2.   İSLÂM İKTİSAT DÜŞÜNCESİNİN ÖZEL FIKHÎ KAYNAKLARI

1.3. el-Üm Adlı Eser ve Özellikleri

İmam Şâfiî’nin talebeleri olan Rebî' b. Süleyman ile Za'feranî’nin birbiriyle hemen hemen örtüşen rivayetleriyle günümüze intikal etmiş olan el-Üm, birçok eseri içinde barındırdığı için bu ismi almıştır.194 Üm, “temel, esas, ana, asıl” gibi anlamlara gelmektedir.195 Bu yüzden eserin bir külliyat şeklinde olduğunu söylemek mümkündür.

İçinde hem usûlle ilgili hem de fürû’yla ilgili bölümlerin olduğu görülmektedir.

“İbtâlu’l-İstihsân”196, “İhtilâfü’l-hadis”197, “Cimâu’l-ilm”198 usûl ile ilgili olan bölümlerin başında gelmektedir. Fürûyla ilgili bölümler ise Tablo-3’te de görüleceği üzere çeşitli kitab (bölüm) ve bâb (alt bölüm)lar şeklindedir.

191 Yıldız, a.g.e., s. 48; İndüsi, a.g.e., s. 99.

192 Abbasiler döneminde maliye sistemi için bkz. Şahin Yeşilyurt, İslâm Maliye Tarihi ve Maliye Sistemi, Ankara: Gazi Kitapevi, 2015, ss. 77-82.

193 Yeşilyurt, a.g.e., s. 79.

194 Bilal Aybakan, el-Üm ismini ilk olarak Ahmed b. Hüseyin el-Beyhakī’nin kullandığını ifade etmektedir. El-Üm isiminden önceki isimşendirmeler ve daha detaylı bilgi için bkz. Bilal Aybakan, “el-Üm”, DİA, İstanbul: İSAM, 2012, C. 42, ss. 298-300.

195 Aybakan, a.g.e., s. 116.

196 Bölüm için bkz. Muhammed b. İdrîs eş-Şâfiî, el-Üm, thk. R. Fevzi Abdulmuttalib, y.y: Daru’l-Vefâ, 1422/2001, C. 9, ss. 57-85.

197 Bölüm için bkz. Şâfiî, a.g.e., C. 10.

198 Bölüm için bkz. Şâfiî, a.g.e., C.9, ss. 5-57.

37

İmam Şâfiî, ele alacağı konuya, ilgili olduğunu düşündüğü ayetlerle başlar.

Hemen ardından ayetlerin konuya delil oluşunu sebepleriyle açıklar. Daha sonra konuyla ilgili varsa hadisleri ve sahabe arasından kendisine ulaşmış olan haberleri aktarır. İmam Şâfiî’nin, hadislerin delil olması hakkında, gerek sıhhat durumu gerekse de farklı ve karşıt yorumlar hakkında bilgiler verdiği de görülmektedir. Bu şekilde konuya giriş yaptıktan sonra konunun fıkhî yönü diyeceğimiz açıklamalara başlar.

Delillere dayanarak kanaat geliştiren İmam Şâfiî’nin varsa karşıt görüşlerle ilgili sorulan sorulara da cevap verdiği görülmektedir. Öyle ki ele aldığı konu ihtilaflı bir mesele barındırıyorsa önce muhaliflerin görüşlerini zikredip daha sonra ilgili görüşleri tartışarak delilleriyle beraber kendi görüşünü ortaya koyarak bölümü sonuçlandırır.

İmam Şâfiî’nin iktisata dair görüşlerini tespit etmeye çalışırken gerektiğinde bu ihtilaflı meselelere değinilecektir.

el-Üm’ün muhteva olarak, hem usûl hem de fürûya dair bölümler barındırdığına değinmiştik. Bu bölümlerin yanında mukayeseli fıkıh diyebileceğimiz tarzda yazılmış bölümler de bulunmaktadır. Bunlara örnek olarak İmam Mâlik ile İmam Şâfiî199 ve İmam Ebû Hanîfe ile İbn Ebî Leyla arasındaki ihtilafların ele alındığı bölümler verilebilir. el-Üm, bu geniş muhtevasının yanında fürû-i fıkıh konuları ağırlıklı olduğu için fürû-ı fıkıh eseri olarak kabul edilmektedir. Biz de çalışmamızda el-Üm’mü İslâm iktisat düşüncesinin genel kaynaklarından olan fürû-i fıkıh eserlerinin bir örneği olarak inceledik.

İncelemek için esas aldığımız tahkikli baskı Rıfat Fevzi Abdulmuttalib’in200 günümüze ulaşmış olan tüm el yazması nüshalar üzerinden karşılaştırmalar yaptığı çalışmalarının ürünüdür. Muhakkikin yararlandığı altı el yazması; Türkiye (III. Ahmed kütüphanesinde bulunan nüsha), Medine (el-Mahmudiye nüshası), İrlanda (Teşşetribiti kütüphanesinde bulunan iki ayrı nüsha), Şam (Mecmua ez-Zahire nüshası) ve Mekke’de bulunan nüshalardır.201 Tezde incelenen tahkikli bu çalışma on bir ciltten oluşmaktadır.

Eserin ilk cildine İmam Şâfiî’nin er-Risâle eseri alınmıştır. Son cilt ise muhakkikin

199 Bölüm için bkz. Şâfiî, a.g.e., C. 8, ss. 513-778.

200 Mekke-i Mükerreme Ummu’l-Kura Üniversitesi Şeriat Fakültesi İslâm Şeriatı öğretim görevlisi.

201 Detaylı baskı için bkz., ss. 30-35.

38

özenle hazırladığı farklı fihristleri barındırmaktadır.202 Arada kalan diğer dokuz cilt ise el-Üm’ün asıl bölümleridir. Eserin muhtevasına dair kitab (bölüm) bazlı genel sıralama Tablo-3’de sunulmaktadır:

Tablo 4: İmam Şâfiî’nin el-Üm adlı eserinin muhtevası

1. Er-Risâle (ﺔﻟﺎﺳﺮﻟﺍ) 34. Kitâbu Kıtâli Ehli Bağy ve’r-Ridde

(ﺓﺩﺮﻟﺍ ﻞﻫﺃﻭ ﻲﻐﺒﻟﺍ ﻞﻫﺃ ﻝﺎﺘﻗ ﺏﺎﺘﻛ) 2. Kitâbü’t-Tahâre

(ﺓﺭﺎﻬﻄﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 35. Kitâbu’s-Sebk ve’n-Nidâl (ﻝﺎﻀﻨﻟﺍﻭ ﻖﺒﺴﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)

3. Kitâbü’l-Hayz

(ﺾﻴﺤﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 36. Kitâbü’l-Hükm fi’l-Kıtâli’l-Müşrikîn ve Meseleti’l-Mâli’l-Harbî ( ﺴﻣ ﻭ ﻦﻴﻛﺭﺮﺸﻤﻟﺍ ﻝﺎﺘﻘﻟﺍ ﻲﻓ ﻢﻜﺤﻠﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ ﺔﻠﺌ ﻲﺑﺮﺤﻟﺍ ﻝﺎﻣ)

4. Kitâbü’s-Salât

(ﺓﻼﺼﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 37. Kitâbu’s-Siyeri’l-Vâkıdî (ﻱﺪﻗﺍﻮﻟﺍ ﺮﻴﺳﺏﺎﺘﻛ) 5. Kitâbü’s-Salâtu’l-Havf

(ﻑﻮﺨﻟﺍ ﺓﻼﺻ ﺏﺎﺘﻛ) 38. Kitâbu’n-Nikâh (ﺡﺎﻜﻨﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 6. Kitâbü’s-Salâtu’l-Îdeyn

(ﻦﻳﺪﻴﻌﻟﺍ ﺓﻼﺻ ﺏﺎﺘﻛ) 39. Kitâbu’r-Radâ’

( ﻉﺎﺿﺮﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 7. Kitâbü’s-Salâtu’l-Küsûf

(ﻑﻮﺴﻜﻟﺍ ﺓﻼﺻ ﺏﺎﺘﻛ)

40. Kitâbu’s-Sadâk (ﻕﺍﺪﺼﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 8. Kitâbü’s-Salâtu’l-İstiska’

(ءﺎﻘﺴﺘﺳﻻﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 41. Kitâbu’ş-Şiğâr

(ﺭﺎﻐﺸﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)   9. Kitâbü’l-Hükm fi’l-Mürted

(ﺪﺗﺮﻤﻟﺍﻲﻓ ﻢﻜﺤﻟﺍﺏﺎﺘﻛ)         42. Kitâbu Uşreti’n-Nisâ (ءﺎﺴﻨﻟﺍ ﺓﺮﺸﻋ ﺏﺎﺘﻛ) 10. Kitâbü’l-Cenâiz

(ﺰﺋﺎﻨﺠﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 43. Kitâbu’t-Talâk

(ﻕﻼﻄﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)  11. Kitâbü’z-Zekât

(ﺓﺎﻛﺰﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 44. Kitâbu’l-Hul’ ve’n-Nüşûz (ﺯﻮﺸﻨﻟﺍ ﻭ ﻊﻠﺨﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 

12. Kitâbü Kasmü’s-Sadekât

(ﺕﺎﻗﺪﺼﻟﺍ ﻢﺴﻗ ﺏﺎﺘﻛ) 45. Kitâbu’l-İded (ﺩﺪﻌﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)  13. Kitâbü’s-Siyâmi’s-Sağîr

(ﺮﻴﻐﺼﻟﺍ ﻡﺎﻴﺼﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 46. Kitâbu’l- Îlâ’

(ءﻼﻳﻹﺍﺏﺎﺘﻛ 14. Kitâbü’l-İ’tikâf

(ﻑﺎﻜﺘﻋﻻﺍ ﺏﺎﺘﻛ)        47. Kitâbü’z-Zıhâr

(ﺭﺎﻬﻈﻟﺍﺏﺎﺘﻛ) 15. Kitâbü’l-Hac

(ﺞﺤﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)        48. Kitâbü’l-Li’ân (ﻥﺎﻌﻠﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 16. Kitâbü’d-Dahâyâ

(ﺎﻳﺎﺤﻀﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)        49. Kitâbu Cerâhi’l-Amd

(ﺪﻤﻌﻟﺍ ﺡﺍﺮﺟ ﺏﺎﺘﻛ) 17. Kitâbü’s-Sayd ve’z-Zebâih

(ﺢﺋﺎﺑﺬﻟﺍﻭ ﺪﻴﺼﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)        50. Kitâbü’l-Kasâme (ﺔﻣﺎﺴﻘﻟﺍﺏﺎﺘﻛ) 18. Kitâbü’l-Et’ime

(ﺔﻤﻌﻁﻷﺍ ﺏﺎﺘﻛ)        51. Kitâbü’d-Diyâti’l-Hatai (ءﻂﺠﻟﺍ ﺕﺎﻳﺩ ﺏﺎﺘﻛ) 19. Kitâbü’n-Nüzûr

(ﺭﻭﺬﻨﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 52. Kitâbü’l-Hudûd ve Sıfatu’n-Nefy (ﻲﻔﻨﻟﺍ ﺔﻔﺻﻭ ﺩﻭﺪﺤﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛﺏﺎﺘﻛ) 20. Kitâbü’l-Büyû’

(ﻉﻮﻴﺒﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 53. Kitâbü’l-Akdiye (ﺔﻴﻀﻗﻷﺍ ﺏﺎﺘﻛ)

202 Bu fihristler, ayet, hadis, konu, İmam Şâfiî’nin hocaları, şiirleri ve yabancı sözcükler şeklinde olup çok titiz bir çalışmanın ürünü olduğunu göstermektedir. Örnek olarak, konuların göre alfabetik muhteva fihristi için bkz. Şâfiî, a.g.e., C.11, ss. 133-211.

39

21. Kitâbü’r-Rehni’l-Kebîr

(ﺮﻴﺒﻜﻟﺍ ﻦﻫﺮﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 54. Kitâbü’d-Da’vâ ve’l Beyyinât (ﺕﺎﻨﻴﺒﻟﺍﻭ ﻯﻮﻋﺪﻟﺍﺏﺎﺘﻛ)

22. Kitâbü’r-Rehni’s- Sağîr

(ﺮﻴﻐﺼﻟﺍ ﻦﻫﺮﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 55. Kitâbu’ş-Şehâdat (ﺕﺍﺩﺎﻬﺸﻟﺍﺏﺎﺘﻛ 23. Kitâbü’t-Teflis

(ﺲﻴﻠﻔﺘﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)

56. Kitâbu’l-Eymân ve’n-Nüzûr (ﺭﻭﺬﻨﻟﺍﻭ ﻥﺎﻤﻳﻷﺍﺏﺎﺘﻛ

24. Kitâbü’ş-Şuf’a

(ﺔﻌﻔﺸﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)        57.  Kitâbu İhtilafi’l-İrakıyyîn (ﻦﻴﻴﻗﺍﺮﻌﻟﺍ ﻑﻼﺘﺧﺍ ﺏﺎﺘﻛ 25. Kitâbü İhyâi’l-Mevât

(ﺕﺍﻮﻤﻟﺍ ءﺎﻴﺣﺍ ﺏﺎﺘﻛ)        58. Kitâbu İhtilafi Mâlik ve’ş-Şâfiî (ﻲﻌﻓﺎﺸﻟﺍﻭ ﻚﻟﺎﻣ ﻑﻼﺘﺧﺍ ﺏﺎﺘﻛ 26. Kitâbü’l-Hibe

(ﺔﺒﻬﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 59. Kitâbu Cimâi’l-İlm (ﻢﻠﻌﻟﺍ ﻉﺎﻤﺟ ﺏﺎﺘﻛ) 27. Kitâbü’l-Lukata

(ﺔﻄﻘﻠﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)        60. Kitâbu İbtâli’l-İstihsân (ﻥﺎﺴﺤﺘﺳﻻﺍ ﻝﺎﻄﺑﺇ ﺏﺎﺘﻛ) 28. Kitâbü’l-Lakît

(ﻂﻴﻘﻠﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)        61. Kitâbu Red alâ Muhammed B. Hasen (ﻦﺴﺤﻟﺍ ﻦﺑ ﺪﻤﺤﻣ ﻰﻠﻋ ﺩﺮﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 29. Kitâbü’l-Ferâiz

(ﺾﺋﺍﺮﻔﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 62. Kitâbu’s-Siyeri’l-Evzâ’î (ﻲﻋﺍﺯﻭﻻﺍ ﺮﻴﺳ ﺏﺎﺘﻛ) 30. Kitâbü’l-Vesâyâ

(ﺎﻳﺎﺻﻮﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)

63. Kitâbu’l-Kur’a (ﺔﻋﺮﻘﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 31. Kitâbü Kasmi’l-Fey’ ve’l-Ğenîme

(ﺔﻤﻴﻨﻐﻟﺍ ﻭ ءﻲﻔﻟﺍ ﻢﺴﻗ ﺏﺎﺘﻛ )

64. Kitâbu Ahkâmi’t-Tedbîr (ﻲﺑﺪﺘﻟﺍ ﻡﺎﻜﺣﺃﺏﺎﺘﻛ) 32. Kitâbü’l-Cihâd ve’l-Cizye

(ﺔﻳﺰﺠﻟﺍﻭ ﺩﺎﻬﺠﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ) 65. Kitâbu’l-Mükâteb (ﺐﺗﺎﻜﻤﻟﺍﺏﺎﺘﻛ) 33. Kitâbü’l-Cizye alâ Şey’in Min

Emvâlihim

(ﻢﻬﻟﺍﻮﻣﺍ ﻦﻣ ءﻲﺷ ﻰﻠﻋﺔﻳﺰﺠﻟﺍ ﺏﺎﺘﻛ)

        66. Kitâbu İhtilâfi’l-Hadis (ﺚﻳﺪﺤﻟﺍ ﻑﻼﺘﺧﺍ ﺏﺎﺘﻛ)

Kaynak: Yazar tarafından hazırlanmıştır.

 

el-Üm sonradan yazılan fürû-i fıkıh eserlerinden biraz farklı olsa da iktisata dair konuların daha çok ele alındığı bölümleri, benzer şekilde “kitâbü’l-büyû, kitâbü’r-rehni’l-kebîr, kitâbü’r-rehni’s- sağîr, kitâbü’t-teflis, kitâbü’ş-şuf’a, kitâbü ihyâi’l-mevât, hibe, ferâiz, vesâyâ, kitâbü kasmi’l-fey’ ve’l-ğenîme, kitâbü’l-cihâd ve’l-cizye, kitâbü’l-cizye alâ şey’in min emvâlihim”203 başlıkları altında yer alan bâblardır. Çalışmamızda ilgili bu bölümlerden kitâbü’l-büyû ve kitâbü’ş-şuf’a’yı baz alarak, İslam iktisat düşüncesinin oluşum döneminde, Müslüman ilim adamlarının değindiği iktisadî konulardan olan mülkiyet, piyasa, arz ve talep, faiz, para, kredi ve kredi araçları özelinde inceledik.204

203 Tablo-3’de ilgili bölümler, başlıklarının yazıları koyu olacak şekilde belirtilmiştir.

204 Birinci bölümde bahsettiğimiz üzere Islahi İslam iktisat düşüncesinin dönemlerini ortaya koymuştu.

Bu dönemlerin ilki olan oluşum döneminde Müslüman ilim adamlarının değindiği iktisadî fikirler tespit edilmiştir. Bu fikirlerin bazıları “piyasa ve regülasyon, arz ve talep, narh, para, kredi ve kredi araçları, faiz ve mal ticareti, vergilendirme, kamu maliyesi, maliye politikası, işletme organizasyonlarının farklı çeşitleri, ziraî ilişkiler, zekât, miras, mülkiyet, yoksulluk ve zenginlik”tir. Detaylı bilgi için bkz. Islahi, Müslümanların İktisadî Düşünce ve Analize Katkıları, s. 16.

40

Belgede İSLÂM İKTİSAT DÜŞÜNCESİNİN FIKHÎ KAYNAKLARI VE BİR ÖRNEK OLARAK İMAM ŞÂFİÎ’NİN EL-ÜM ADLI ESERİ (sayfa 50-54)