟ndan iki sınıf ve 30 familyaya ait 76 tür teşhis ederek Türkiye makromantarlarına kazandırmıştır. Işıloğlu (2001b), Muğla yöresinin yenen mantarlarını belirlemiştir. Işıloğlu ve ark. (2001), Balıkesir‟de doğadan topladıkları yenen bazı makromantarların eser element içeriklerini yayınlamışlardır. Kaşık ve ark. (2001), Niğde ilinde 15 familyaya ait 32 tür yayınlamışlardır. Kaya (2001), Bitlis ilinden 60 tür teşhis etmiş ve 4 tanesini Türkiye için yeni tür kaydı olarak bildirmiştir. Öztürk ve ark. (2001a), Türkiye için iki yeni tür kaydı bildirmişlerdir. Öztürk ve ark. (2001b), Ermenek (Karaman) yöresinde araştırma sonucunda 12 takson (Ascomycetes), 60 takson (Basidiomycetes) teşhis ederek Ermenek florasına eklemişlerdir. Solak ve ark. (2001a), Türkiye makromantarları için üç yeni kayıt bildirmişlerdir. Solak ve ark. (2001b), Muğla yöresinden 9 Morchella türü tespit etmişler ve bunlardan 6 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Taşkın ve ark. (2001), Çivril (Denizli) makromantarlarını belirlemişlerdir. Uşak (2001), yüksek lisans tezinde Tavas (Denizli) ilçesi makromantarlarnı araştırmıştır.

Afyon ve Konuk (2002), Zonguldak yöresinden 24 familyaya ait 77 tür belirlemişler ve bunlardan 23 tanesini Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Demirel ve ark. (2002), Ağrı yöresinden 45 tür belirlemişler ve bunlardan 3‟ünü yeni kayıt olarak belirlemiştir. Doğan ve Işıloğlu, (2002), Pithya cinsi Türkiye‟de ilk defa tespit etmişlerdir. Durkan ve Köse (2002) Çökelez dağı (Denizli) odun tahripcisi makromantarlarını belirlemişlerdir. Ekici (2002) yüksek lisans tezinde Denizli Karcı dağının makromantarları üzerine yaptığı çalışmasında 44 tür tespit etmiştir. Kaşık ve ark. (2002a), Yeşilhisar (Kayseri) ilçesinden 53 tür yayınlamışlardır. Kaşık ve ark. (2002b), Develi (Kayseri) yöresinden 45 tür tespit etmişlerdir. Kaşık ve ark. (2002c), Türkiye makromantarları için 4 yeni kayıt bildirmişlerdir. Öztürk (2002), Konya ve

(27)

12

Karaman illerinde Türkiye için 2 yeni kayıt yayınlamıştır. Öztürk ve ark. (2002), Ahırlı ve Yalıhüyük (Konya) yörelerinde Türkiye için 7 yeni kayıt bildirmişlerdir. Solak ve Yılmaz (2002), makromantar çeşitliliğine Manisa yöresinden 13 familyaya ait 36 tür ile katkıda bulunmuşlardır. Solak ve ark. (2002), Balıkesir ilinden 73 tür yayınlamışlardır. Türkoğlu (2002), “Kayseri yöresinin makrofungusları üzerinde taksonomik araştırmalar” başlıklı yüksek lisans tezinde 32 familya, 72 cinse ait 149 tür belirlemiştir. Yılmaz ve Işıloğlu (2002), Değirmenboğazı (Balıkesir) ilçesinden 54 tür teşhis etmişler ve bunlardan 11 tanesi Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir.

Aktaş ve ark. (2003), Konya‟nın Bozkır ilçesinden farklı lokaliteler olmak üzere 23 familyaya ait 74 türün tespitini yapmışlardır. Demirel ve ark. (2003), Erzurum ilinden 2 sınıf 29 familyaya ait 114 makromantar türü tespit etmişler ve bunlardan 2‟sini yeni kayıt olarak vermişlerdir. Doğan ve ark. (2003a), Karaman ilinden Türkiye makromantarları için 2 familyaya (Coprinaceae ve Bolbitiaceae) ait 18 yeni kayıt bildirmişlerdir. Doğan ve ark. (2003b), Mersin ili Mut ilçesinden 7 türü Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Doğan ve ark. (2003c), Antalya ili Alanya ilçesinden 14 türü yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Intini ve ark. (2003) yeni bir tür olan Tricholoma anatolicum H.H. Doğan & Intini taksonunu bilim dünyasına kazandırmışlardır. Kaşık ve ark. (2003a), Yahyalı (Kayseri) yöresinden 28 familyaya ait 94 tür yayınlamışlardır. Kaşık ve ark. (2003b), Antalya ili Alanya ilçesinden 2 familya ait 16 tür Türkiye makromantar florası için ilk kez belirlemişlerdir. Öztürk ve ark. (2003a), Karaman yöresinden Türkiye mantar florası için 12 familyaya ait 21 tür bildirmişlerdir. Öztürk ve ark. (2003b), Akdeniz bölgesinin Alanya yöresinde farklı lokalitelerden 2 sınıf ve 28 familyaya ait 188 tür belirlemişlerdir. Pekşen ve Karaca (2003), Samsun ilinde yapmış oldukları çalışmalar sonucunda 169 makromantar türünü belirlemişlerdir. Solak ve ark. (2003a), Geopora cooperi Harkn. türünü Türkiye‟de ilk kez bildirmişlerdir. Solak ve ark. (2003b), Çanakkale‟den 30 familyaya ait 70 tür ve 3 yeni kayıt bildirmişlerdir. Solak ve Ersel Yılmaz (2003), Muğla‟dan Türkiye mantar florası için 5 yeni kayıt bildirmişlerdir. Türkekul (2003), Tokat ilinden 20 familyaya ait 59 tür tespit etmiş ve bunlardan 3 tanesi Türkiye makromantar florası için yeni kayıt olarak bildirmiştir. Yabanlı (2003) yüksek lisans tezinde Ula (Muğla) yöresinden 29 familyaya ait 61 tür makromantarı tespit etmiştir.

(28)

13

Afyon ve ark. (2004), Sinop ilinin mantarlarını çalışmış ve 32 tanesi yeni kayıt olan 32 famiyaya ait 170 tür tespit etmiştir. Akata (2004), “Ankara- Kızılcahamam soğuksu Milli parkı makrofungus florası” isimli yüksek lisans tezinde 7 tanesi Türkiye için yeni kayıt olmak üzere 34 familyaya ait 113 türün tespitini yapmıştır. Demirel ve ark. (2004a), Doğu Anadolu Bölgesi‟nden 36 zehirli makromantar türü belirlemişler ve Amanita eliae Qúel. türü Türkiye mantar florası için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Demirel ve ark. (2004b), Artvin‟in Şavşat ilçesinden 124 makromantar türü yayınlamışlardır. Demirel ve Uzun (2004), Phallales ordosundan 2 yeni kayıt bildirmişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2004), Türkiye‟deki Lactarius türleri hakkında bilgi vermişlerdir. Kaşık ve ark. (2004), Mut (Mersin) ilçesinden 2 familyaya ait 9 yeni türü Türkiye mantar florasına kazandırmışlardır. Kaya (2004a), Pazarcık (Kahramanmaraş) yöresinden 42 tür bildirmiştir. Kaya (2004b), Tut (Adıyaman) ilçesinden 34 makromantar türü bildirmiştir. Kaya ve ark. (2004), Besni (Adıyaman) ilçesinden 20 familyaya ait 56 türü yayınlamışlardır. Köstekçi ve ark. (2004), Osmangazi Üniversitesi Meşelik kampüsünden 22 türü yayınlamıştır. Öner ve Gezer (2004), Batı Anadolu‟dan 201 türü belirlemişler ve 67 tanesi Türkiye mantar florası için yeni kayıt bildirmişlerdir. Solak ve ark. (2004a), Morchella cinsi için 5 yeni kayıt yayınlamışlardır. Solak ve ark. (2004b), Morchella cinsi için 1 yeni kayıt bildirmişlerdir. Uzun (2004), Ardahan ve Iğdır yöresinden 3 sınıfa 26 familyaya ait 109 türü belirlemiş ve bunların 12 tanesini Türkiye mikotasına kazandırmıştır. Uzun ve ark. (2004), Bayburt yöresinden 51 tür ve 4 yeni kayıt bildirmişlerdir. Yabanlı ve ark. (2004), Ula (Muğla) ilçesinden 29 yenen makromantar türü tespit etmişlerdir. Yeşil ve Yıldız (2004), Batman yöresinden 35 makromantar türü belirlemişlerdir. Yılmaz Ersel ve ark. (2004), Türkiye‟nin Ramaria türleri hakkında bilgi vermişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2004a), İzmir ilinden 28 familyaya ait 55 tür belirlemişler ve bunlardan 3 tanesini Türkiye mantar florasına kazandırmışlardır. Yılmaz Ersel ve Solak (2004b), İzmir ve Manisa illerinden üç yeni kayıt yayınlamışlardır.

Afyon ve ark. (2005), Batı Karadeniz Bölgesi‟nden 80 tane odun tahribine neden olan tür belirlemişler ve bunlardan 7 tanesini Türkiye mikotası için yeni kayıt olarak kazandırmışlardır. Allı (2005), Doktora tezinde Aydın ilinden 41 familyaya ait 212 tür tespitinde bulunmuştur. Baş (2005), Yüksek lisans tezinde Muğla yöresinden 26 familyaya ait 81 tür bildirmiş ve 12 tanesini Türkiye için yeni kayıt olarak

(29)

14

yayınlamıştır. Doğan ve ark. (2005), Aphyllophorales ordosunun çeklistini vermişlerdir. Günay ve Demirel (2005), Düziçi ve Bahçe (Osmaniye) yörelerinden 25 familyaya ait 47 tür yayınlamışlar ve bunlardan ikisini Türkiye makromantar florası için Leucocoprinus birnbaumii (Corda) Singer ve Xylaria carpophila (Pers.) Fr. yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2005a), Aydın yöresinden yeni kayıtlar ile Türkiye makromantar çeşitliliğine katkı bulunmuşlardır. Yine Işıloğlu ve ark. (2005b), yapmış oldukları çalışmalar ile Muğla ilinden makromantar kayıtları ortaya koymuşlardır. Kaşık ve ark. (2005), Konya ilinin Bozkır ilçesinden 13 türü Türkiye makromantarları için yeni kayıt bildirmişlerdir. Kaya (2005), Gölbaşı (Adıyaman) ilçesinden 22 familyaya ait 77 tür ve 5 tanesini Türkiye mantar florasına kazandırmıştır. Köstekçi ve ark. (2005), Türkmenbaba Dağı‟ndan (Eskişehir) 30 familyaya ait 84 tür tespit etmişler ve bunlardan 7‟sini Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Sesli ve Denchev (2005), Türkiye makro ve mikromantarlarının checklistini yayınlamışlardır. Yağız ve ark. (2005), Karabük‟den 33 familyaya ait 121 tür belirlemişler ve bunlardan 14 tanesini Türkiye makromantar florasına kazandırmışlardır. Yılmaz Ersel (2005), Balıkesir ilinden 4 familyaya ait 4 yeni kayıt belirlemiştir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005a), Muğla ilinden Türkiye makromantarları için Morchella cinsine ait 4 yeni kayıt yayınlamışlardır. Yımaz Ersel ve Solak (2005b), Türkiye mantar florası için Russula queletii Fr. türünü ilk defa kayıt etmişler ve Russula türleri hakkında bilgi vermişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005c), Hydnellum cinsinin çeklistini yayınlamışlar ve bir türünü Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005d), Türkiye için 3 yeni kayıt ilave etmişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005e), Türkiyedeki Tricholoma türleri hakkında bilgi vermişlerdir. Yılmaz Ersel ve Solak (2005f), Balıkesir ilinin yenilen ve ihraç edilen makromanarları hakkında bilgi vermişlerdir. Yılmaz Ersel ve ark. (2005), Türkiye makromantarları için yeni 1 cins kaydı yayınlamışlardır.

Aktaş (2006), Doktora tezinde Amasya yöresinden 41 familyaya ait 303 tür tespit etmiş bunlardan 35 tanesini yeni kayıt olarak bildirmiştir. Aktaş ve ark. (2006a), Lachnum virgineum (Batsch) P. Karst. ve Hymenoscyphus fructigenus (Bull.) Gray adlı iki yeni türü Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Aktaş ve ark. (2006b) Köprülü kanyon milli parkındaki (Antalya) makrofunguslarını belirlemişlerdir. Allı ve ark. (2006a), Aydın yöresinin yenen mantarlarını yayınlamışlar. Allı ve ark. (2006b), Aydın yöresinin zehirli mantarlarını da belirlemişlerdir. Demirel ve Uzun

(30)

15

(2006), Artvin Ormanlarında Belirlenen Bazı Yenen ve Zehirli 33 makromantar türü belirlemişlerdir. Doğan ve Öztürk (2006), Karaman ilinde yapmış oldukları araştırmada toplam 41 familyaya ait 202 tür belirlemişlerdir. Gezer ve Işıloğlu (2006), Dalaman (Muğla) yöresinin makromantarlarını belirlemişlerdir. Kaya, (2006), Andırın (Kahramanmaraş) yöresinden 35 familyaya ait 131 takson belirlemiştir ve bunlardan 6 takson Türkiye için yeni kayıttır. Köse ve ark. (2006), Bekilli (Denizli) ilçesinde 61 tür tespit etmişlerdir. Oskay ve Kalyoncu (2006), Türkiye, Sultan Dağı‟ından 34 takson belirlemişlerdir. Sesli (2006), tarafından Türkiye makromantarlarına 3 yeni kayıt ilave edilmiştir. Sesli ve Tüzen (2006), yaptıkları çalışmada Artvin‟den yenen bazı makromantar örnekleri toplamışlar ve bunların mikro ve makro element içeriklerini araştırmışlardır. Türkoğlu ve Gezer (2006), Hacer Ormanı (Kayseri)‟nın makromantarlarının belirlenmesi üzerine yaptıkları çalışmada 69 tür tespit etmişler. Türkoğlu ve ark. (2006), Türkiye için 4 yeni kayıt bildirmişlerdir. Uçar 2006, İskilip (Çorum) ilçesinden 15 familyaya ait 54 takson tespit etmiştir. Uzun (2006), Ardahan yöresinin konifer ormanlarında belirlenen bazı yenen ve zehirli 59 makromantar türünü belirlemiştir. Uzun ve ark. (2006), Gümüşhane yöresinde, 2001-2003 yılları arasında yapılan arazi çalışmaları ile bazı makrofungus örnekleri toplamış ve laboratuvar çalışmaları sonucunda 2 sınıf ve 24 familya içinde dağılım gösteren toplam 105 makrofungus taksonu tanımlamışlardır. Bunlardan 14 takson Türkiye mantarları için yeni kayıttır. Uzun ve Demirel (2006), Ardahan ve Iğdır yöresinden 109 makrofungus taksonu belirlemişlerdir. Yağız ve Afyon (2006), Konya ve Antalya yöresinden 47 Myxomycet taksonu belirlemişlerdir. Yağız ve ark. (2006b), Kastamonu ilinden 197 takson belirlemişler ve bunlardan 13‟ünü Türkiye makromikotası için yeni kayıt olarak yayınlamışlardır.

Allı ve ark. (2007), Aydın ilinden 48 familyaya ait 226 tür yayınlamışlardır. Allı ve Işıloğlu (2007), Aydın makromantarlarından 2 sınıfa ait 19 tür için yeni kayıt ilave etmişlerdir. Demirel ve Uzun (2007), Batman yöresinden 3 tanesi yeni kayıt olmak üzere 50 makromantar taksonu teşhis etmişlerdir. Doğan ve ark. (2007a)‟de oldukça nadir bulunan ağaç çürükçülü Lenzitella malenconii Ryvarden tespit etmişlerdir. Yine Doğan ve ark.(2007b)‟de Karaman yöresinden 10 cinse ait 16 türü ülkemiz için yeni kayıt olarak tespit etmişlerdir. Efe (2007), Çatak ve Bahçesaray (Van) yöresinde 15 Familyaya ait 49 makromantar türü tespit etmiştir. Gezer ve ark. (2007), Denizli ilinin

(31)

16

Honaz Dağı‟ndan 109 m akrom ant a r türü yayınlamışlardır. Merdan (2007), Marmaris ilçesinden 26 familyaya ait 44 tür bildirmiştir. Sesli (2007a), Zigana Dağı (Gümüşhane)‟ndan toplanmış bazı yüksek yapılı mantarların eser element içeriklerini yayınlamıştır. Sesli (2007b), Doğu ve Orta Karadeniz Bölgesi makromantar çeklistini yayınlamıştır. Solak ve ark. (2007), tarafından “Macrofungi of TURKEY, Checklist”i yayınlamışlardır. Bu çeklistte 2388 takson listelenmiştir. Türkoğlu ve ark. (2007a), Çameli (Denizli) ilçesinden 27 familyaya ait 80 tür tespit etmişlerdir. Türkoğlu ve ark. (2007b), Türkiye için 6 yeni tür kaydı bildirmişlerdir. Uzun ve ark. (2007), Bingöl yöresinden 60 makrofungus taksonu belirlemişlerdir.

Ak ve ark. (2008) yapmış oldukları çalışmalar ile Ege Bölgesinde yetişen makrofunguslarını ortaya koymuşlardır. Akata ve Çetin (2008), tarafından Kızılcahamam Soğuksu Milli Parkı‟ndan Rheubarbariboletus armeniacus (Quél.) Vizzini, Simonini & Gelardi türü Türkiye için yeni kayıt olarak ilave edilmiştir. Aktaş ve ark. (2008a), Antalya yöresinden (Akseki) 85 takson belirlemişler ve 1 türün Türkiye için yeni kayıt olduğu tesbit edilmişlerdir. Aktaş ve ark. (2008b), Amasya ilinden, Türkiye için 7 yeni takson tespit etmişlerdir. Alkan (2008), Derebucak yöresinden (Konya) 36 familyaya ait 136 tür tespit etmiş olup bunlardan 8 tanesi Türkiye için yeni kayıt olduğunu bildirmiştir. Allı ve ark. (2008), Türkiye makromantarlarına 3 yeni kayıt ilave etmişlerdir. Demirel ve ark. (2008), Artvin yöresinden 50 takson teşhis etmiştir. Gezer ve ark. (2008), Denizli ili Karcı Dağı‟ndan 1 tanesi Türkiye makromikotası için yeni kayıt olmak üzere 66 tür bildirmişlerdir. Halıcı ve Duman (2008), Sadece Kuzey Amerika ve Avrupa‟da Avusturya‟dan bilinen Abrothallus tulasnei M.S. Cole & D. Hawksw. türünü Asya için yeni kayıt olarak Türkiyeden bildirmişlerdir. Kaşık ve ark. (2008), İskilip yöresinden (Çorum) 54 takson belirlemiştir. Kaya (2008), Adıyaman yöresinden 52 makromantar türü belirlemiştir. Kaya ve ark. (2008), Arrhenia rickenii (Hora) Watling ve Arrhenia spathulata (Fr) türleri Türkiye için yeni kayıt olarak vermişlerdir. Öztürk ve ark. (2008), Nallıhan yöresinden (Ankara) 68 tür tespit etmişlerdir. Solak ve ark. (2008), Kilis yöresinde yetişen bazı yenebilen makromantarları tespit etmişlerdir. Torun ve ark. (2008), Doğu Karadeniz Bölgesinden toplanan bazı yabani mantarların biyokimyasal analizini yayınlamıştır. Türkekul (2008a), Tokat (Almus ve Çam içi Yaylası, Niksar) makrofungus florasını yayınlamıştır. Türkoğlu (2008b), Denizli ilinden 9 tür tespit etmiştir. Türkoğlu ve ark.

(32)

17

(2008), Uşak ilinin makromantar biyoçeşitliliğinin belirlenmesi çalısması sonucu 124 takson tespit edilmiştir. Yağız ve ark. (2008), Batı Karadeniz Bölgesinde 11 takson belirlemişlerdir.

Akata ve Çetin (2009), yapmış oldukları çalışmalar sonucunda Ilgaz Dağlarından Türkiye için 1 yeni kayıt vermişlerdir. Akata ve ark. (2009a), Onnia P. Karst. cinsini Türkiye makromantarları için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Akata ve ark. (2009b), Türkiye için yeni bir tomentelloyit mantar taksonu bildirmişlerdir. Akata ve ark. (2009c), Inonotus triqueter P. Karst. türünü Türkiye‟den ilk defa vermişlerdir. Akata ve ark. (2009d), Kızılcahamam Soğuksu Milli Parkı‟ndan 110 takson belirlemişlerdir. Akata ve ark. (2009e), Otidea (Pers.) Bonord. cinsine ait bir tür Türkiye‟den ilk defa bildirmişlerdir. Akata ve ark. (2009f), Ankara ilinden 33 takson belirlemişlerdir. Aktaş ve ark. (2009), Amasya‟dan Türkiye makromantarlarına 16 yeni kayıt ilave etmişlerdir. Baş Sermenli ve Işıloğlu (2009), tarafından Türkiye için yeni bir kuş yuvası mantarı tespit edilmiştir. Doğan (2009), Türkiye için iki yeni lignikoz mantar türü tespit etmiştir. Doğan ve Karadalev (2009), Avrupa‟da nadir yayılış gösteren Coniferiporia sulphurascens (Pilát) L.W. Zhou & Y.C. Dai türünü Türkiye‟den ilk defa yayınlamışlardır. Gezer ve ark. (2009), Denizli ilinden 17 tür tespit etmişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2009a), Isparta kaynaklı ölümcül bir mantar zehirlenmesi kayıt altına alarak detaylarını vermişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2009b), İzmir‟in Ödemiş ilçesinden tespit ettikleri Marasmius castaneophilus Işıloğlu, Allı, Solak & Watling türünü ilk kez yayınlamışlardır. Kaya (2009a), Kahramanmaraş‟dan 337 takson tespit etmiştir. Kaya (2009b), Adıyaman yöresinden 3 yeni kayıt olmak üzere 222 takson tespit etmiştir. Kaya (2009c), Gaziantep ili Huzurlu yaylası‟ndan 6‟sı yeni kayıt olmak üzere 105 tür belirlemiştir. Kaya (2009d), Cheimonophyllum cinsini Türkiye‟den ilk defa rapor etmiştir. Kaya ve ark.(2009), Göksun (Kahramanmaraş)‟dan 110 makromantar taksonu yayınlamıştır. Nejhad ve ark. (2009), Trabzon ilinden 2 takson tespit etmişlerdir. Sesli ve ark. (2009), Chrysomphalina chrysophylla (Fr.) Clémençon türünü yeni kayıt olarak eklemişlerdir. Sesli ve Castellano (2009), Türkiye için yeni bir Rhizopogon Fr. cinsine ait bir tür ilave etmişlerdir. Sesli ve Denchev (2009), 1915-2012 yılları arasında gerçekleştirilen çalışmaları derleyerek Türkiye‟de o güne kadar tespit edilmiş 1679‟u bazidiyomikota, 135‟i askomikota ve 219‟u miksomikota bölümüne ait toplam 2033 mantar taksonunu liste halinde vermişlerdir. Solak ve ark. (2009), Osmaniye, Kilis ve

(33)

18

Isparta illerinden Türkiye makromantarları için 5 yeni Inocybe (Fr.) Fr. kaydı ilave etmişlerdir. Uzun ve ark. (2009), Bingöl Genç yöresinden 78 tür bildirmişler.

Afyon ve ark. (2010) Afyonkarahisar ilinde yetişen mantarları belirlemişlerdir. Akata (2010a), “Ilgaz Dağı Milli parkı ve yakın çevresinin makrofungus florası” isimli doktora tezi hazırlamıştır. Akata ve Kaya (2010), Türkiye mikobiyotası için yeni bir jelimsi mantar türünü yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Akçay ve ark. (2010), Malazgirt (Muş) yöresinde yapılan çalışmada 50 tür tespit etmişler ve Cortinarius hemitrichus (Pers.) Fr. Türkiye için yeni kayıt olarak bildirmişlerdir. Alkan ve ark. (2010), Derebucak (Konya) ilçesinden 6‟sı Türkiye için yeni kayıt olmak üzere 134 takson tespit etmişlerdir. Demirel ve ark. (2010), Artvin ilinden 19 takson tespit etmişlerdir. Doğan ve Aktaş (2010), Türkiye makromantarlarına 2 yeni taksonla katkıda bulunmuşlardır. Doğan ve ark. (2010), Mersin ilinden 21 takson tespit etmişlerdir. Işıloğlu ve ark. (2010), Muğla‟nın Ula ilçesine bağlı Elmalı köyünde mantar dünyası için yeni bir tür olan Morchella anatolica Işıloğlu, Spooner, Allı & Solak‟yı kaydetmişlerdir. Kaya (2010), Adıyaman‟dan 3‟ü yeni kayıt olmak üzere 222 tür yayınlamıştır. Kaya ve ark. (2010), tarafından Türkiye mikobiyotasına için 3 yeni coprinoid mantar türü ilave etmişlerdir. Öztürk ve ark. (2010), Çankırı ilinden 10 makromantar türü tespit etmişlerdir. Servi ve ark. (2010), Bolu Abant Doğa Koruma Alanından 103 takson belirlemişlerdir. Sesli (2010), tarafından Bilim dünyasına 3 yeni makromantar türü kazandırılmıştır. Sesli ve Denchev (2010), tarafından 2008 yılında yayınlanmış olan “Checklists of the myxomycetes, larger ascomycetes, and larger basidiomycetes in Turkey” isimli makale güncellenmiş ve toplam 1929 makromantar taksonunu listelenmiştir. Uzun (2010), Ardahan ve Iğdır illerinden 139 tür belirlemiştir. Uzun ve ark. (2010), Türkiye mantarları için 2 yeni cins kaydı bildirmişlerdir.

Akata ve ark. (2011a), Türkiye makromantarları için Trabzon‟dan 4 yeni kayıt tespit etmişlerdir. Akata ve ark. (2011b), 2 taksonu cins düzeyinde Türkiye için 3 yeni kayıt bildirmişlerdir. Allı (2011), Erzincan ili Kemaliye ilçesinden Ascomycetes ile Basidiomycetes sınıfında 35 familyaya ait 106 takson tespit etmiştir. Allı ve ark. (2011), Muğla ve Antalya illerinden Ascomycota bölümüne ait yeni kayıt türler rapor etmişlerdir. Doğan ve ark. (2011a), Türkiye‟de yetişen pulsu yapraklı ardıç ağaçları, Juniperus excelsa Webbex Parl. ve Juniperus foetidissima hort. ex Endl. topluluklarındaki makromantarların kompozisyonunu belirlemek üzere bir çalışma

Referanslar

Benzer Belgeler

Elde edilen veriler istatistik programlarıyla işlenmiş, yapılan analizler sonucunda; işe yabancılaşma ile üretkenlik karşıtı iş davranışı arasında pozitif yönde ve

ar- 1 -er-; -r- ile ilgili olarak ise sıfatiardan fıil türettiği, failde meydana gelen değişiklikleri gösteren geçişsiz fıiller yaptığı belirtilmiş ve ekin

Yalañ ~ yalın kelimesi ikili kullanım olarak Oğuz grubunda Türkmencede ve Kıpçak grubunda Kazak, Kırgız, Karakalpak, Karaçay Malkar, Kumuk, Nogay, Karay lehçelerinde

Buna kar ş ılık içsel büyüme modellerinde teknolojik bilgi politikalardan etkilenmekte ve böylece teknolojik bilginin geli ş mesine katkıda bulunacak her türlü politika ki ş

Türkçe Moğolca isim ÍÝÐ çekim eki ÒÈÉÍ ßËÃÀË çokluk eki ÎËÎÍ ÒÎÎÍÛ ÍªÕÖªË iyelik ekleri ÕÀÌÀÀÒÓÓËÀÕ ÍªÕÖªË hâl ekleri ÍÝÐÈÉÍ ÒÈÉÍ ßËÃÀË yalın

İL Pekiştirilen Davranışın Cezalandırılması ve Cezanın Şiddeti Pekiştirme (reinforcement), bir davranıştan sonra meydana ge­ len çevresel değişikliğe bağlı

A standard static space-time can be considered as a Lorentzian warped product where the warping function defined on the fiber which is a Riemannian manifold and acts on the

Akademisyenlerin internet kullanırken en çok tercih ettikleri aygıt, interneti kullanım amacı, internet kullanım süresi, sosyal ağları kullanım sıklığı,